خبرگزاری کتاب ايران (IBNA) 19 شهريور 1398 ساعت 8:54 http://www.ibna.ir/fa/doc/longint/280555/عزاداری-امام-حسین-ع-سرمایه-شیعه -------------------------------------------------- آیت‌الله محمدجواد لنکرانی در گفت‌گو با ایبنا: عنوان : عزاداری برای امام حسین (ع) سرمایه‎ شیعه است -------------------------------------------------- آیت‌الله محمدجواد لنکرانی گفت: عزاداری برای امام حسین (ع) سرمایه‎ شیعه است و شیعه افتخار می‌کند که دارای چنین سرمایه‌ای است. متن : آیت الله محمدجواد لنکرانی رئیس مرکز فقهی ائمه اطهار (ع) در گفت وگو با خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) در قم، در رابطه با اهمیت ماه محرم گفت: ماه محرم که شروع سال قمری است، مصادف است با بزرگترین حادثه تاریخ بشریت و مهم ترین مصیبتی که بر عالم بشریت در این ماه اتفاق افتاد، یعنی حادثه عاشورا. به نظر می رسد در هر ماه محرمی انسان ها در اثر ارتباط با حقیقت این حادثه و توجه عمیق به ابعاد، آثار و درس های آن می توانند یک صفحه جدید در حیات خودشان به وجود بیاورند؛ همانطور که ماه رمضان یکی از مهم ترین ماه هایقمریاست که انسان برای عبادت و تقرّب به خدا باید در او تحولی ایجاد شود، در ماه محرم در اثر ارتباط با این حادثه انسان باید تحول عمیقی پیدا کند. آیت الله لنکرانی به بیان اینکه حقیقتاً حادثه عاشورا هنوز همه حقایقش برای بشریت روشن نشده است، بیان کرد: نمی توانیم ادعا کنیم که یک درک جامع و عمیقی از حادثه عاشورا داریم، همانطور کهعبادات ما یک ظاهر و باطنی دارند، که ظاهرش همین حرکات ظاهری و افعالی است که انجام می دهیم، حادثه عاشورا همیک ظاهری دارد که در زمان معین یک حادثه ای اتفاق افتاد اما باطن و اسرار این حادثه به مرور زمان آشکار می شود. گریه، سینه زدن، عزاداری کردن، انواع عزاداری که امروز مرسوم است همه اینها ظاهر این قضیه است اما عزاداران امام حسین(ع) باید در پرتو این ظاهر به باطن این حقیقت برسند، باطنش این است که انسان خودش را به امام حسین بن علی علیهما السلام نزدیک کند. رئیس مرکز فقهی ائمه اطهار (ع) در رابطه با باطن عاشورا گفت:آیا هر محرمی که می رسد بعد از روز عاشورا احساس می کنیم که بین ما و امام حسین (ع) فاصله کمتر شده؟! آیا احساس می کنیم حقایقی از امامت در درون قلب ما بیشتر شده؟ آیا احساس می کنیم در رابطه با آن فکر و هدفی که امام (ع) داشت، آمادگی ما برای تحقق آن هدف بیشتر از سال های گذشته شده؟ ما اگر در قضیه امام حسین (ع) فقط به عزاداری ظاهری اکتفا کنیم مثل این است که در باب عبادات فقط به ظاهر عبادات تمثل کنیم و این خسرانی برای ماست، این ظاهر برای رسیدن به آن باطن و برای وصول به آن باطن است. ویبا اشاره به حقیقت عاشورا گفت: در هر محرمی وقتی اشک از دیدگان ما جاری می شود، وقتی قلوب ما جریحه دار می شود، وقتی بر سر و سینه می زنیم، وقتی که مشغول عزاداری هستیم بایدببینیم که چقدر خودمان را با واقع حقیقت عاشورا و با باطن حقیقت کربلا نزدیک کردیم؛ باطن عاشورافهم دین و تقرب به خداست، باطنش اوج به سوی خدای تبارک و تعالی است، اوج واقعی این است که انسان درس مقاومت را از عاشورا یاد بگیرد، درس جانبازی را از عاشورا یاد بگیرد، این باطن حقیقت عاشورا است که انسان برای حفظ دین خدای تبارک و تعالی باید از خودش، جان، مال، زن و فرزندش و همه چیزش بگذرد، ما اگر فقط حقیقت عاشورا را به مبارزه با ظلم تفسیر کنیم، کوتاهی و اشتباه کردیم، اینطور نبود که بگوئیم امام حسین (ع) فقط برای اینکه با یزید مقابله کند و مخالفت کند و با او بیعت نکند این حرکت را آغاز کرد، برای مقابله با یزید و مخالفت با او راه های دیگری هم وجود داشت، نباید حادثه عاشورا را فقط در همین عنوان ظلم ستیزی و مقابله با ظلم خلاصه کرد. آیت الله لنکرانی حقیقت عاشورا و حقیقت کربلا را دفاع از دین است و تصریح کرد: حقیقت عاشورا این است که در این عالم هیچ چیزی برتر از دین ارزش ندارد، دین خدا یعنی دستورات خدا، یعنی اراده خدا. خدای تبارک و تعالی از بشر چه می خواهد؟ هر آنچه که خدا خواسته عنوان دین خدا را دارد، در اعتقادات، در احکام، در اخلاق، در سیاست، مجموعه ی دین است. عاشورا تجلّی مجموعه دین خداست، چرا این حرکت امام حسین علیه السلام این همه اهمیت دارد و هر سال شکوه او در عالم بیشتر می شود؟ اگر ما این حرکت را فقط در دایره ی ظلم ستیزی محصور و محدود کنیم، این جفایی است به حقیقت عاشورا. اگر ما حرکت امام حسین (ع) را به عنوان یک تکلیف شخصی در نظر بگیریم و مطرح کنیم به نظر می رسد که این تفسیر غیر دقیقی از حادثه عاشورا است. رئیس مرکز فقهی ائمه اطهار(ع) در ادامه مبنای حرکت امام حسین (ع) را مورد توجه قرار داد و گفت: وقتی ما کلمات امام حسین(ع) رامی بینیم که حضرت به کلام پیامبر (ص) استشهاد می کند که پیامبر فرمود اگر کسی سلطان جائری دید که حلال خدا را حرام می کند و حرام خدا را حلال می کند و با او مقابله نکند یعنی از دین خدا دفاع نکرد، مبنای حرکت امام حسین (ع) دفاع از دین خدا بود، فرمود سنت جدّم و اسلام از بین رفته است. آنچه که آورده شده بدعت هاست، خرافات است، خلافت دین خداست، به عبارت دیگر تمام فلسفه نبوت انبیاء و رسولان الهی در آوردن دین برای مردم بوده و قیام امام حسین (ع) تمام این زحماتی که انبیای گذشته در طول تاریخ داشتند را حفظ کرد و نجات داد. امام حسین(ع) فقط دین اسلام را نجات نداد، دین را به معنای جامع خودش، به معنای عام خودش، یعنی اراده الهی بر بشر، یعنی تسلط اراده خدا بر بشر، را حاکمیت بخشید، به بشر فهماند آنچه که باید بر شما حکومت کند خود تو نیستی، قوانینی که تو جعل می کنی نیست، باید قوانین الهی باشد. وی در رابطه با انواع جهاد گفت: در فقه در کتاب جهاد معمولاً فقهای بزرگوار ما جهاد را به دو قسم تقسیم می کنند، جهاد ابتدایی و جهاد دفاعی. آیات فراوانی در قرآن کریم در رابطه با جهاد ابتدایی وجود دارد و همچنین ادله فراوانی بر جهاد دفاعی داریم. در جهاد دفاعی عمدتاً بحث از دفاع از خود انسان، مال، شهر و خانواده انسان مطرح است ، اگر به مسلمان ها حمله شد این مسلمان ها باید برای دفاع از خودشان جهاد و مقابله کنند، اما وقتی به روایات و کلمات فقها را دقت می کنیم یک جهاد سومی به دست می آوریم به نام جهاد ذبّی. ذبّ یعنی دفاع، منتهی این جهاد ذبّی دفاع خاص است، دفاع از اصل اسلام است یعنی اگر یک مسلمانی در یک زمانی احساس کرد اصل اسلام در خطر است، یعنی بحث احکام و فروع و اخلاقیّات نیست، دشمن در صدد از بین بردن اصل و اساس اسلام است، می خواهد چیزی به نام اسلام در کار نباشد اینجا بر او واجب است که مقابله کند، و از اسلام دفاع کند و ما در یک رساله ای که در این موضوع داریم و قیام امام حسین (ع) را بر اساس همین موضوع تحلیل کردیم. آیت الله لنکرانی ادامه داد: ما در حرکت امام حسین علیه السلام می بینیم که حضرت فرزند شش ماهه خودش را تقدیم اسلام کرد، آیا فرزند شش ماهه تکلیفی دارد؟ آیا امام (ع) نمی دانست که اگر این فرزند شش ماهه را به میدان بیاورد، این دشمن خونخوار این طفل را شهید خواهد کرد؟ اینها همه واضح بود، اصلاً نیاز به مقام امامت هم نداشت، این مسئله در میدان جنگ یک امر بسیار واضح و بدیهی است، آیا امام نمی دانست خاندان او، زن ها و بچه ها بعداً به اسارت برده می شوند؟ چرا آنها را همراه خودشان آورد. تمام اینها تحت مسئله جهاد ذبی قابل تفسیر وتحلیل است ، ادله فراوانی دارد که ما در آن رساله که به همین عنوان به فارسی و عربی مطرح شده کاملاً توضیح دادیم و آیات و روایاتش را ذکر کردیم، این از وظایف یک انسان مسلمان است که یعنی مسلمانی اگر زمانی دید اساس اسلام در خطر است، چیزی از اسلام باقی نمی ماند، باید مقابله کند و ما همین اساس را مبنای برای نهضت امام خمینی (ره)ذکر کردیم، یعنی در آن زمانی که امام در ایران قیام کرد، به حسب ظاهر مسئله پیروزی و موفقیت مطرح نبود اما امام فرمود من اگر تنها هم باشم در مقابل طاغوت می ایستم، فرمود اسلام دارد از بین می رود و نمی شود سکوت کرد. رئیس مرکز فقهی ائمه اطهار(ع)حقیقت قیام امام حسین(ع) را دفاع ازدین دانست وگفت: همه ی حقیقت قیام امام حسین(ع) در همین مسئله است، ما نباید اینقدر این واقعه را کم ارزش جلوه دهیم وبگوئیم حضرت کشته شد برای اینکه گناهکاران امت او نجات پیدا کنند، گرچه به برکت عزاداری گناهان بسیاری از گناهکاران بخشیده خواهد شد و هر کسی این تأمل را داشته باشد به این نتیجه می رسد. همه موجودات، از خدای تبارک و تعالی گرفته، ملائکه الهی، موجودات تکوینی و غیر تکوینی،همه در مورد امام حسین علیه السلام عزادارند. تمام انبیاء الهی بر امام حسین علیه السلام اشک ریختند و گریه کردند، آسمان ها در قضیه شهادت امام حسین (ع) ضجه زدند، اجّة السماوات و الارض و ما فیهما آنچه که در آسمان ها و زمین است و مابینهما، اجّه زدند فریادهای بلند، همه عزادار بودند. این قضیه یک قضیه معمولی نیست و لذا این لا یوم کیومک یا اباعبدالله که امام حسن (ع) و در کلمات امام سجاد (ع) هم مطرح شده همین طور است یعنی نه قبل از آن و نه بعد از آن مثل یوم الحسین روزی را نخواهیم داشت. آیا مسئله چه بوده؟ حقیقت چه بوده است؟ وی عزاداری امام حسین (ع) را از سرمایه های شیعه عنوان کرد و افزود:چه افتخار بزرگی را ما پیدا کردیم که بتوانیم عزادار امام حسین (ع)و نوکر این خاندان و نوکر اباعبدالله الحسین باشیم، بیائیم این سرمایه را درست استفاده کنیم، برای این سرمایه، برای درجات بسیار بالای خودمان در پیش خدای تبارک و تعالی استفاده کنیم، از این سرمایه بهره ی کمی نبریم، شیعه افتخار دارد که دارای چنین سرمایه ای هست، باید بعد از دو ماه عزاداری ببینیم عشق ما به دین خدا زیاد شده یا کم؟ یا تغییر نکرده؟ باید آمادگی ما برای عمل به دین خدا، اینکه خدا از ما چه می خواهد؟ آیت الله لنکرانی با بیان اینه راستگویی، امانتداری، وفای به عهد، انجام تکالیف الهی، ترک محرمات و قیام در برابر ظالم و مقاومت یکی از شاخصه های بزرگ دین اسلام است، است، گفت: مقاومت یکی از شاخص های بزرگ و یکی از معیارها و مسائل مهم دین است، کسی که برای دینش مقاومت نکند مؤمن نیست، امروز نقشه ی اصلی دشمنان انقلاب ما نه فقط از بین بردن این نظام و از بین بردن این انقلاب است، نقشه اصلی شان محو و انهدام دین اسلام و مکتب اهل بیت(ع)است این ها می گویند چیزی به نام اسلام نباید باشد و به راه های مخلتف که یکی از آنها این است که این عزاداری ها را از من و شما و مردم بگیرند، شیوه های خرافی را بیاورند در این عزاداری تزریق کنند، مراقبت کنیم بر طبق آنچه که امام رضوان اله تعالی علیه و مراجع بزرگوار و رهبری معظم فرمودند، این نکته ای است که همگان باید به آن توجه داشته باشیم، عزاداری را به همان سبک انجام دهیم تا بتوانیم به حقیقت عزاداری برسیم، ما اگر عزاداری را روز به روز در میان خودمان