خبرگزاری کتاب ايران (IBNA) 26 مرداد 1397 ساعت 10:33 http://www.ibna.ir/fa/doc/book/264359/آمریکای-زمینگیر-ماجرای-عکس-تبلیغاتی-دونالد-ترامپ -------------------------------------------------- چگونه عظمت را به آمریکا بازگردانیم؟ عنوان : «آمریکای زمینگیر» و ماجرای عکس تبلیغاتی دونالد ترامپ -------------------------------------------------- اثر دونالد ترامپ با عنوان «آمریکای زمینگیر» روانه کتابفروشی‌ها شد. این کتاب در واقع اثری است که ترامپ در کارزار تبلیغاتی‌اش به عنوان برنامه‌ها و نظرهاش منتشر کرده بود. متن : خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)ـ کتابِ آمریکای زمینگیر نوشته دونالد ترامپاز سوی نشر ثالث روانه بازار نشر شد.این کتاب در واقع اثری است که ترامپ در کارزار تبلیغاتی اش به عنوان برنامه ها و نظرهاش منتشر کرده بود. ترامپ مقدمه مفصل و جالبی بر این کتاب نوشته است. او درباره طرح روی جلد این کتاب در مقدمه می نویسد: ممکن است برخی خوانندگان از این که از عکسی عبوس روی جلد کتاب استفاده شده است، تعجب کنند. البته من عکس های زیباتری داشتم که در آن ها لبخندی به چهره دارم و خوشحال و راضی به نظر می رسم. آدم خوبی به نظر می آیم؛ چیزی که در اصل هستم. خانواده من نیز آن عکس ها را بیشتر دوست داشتند و از من خواستند تا یکی از آن ها را انتخاب کنم. کار عکاس فوق العاده بود. اما از نظر من برای این کار مناسب نبودند. در این کتاب ما از آمریکای زمین گیر صحبت می کنیم که عنوانی رنج آور است. متأسفانه اندک مسائل خوشحال کننده ای در این باره وجود دارد. برگردیم به موضوع عکس روی جلد کتاب. بنابراین من عکسی می خواستم که در آن خوشحال نباشم، عکسی که بیش از خوشحالی، حس ناراحتی ام را بازتاب دهد. چیزی وجود ندارد که بابت آن خوشحال باشیم، چون در حال حاضر شرایط مسرت بخشی نداریم. ما در وضعیتی هستیم که باید برای بازگرداندن عظمت آمریکا دست به کار شویم. همه ما. دقیقاً به همین سبب کتاب حاضر را نوشته ام. بعضی ها می گویند من اعتماد به نفس بالایی دارم، چه کسی می داند؟ وقتی در این باره شروع به صحبت کردم، کاملاً واقع بین بودم. به خوبی می دانستم مخالفان سرسخت و بیکفایتی که حامی وضع موجودند با عصبانیت در برابرم صف می کشند و آن ها دقیقاً همین کار را کردند: سیاستمدارانی که در کمپین های انتخاباتی از بازی بزرگ سخن گفتند و وقتی زمان عمل رسید، مثل شکست خورده ها عمل کردند، زیرا نمی توانستند حکومت کنند. آنان نمی دانستند چگونه حکومت کنند. رییس جمهور آمریکا معتقد است، لابی گرها و گروه های فشار که از قِبل دست بردن در جیب ما از سوی مشتریانشان یا دیگران سود می برند. اعضای رسانه هایی که مدت هاست زمانیکه باید منصف باشند، بین واقعیت و نظر تفاوت مفهومی قائل نیستند. مهاجران غیرقانونی که فرصت های شغلی را از ساکنان قانونی این سرزمین گرفته اند؛ در حالی که بیش از بیست درصد آمریکایی ها در حال حاضر بیکار یا نیمه بیکارند. باور کنید، آن ها همهجا هستند. من آن ها را دیده ام. با آن ها صحبت کرده ام. آن ها را در آغوش گرفته ام. به آن ها دلداری داده ام. آن ها همه جا هستند. کنگره به بن بست رسیده و سال هاست عملاً در حل مشکلات بزرگ داخلی ما از جمله تصویب لایحه بودجه ناتوان شده است. به همین موضوع فکر کنید: یک کار کوچک مثل تصویب قانون بودجه. آن ها حتا سررشته ای از این کار ندارند. در حالی که، اساس کشور ـ طبقه