خبرگزاری کتاب ايران (IBNA) - آخرين عناوين هنر :: نسخه کامل http://www.ibna.ir/fa/art_media Fri, 19 Jan 2018 11:13:53 GMT استوديو خبر (سيستم جامع انتشار خبر و اتوماسيون هيئت تحريريه) نسخه 3.0 /skins/default/fa/normal3/ch01_newsfeed_logo.gif تهيه شده توسط خبرگزاری کتاب ايران (IBNA) http://www.ibna.ir/ 100 70 fa نقل و نشر مطالب با ذکر نام خبرگزاری کتاب ايران آزاد است. Fri, 19 Jan 2018 11:13:53 GMT هنر 60 نامزدهاي سي‌وپنجمين دوره جايزه كتاب سال در گروه «هنر» معرفي شدند http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/256737/نامزدهاي-سي-وپنجمين-دوره-جايزه-كتاب-سال-گروه-هنر-معرفي-شدند به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) در گروه «هنر» از مجموع ۲۹۰ اثر راه يافته به مرحله اول داوري سي‌و‌پنجمين دوره جايزه كتاب سال جمهوري اسلامي ايران، ۲۰ اثر به مرحله نيمه نهايي اين دوره از جايزه راه يافتند.  در ادامه آثار برگزیده این رشته را به تفکیک می‌بینید:    ردیف مرحله  اول مرحله  دوم  آثار مرحله دوم کلیات 55 1 1.دایره‌­المعارف هنر: نقاشی/ پیکره‌سازی/ طراحی گرافیک/ عکاسی/ رسانه‌های­نو/ تصویرگری/ چاپگری/ طنزنگاری (ش – ی)، تألیف روئین پاکباز، تهران: فرهنگ معاصر.     ردیف مرحله  اول مرحله  دوم آثار مرحله دوم معماری 59 9 1. اصول و روش‌های طراحی نورپردازی، تألیف ساناز امید، تهران: کتابسرای کسری. 2. فلسفه، هندسه و معماری،  تألیف حسن بلخاری‌قهی، تهران: دانشگاه تهران. 3. مدیریت گسترش کالبدی شهر با رویکرد رشد هوشمند شهری، تألیف سعید زنگنه‌ شهرکی،  تهران: دانشگاه تهران. 4. معماری و هنر اسلامی در اسپانیا و شمال آفریقا،  تألیف مارکوس هاتشتاین، ناتاشا کوبیش و...، ترجمه فائزه دینی، تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی. 5. مغز معمار: علوم اعصاب، خلاقیت و معماری،  تألیف هری‌فرانسیس مال‌گریو، ترجمه سیما ابراهیمی،  کریم مردمی، تهران:  هنر معماری قرن. 6. برنامه­ریزی منظر، تألیف ویلیام ام مارش، ترجمه مرتضی ادیب و مهدی خالصی، تهران: دانشگاه شهید بهشتی. 7. دلبستگی به مکان، تألیف لینی سی مانزو، ترجمه حسن سجادزاده و بهنام قاسم­زاده، همدان: دانشگاه بوعلی سینا. 8. شهرها، طراحی و تکامل، تألیف استفن ارشال، ترجمه سیدحسین بحرینی، آمنه بختیار، تهران: دانشگاه تهران. 9. حقوق معماری، تألیف هانیه اخوت، تهران: سازمان انتشارات جهاد دانشگاهی.   ردیف مرحله  اول مرحله دوم آثار مرحله دوم هنرهای تجسمی 18 1 1. شاهکارهای هنری در آستان قدس رضوی؛ کتیبه‌های صحن عتیق، تألیف  مهدی صحراگرد، مشهد:  آستان قدس رضوی، موسسه چاپ و انتشارات.   ردیف مرحله  اول مرحله  دوم آثار مرحله دوم موسیقی 13 2 1. شناخت هنر موسیقی: سماع ردیف، شامل 18 دفتر، تألیف مجید کیانی، ناشر مؤلف. 2. موسیقی تاجیکستان، تألیف منصوره ثابت‌زاده، تهران: زوار.   ردیف مرحله  اول مرحله  دوم آثار مرحله دوم هنرهای نمایشی 43 3 1. گروه هنر ملی از آغاز تا پایان (1357 – 1335)، تألیف روح‌الله جعفری، تهران: افراز.   2. کارنامه تلخکان: بازشناخت اطوار تلخکی و دلقکی با نگاهی به متون نمایشی امروزی، میانگاهی و کهن، تألیف  شیوا مسعودی، تهران:نی. 3. مستند خلاق: تئوری و عمل، تألیف  ویلمادی‌یانگ،  اریک تادسن،  جری راتول، ترجمه حمید احمدی‌لاری، تهران: ساقی.    ردیف مرحله  اول مرحله دوم آثار مرحله دوم نمایشنامه 39 4 1. ائوریپیدس: پنج نمایشنامه، تألیف، اوریپید، ترجمه عبدالله کوثری، تهران: نی. 2. مگافونیا و دو نمایش­نامه‌ی دیگر، تألیف میلاد حسینی، تهران: قطره. 3. من سقراط مجروح را دوست دارم، تألیف  سعید تشکری، تهران:  کتاب نیستان. 4. مهرداد، تألیف ژان راسین، ترجمه قاسم صنعوی، تهران:  بنگاه ترجمه و نشر کتاب پارسه.   ردیف مرحله  اول مرحله  دوم آثار مرحله دوم ورزش 63 0   مراسم اختتاميه سي‌و‌پنجمين دوره جايزه كتاب سال جمهوري اسلامي ايران طبق هر سال در بهمن ماه، با معرفي برگزيدگان و كتاب‌هاي شايسته قدرداني برگزار مي‌شود. ]]> هنر Tue, 16 Jan 2018 10:15:51 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/256737/نامزدهاي-سي-وپنجمين-دوره-جايزه-كتاب-سال-گروه-هنر-معرفي-شدند كتاب «رازهاي جدايي: سينماي اصغر فرهادي» منتشر شد http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/256213/كتاب-رازهاي-جدايي-سينماي-اصغر-فرهادي-منتشر به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) به نقل از روابط‌ عمومی انتشارات روزنه، كتاب «رازهاي جدايي: سينماي اصغر فرهادي» نوشته سعيد عقيقی به تازگی توسط انتشارات روزنه منتشر شده است. عكس روي جلد اثر حبيب مجيدي و محمدعلی حیدری مجری طرح آن است. این کتاب در فصل ابتدایی در قالب کلیات، راه‌های تکامل فیلم‌سازی فرهادی را بررسی می‌کند و سپس با تاکید بر حرکت ساختار کلاسیک بر بستری واقع‌گرایانه در هفت فیلم سینمایی فرهادی طی هفت فصل، رابطه‌ی چند وجهی فرمول‌های کلاسیک و الگوهای واقع‌گرایی را می‌کاود. درباره اين كتاب آمده است: واقع‌گرا یا کلاسیک؟ مساله این است. آیا شایسته است که مدام از تفاوت واضح این دومکتب سخن بگوییم یا در جست‌وجوی امکان همامیزی‌ِشان به فیلم‌ها رجوع کنیم؟ چه خواهد شد اگر قهرمان مفلوک یک فیلم واقع‌گرایانه در معمایی هیچکاکی گرفتارشود؟ یا چه خواهد شد اگر معمای مرگ زنی حل شود و معمای زندگی دیگران لاینحل بماند؟ چه می‌شود اگر معنای تجاوز و هويت متجاوز، انگیزه‌ی انتقام را تغییر دهد، و چه می‌شود اگر رازهای  جدایی، بیش از دلایل پیوند اهمیت داشته باشد؟ چه می‌شود اگر معمایی کلاسیک بر زمینه‌ی داستانی واقع‌گرا روایت شود، و چه خواهد شد اگر محور این جست‌وجو، سینمای اصغر فرهادی باشد؟ كتاب «رازهاي جدايي: سينماي اصغر فرهادي» در 230 صفحه و به قيمت 22500 تومان توسط انتشارات روزنه منتشر و روانه بازار كتاب شده است.   ]]> هنر Sun, 14 Jan 2018 08:58:01 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/256213/كتاب-رازهاي-جدايي-سينماي-اصغر-فرهادي-منتشر انتشار سه نمایش‌نامه از جلال تهرانی http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/256580/انتشار-سه-نمایش-نامه-جلال-تهرانی به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، به تازگی سه نمایش‌نامه جدید نوشته جلال تهرانی از سوی انتشارات مکتب تهران منتشر شده است. جلال تهرانی نویسنده و کارگردانی است که سبک خود را در نگارش دارد و نگاهش به مسائل با چشم­‌اندازی وسیع است. جنس پردازش دیالوگ‌های تهرانی خاص خود اوست. وی همچنین در زمینه آموزش و نشر نیز موسسه «مکتب تهران» را راه‌اندازی کرده و از این طریق توانسته زمینه‌ای برای تربیت علاقه‌مندان به تئاتر فراهم کند. سه نمایش‌نامه «دو دلقک و نصفی»، « دراکولا» و «مکبث 2001»  نوشته جلال تهرانی به تازگی راهی بازار کتاب شده‌اند. تهرانی هم‌اکنون نمایش «دودلقک و نصفی» را در سالن اصلی تئاتر شهر به روی صحنه برده است. در این نمایش‌نامه،‌ تهرانی به سطح تازه‌‌ای از روابط انسان‌ها در دنیای مدرن امروز اشاره می‌کند. شخصیت‌پردازی کاراکترهای «دو دلقک‌و نصفی» در پس دیالوگ‌های ردوبدل شده معرفی می‌شوند و در پی این گفت‌وگوها به روابط شغلی، عاطفی و اجتماعی آن‌ها پی برده می‌شود. در «مکبث 2001» هر کاراکتر نماینده یک حس خاص بشری است. شک، حسادت و جاه طلبی از جمله این حواس هستند. در این نمایش‌نامه گر چه با دو کاراکتر در عصر حاضر روبه‌رو هستیم اما داستان اصلی همان تفکرات و اندیشه‌هایی است که اعمال انسا‌ن را در طی قرون و سالیان طولانی رقم زده است. نمایش‌نامه"دراکولا" دارای داستانی خیالی است. زمان آن مربوط به چهار هزار سال آینده  است که صلح در جهان برقرار شده و دراکولا بابای مدرسه شده است.» پیش از این نمایشنامه‌های «نوستالژی»، «مهر دوم» و «مخزن» از این نویسنده منتشر شده بود.   ]]> هنر Sat, 13 Jan 2018 08:14:21 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/256580/انتشار-سه-نمایش-نامه-جلال-تهرانی کارکرد تاریخ‌­نگارانه عکس در یک کتاب http://www.ibna.ir/fa/doc/book/256457/کارکرد-تاریخ-نگارانه-عکس-یک-کتاب به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، کتاب «تاریخ‌نگاری و عکاسی» مجموعه‌ای است از مهم‌ترین مقالاتی که به زبان انگلیسی در زمینه مباحث نظری مربوط به استفاده از عکس‌ها به‌عنوان سند تاریخی به‌نگارش درآمده است. موضوع محوری این مقالات که از منابع مختلفی گردآوری شده‌اند امکان بازنمایی دیداری گذشته توسط عکس‌هاست. اصطلاح «تاریخ عکاسیک» که در مقالات مختلف کتاب به آن اشاره شده است ناظر بر شکلی از ارائه واقعیت تاریخی است که در آن نه کلمات بلکه تصاویر نقش اصلی را برعهده دارند، آن هم تصاویری که «عکاسیک» خوانده می‌شوند. اهمیت تصویر عکاسیک در مقایسه با دیگر تصاویر ساخته­ شده توسط انسان به تولید و ضبط مکانیکی این نوع تصاویر بازمی‌­گردد، به این معنا که برخلاف انواع تصاویر پیشاعکاسیک، نظیر نقاشی، گراوور و ...، حافظه و سلیقه انسانی در تولید عکس دخالت مستقیمی ندارد و همین امر ضامن عینیت و بی‌طرفی تصویر عکاسیک در بازنمایی واقعیت‌های بیرونی است. این باور به عینیت حاصل از فرایند تولید مکانیکی عکس مبتنی بر برداشت‌هایی اثبات­‌گرایانه بود که در دوران اختراع و اوج‌­گیری صنعت عکاسی در اواسط سده نوزدهم رواج بسیاری داشتند. و جالب آنکه در همان زمان نیز دانش تاریخ تحت تسلط همین نگاه‌­های اثبات­گرایانه قرار داشت. از این رو بسیاری از نظریه‌پردازان این دو حوزه، عکس را ابزاری مطمئن برای ثبت تاریخ می­‌دانستند و امکان تحریف در گذشته ثبت شده توسط عکس‌­ها را بسیار کمتر از گذشته­‌ای می­‌دانستند که به وسیله نوشتار ثبت شده است. اما این باور خوش­بینانه به عینیت سرراست عکس‌­ها به‌زودی مورد تردید قرار گرفت و نظریه‌­پردازان تاریخ عکاسیک به بررسی مسائلی پرداختند که استفاده از عکس‌­ها در تاریخ­‌نگاری را بغرنج‌­تر می­‌ساختند. مسائلی مانند نگاه عکاس، موقعیت موضوع عکاسی، بافت فرهنگی و تاریخی تولید و فهم عکس و ... از جمله مواردی هستند که هنوز هم تاریخ­‌نگاران و عکس­‌پردازان درباره آنها به بحث می­‌پردازند. کتاب «تاریخ­‌نگاری و عکاسی» از هفت مقاله تشکیل یافته است که به قرار زیر هستند: 1. عکس‌برداری از تاریخ/ مارک ماس 2. تصاویر تاریخ و ناخودآگاه دیدمانی/ گرگوری پاسکالیدیس 3. عکس: تصویر ساکن/ درک سه‌یر 4. عکاسی و تاریخ/ ویلم فلوسر 5. تصاویر گذشته: دیدگاه‌های بارت و بنیامین درباره عکاسی و تاریخ/ تیم دانت، گرایم گیلوچ 6. رویکردهایی روش‌شناختی به گره‌گشایی از عکس‌های تاریخیک/ اریک مارگولیس، جرمی راو 7. عکس‌ها و حافظه‌ها/ لوئس کوئپنیک سازمان­دهی درونی کتاب به گونه‌­ای است که ابتدا مخاطب را با مسائل ابتدایی پیرامون رابطه عکاسی و تاریخ­نگاری آشنا می‌­سازد و سپس به صورت گام‌به‌گام مسائل پیچیده‌­تر معرفت‌­شناختی و نظری را در اختیار وی قرار می‌­دهد. در نهایت هم با ارائه نمونه‌­هایی از بررسی­‌های تجربی درباره کارکرد تاریخ‌­نگارانه عکس‌­ها و روش­شناسی­‌های مناسب برای بهره­‌برداری تاریخ­‌نگارانه از عکس این روند آشناسازی مخاطب با مسائل میان‌­رشته­‌ای عکاسی و تاریخ را به پایان می‌­رساند.   کتاب «تاریخ‌نگاری و عکاسی»، اثر ویلم فلوسر، گرگوری پاسکالیدیس و مارک ماس با گردآوری و ترجمه محمد غفوری در 291 صفحه توسط نشر آگه منتشر شده است. ]]> هنر Mon, 08 Jan 2018 13:32:48 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/book/256457/کارکرد-تاریخ-نگارانه-عکس-یک-کتاب نوشتن از راه‌های پرورش روح است/ یوکیو میشیما و زیبایی‌شناسی مرگ http://www.ibna.ir/fa/doc/longint/256332/نوشتن-راه-های-پرورش-روح-یوکیو-میشیما-زیبایی-شناسی-مرگ خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)-محمد آسیابانی: یوکیو میشیما، یکی از برجسته‌ترین نویسندگان و هنرمندان سده بیستم ژاپن است که شهرت جهانی دارد. او تا پیش از مرگش در سن 40 سالگی موفق به نگارش 34 رمان، 50 نمایشنامه، 25 مجموعه داستان کوتاه، یک اپرا و همچنین ساخت یک فیلم و بازی در چند فیلم دیگر شده بود. سه بار نامزدی برای دریافت جایزه نوبل ادبیات برای شهرت او در جهان نویسندگی کافیست. در ایران نیز رمان‌های «آوای امواج»، «زوال فرشته»، «معبد طلایی»، «برف بهاری» و «اسب‌های لگام گسیخته»، مجموعه داستان کوتاه «مرگ در نیمه تابستان و داستان‌های دیگر» و همچنین نمایشنامه‌های «حراج» و «بانو آئویی» این نویسنده ترجمه و منتشر شده‌اند. به تازگی کتاب «آفتاب و فولاد» با عنوان فرعی «دیدگاه‌هایی شخصی درباره هنر، عمل و مرگ معنوی» نوشته یوکیو میشیما با ترجمه فردین توسلیان از سوی نشر آنیما روانه کتابفروشی‌ها شده است. با مطالعه این کتاب ضمن آشنایی با دیدگاه‌های زیباشناختی میشیما پرده از راز مرگ خودخواسته او نیز روشن می‌شود. به مناسبت انتشار این کتاب گفت‌وگویی با مترجم آن انجام داده‌ایم که در ادامه آن را مطالعه خواهید کرد. توسلیان، مترجم و پژوهشگر فرهنگ و هنر آسیای شرقی است. نمایشنامه «قتل غیرعمد» اثر کوبو آبه و «قصه‌های مهتاب و باران» نوشته اوئدا آکیناری از دیگر ترجمه‌های منتشر شده توسلیان است. «آفتاب» و «فولاد» که در عنوان کتاب از آن استفاده شده نماد چه هستند؟ کتاب شرح ریاضت جسمی نویسنده در مسیر سفر معنوی‌اش محسوب می‌شود. نخستین برخورد نویسنده با حقیقت اهمیت پرورش جسم در دستیابی به کمال و رستگاری، با ملاقات آفتاب و تحمل بار فولاد بر شانه‌ها شکل می‌گیرد. در واقع نگاه نویسنده نه در جنبه‌ نمادین، بلکه به حقیقت قابل لمس آفتاب و فولاد است. اتفاقی که در برهه‌ای از زمان مسیر زندگی نویسنده را تغییر می‌دهد آشنایی او با حقیقت رنج مشترک است. مفهومی که به واسطه‌ «آفتاب» و «فولاد» نمایان می‌شود. دید میشیما به این رنج، دیدی زیبایی‌شناسانه است؟ قطعا. میشیما در ابتدای این کتاب به نقطه‌ای رسیده که دیگر صرفا با کلمات و عبارات نمی‌تواند درونیات خود را بروز بدهد. بخشی از درون نویسنده طی سال‌ها سرکوب شده و حال افق روشنی در برابر او شکل گرفته تا در رنج مشترک انسانی سهیم شود. این میشیما هیچ تفاوتی با میشیمای شاعر و نویسنده ندارد. در واقع نگاه زیبایی‌‌شناختی همچنان پابرجاست و هدف همان هدف است، تنها این وسیله است که تغییر پیدا می‌کند.                                                              فردین توسلیان نویسنده در کتاب نمونه عالی از مرگ که مثال می‌زند «کامی‌کازه» است که شما آن را به «باد الهی» ترجمه کرده‌اید و گویا عنوان هم از آیین «شینتو» برداشت شده است. «باد الهی» عملیات‌های انتحاری بود که نیروهای هوایی ارتش ژاپن علیه کشتی‌های جنگی نیروهای متفقین انجام می‌داد. میشیما مرگ خودخواسته نویسندگان را هم تعبیری از کامی‌کازه می‌داند؟ در مورد «هاراکیری» میشیما پس از مطالعه این کتاب مطالب زیادی روشن می‌شود. درواقع نویسنده از نیروانای شخصی و تکمیل کاتارسیس حرف می‌زند. با مطالعه «آفتاب و فولاد» متوجه می‌شویم که کارمای نویسنده به انتها رسیده و مسیر رستگاری برایش عیان شده است. در واقع پس از مکاشفه‌ اخیر دیگر مرگ و زندگی تفاوتی برای او نداشته است. کامی‌کازه و جوخه‌ انتحاری نقل شده در کتاب با شرح یک آن و لحظه‌ ناب توصیف می‌شوند. درواقع میشیما لحظه‌ غیر قابل بازگشت مرگ را در وصیت‌نامه‌ سربازانی که کامی‌کازه‌ کردند کشف می‌کند. آن لحظه کامی‌کازه و توصیفش است که جذابیت ویژه‌ای برای میشیما دارد. مهم‌ترین دلیل شما برای ترجمه این کتاب چه بود؟ میشیما یکی از مهم‌ترین و مشهورترین نویسندگان ژاپن است و ویژگی اصلی آثار او تاثیرپذیری‌اش از ادبیات کلاسیک ژاپن است. مساله اصلی برای من فهم دلیل «هاراکیری» میشیما بود. در مقدمه‌ کتاب شرح مختصری بر آنچه را که بر نویسنده رفت، شرح داده و مطلب ناگفته‌ای باقی نگذاشتم. برای من همیشه سوال بود که چرا آدمی با چنین دیدگاه‌هایی باید به سرنوشتی این‌چنین دچار شود و البته با مطالعه این کتاب تمام ابهامات خود من برطرف شد. به همین دلیل نیز تصمیم گرفتم تا برای آشنایی ایرانیان با این حقیقت کتاب را ترجمه و در اختیار ناشر قرار دهم. در عنوان فرعی کتاب منظور از «عمل» چیست؟ منظور دقیقا کُنش و فعل است. بخشی از نقد میشیما به خودش انفعال و سکونی است که درگیرش بود. در این کتاب او مخاطب را به‌ پرورش جسم به‌ موازات تربیت روح تشویق می‌کند. یعنی از نظر میشیما این پرورش روح و جسم، هر دو امری لازم برای نویسندگی است؟ دقیقا، البته نه فقط لازمه نویسندگی که پرورش توامان این دو لازمه انسانیت است. میشیما این دو‌ را بال‌های رهایی از رنج زندگی ‌می‌داند؛ رنجی که بشر برای همیشه درگیرش بوده و خواهد بود. منظور میشیما از پرورش روح چیست؟ و اینکه آیا راهکارهایی نیز برای پرورش روح را ارائه داده است؟ از نظر این نویسنده برتر و ماندگار ژاپنی، شخصی کردن کلمات و نوشتن یکی از راه‌های پرورش روح است. در واقع از دیدگاه میشیما انسان‌ها با دو نوع رنج مواجه هستند: «رنج فردی» و «رنج مشترک» و «بیانِ کلامی» راه رهایی از رنج درونی و فردی و پرورش جسم راه رستگاری از رنج مشترک است. «آفتاب و فولاد: دیدگاه‌هایی شخصی درباره هنر، عمل و مرگ معنوی» نوشته یوکیو میشیما و ترجمه فردین توسلیان با شمارگان هزار نسخه، 140 صفحه قطع پالتویی، به بهای 10 هزار تومان از سوی نشر آنیما روانه کتابفروشی‌ها شده است. ]]> هنر Mon, 08 Jan 2018 07:50:48 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/longint/256332/نوشتن-راه-های-پرورش-روح-یوکیو-میشیما-زیبایی-شناسی-مرگ کاندیداهای جایزه ادبیات نمایشی اعلام شدند http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/256330/کاندیداهای-جایزه-ادبیات-نمایشی-اعلام-شدند به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) به نقل از روابط عمومی جشنواره، اصغر نوری، مدیر این بخش، ضمن اعلام این خبر اظها کرد:  مراسم اختتامیه جایزه ادبیات نمایشی سی‌ و ششمین دوره جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر، شنبه (۱۶ دی‌ماه)  ساعت ۱۷، در سالن استاد ناظرزاده تماشاخه ایرانشهر برگزار می‌شود. «فصل چیدن انگور» از صحرا رمضانیان از تهران، «تئوری میس‌کال» از محسن رهنما از اصفهان، «تیولا» از علی عابدی از تهران، «بال‌هایش» از آرش عباسی از تهران، «مرلین مونرو، هدایت، ونگوک و شرکا» از مسعود احمدی از شیراز، «استرالیا» از پیام لاریان از تهران و «لبخند باشکوه آقای اژدهاک در شب دراز» از محمد منعم از تهران کاندیداهای بخش حرفه‌ای اعلام شده‌اند. همچنین «عند از مطالبه» از مرتضی شاه کرم از خرمشهر، «آن قدر مرد شده‌ای که نمی‌شناسمت» از صادق بهاری از تهران، «کیک بخت» از مریم الهامیان و نیاز اسماعیل‌پور از تهران، «فال قیچی» از فرزانه محبوبی‌نیا از اصفهان، «نجات‌دهنده بر می‌گردد» از تهمینه محمدی از تهران، «چهارگانه» از پریسا کیومرثی از تهران و «فرنگ» از ماریا شاهی از کرج کاندیداهای بخش تولید هستند. همچنین فرهاد  مهندس‌پور، دبیر سی‌ و ششمین جشنواره تئاتر فجر در یادداشتی خطاب به گروه‌های راه یافته به این  دوره از جشنواره تئاتر فجر اظهار کرد: تلاش این دوره از جشنواره بر این بوده است تا پذیرای بیشترین گروه‌های نمایشی کشور و دربردارنده گونه‌گون‌ترین فرم‌های نمایشی داخلی و خارجی باشد. آنچه اکنون برای یکایک جامعه تئاتر ایران اهمیت دارد این است که گروه‌های راه یافته با آسایش و فراغت و اطمینان، آثارشان را برای تماشاگران به نمایش بگذارند و بی ترس و واهمه، جشن گفتگوی فرهنگی خود را بی‌آغازند. «️نخست اینکه جشنواره تئاتر فجر، از سویی رویدادی ملی است در بزرگداشت خیزش فرهنگی و مردمی ایران در سال ۱۳۵۷، و از دیگر سو، رویدادی است فرا ملی زیرا این جشنواره یکی از بزرگترین گردهایی‌های فرهنگی در منطقه و آسیا است که می‌تواند تهران را به قطب فرهنگی و تئاتری این سوی جهان تبدیل کند تا سند فرهنگی زنده‌ای باشد در رد تبلیغات تروریستی گسترده علیه کشورمان«. «️دوم اینکه بنا بر نص صریح قانون، تنها و تنها نهادی که شورای انقلاب فرهنگی به او اجازه داده تا بر اجرای نمایشها نظارت داشته باشد، «گروه نظارت و ارزشیابی» اداره کل هنرهای نمایشی است. مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی، پارامترهای روشنی را بیان کرده و خطوط قرمز را به نحوی نشان داده که تشخیص آنها به تفسیر و تاویل نیاز ندارد. معنای روشن قانون این است که نمی‌توان با تفسیر و تعبیر به رد و حذف نمایشی پرداخت. از این‌رو هیچ کس حق ندارد تفسیر و حساسیت و تعبیرهایش را ملاک برخورد با تئاتر قرار دهد.