پژوهشگر تاريخ ايران در گفت‌وگو با ايبنا مطرح كرد

استخراج سيماي راستين شخصيت‌هاي تاريخي؛ وظيفه تاريخ‌نگار

وظيفه مورخ ارزش‌گذاري اخلاقي رويدادها و نكوهش يا ستايش شخصيت‌هاي تاريخي نيست
 
تاریخ انتشار : پنجشنبه ۹ تير ۱۳۹۰ ساعت ۱۶:۱۸
 
 
نويسنده و پژوهشگر تاريخ ايران گفت: وظيفه مورخ در گام نخست شناسايي و گردآوري داده‌هاي تاريخي، تحليل و ارزيابي آن‌ و سرانجام استخراج سيماي راستين شخصيت‌ها و رويدادهاي تاريخي از ميان اين داده‌هاست. به گفته داريوش احمدي، تاريخ‌نگار نمي‌تواند بر مبناي عقايد شخصي و پيش فرض‌هاي خويش به نقد و تحليل داده‌هاي تاريخي بپردازد./
داريوش احمدي
 
داريوش احمدي

داريوش احمدي، نويسنده و پژوهشگر تاريخ ايران درباره ويژگي‌هاي تاريخ‌نگار به خبرگزاري كتاب ايران (ايبنا)، گفت: مورخ مي‌بايست با نقد و ارزيابي خردورزانه و دقيق اسناد تاريخي، هر داده‌اي را در چارچوب زماني و مكاني خود قرار دهد و در صورت ناسازگاري با مقتضيات و اوضاع آن دوره، روايت مورد نظر را با احتياط كامل بيان كند.

وي افزود: تاريخ‌نگار نمي‌تواند بر مبناي احساسات و عقايد شخصي و پيش فرض‌هاي خويش به نقد و تحليل داده‌هاي تاريخي بپردازد يا بر اساس سليقه شخصي خود اسناد تاريخي را چنان دستچين و عرضه كند كه برآيند و نتيجه‌اي دلخواهانه و يكسويه از آنها حاصل شود.

نويسنده كتاب «نگرشي نو به تاريخ هخامنشيان» در ادامه گفت: تحليل مغرضانه تاريخ تنها موجب گمراهي مردماني خواهد شد كه قرار است از تاريخ ميهن خويش عبرت بياموزند و الگو بگيرند و بر مبناي آن، هويت ملي خويش را سامان دهند.

وي افزود: وظيفه مورخ ارزش‌گذاري اخلاقي رويدادها و نكوهش يا ستايش شخصيت‌هاي تاريخي نيست. مورخ، آموزگار اخلاق يا قاضي دادگاه نيست كه بخواهد بخشي از تاريخ را تكريم و تقديس و بخشي ديگر را تقبيح و تكفير كند و به حذف و طرد آن بپردازد.

نويسنده كتاب «هخامنشيان: فرمانروايان زمين و دريا» خاطرنشان كرد: از نگاه مورخ محاسن و معايب اخلاقي يك شخصيت تاريخي مهم نيست بلكه جايگاه وي در عرصه تاريخ يك كشور و تأثير او بر فرايندهاي سياسي، اجتماعي، فرهنگي، ديني و اقتصادي آن سرزمين است كه حايز اهميت و درخور بررسي است.

وي افزود: وظيفه مورخ بازسازي روشمندانه سيماي راستين شخصيت‌ها و رويدادهاي تاريخي بر مبناي اسناد تاريخي نقادي شده است و نه براساس تخيلات، پيش فرض‌ها و تصورات شخصي خود؛ در غير اين صورت، نام او را بايد داستان‌پرداز نهاد و نه تاريخ‌نگار.

احمدي يادآور شد: در گستره‌ علوم بشري، هيچ موضوعي خارج از حوزه نقد و پرسشگري خرد انسان قرار ندارد و پذيرش بي قيد و شرط هر داده‌اي، بدون ارزيابي امكان وقوع آن در برهه زماني و مكاني مورد نظر و بدون سنجيدن اجزا و مباني آن با عيار منطق، موجب گمراهي و افتادن به دام خيال‌پردازي و خود فريبي مي‌شود. 

احمدي نويسنده و پژوهشگر تاريخ ايران باستان، به ويژه دوران ماد و هخامنشيان است. از وي تاكنون آثار مختلفي در حوزه‌ تاريخ و اديان ايران باستان منتشر شده اند كه از ميان آنها مي‌توان به كتاب‌هاي‌ «دنياي ناشناخته‌ هخامنشيان»، «پايان جهان و ظهور موعود در اديان ايران باستان»، «هخامنشيان فرمان‌روايان زمين و دريا» ، « قوم آريا»، «هزاره‌هاي پر شكوه» و «دوازده قرن شكوه» اشاره كرد. 

کتاب «هخامنشيان: فرمانروايان زمين و دريا» جديدترين اثر داريوش احمدي است. نويسنده در اين کتاب به بررسي زندگي هخامنشيان از زمان کوروش مي‌پردازد و بخش‌هايي از اقتصاد، زندگي شهري، دربار، کتيبه و... در زمان هخامنشي را مرور مي‌کند.

در كتاب «دنياي ناشناخته هخامنشيان» نيز نويسنده كوشيده است بر مبناي بازنگري در مباني پژوهشي و روش‌شناختي خود، چشم‌انداز گسترده‌اي به اين زمينه بگشايد و به گونه‌اي روشمند و ناقدانه و با اتكا به اسناد دست اول تاريخي، ابعاد و زواياي كم‌تر شناخته شده يا ناشناخته‌ تاريخ هخامنشيان (اعم از شخصيت‌ها، ساختارها و نهاد‌ها) را، چه در قالب پژوهش‌هاي منفرد و چه با ترجمه‌ مقالات مناسب، روشن و آشكار سازد.

Share/Save/Bookmark
کد مطلب: 109177