متوسط ـ و 45 میلیون آمریکایی گرفتار فقر، در بیست سال گذشته همواره شاهد کاهش درآمد خود بوده اند. طبعاً سرخوردگی و ناامیدی آن ها از شرایط جاری هر روز بیشتر و اوضاع بد و بدتر می شود. حتا وضعیت وکلا و قضات ما نیز بازتاب دهنده داستان سه مغ است. آن ها در تفسیر قانون اساسی آمریکا ــ که در واقع باید حافظ دموکراسی ما باشد ــ به فعال مایشاع تبدیل شده اند. آن ها با طیب خاطر به خودشان حق داده اند که وارد عرصه سیاستگذاری شوند، زیرا جانبداری و تعصب، کاملاً دست و پای مقامات منتخب را بسته است. آن ها نمی توانند هیچ حرکتی کنند؛ نمی توانند هیچ اقدامی انجام دهند. مقامات ما کاملاً ناتوان شده اند. ترامپ یادآور می شود، در مورد ریاست جمهوری و قوه مجریه ناتوانی و بیکفایتی فراتر از حد تصور است. همزمان با نگارش این سطور ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه، در حال پیشی گرفتن از رئیس جمهور ماست. پوتین با ایجاد ائتلافی در سوریه، به تنها رهبر تأثیرگذار جهان تبدیل شده است. او و متحدانش ـ به ویژه ایران ـ اکنون جایی هستند که اوباما، رئیس جمهور، و نظامیان ما چند سال پیش شکست مفتضحانه ای را آنجا تجربه کردند؛ اوباما و نظامیان کاملاً شکست خورده اند و دیگر کنترل شرایط را در اختیار ندارند. ما دیگر سرکرده جهان نیستیم. اکنون پوتین رهبر دنیاست و این برای کشور ما شرم آور است. ما در خاورمیانه به معنای واقعی کلمه میلیاردها دلار هدر دادهایم بدون اینکه در ازای آن دستاورد محسوسی داشته باشیم. تنها کسی که برایمان باقیمانده، اسرائیل است؛ متحد اصلیمان. برای بدتر کردن اوضاع، طی مذاکراتی بی ارزش و هزینه بر با ایران (بهترین دوست فعلی روسیه) به توافق هسته ای رسیدیم تا به سمت صلح جهانی بیش تر حرکت کنیم، که چنین نشد. این توافق دقیقاً در جهت عکس حرکت می کند. ایده عظمت آمریکا به عنوان رهبر جهان آزاد و غیرآزاد امروز از کشور ما رخت بر بسته است. به گفته مولف کتاب،به رغم همه این چالش ها و در واقع به دلیل وجود آن ها، تصمیم گرفتم در این باره کاری کنم. نمی توانم شرایط جاری کشور بزرگمان را ببینم و تحمل کنم. این فضاحت نشانه رهبری در مسیری نادرست است. این شرایط نیازمند کسی با عقل سلیم و تیزهوش است؛ کسی که بتواند با رهبری درست، آمریکا را به مسیر عظمت گذشته اش بازگرداند. ما به کسی نیاز داریم که در تجارت سابقه تصدیقشده داشته باشد و معنای عظمت را درک کند، کسی که ما را به سوی معیارهای تعالی راهنمایی کند و آنچه باید انجام گیرد را بار دیگر به ما نشان و توضیح دهد. وقتی شروع به صحبت در این باره کردم، نمی دانستم واکنش چه خواهد بود. می دانم که بسازبفروش خبره ای هستم، من ساختمانهای زیادی در سراسر جهان ساخته ام و در این زمینه موفقیت های چشمگیری را به دست آورده ام. اما تاکنون اندیشه های سیاسی ام را به طور کامل برای احیای عظمت آمریکا عرضه نکرده بودم. علاوه بر این، می دانم برند ترامپ امروزه به یکی از نمادهای تجاری بزرگ جهان تبدیل شده است که یادآور کیفیت و کارایی است. همه در باره آن صحبت می کنند. همه در باره آن شنیدهاند. این برند خیلی خاص است و من به آن بسیار می بالم. ساختمانها و اقامتگاه های تفریحی ما امروزه با افتخار و به زیبایی در سراسر ایالات متحد و بسیاری از دیگر کشورها قد علم کرده اند. مباحثم را با موضوع مهاجران غیرقانونی آغاز کرده ام و در همین راستا پیشنهاد ساختن دیواری بزرگ را دادهام؛ این دیوار