« «️سوم اینکه نمایش‌هایی که در هر جای ایران به صحنه رفته‌اند، مجوز گروه نظارت و ارزیابی داشته‌اند و بدیهی است پذیرفتن شدن این نمایش‌ها در جشنواره، بر اساس همان اجراست و به این ترتیب نیاز به بازبینی  و مجوز دوباره ندارد. زیرا نهاد برگزار کننده جشنواره، اداره کل هنرهای نمایشی و انجمن هنرهای نمایشی، خود نهادهای بالادستی گروه نظارت و ارزشیابی‌اند«. «چهارم اینکه هنرمندان تئاتر ایران و گروه‌های نمایش در سراسر ایران با دانش و آگاهی اجتماعی به تولید نمایش می‌پردازند و بر این نکته واقف‌اند که جشنواره تئاتر فجر، جشن گفتگوی مردم با تئاتر و تئاتر با مردم است و این فرصت فرهنگی از همین‌روی مغتنم است تا همه با هم در آن به گفتگو بنشینیم و سرمایه‌ها و ظرفیت‌های ملی و انسانیمان را مرور کنیم«. «️پنجم اینکه اداره کل هنرهای نمایشی و گروه نظارت و ارزشیابی به کار خود واردند، و ستاد جشنواره تئاتر فجر که از بدنه تئاتر کشورند و به حساسیت‌ها و ضرورت‌های اجتماعی، قانونی و اخلاقی نهاد تئاتر آگاه‌اند، پشتیبان کنش شمایند و بسیار صریح به همه کسانی که نگرانند اعلام می‌کنند که هنرمندان ایران، ستایشگران و پرورش‌دهندگان فرهنگ ایران‌اند و با آگاهی و شادی و خرد، جشنواره هر ساله خود را برپا خواهند داشت». «️این‌همه را برشمردم تا گفته باشم که ما با هم، و در یک خانه زندگی می‌کنیم که کشور ماست، جایی که در آن بالیده‌ایم و همه توانمان را هزینه می‌کنیم تا جوانان و نسل‌های آینده در آن ببالند و رفتار و عقلانیت امروز ما، پشتوانه فردای ایران است. کردارهای ما برای حراست از خودمان در این موقعیت‌ها نیست، بلکه برای آن است که جسارت بورزیم و خودمان را برای دیگران، برای هنرمندان و فرهنگ‌پروران و دانشورزان، هزینه کنیم. امیدوارم از این مجال بیشترین بهره را ببریم.» ]]> هنر Thu, 04 Jan 2018 10:56:19 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/256330/کاندیداهای-جایزه-ادبیات-نمایشی-اعلام-شدند عباس بهارلو: فیلم‌های کیارستمی ستایش زندگی است http://www.ibna.ir/fa/doc/longint/256187/عباس-بهارلو-فیلم-های-کیارستمی-ستایش-زندگی  خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)-مائده مرتضوی: عباس بهارلو پژوهشگری است که کتاب‌های زیادی درباره سینماگران ایرانی نوشته و منتشر کرده است. کتاب «فیلم‌شناخت سینمای ایران» که فیلم‌شناسی سینمای ایران از سال 1373 تا سال 1382 را در برمی‌گیرد، کتاب «پرونده یک جنایی‌ساز» که به بررسی فیلم‌های ساموئل خاچیکیان اختصاص دارد، کتاب «علی حاتمی»، «روزشمار سینمای ایران»، «سینمای فردین به روایت محمدعلی فردین» و «دانشنامه سینمای ایران» از جمله این آثار است. به تازگی کتابی درباره سینمای کیارستمی از او منتشر شده است. بهارلو سعی کرده در این کتاب به گونه‌ای به تحلیل و معرفی آثار کیارستمی بپردازد تا این کتاب برای قشر وسیعی از علاقه‌مندان قابل استفاده باشد و طیف مخاطب گسترده‌تری را شامل شود. وی در این کتاب به زندگی،‌ نحوه تفکر و فیلم‌شناسی کیارستمی پرداخته است. در ادامه گفت‌وگوی ایبنا را با وی می‌خوانید. مختصری دربارۀ سرفصل‌ها و موضوع‌هایی که در کتاب «عباس کیارستمی» به آن پرداخته‌اید توضیح دهید. من در کتاب «عباس کیارستمی» و شكل روايت آن هم از الگوي رمان تاريخي و زندگي‌نامه‌اي بهره گرفته‌ام، و هم از الگوی زندگي‌نامه‌هاي خودنوشت و تبارنامه‌ای. در این شکل از روایت هر ماده اوليه‌ای به كارِ نویسنده می‌آيد؛ مثل دست‌نوشته‌ها (به‌خصوص يادداشت‌ها و نامه‌ها)، گفت‌وگوها، خاطراتِ معاصران، يادداشت‌های نوشته شده در روزنامه‌ها و كتاب‌ها، عكس‌ها، نقاشي‌ها و آنچه در افواه عام درباره شخصِ مورد نظر گفته و شنيده مي‌شود؛ و البته در مورد شخصیت‌های سینمایی، فیلم‌های فیلم‌ساز و فیلم‌هایی که دربارۀ او و آثارش ساخته شده است. کتاب «عباس کیارستمی» در سی‌ویک بند یا بخش تألیف شده، و در هر بند به زندگی و فیلم‌ها و دیدگاه‌ها و سایر فعالیت‌های او پرداخته شده است؛ از سال تولد تا مرگ. البته آلبوم عکسی هم به کتاب منضم است، که شامل پاره‌ای از عکس‌های صحنه و پشت صحنه و پوستر فیلم‌های کیارستمی است.   عباس بهارلو در بررسی فیلم‌های کیارستمی چه معیاری برای قراردادن تقدم و تأخر فيلم‌هاي او در نظر گرفتید؟ به طور مثال این فیلم‌ها بر اساس بازه زمانی مرتب شده‌اند یا شهرت کلی فیلم‌ها یا چیزهای دیگر؟ همان‌طور که در یادداشت چاپ دوم کتاب نوشته‌ام، بررسی تقویمی فیلم‌‌های کیارستمی، یعنی اساسِ قراردادنِ تقدم و تأخرِ زمانِ ساخته‌شدن فیلم‌های او، شاید مناسب‌ترین روش برای تأویل و ارزیابی آن‌ها باشد. این نحوۀ توجه به کیفیت فیلم‌های کیارستمی و نیز جمع‌بندی کلی آثارش قبل از هر چیز نشان می‌دهد که او بیش از هر فیلم‌سازِ دیگری در جست‌وجوی معنای زندگی و تجلیات آن بوده است. در حقیقت او با هر فیلمی که ساخته است ستایش خود را از زندگی، چنان که هست، یا باید باشد، نشان داده است؛ هر چند این ستایش را که همواره با نوعی سادگیِ گوارا و فروتنی طبیعی همراه است نمی‌توان به معنای رضایتِ تمام و کمال از زندگی گرفت. به عبارت دیگر، این نوع بررسی نشان می‌دهد که سرگذشت آدم‌های آثار او به سلسله‌ای از حوادث با پایان خوش ختم نمی‌شوند؛ گیرم احساسی که از آن‌ها حاصل می‌شود گشاینده و رضایت‌بخش است. آن‌چه می‌توانم به تأکید بگویم این است که زندگی با همۀ پیچیدگی‌ها و مضامین اسرارآمیزش برای کیارستمی مفهوم کمابیش ساده یا روشنی دارد، و درک معنای آن، اگر حقیقتأ درک این معنا میسر باشد، چندان به «مرموزاندیشی» نیاز ندارد. چنان‌چه‌ بپذیریم جست‌وجوی معنای زندگی پایانی ندارد الزاماً دلیلی هم وجود ندارد که آن را در هاله‌ای از رمز و راز بپیچیم. شاید تعبیر ساده‌تر این باشد که بگوییم رابطۀ کیارستمی با زندگی، و بیش از هر چیز با طبیعت، به دور از تندی و تعارض‌های جاری و متداول است، و اغلب این احساس را واخوانی می‌کند که گویی همه‌چیز از چشم پسربچه‌ای تیزبین و ذاتاً حساس و مهربان دیده یا روایت می‌شود.   مخاطب این کتاب چه کسانی هستند؟ صرفا قشر دانشجوی سینما و طبقۀ روشنفکر جامعه می‌توانند از این کتاب بهره ببرند یا این که زبان کتاب طوری است که مخاطب عام سینما هم می‌تواند با آن ارتباط برقرار کند؟ من موقعی که این کتاب را می‌نوشتم، قبل از آن که به مخاطب خاصی فکر کنم، به دنبال پاسخ‌ پرسش‌هایی بودم که دربارۀ سینما و فیلم‌های کیارستمی در ذهن داشتم؛ اما حالا که به سروشکل و کلیت کتاب نگاه می‌کنم، گمان می‌کنم مخاطبان کتاب می‌توانند همۀ آن کسانی باشند که به آثار کیارستمی علاقه دارند، و حتی ندارند.   لزوم ضمیمه‌سازی چیزی مانند لوح فشرده، که حاوی اطلاعات تصویری برخی فیلم‌ها باشد، را برای چنین کتاب‌هایی که درباره یک فیلمساز برجسته منتشر می‌شود تا چه حدی می‌دانید و این که برای کتاب خودتان این نیاز وجود داشت یا خیر؟ راستش این هم پیشنهاد بدی نیست؛ اما واقعیت این است که فیلم‌ها و آثار کیارستمی دارای کپی‌رایت فرهنگی هستند و امکان استفادۀ آن‌ها در لوح فشرده نیست. خوشبختانه در مورد کیارستمی کانال‌هایی در فضای مجازی ایجاد شده و آثار وی به سهولت قابل دسترسی هستند.   با توجه به این که از منتقدان حوزۀ سینما هستید، لزوم میزگرد و نشست‌های نقد را برای کتاب‌هایی که در حوزۀ سینما منتشر می‌شود در چه حد ضروری می‌دانید؟ حتماً واجب و ضروری است. من اگر چه با هر شیوه‌ای برای معرفی کتاب موافق‌ام، خیلی علاقه‌ای به حضور در «جشن امضا»، «رونمایی» و میزگرد و نشست و بررسی کتاب ندارم. مخالف برگزاری‌شان نیستم، علاقه‌ای به حضور در چنین محافلی ندارم. به گمان من فضای مجازی، سایت‌ها، کانال‌های تلگرامی و اینستاگرام می‌تواند پاسخگوی روش‌های قدیمی‌تر یا کمی قدیمی‌تر برای معرفی و نقد و بررسی کتاب باشد. گمان می‌کنم مخاطبانش هم چندین برابر باشد. گفتنی است، کتاب «عباس کیارستمی» نوشته عباس بهارلو به تازگی توسط نشر قطره در شمارگان 400 نسخه با قیمت 12700 تومان راهی بازار کتاب شده است. همچنین کتاب «فروغ فرخ زاد و سینما» نوشتۀ عباس بهارلو به تازگی به چاپ دوم رسیده است.   ]]> هنر Wed, 03 Jan 2018 07:50:28 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/longint/256187/عباس-بهارلو-فیلم-های-کیارستمی-ستایش-زندگی تجدید چاپ یک اثر تخصصی در حوزه موسیقی پس از سال‌ها http://www.ibna.ir/fa/doc/book/256241/تجدید-چاپ-یک-اثر-تخصصی-حوزه-موسیقی-سال-ها به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، «کارکرد هارمونی در قرن بیستم» نوشته رالف تورِک، آهنگساز و موسیقیدان آمریکایی و یک اثر تخصصی در حوزه دانش موسیقی است. این اثر به کارکردهای هارمونی در سبک‌های مدرن موسیقی می‌پردازد و در ایران، نشر افکار این کتاب را با ترجمه محسن الهامیان چاپ و روانه بازار کتاب کرده است.   کتاب «کارکرد هارمونی در قرن بیستم» نهمین جلد از مجموعه «در قلمرو موسیقی» است که در هشت فصل به نگارش درآمده و  سعی شده است بسیاری از اصطلاحات تخصصی، منابع جدید، بررسی آثار برخی از افراد معروف و آموزش‌های تخصصی موسیقی را همراه با تصاویر به نگارش درآورد و آموزش دهد، در پایان هر فصل نیز تمریناتی برای هنرجو و خواننده در نظر گرفته شده که به تثبیت آموزش‌های آن فصل کمک می‌کند.  این کتاب یک کتاب تخصصی برای دانشجویان و هنرجویان موسیقی است و برای کسانی که در موسیقی تخصص اولیه و تئوریک دارند هم می‌تواند مناسب و مفید واقع شود. فصل اول این کتاب با عنوان «تونیک شدن گسترده و سکونس هارمونی» به تعریف مفهوم دو اصطلاح نامبرده در عنوان پرداخته است. فصل دوم این کتاب به بررسی «هارمونی‌های خطی» متعدد می‌پردازد؛ هارمونی‌های کروماتیکی که در اصل از طریق حرکت‌های کروماتیک در یک یا چند خط از بافت موسیقی ظاهر می‌شوند. افزایش حرکت‌های کروماتیک در خط ملودی در اثنای قرن نوزدهم، منجر به افزایش هارمونی‌های خطی شد.                                  فصل سوم «منابع جدید موسیقی در آغاز قرن بیستم» را معرفی کرده، فصل چهارم به «موسیقی تونال در آغاز قرن بیستم» پرداخته است، فصل پنجم با عنوان «استراوینسکی، بارتوک و مسیان» کار شده است که در این فصل، آثار این سه آهنگساز مهم بررسی می‌شود، فصل ششم با عنوان «سازماندهی فاصله‌ای» به خطی متفاوت از آنچه که در فصل‌های قبل در موسیقی گفته شده، می‌پردازد، فصل هفتم هم با عنوان «شیوه سریل» به بیان سریلیسم و شیوه‌های تنظیم آن پرداخته است.    در فصل آخر کتاب با عنوان «گسترش موسیقی در دوره اخیر»، به بعضی از نو‌آوری‌های بزرگ پرداخته شده که در موسیقی نیمه دوم قرن بیستم به انجام رسیده است، هدف این فصل تشویق به ادامه اکتشافات موسیقی در عصر ما، و پرورش دیدگاه‌ها برای برخوردی متفکرانه با موسیقی جدید، به عنوان اجراکننده، آهنگساز، رهبر یا مدرس است. کتاب «هارمونی در قرن بیستم» اثر رالف توروک با ترجمه محسن الهامیان در شمارگان 300 نسخه و با قیمت 35000 تومان در 230 صفحه از سوی نشر افکار منتشر شده است. ]]> هنر Wed, 03 Jan 2018 07:36:10 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/book/256241/تجدید-چاپ-یک-اثر-تخصصی-حوزه-موسیقی-سال-ها جشن امضای کتاب اِنزو کُرمن در ایران http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/256290/جشن-امضای-کتاب-ا-نزو-ک-رمن-ایران به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)،قرار است در ابتدای برگزاری پنل‌های گفت‌وگوی جایزه ادبیات نمایشی فجر با موضوع «جایگاه متن در تئاتر امروز» از سه نمایشنامه خارجی منتشر شده در نشر نیماژ رونمایی شود. نمایشنامه‌های «دیگری باور دارم»، اثر اِنزو کُرمن، « هوسِ کشتن روی نوک زبان و اکتینگ»، اثر زَویه دورَنژه، «درست آخر دنیا و داستان عشق»، اثر ژان لوک لَگَرس که همگی توسط زیبا خادم‌حقیقت ترجمه شده، عنوان این سه نمایشنامه است. در این مراسم اِنزو کُرمن نمایشنامه‌نویس کتاب «دیگری باور دارم»، لوک تارتار، نمایشنامه‌نویس فرانسوی، حمید امجد، محمدامیر یاراحمدی و اصغر نوری حضور دارند. این مراسم از ساعت 18 و 30 دقیقه تا 19 روز پنجشنبه (14 دی‌ماه) و جمعه (15 دی‌ماه) در خانه هنرمندان برگزار می‌شود.  این پنل‌ها با همکاری خانه هنرمندان ایران و انتشارات نیماژ برگزار خواهد شد. پنل‌های گفت‌وگوی جایزه‌ ادبیات نمایشی فجر، روزهای پنجشنبه و جمعه، 14 و 15 دی، از ساعت 16 تا 19، در سالن استاد امیرخانی خانه هنرمندان برگزار خواهد شد.   ]]> ادبیات Wed, 03 Jan 2018 07:11:17 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/256290/جشن-امضای-کتاب-ا-نزو-ک-رمن-ایران جدیدترین شماره فصلنامه نقد کتاب هنر به پیشخان آمد http://www.ibna.ir/fa/doc/book/256237/جدیدترین-شماره-فصلنامه-نقد-کتاب-هنر-پیشخان-آمد به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، پانزدهمین شماره فصلنامه نقد کتاب هنر ویژه پاییز سال 1396 منتشر شد.  