تقویت کنیم اسلام ریشه دارتر خواهد شد، بقای اسلام تضمین می شود و ریشه دار کردن عزاداری به این است که به حقیقت عزاداری نزدیک شویم. رئیس مرکز فقهی ائمه اطهار(ع)،زیارت ائمه معصومین (ع) و قبر پیامبر (ص) و عزاداری را دو مسئله مهم شیعه دانست، و ادامه داد: در مورد مسئله ی زیارت امام حسین (ع)که روایات اینقدر فراوان داریم که فوق حدّ تواتر است و مضامین این روایات راغالب عزاداران و زائرین و شیعیان می دانند، از جمله اینکه امام صادق (ع) فرمود: اینقدر خیر در زیارت امام حسین (ع) وجود دارد که اگر مردم به این آثار زیارت امام حسین (ع) آگاهی داشتند برای اینکه بروند به زیارت امام حسین با هم می جنگیدند، کنایه از این است که با هم نزاع می کردند این می گفت اول من باید بروم، او می گفت اول من باید بروم، حاضر بودند تمام اموالشان را بفروشند و به زیارت امام حسین (ع) بروند، بعد می فرمایند در زیارت امام حسین زهد به خرج ندهیم نگوئید یک بار رفتم کافی است، اینقدر در زیارت امام حسین آثار وجود دارد که قابل شمارش نیست. وی در ادامه سخنانش بهمقایسه ی مسئله ی زیارت و عزاداریپرداخت و افزود: عزاداری و زیارت هر دو انسان را با امام معصوم (ع) در دنیا و آخرت قرار می دهد؛ هم عزاداری انسان را با امام معصوم قرار می دهد و هم زیارت، یعنی ما دنیا و آخرتمان از صادقین هستیم، امام هشتم (ع) فرمود: کسی که یاد گرفتاری های ما بیفتد، (اینجا همه مصیبت های ائمه است خصوصاً مصیبت امام حسین (ع)) و نسبت به آنچه که بر ما وارد شده اشک بریزد، عزاداری معیّت با ائمه معصومین آن هم در درجات آنها در روز قیامت است. آیت الله لنکرانی تصریح کرد: اما معیّت مراتبی دارد، زیارت و عزاداری هر دومعیّت با امام (ع)است، اما زیارت، معیّت حضوری است وانسان فقط در محضر امام قرار می گیرد،در حالیکهعزاداری، معیّت عملی است، یعنی انسان عملاً خود را در غم و مصائبی که بر امام وارد شده شریک قرار می دهد، لذا این یک وجهی است بر اینکه عزاداری به مراتب قوی تر از زیارت است، عزاداری معیّت عملی است اما زیارت معیّت حضوری است. لذا گرچهزیارت آثار خودش را دارد اما عزاداری با این دو وجهی که ما ذکر کردیم از زیارت بالاتر است. رئیس مرکز فقهی ائمه اطهار(ع) در ادامه سخنانش حقیقت اشک برای امام حسین (ع) را مورد توجه قرار داد و گفت: حقیقت این اشک به ایمان ما گره خورده است، اینکه سفارش می کنند گریه کنید، اشک بریزید، تباکی کنید، برای اینست که آن قوه و نور ایمان در درون ما شعله ور شود، اشک بر امام حسین (ع)برای این است که انسان ایمانش قوی تر شود، لذا وقتی عزاداری تمام می شود انسان یک احساس نورانیّتی در درونش می کند، وقتی یک قطره اشک می ریزد نه تنها احساس آرامش می کند یک نورانیّت خاصی را در درون خودش احساس می کند، لذا مسئله بکاء بر امام حسین باید جدّی گرفته شود، بکاء بر امام حسین (ع)ریشه در ایمان ما شیعیان دارد، ریشه در ایمان ما مسلمان ها دارد، تقویت ایمان ماست، هر چه اشک بر امام حسین بیشتر ریخته شود ایمان انسان قوی تر می شود. وی ادامه داد: ما نباید اشک بر امام حسین (ع)را فقط یک جنبه احساسی بدهیم، یک جنبه عاطفی بدهیم، ما وقتی روایات در این زمینه مراجعه می کنیم این اشک مقدمه سلوک انسان است و یکی از ابواب سلوک، امام حسین (ع) است، گرچه همه ائمه ما علیهم السلام بابی هستند برای خدای تبارک و تعالی، ائمه ما همه باب الله هستند ولی باب الحسین یک سلوک خاصی را برای انسان به وجود می آورد و این روایاتی که در بکاء بر امام حسین (ع) است برای این است که انسان سلوک الی الله پیدا کند، انسان عروج الی الله پیدا کند.