در برابر سیل مهاجرانی که قانوناً آن ها را نمیخواهیم و به آنها نیازی نداریم، بسیار بلند و نفوذناپذیر خواهد بود. ما مردمی را که به کشورمان می آیند، دوست داریم، اما نه وقتی اینکار غیرقانونی انجام می دهند. ترامپ در مقدمه می گوید: ناگهان، آمریکایی ها در باره مسئله مهاجرت قانونی از خواب غفلت بیدار شدند. به رغم این که کاندیداهای زیادی برای به دست آوردن کاندیداتوری نهایی جمهوری خواهان به میدان می آمدند، اما آنچه من می گفتم واقعاً نخستین تلنگر را به کشور و مردم زد و همه شروع به تکرار آن کردند و با کمال میل آن را تکرار کردند. به این ترتیب من کم کم تجمع جمعیتهای بزرگ مردم برای رفتن به استادیوم های فوتبال و مراکز همایشی را آغاز کردم. نخستین مناظره سراسری تلویزیونی بیست وچهار میلیون بیننده جذب کرد که رکورد منحصر بهفردی برای تلویزیون کابلی به حساب میآید. به رغم برخی سؤالات احمقانه و خصومتآمیز (یا اصلاً به دلیل وجود همان سؤالات) من مبارزه را آغاز کردم؛ همانطور که همیشه مبارزه می کنم شروع به توضیح دیدگاهم کردم. در نتیجه بیشتر مردم مرا برنده مناظره دانستند. این چنین بود که مردم تشویق شدند. ناگهان افرادی که هرگز برای انتخابات اهمیتی قائل نبودند یا هرگز رأی نداده بودند، به کمپین های ما روی آوردند. تجمعات ما بسیار بزرگ شد. میزان جمعیت باورنکردنی بود. اشتیاق شدیدی بر اساس عشق خالص و عشق به آنچه ما انجام می دادیم، به وجود آمد. واکنش رسانه ها، سیاستمداران و به اصطلاح رهبران کشور ما، وحشت بود. اما مقاومت کردم و مستقیماً به سوی مردم رفتم، زیرا نه نیاز به حمایت مالی کسی داشتم و نه احتیاج داشتم کسی حرف هایم را تأیید کند. فقط مجبور بودم کار درست را انجام دهم. مجبور بودم این کار را انجام دهم. انتخاب دیگری نداشتم. می بینم که چه بر سر کشور ما میآید؛ آمریکا به سمت جهنم می رود. مجبور بودم همین کار را انجام بدهم. به تازگی تکمیل جزئیات دیدگاهم را آغاز کرده ام. یک برنامه مالیاتی هم منتشر کرد ه ام که به طبقه متوسط و کسانی که درآمد کمتری دارند، امکان پرداخت مالیات بر درآمد کمتر را می دهد، در حالی که بازنگری در میزان مالیات ثروتمندان سبب می شود، آنان مالیات بیشتری بپردازند. متعهد شده ام ارتشی واقعاً قدرتمندتر را سازمان دهم، ارتشی که با آمادگی و تجهیزات کافی در برابر همه دشمنان ما بایستد. وقتی آب در هاون می کوبیم، در قبال همه، به ویژه دشمنانمان، باید مسیر دیگری را در پیش بگیریم. به علاوه، به موازات بازگشت میلیاردها دلاری که اخیراً در بانک های خارجی نگهداری میشود، با تشویق شرکت ها به بازگرداندن بیشتر فرصت های شغلی و تولیدیشان به آمریکا (جایی که به آن تعلق دارند) رویکرد جدیدی را در ایجاد اشتغال مطرح کرده ام. ما آن پولها را نیز برمی گردانیم. این پول ها مبالغ هنگفتی اند. و حدس بزنید چه رخ می دهد! اتفاقات خوب زیادی قرار است بیفتد. آن پولها برای ساختن جاده ها، پل ها، کارخانه ها و فرصت های شغلی هزینه خواهند شد. این واقعاً عالی است. پیشتر توضیح داده ام چرا اوباماکِر راهکاری پرهزینه و مضحک برای حل مشکلات بهداشت و درمان ماست و باید با گزینه ای به مراتب بهتر جایگزین شود. ما باید با ایجاد رقابت در بخش خصوصی میان شرکت های بیمه و فراهم ساختن امکان انتخاب پزشکان خانواده برای بیماران مشکلات را حل کنیم. این طرح بسیار بهتری خواهد بود، طرحی کم هزینه تر، با دسترسی به پزشکان و خدمات بهتر. این