علی بوذری سردبیر این فصلنامه به مطالبی مانند تسهیل دسترسی علاقه‌مندان به مقالات و مجلات تخصصی پرداخته است. علی بوذری در این شماره می‌نویسد: «در حالی که بسیاری از مجلات در سایت‌ها فهرست شده‌اند، ولی بسیاری از نشریات قدیمی و نادر نیز از این قاعده مستثنا مانده‌اند و مقالات آن‌ها در این پایگاه‌ها قابل دسترسی نیست. از سوی دیگر، تغییر منابع و شیوه پژوهش از مکتوب به دیجیتال، این خطر را ایجاد می‌کند که بسیاری از مقالات تحفه و طرفه مجلات قدیمی از دید محققان دور بماند. فصلنامه نقدکتاب هنر، درصدد است تا با توجه به این موضوع و نقصان، در بخش «از دیروز به امروز» برخی از مقالات اساس و ارزشمند نشریات کهنه و نادر قدیم که هنوز جایگاهی به عنوان منابع پژوهشی دارند را به شکل نسخه‌برگردان منتشر نماید.» در بخش نقد شفاهی این شماره از فصلنامه نقدکتاب هنر مطلبی باعنوان ، نشست نقدوبررسی کتاب «هنر به مثابه کار جمعی» منتشر شده و در بخش نقد تالیف مطالبی همچون نگاهی به کتاب «دائره‌المعارف هنر» به قلم مهناز احمدی، آشنایی با شیوه‌های تصویرسازی به قلم محسن حسن‌پور، از«امپرسیونسیم سینمایی» تا «سینمای نوین آلمان» نقدوبررسی کتاب مکتب‌های سینمایی نوشته مریم صلح‌کننده سردرود، آغاز یک راه دشوار:نقد کتاب مبان زیبایی‌شناختی سینمای اسلامی به قلم علی راغبیان و از خیال‌پردازی تا خیالی‌نگاری:مروری بر کتاب آشنایی با خیالی‌نگاری به قلم منیژه کنگرانی منتشر شده است. علاقه‌مندان در بخش نقد ترجمه می‌توانند مطالبی با عناوین نقدوبررسی کتاب تاریخ زرتشتی به قلم کیوان موسوی اقدم و مروری بر کتاب از گیم تا فیلم به قلم رافعه رستمی مشاهده کنند. نقدوبررسی کتاب خطاطان و خوشنویسان چاپخانه منشی نول کشور نوشته دلارام کاردار طهران، دانشنامه خطوط اسلامی با بدائع‌الخط‌العربی به قلم شیدا رحیمی و نگاهی به کتاب پنج طیاطر نوشته غلامحسین دولت‌آبادی مطالبی است که در بخش نقد موجز ارائه شده است. در بخش نقد دیروز مطالبی چون نقدونظری بر دانشنامه جوانمردی به قلم علی صادق‌زاده وایقان و معرفی و نقد کتاب هرمنوتیک و تئاتر نوشته رحمت‌الله قائمی، منتشر شده است. همچنین الهام طالبی مطلبی با عنوان نگاهی به آثار دیوید فریدبرگ و رویا کریمی مطلبی با عنوان گوستاو کلیمت در بخش شایسته ترجمه ارائه داده‌اند.  تصویرهای خمسه نظامی در موزه بریطانی به قلم لورنس بینیون و فلزکاری‌های ایران نوشته باسل گرای از مقالاتی است که در بخش از دیروز تا به امروز فصلنامه نقدکتاب هنر این شماره منتشر شده است. پایان‌بخش فصلنامه نقد کتاب هنر این شماره مطلبی با عنوان بررسی ارکستراسیون و پهنه‌بندی سطوح در فرش ایرانی نوشته شهام اسدی است که در بخش هنرپژوهی ارائه شده است. فصلنامه نقدکتاب هنر در 264 صفحه با بهای 10 هزار تومان از سوی موسسه خانه کتاب منتشر شده و در دسترس علاقه‌مندان قرار گرفته است.           ]]> هنر Mon, 01 Jan 2018 12:57:36 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/book/256237/جدیدترین-شماره-فصلنامه-نقد-کتاب-هنر-پیشخان-آمد مهلت ارسال چکیده مقالات پژوهشی به همایش ملی رادی‌شناسی تمدید شد http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/256208/مهلت-ارسال-چکیده-مقالات-پژوهشی-همایش-ملی-رادی-شناسی-تمدید به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)، براساس درخواست متقاضیان شرکت در پنجمین دوره همایش ملی رادی‌شناسی و براساس تصمیم شورای سیاست‌گذاری این دوره نسبت به درخواست متقاضیان و شرکت‌کنندگان این همایش، علاقه‌مندان و متقاضیان شرکت در این همایش که هنوز فرصت نکرده‌اند چکیده مقالات خود را براساس عناوین بیست گانه ارسال کنند، تا 16 دی ماه فرصت دارند، چکیده مقالات پژوهشی خود را به پست الکترونیکی بنیاد اکبر رادی، دبیرخانه پنجمین دوره همایش ملی رادی‌شناسی، ارسال کنند.    پنجمین دوره همایش ‌ملی رادی‌شناسی با هدف نگاه به آثار و اندیشه‌های زنده‌یاد اکبر رادی و تقویت بنیان نمایشنامه‌نویسی ایران و به منظور ارج گذاشتن یا بهتر شناختن استعدادهای جدید عرصه نمایشنا‌مه‌نویسی و پژوهش، توسط بنیاد اکبر رادی و با همکاری نهادهای فرهنگی، آموزشی و هنری برگزار‌ می‌شود. این همایش طی یک روز در هفتم اسفند برگزار و طی آن مقالات برگزیده، توسط نویسندگان مقاله خوانده خواهد‌شد.  موضوعات و عناوین بخش پژوهش پنجمین همایش ملی رادی‌شناسی با تمرکز بر آثار این نمایشنامه‌نویس به شرح ذیل است: 1. رهیافت‌ها و الگوها در دراماتورژی آثار اکبر رادی 2. بررسی تطبیقی نمایشنامه‌‌های اکبر رادی با آثار ادبیات نمایشی جهان 3.سبک زندگی ایرانی و تحولات اجتماعی در آثار اکبر رادی 4. زبان‌شناسی و تحلیل گفتمان در آثار اکبر رادی 5. تقابل سنت و مدرنیته در آثار اکبر رادی 6. جامعه‌شناسی نهاد خانواده در آثار اکبر رادی 7. روایت‌شناسی آثار اکبر رادی 8. مفهوم شهر و شهرنشینی در آثار اکبر رادی 9. مفهوم روستا و روستانشینی در آثار اکبر رادی 10. روان‌شناسی شخصیت در آثار اکبر رادی 11. گرته‌برداری، اقتباس و برداشت آزاد از آثار اکبر رادی 12. شیوه‌های کارگردانی نمایشنامه‌های اکبر رادی 13. افق‌های تفسیر آثار اکبر رادی از دیدگاه هرمنوتیکی 14. نشانه‌‌شناسی اضطراب درآثار اکبر رادی 15. تک‌آوایی یا چندآوایگی در نقد آثار اکبر رادی 16. آشنایی‌‌زدایی در شخصیت و روایت در آثار اکبر رادی 17. بررسی آثار اکبر رادی با دیدگاه نقد تکوینی 18. رویکرد‌های نقد بلاغی و شناخت آرایه‌های ادبی در نثر نمایشنامه‌های اکبر رادی 98. شایسته‌سالاری در نمایشنامه‌‌های اکبر رادی 20. نشانه‌‌شناسی فرهنگی در نمایشنامه‌های اکبر رادی عناوین بخش مسابقه¬ی نمایشنامه‌نویسی پنجمین دوره همایش ملی رادی‌شناسی نیز عبارت است از: 1- دراماتورژی و اقتباس از آثار اکبر رادی 2- نمایشنامه‌‌هایی با موضوع آزاد براساس اعلام دبیرخانه این همایش، جوایز پنجمین دوره همایش ملی رادی‌شناسی شامل لوح سپاس و جایزه نقدی خواهدبود. برگزیدگان این دوره در دو بخش نمایشنامه‌نویسی و مقالات پژوهشی با موضوعات و محور‌های اعلام شده در آیین پایانی این همایش، انتخاب و معرفی خواهندشد و لوح سپاس و جایزه دریافت خواهندکرد. بر اساس برنامه‌ریزی‌ها پس از داوری آثار توسط دو هیئت‌داوری جداگانه در دو بخش پژوهش و مسابقه نمایشنا‌مه‌نویسی، آیین پایانی پنجمین دوره‌ همایش ملی رادی‌شناسی در اسفند سال جاری با حضور هنرمندان تئاتر و خانواده ی فر‌هنگ و هنر برگزار‌خواهدشد. تقویم برگزاری پنجمین دوره همایش‌ ملی رادی‌شناسی نیز به شرح زیر است: تمدید پایان مهلت ارسال چکیده مقالات پژوهشی به دبیرخانه: ۱۶ دی ۱۳۹۶     اعلام پژوهش‌های مورد تأیید هیئت‌داوران: ۲۰ دی ۱۳۹۶ پایان مهلت ارسال مقالات پژوهشی: ۲۰ بهمن ۱۳۹۶ پایان مهلت ارسال نمایشنامه‌ها: ۳۰ دی ۱۳۹۶ اعلام اسامی کاندیداهای بخش نمایشنامه‌نویسی و مقالات پژوهشی: اول اسفند ۱۳۹۶ زمان برگزاری همایش: هفتم اسفند ۱۳۹۶ فرم تقاضای شرکت در پنجمین دوره همایش ملی رادی شناسی: نام نمایشنامه /  پژوهش: نام نویسنده /  پژوهشگر: تاریخ و محل تولد: میزان تحصیلات: نشانی الکترونیکی: نشانی منزل یا محل کار: تلفن همراه: متقاضی شرکت در بخش نمایشنامه  .... /  مقالات پژوهشی ... این جانب ...  با اطلاع از مفاد و شرایط  فراخوان پنجمین دوره همایش ملی رادی شناسی با ارسال مدارک لازم، تقاضای خود را برای شرکت در آن اعلام می‌دارم و نسبت به مقررات آن متعهد می‌شوم. نام و نام خانوادگی:                                       تاریخ:   : امضا نشانی پست الکترونیکی دبیرخانه پنجمین دوره همایش ملی رادی‌شناسی: bonyaderadi@gmail.com تلفن:  ۰۹۳۷۳۵۱۲۵۲۵ ]]> هنر Mon, 01 Jan 2018 05:41:19 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/256208/مهلت-ارسال-چکیده-مقالات-پژوهشی-همایش-ملی-رادی-شناسی-تمدید نکوداشت بهرام بیضایی در پیاده‌رو http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/256131/نکوداشت-بهرام-بیضایی-پیاده-رو به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) بر اساس خبر دریافتی، عصر پنجشنبه هفتم دی ماه در پارک کاکتوس بندرعباس مراسمی در نکوداشت بهرام بیضایی برگزار شد. در این مراسم که به همت کتابرانه چیچکا در جایگاه هنر در پیاده رو واقع در پارک کاکتوس بندرعباس برگزار شد گروهی از هنرمندان و علاقه‌مندان به این هنرمند نامی گرد هم آمدند.  