مخاطب درویشیان عامه مردم بودند

گفت و گو با جمال میرصادقی در سالروز درگذشت علی‌اشرف درویشیان
 
تاریخ انتشار : جمعه ۴ آبان ۱۳۹۷ ساعت ۰۸:۰۰
 
 
جمال میرصادقی می‌گوید: درویشیان قلم خود را در تمام سال‌هایی که می‌نوشت وقف این کرد که به قدر فهم مخاطبانش بنویسد و موضوعاتی که برای نوشتن انتخاب می‌کرد جنبه عام داشت.
 
جمال میرصادقی همزمان با اولین سالروز درگذشت علی‌اشرف درویشیان در گفت‌وگو با خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) گفت: نویسنده‌ها دو نوع هستند؛ نویسنده‌هایی که مخاطب‌شان را خودشان انتخاب می‌کنند و دسته دوم نویسنده‌هایی که می‌نویسند و  آنچنان به دنبال مخاطب نیستند. درویشیان از دسته اول است.  بنابراین و چون مخاطبش را خودش انتخاب کرده، تکنیک و نحوه نوشتنی را به کار می‌برد که برای مخاطبانش قابل فهم باشد.

وی افزود: درویشیان از همان ابتدا قدر و فهم مخاطبانش را در نظر می‌گرفت و احترام خوانندگان را حفظ می‌کرد. خوانندگان او از همان ابتدا در دسته مشخصی قرار می‌گرفتند و درویشیان  قلم خود را در تمام سال‌هایی که می‌نوشت وقف همین مساله کرد که به قدر فهم مخاطبانش بنویسد و موضوعاتی که برای نوشتن انتخاب می‌کرد جنبه عام داشت. نویسندگانی مانند من، گلشیری  و دولت آبادی بیشتر به ساختار داستان توجه داریم و توجه ما بیشتر به خود نوشته است تا مخاطب. اما درویشیان اینگونه نبود.


             
             جمال میرصادقی

نویسنده «ادبیات داستانی» در ادامه عنوان کرد: من اعتبار و سطح هنری درویشیان را زیر سوال نمی‌برم و این دسته بندی شامل تمام نویسندگان دنیا می‌شود. آثار درویشیان به لحاظ معنایی و ساختاری دارای اعتبار است. عام بودن داستان های او وجه تمایز او با دیگر نویسندگانی چون من است که اختصاصی‌تر می‌نویسیم.

نویسنده «عناصر داستان» درباره نثر درویشیان عنوان کرد: نثر جزو تکنیک است. درویشیان سعی داشت تا حد ممکن ساده بنویسد. نویسنده‌ای مانند گلشیری تمرکزش بر به کار بردن صناعت در نثر بود و نویسنده‌ای مانند من سعی می‌کند در عین ساده بودن نثر صادقی داشته باشد.

ما دو نوع نثر داریم،‌ نثر گفتاری و نثر نوشتاری. نمونه موفق نثر گفتاری نثر آل‌احمد است-دلیل ماندگاری آل‌احمد نثر خاصش است- آن هم نه به لحاظ محتوایی بلکه به لحاظ ساختاری.  آل‌احمد آنطوری حرف می‌زند که  مردم حرف می‌زنند و طوری می‌نویسد که اگر جایی در پشت پرده‌ای بنشینی و داستان‌هایش را  بلند بخوانی،‌ همه فکر می‌کنند که برایشان حرف می‌زنی.  نوع دیگر نثر نوشتاری مانند نثر ابراهیم گلستان است که به شعر نزدیک است و آهنگ و وزن شیرینی دارد که جنبه خاص دارد و نثری ادبی است.

             

 این مدرس داستان‌نویسی در انتها افزود: درویشیان نثر گفتاری را برای نوشتن انتخاب می‌کرد و سعی می‌کرد نثری به کار ببرد که قابل فهم برای عامه باشد. درویشیان سعی می‌کرد از ادبی نوشتن و شیوه نوشتاری نوشتن پرهیز کند چون مخاطب او عامه مردم بودند.
 
 
Share/Save/Bookmark
کد مطلب: 266758