طرح واقعاً خارق العاده خواهد بود. به این فکر کنید که ایالات متحد شانس بیش تری برای باقی ماندن در قامت یک کشور را خواهد داشت. مردم نیز خدمات بهتری دریافت خواهند کرد. ترکیبی که هرگز شکست نمی خورد. رقابت در زمینه آموزش نیز واژهای جادویی است. والدین باید حق انتخاب مدارسی که فرزندانشان در آن از بهترین آموزش بهره مند می شوند را داشته باشند. مدارس ضعیفتر تعطیل خواهند شد و معلمان ضعیفتر اخراج میشوند. اصل کیفیت واحد آموزش برای همه مناسب است، معیار بدی است. این اتفاق نخواهد افتاد. ما نمی خواهیم فرزندانمان در واشنگتن آموزش ببینند. ما آموزش محلی می خواهیم. آموزش باید به صورت محلی سامان داده شود. از نظر داخلی، ما نیازمند به بازسازی گسترده زیرساخت هایمانیم. بسیاری از پل های ما وضعیت خطرناکی دارند، جاده هایمان نیز فرسوده شده و پر از چاله اند، این در حالی است که ترافیک های سنگین، میلیون ها دلار از درآمد رانندگانی که در شهرهای شلوغ کار میکنند را دود می کند. وسایل حمل و نقل عمومی نیز به شدت شلوغ و ناطمئن است و از سوی دیگر فرودگاههایمان هم باید بازسازی شوند. وقتی به کشورهایی مانند چین یا بسیاری دیگر از کشورها می روید و به سیستم ریلی و حمل نقل عمومی آنها نگاه میکنید، میبینید از وضع ما بسیار بهتر است. ما شبیه یک کشور جهان سومی هستیم. می توانم همی نگونه ادامه دهم و ایده هایی که به خاطر آن این کتاب را نوشته ام، شرح دهم. در ادامه دیدگاه هایم را بیشتر مطرح می کنم. اما اجازه دهید این نکته را هم اضافه کنم که منتقدان من تنها در حال طرح برنامه های سیاسی خود هستند؛ آخرین چیزی که به آن نیاز داریم برنامه های بیشتر است که معمولاً بعد از انتخابات بخار می شود و به هوا می رود. آنچه ما نیاز داریم رهبری است که بتواند با وضعیت آشفته ما رودررو شود و راهکارهای عملی را به کار بندد. هدف من این نیست که چندصد صفحه مقررات حکومتی و خطوط قرمز مانند دیگر طرح ها بنویسم. ما نیازمند سیاستهایی بر اساس عقل سلیم هستیم و اگر لازم باشد کسانی را مجبور به کار کنیم، این کار را خواهیم کرد. واقعیت این است که ما بیش از حد مقررات داریم. مردم نمی توانند تکان بخورند. آنها درمانده شده اند. نمی توان شرکت جدیدی ایجاد کرد. مقررات زده شده ایم. می دانم چگونه باید با مسائل پیچیده مواجه شوم و چطور باید عناصر مختلف مورد نیاز برای موفقیت لازم را گرد هم جمع کنم. اینکار را سالهاست که انجام دادهام و ثروت خالص بزرگی دارم. دونالد ترامپ می گوید که هدف از نوشتن کتاب حاضر ارائه درک بهتری از او و ایده هایش برای آینده است. او می گوید: من واقعاً آدم خوبی هستم، حرفم را باور کنید و به خودم به خاطر این که آدم خوبی هستم افتخار می کنم. آنقدر مهربان و مصمم هستم که دوباره کشورمان را احیا کنم. وقت آن رسیده که آمریکا را از ناامیدی و عصبانیت به سوی شادمانی و موفقیت سوق دهیم. این امر می تواند محقق شود و محقق خواهد شد. بهترین روزهای ما به زودی فراخواهند رسید. کشور ما عظمت بکر فوق العاده ای دارد. ما در عرصه منابع طبیعی و استعدادهای انسانی غنی هستیم. از خواندن این کتاب لذت ببرید و بیاید با هم عظمت را به آمریکا بازگردانیم. کتابِ آمریکای زمینگیر نوشته دونالد ترامپ با عنوان فرعی چگونه عظمت را به آمریکا بازگردانیم؟ به ترجمه سمیرا محتشم، منصور براتی، علیرضا مکی و بهروز نامداری در 211 صفحه به بهای 25 هزار تومان از سوی نشر ثالث منتشر شده است.