خبرگزاری کتاب ايران (IBNA) 7 اسفند 1397 ساعت 18:34 http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/272440/اکثریت-سازی-اقلیت-سازی-افغانستان-روش-مارپیچ-سکوت -------------------------------------------------- نویسنده کتاب «نگاشته‎هایی بر سایه‎های عبور در افغانستان»: عنوان : اکثریت‎سازی و اقلیت‎سازی در افغانستان با روش «مارپیچ سکوت» -------------------------------------------------- نویسنده کتاب «نگاشته‎هایی بر سایه‎های عبور در افغانستان» روش «مارپیچ سکوت» را استراتژی حکومت افغانستان در اکثریت‎سازی و اقلیت‎سازی برای پیشبرد اهداف خودش عنوان کرد. متن : به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) در قم، نشست سه شنبه ها با کتاب افغانستان در خانه کتاب صبح امیدِ مجتمع ناشران قم با بررسی کتاب نگاشته هایی بر سایه های عبور در افغانستان با حضور عصمت الله احمدی رشاد نویسنده این اثر و پژوهشگر در حوزه تاریخ معاصر افغانستان برگزار شد. عصمت الله احمدی رشاد نگارش این اثر را متاثر از علاقه و توجهش به تاریخ معاصر افغانستان و کم توجهی پژوهشگران به ثبت و بررسی تحولات این برهه از تاریخ دانست و گفت: هرچند تاریخ گذشته را تعداد زیادی از دوستان و پژوهشگران کار کرده و زمینه هایی را فراهم آورده اند، اما ثبت تاریخ معاصر را شخصاً کم دیدم. یکی از دلایل این کم توجهی غفلتی است که از محیط پیرامون خود و رخدادهایش داریم. چون بسیار ساده نگاه می کنیم و روزمره می بینیم، به عواملی که این رویدادها را شکل می دهد توجه نمی کنیم و پس زمینه این رویدادها را که از چه عواملی ناشی می شود را هم نمی بینیم. این نویسنده گستره موضوعی کتابش را تاریخ معاصر افغانستان از دوران ورود نیروهای خارجی به افغانستان تا شکل گیری دولت وحدت ملی در دوران اشرف غنی معرفی کرد و افزود: در کتاب حاضر سه رخداد مهم تاریخی بررسی شده است. آمدن نیروهای خارجی به افغانستان و فروپاشی طالبان، انتخابات ها در افغانستان و خط دیورند که به عنوان یک پدیده تاریخی مناقشه برانگیر مطرح است. این پژوهشگر در پاسخ به پرسش از مفهوم شناسی دهه دموکراسی در افغانستان گفت: دهه دموکراسی تعبیری است که از دوران پس از سقوط طالبان تا دوران دوم حامد کرزی اطلاق می شود. این دهه به عنوان دهه دموکراسی یاد می شود چون به حقوق مردم به شکلی احترام گذاشته می شد، انتخابات به شکل دموکراتیک برگزار می شد و حکومت بین اقوام مختلف تقسیم شده بود. نویسنده کتاب نگاشته هایی بر سایه های عبور در افغانستان در پاسخ به پرسش از اقلیت سازی و اکثریت سازی در افغانستان این مفهوم سازی را به چالش کشید و گفت:اصولاً اقلیت و اکثریتی در جامعه افغانستان وجود ندارد چون هنوز آمار دقیقی وجود ندارد و هرکس جداگانه ادعای اکثریت می کند. وی ادامه داد: اکثریت سازی و اقلیت سازی در افغانستان بحث گسترده ای است، اما شاید مناسب ترین اکثریت سازی که در افغانستان صورت گرفته اکثریت سازی حقوقی است. اکثریت سازی و اقلیت سازی حقوقی را می شود برایش یک توجیه قابل قبول درست کرد و در مجامع بین المللی مطرح کرد. اما اگر اکثریت زبانی مطرح باشد، فارسی زبان ها در افغانستان اکثریت اند و هزاره ها هم فارسی زبانند. اگر اکثریت نژادی مطرح باشد، هیچ آمارگیری دقیقی صورت نگرفته است. بنابراین اکثریت سازی و اقلیت سازی در افغانستان مبنای منطقی و قابل قبول ندارد. این نویسنده روش مارپیچ سکوت را استراتژی حکومت در اکثریت سازی و اقلیت سازی برای پیشبرد اهداف خودش مطرح کرد و افزود: مبنای این کار زمین گیر کردن اقلیت هاست، زمین گیرکردن کسانی که القا شده که اقلیت اند. حکومت سعی می کند با عنوان اقلیت آن ها را از مشارکت در قدرت بی نصیب و از حقوق شهروندی محروم کند. وی در پایان در توضیح این استراتژی در افغانستان گفت: مارپیچ سکوت، پیچیدگی هایی را مطرح می کند و اکثریتی را می سازد. بر این اساس مردمانی را که در مقابل این اکثریت قرار می گیرند، ناخودآگاه به کتمان و پنهان کردن خواسته ها و مطالباتشان وادار می کند تا اقوام غیرپشتون را از حقوقشان محروم کند.