خبرگزاری کتاب ايران (IBNA) 31 فروردين 1398 ساعت 16:59 http://www.ibna.ir/fa/doc/longtrans/274299/نویسندگی-شبیه-آشپزی-نیست-رمان-های-مهربان-داستان-های-سنگدل -------------------------------------------------- عنوان : نویسندگی شبیه آشپزی نیست/ رمان‌های مهربان و داستان‌های سنگدل -------------------------------------------------- الیزابت مک کراکن هم اکنون در دانشگاه تگزاس مشغول تدریس نویسندگی خلاقانه است و در گفتگو با روزنامه گاردین اعتقاد دارد نویسندگی شبیه آشپزی نیست. متن : به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) به نقل از گاردین، الیزابت مک کراکن رمان نویس آمریکایی در سال ۲۰۱۵ برنده جایزه ۲۰ هزار دلاری داستان آمریکایی برای داستان کوتاه شد. وی همچنین برنده جوایزی همچون کمک هزینه گوگنهایم شده است. مشهورترین رمان های کراکن خانه غول پیکر، دوباره آبشار نیاگارا و رمان متحیر است که در سال 2014 منتشر شد. وی دانش آموخته رشته زبان انگلیسی از دانشگاه بوستون، رشته هنرهای زیبا از دانشگاه آیووا و رشته علوم کتابداری و اطلاع رسانی از دانشگاه درکسل است ولی هم اکنون در دانشگاه تگزاس مشغول تدریس نویسندگی خلاقانه است و در گفتگو با روزنامه گاردین اعتقاد دارد نویسندگی شبیه آشپزی نیست. رمان جدید شما اسمی عجیب دارد که ظاهراً از ورزش بولینگ گرفته شده است. (Bowlaway) شخصیت اصلی این رمان به نام برتا یک باشگاه بولینگ تاسیس می کند. چرا بولینگ؟ من از دوران کودکی عاشق این ورزش بودم. البته باید بگویم بازی. در ماساچوست خیلی ها بولینگ بازی می کنند و عاشق آن هستند. معمولاً کتاب های شما با عناوین عجیب دارای محتوای عجیب و غریب نیز هستند. چرا؟ بله خب خانواده من کلاً آدم های عجیبی هستند. خوم هم عجیب هستم. والدین آنها نیز عجیب بودند. در رمان بولینگ خیلی به علم شجره شناسی علاقه نشان دادید. دلیل خاصی دارد؟ پدربزرگ من در رشته دیرینه شناسی و ژنتیک کار می کرد و تقریباً همیشه در قبرستان ها مشغول کار بود. بیشتر شخصیت های داستان جدید نیز از تحقیقات پدربزرگ گرفته شده است. برگردیم به شغل اصلی شما. در کارنامه ادبی شما هم رمان وجود دارد هم داستان کوتاه. ویژگی هر کدام چیست؟ چیزی که باید در مورد نوشتن رمان بگویم این است که آنها دارای فرم و قالبی هستند که می توان واژه مهربان را برای آن انتخاب کرد. ولی در مقابل داستا ن های کوتاه خیلی خشن و سنگدل هستند. نوشتن یک داستان کوتاه خیلی سخت است چون خیلی وقت ندارید یک داستان بگویید ولی در رمان ها با شخصیت ها زندگی می کنید و با خیال راحت درباره آنها داستان می گویید. چه نوع کتاب هایی در میز تحریر شما پیدا می شوند؟ آخرین کتابی که خواندم یکی از آثار مک پورتر به نام لنی بود. خیلی کتاب تحسین برانگیزی بود. اخیراً مجموعه داستانی نیز از نفسیه تامسون به نام ذهن های آدم های رنگی خواندم. در کودکی چه نوع کتاب هایی می خواندید؟ خیلی کتاب می خواندم. بیشتر از همه داستان های کاتلین هیل را می خواندم. در زمان فعلی کدام نویسنده را می پسندید؟ ادوارد پی.جونز یکی از نویسنده های مورد علاقه این روزهای من است. خیلی کارهای رز ترمینن را دوست دارم. ترمین از نویسندگانی همچون ویلیام گلدینگ خالق اثرسالار مگس ها و گابریل گارسیا مارکز نگارنده مشهور اثر صد سال تنهایی و سبک واقع گرایی جادویی تأثیر گرفته است. او یک رمان نویس تاریخی است که تمرکز نوشتارهای او بر روی زوایا و حوادث غیر منتظره و مسحور کننده یک رویداد است. شنیدیم خیلی رابطه ادبی صمیمی با آن پچت (نویسنده آمریکایی) دارید؟ بله ما دوستان صمیمی هستیم. پاچت در آوریل ۲۰۱۲ به عنوان یکی از ۱۰۰ چهره تاثیرگذار دنیا از سوی مجله تایم انتخاب شد. بدو، تافت، دستیار شعبده باز و کشور عجایب از آثار اوست. کشور عجایب ششمین رمان آن پچت است. به عنوان آخرین سوال اجازه دهید درباره شغل کنونی تان صحبت کنیم. فکر می کنید نویسندگی خلاقانه قابل تدریس باشد؟ خب من در حال حاضر در رشته نویسندگی خلاقانه تدریس می کنم ولی اعتقاد دارم نویسندگی شبیه دستور آشپزی نیست. هیچ مرحله ای در نویسندگی وجود ندارد که بتوانید به بقیه آموزش دهید و در اصل نمی توان مثل چیزهای دیگر به مردم یاد داد چگونه بنویسند. آنها باید یاد بگیرند و ببینند که چه نوشته ای مورد تحسین دیگران است. وقتی نوشته ای از سوی دیگران تحسین می شود می تواند الگویی برای دیگران باشد ولی رسیدن به این تحسین راه های مختلفی دارد که بستگی به اشخاص دارد.