این مراسم با خیرمقدم و سخنان کوتاه سعید آرمات درباره زیست و آثار بهرام بیضایی آغاز شد و سپس یادداشتی از شاهرخ رجا با موضوعیت زن در آثار بیضایی قرائت و پس از آن بخش‌هایی از نمایشنامه‌ «آرش» خوانده شد. گفتنی‌ است که در ادامه این برنامه که جمعا حدود یک ساعت و نیم به طول انجامید، بخشی از صفحات آغازین کتاب «نمایش در ایران» خوانده شد و در انتها موسی بندری،سحر آریا و علی ربیع وزیری درباره‌ خاستگاه استبداد زبانی در نمایشنامه‌نویسی و نقش بهرام بیضایی در جریان نمایشنامه‌نویسی در ایران به گفت‌وگو پرداختند. شایان ذکر است در حاشیه‌ این مراسم که به بهانه‌ تولد 79سالگی بیضایی برگزار شد دو نوازنده (سیامک بش و امیرحسین زحمتکش) به صورت خودجوش نیز به اجرای خیابانی قطعاتی پرداختند.   ]]> هنر Sat, 30 Dec 2017 07:19:37 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/256131/نکوداشت-بهرام-بیضایی-پیاده-رو علاقه اول من هیچ‌گاه پرتره نبوده است/مجموعه شعرم به زودی منتشر می‌شود http://www.ibna.ir/fa/doc/longint/256050/علاقه-اول-هیچ-گاه-پرتره-نبوده-مجموعه-شعرم-زودی-منتشر-می-شود خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)-مائده مرتضوی: گالری ایوان در جدیدترین نمایشگاه خود میزبان مریم زندی است. زندی که مجموعه‌ عکس‌های او از چهره‌ها شهرت دارد،‌ پس از انتشار کتاب عکس‌های خود از چهره‌های مطرح ادبیات،‌ نقاشان، اهالی سینما و تئاتر این‌بار همزمان با این نمایشگاه، از کتاب «چهره‌های ۵، سیمایی از موسیقی معاصر ایران» خود رونمایی کرده است. در این کتاب بیش از صدعکس وجود دارد و به دلیل طولانی‌بودن این پروژه تعدادی از کسانی که عکس‌شان در کتاب موجود است،‌فوت شده‌اند. با مریم زندی درباره حال و هوای این مجموعه و سوژه‌های مجموعه موسیقی گفت‌وگو کرده‌ایم که در ادامه می خوانید. درباره پروژه اخیرتان برایمان بگویید و اینکه این مجموعه‌عکس‌ها تا کجا ادامه خواهد داشت؟  کتاب «چهره‌های ۵، سیمایی از موسیقی معاصر ایران»  پنجمین و آخرین مجموعه عکسی است که از چهره‌ها کار می‌کنم. من حدود 16 سال روی این پروژه کار کردم. این کتاب درواقع چکیده تجربه‌های قبلی من است و مانند مجموعه عکس‌های قبلی ناشرش هم خودم هستم. درباره نمایشگاهی که همزمان با انتشار این کتاب‌ عکس برپاشده است هم باید بگویم که این نمایشگاه جنبه معرفی کتاب عکسم را دارد و از ابتدا قصدم برپایی نمایشگاه عکس نبود. تعداد عکس‌های این نمایشگاه ۲۴ عدد است اما افرادی که عکس آنها در کتاب است ۱۱۷ نفر هستند که من ۲۴ عدد از این عکس ها را برای نمایشگاه انتخاب کرده‌ام. طبعا اگر قصد و هدف اصلی‌ام برپایی نمایشگاه بود،‌ از تعداد بیشتری عکس استفاده می‌کردم. این کتاب، مجموعه‌ای از 117 چهره موسیقی است. البته این مجموعه شامل هنرمندان موسیقی پاپ نمی‌شود و تنها چهره‌های موسیقی کلاسیک و سنتی را دربرمی‌گیرد. ترتیب عکس‌ها به سن است و از مسن‌ترین سوژه آغاز می‌شود تا به جوان‌ترین برسد. نفر اول مجموعه عبدالوهاب شهیدی است،‌ نوزنده عود و نفر آخر نگار نوراد نوازنده ویونسل است.  درانتخاب لوکیشن و فضای عکاسی مجموعه «سیمایی از موسیقی معاصر ایران»، سوژه‌ها تا چه حد دخیل‌ بودند و اینکه در انتخاب زمینه عکس و فضای عکاسی چقدر نظر سوژه‌ها برایتان مهم است؟ تمامی لوکیشن‌ها با نظر شخص خودم انتخاب می‌شد و اینطور نبود که به منزل سوژه یا جایی که مد نظر ایشان بود،‌ برای عکاسی بروم. تمام عکس‌ها در آتلیه شخصی خودم گرفته می‌شد. در تمامی عکس‌ها سوژه‌ها لباس سفید بر تن دارند و ساز تخصصی‌شان همراه‌شان است. شیوه عکاسی من به این صورت است که حتا دستیارانم نیز از نتیجه و کاری که می‌خواهم انجام بدهم،‌ بی‌اطلاع هستند. با توجه به تم عکس‌ها و حضور ساز در آن‌ها،‌این پروژه بسیار وقت‌گیر و زمان‌بر بود. این کتاب از نظر حجمی، بیشترین تعداد صفحه را دارد اما از نظر تعداد عکس‌ها، کتاب‌ عکس سینما و تئاتر معاصر با 160 عکس در مقام اول است. دلیلی که ناشر تمام مجموعه‌ عکس‌هایم هم خودم هستم همین است. چون وقتی پای ناشر و شخص دیگری به میان می‌آید راه برای اعمال سلیقه هم باز می‌شود. دوست دارم در تمام پروژه‌ها تنها نظر و سلیقه خودم اعمال شود و به همین دلیل تمام مجموعه عکس‌هایم را خودم منتشر کرده‌ام. درباره سابقه انتشار کتاب‌عکس در ایران برایمان بگویید و اینکه در پیاده ‌کردن این پروژه‌ها به خصوص پروژه عکاسی از چهره‌ها تا چه حد از دیگران تاثیر پذیرفته‌اید؟ انتشار کتاب عکس به این صورت که من کار کرده‌ام قبل از من تا جایی که اطلاع دارم باب نبوده و ابتکار خود من است. در انتشار مجموعه چهره‌ها هم الگوی خاصی نداشتم و به دلیل اینکه آغاز کار من با شروع جنگ و آن دوران ملتهب بود،‌ بنابراین دسترسی‌ام به الگوهای برون‌مرزی هم سهل و ساده نبود و الگوی خارجی هم نداشتم. در زمانی که من شروع به عکاسی کردم حتا دسترسی به یک مجله خارجی عکس هم بسیار سخت و تقریبا غیرممکن بود. آن زمان وسایل ارتباط جمعی به این صورت نبود و اینترنتی هم وجود نداشت. در ایران انتشار عکس به این صورت که من کار کرده‌ام  تا جایی که ذهنم یاری می‌کند،‌ وجود نداشته است. حتا نمونه خارجی خاصی را هم نمی‌توانم به صورتی که خودم کار کرده‌ام،‌ ذکر کنم. در خارج از کشور کتاب‌ عکس‌های زیادی از هنرمندان منتشر شده است، اما معمولا به این صورت بوده که عکس هنرمندان و چهره‌های مشهور نهایتا در یک یا دوجلد منتشر شوند و به صورت تفکیکی که هر مجموعه متعلق به قشر و شاخه خاصی از هنر باشد،‌ نمونه‌ای ندیده‌ام. انتشار مجموعه عکس آن هم به صورتی که می‌فرمایید به این دقت و با توجه به رشته‌های خاص هنری از کجا سرچشمه گرفت و ایده اولیه این کار از کجا به ذهن شما رسید؟ از ابتدا به این صورت به آن فکر نمی کردم. ایده اولیه من خلق آرشیوی از عکس‌های هنرمندان و آدم‌های معروف جامعه بود. در آن زمان اصلا چنین چیزی وجود نداشت. در واقع عکاسی از هنرمندان کار مرسوم و رایجی نبود. آن زمان که من شروع به عکاسی از آن‌ها کردم حتا برای خود هنرمندان هم جای سوال داشت. خود سوژه‌ها هم با چنین مساله‌ای برخورد نداشتند و کار برای‌شان تازه و کمی عجیب می‌نمود. به دلیل علاقه‌ام به ادبیات و پیش‌زمینه‌ای که داشتم، اولین مجموعه را از ادبیات شروع کردم. نمایشگاه‌هایی برپا کردم و کم کم از کارهایم استقبال شد و تصمیم به ادامه کار گرفتم. البته انتشار اولین مجموعه عکس‌ من هم داستانی دارد که بارها و بارها از آن در مصاحبه‌هایم صحبت کرده‌ام. یکی از این ماجراها را آقای کریم امامی در مجله کلک که الان با نام بخارا منتشر می‌شود، نوشته است. هنگام انتشار این کتاب‌عکس‌ها بازخوردهای عجیبی پیش آمد. همه‌اش هم به دلیل تازگی کار بود. قبلا با چنین چیزی برخورد نداشتند و هیچ‌کس از چنین مجموعه‌هایی چیز زیادی نمی‌دانست. کتاب اولم با استقبال زیادی روبه‌رو شد و من را تشویق کرد تا بیشتر روی کارم متمرکز شوم. بعد از ادبیات،‌ رفتم گروه دوم که نقاشان بودند و بعد هم گروه سوم که سینما و تئاتر معاصر بود و در نهایت هم گروه چهارم که جلد دوم ادبیات بود. چهره‌های موسیقی هم پنجمین و آخرین کتاب از مجموعه چهره‌هاست. سوژه‌های نمایشگاهی خود را چگونه انتخاب می‌کنید و اینکه به جز پرتره به چه موضوعاتی دیگری برای عکاسی علاقه دارید؟ علاقه اول من هیچ‌گاه پرتره نبوده است. علاقه همیشگی من طبیعت بوده و هست و آن زمانی که نمی‌توانستم بیرون بروم و در فضای آزاد عکاسی کنم، به عکاسی پرتره روی آوردم. اما در کل همه زمینه‌های عکاسی را دوست دارم. بیشترین زمانی هم که صرف یک پروژه کردم،‌ برای همین مجموعه آخرم چهره‌های موسیقی بود. سوژه‌های مربوط به پروژه چهره‌ها را هم از بین افراد مطرح انتخاب می‌کنم. برای هر مجموعه قالب و تم ویژه‌ای در نظر می‌گیرم به عنوان مثال در یک مجموعه از لباس مشکی برای سوژه‌ها استفاده می‌کنم و در یک مجموعه هم مانند مجموعه چهره‌های موسیقی از لباس سفید و ساز استفاده کرده‌ام. اینکه برای هر مجموعه قالب خاصی طراحی می‌کنید به سوژه‌ها بستگی پیدا می‌کند؟ منظورم این است که عکاسی از یک نویسنده با یک موسیقیدان فرق می‌کند؟ معمولا با شرایط ویژه‌ای که هر پروژه دارد و با وجود ایده‌ و تصمیمی که برای انجام کار دارم یک تم خاص را در نظر می‌گیرم. عکاسی پرتره از یک موسیقیدان با یک ادیب فرقی ندارد اما در هر کدام ضوابط خاصی را رعایت می‌کنم و برای هر کدام ایده و فکر خاصی دارم. در مقایسه با بقیه مدیوم‌ها مانند تلویزیون،‌ مطبوعات و سینما قدرت مدیوم عکس را تا چه اندازه می‌دانید و دامنه ارتباطی یک عکس با جامعه تا کجا امتداد دارد؟ عکس سریعتر و راحت‌تر گرفته و پخش می‌شود و اینکه عکس مدیومی مردمی‌تر است. چیزی که وجود دارد این است که عکس پایه مدیوم‌های دیگر مانند سینما و مطبوعات است. امروز هم که با وجود دوربین‌های پیشرفته موبایل عکاسی راحت‌تر شده و فضای مجازی هم به کمک عکس آمده و همه این چیزها روی دیده شدن عکس اثر می‌گذارد.   از فعالیت‌های تازه خود بگویید و اینکه چه کتاب‌عکس‌هایی قرار است به زودی از شما منتشر شود؟ کتاب «لند اسکیپ»‌های من احتمالا تا سال دیگر چاپ و منتشر می‌شود. مجموعه عکس جلد دوم انقلاب هم به‌زودی درمی‌آید و یک مجموعه شعر هم دارم که به‌زودی منتشر می‌شود. این مجموعه تنها شامل اشعار من است و حاوی عکس نیست. کلا با مجموعه شعروعکس موافق نیستم. نام این مجموعه شعر «وقتی به عکس‌هایم نگاه می‌کنم دلم برای آقای داگر می‌سوزد» است. لازم است این نکته را هم برای کسانی که کمتر با هنر عکاسی آشنایی دارند یادآوری کنم که داگر اولین عکاسی است که روش داگرئوتیپ را در عکسبرداری ایجاد کرده است. در طول تمام سال‌هایی که عکس انداخته‌اید، نمایشگاه برپا کرده‌اید و همچنین تمام این پروژه‌های عکاسی از چهره‌ها، مطمئنا پشت تمام این‌ها هدفی غیر از صرفا عکاسی‌کردن بوده است. آن هدف چیست؟ آیا چیزی مانند تاریخ نگاری مصور یا چیزی شبیه به آن مدنظرتان بوده است؟ من در درجه اول کاری را می‌کنم که دوست دارم. قصدم از همان ابتدا هم انجام کاری مفید بود. هنری که روی هوا باشد و کارایی نداشته باشد، دوست ندارم. تمام این پروژه‌ها برایم راضی‌کننده بود. عکاسی برای من همه چیز است و عکاسی را خیلی دوست دارم. چیزی که بیشتر از همه خوشحالم می‌کند این است که عکاسی حرفه و درآمدم است و درآمد و حرفه‌ام از چیزی است که دوست دارم.         ]]> هنر Sat, 30 Dec 2017 06:03:25 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/longint/256050/علاقه-اول-هیچ-گاه-پرتره-نبوده-مجموعه-شعرم-زودی-منتشر-می-شود روش هایدر بر پایه شناخت ابژکتیو است/توجه سینمای پساپاپ به خرده‌روایت‌های زندگی http://www.ibna.ir/fa/doc/report/256037/روش-هایدر-پایه-شناخت-ابژکتیو-توجه-سینمای-پساپاپ-خرده-روایت-های-زندگی به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، مراسم رونمایی از کتاب‌های «فیلم مردم‌نگارانه» و «سینمای پساپاپ» عصر سه‌شنبه 5دی در بنیاد سینمایی فارابی برگزار شد. در این نشست، مهرداد عربستانی، وحیدالله موسوی، محمد تهامی‌نژاد، همایون امامی و محمدعلی مرادی سخنرانی کردند. در ابتدای جلسه مهرداد عربستانی مترجم کتاب «فیلم مردم‌نگارانه» درباره این کتاب گفت: نویسنده این کتاب سابقه ساخت چندین فیلم مستند از نوع اتنوگرافیک را در کارنامه خود دارد. این کتاب تعاملی بین هنر، زیبایی‌شناسی و علم است که از دید یک انسان‌شناس روایت می‌شود. این کتاب را ده سال پیش با حمیدرضا رفیعی ترجمه کردیم که در ویراست جدید نکات و مطالبی به آن افزوده شد و ما هم این مطالب را به ترجمه خود اضافه کردیم. نویسنده این کتاب، هایدر هم مقدمه‌ای برای ترجمه این کتاب نوشت. در این کتاب از فیلم‌هایی صحبت به میان آمده که دیدن‌شان همراه خواندن این کتاب به شدت ضروری به نظر می‌رسید و تصمیم گرفتیم در کنار کتاب،‌ دی‌وی‌دی این فیلم‌ها را نیز تهیه و به مخاطب عرضه کنیم. مهرداد عربستانی در ادامه حمیدرضا رفیعی مترجم دیگر کتاب از اهمیت مطالعه این کتاب برای علاقه‌مندان به سینما و مردم‌شناسی سخن گفت. سخنران بعدی مراسم همایون امامی، پژوهشگر سینمای مستند، از ضرورت انتشار چنین کتاب‌هایی صحبت کرد و گفت: نسل جوان مستند‌ساز ما فکر می‌کند ثبت دقیق یک آئین یعنی فیلم مردم‌نگارانه در صورتی که چنین نیست. در اکثر جشنواره‌های فیلم مستند، فیلم‌ها نوار متحرکی از یک مراسم هستند و این کتاب به علاقه‌مندان می‌آموزد که چگونه به یک آئین نگاه کنند و از چه صحنه‌هایی بگذرند و روی چه چیزهایی فوکوس کنند.  یک فیلم مردم‌نگارانه باید بتواند به سوالاتی پاسخ بدهد. سوالاتی نظیر اینکه چرا مردم در مراسم آئینی محرم،‌ در جنوب کشور نخل می‌گردانند و در شمال کَرب؟ این فیلم‌ها باید بتواند دلیل تفاوت در آئین‌ها را توضیح دهد. همایون امامی این مستندساز درباره ویژگی‌های این کتاب عنوان کرد: مهم‌ترین ویژگی این کتاب به تجربه شخصی هایدر بازمی‌گردد. هایدر مردم‌‌شناسی است که با سینما آشنایی دارد و اگر مردم‌شناسی که به میان مردم می‌رود با سینما آشنا نباشد به مشکل برمی‌خورد. نگاه انتقادی هایدر به سیر مردم‌شناسی از مطالب خواندنی این کتاب است و ما را به روح  فیلم‌های مردم‌نگارانه نزدیک می‌کند. متاسفانه کتاب‌های انگشت‌شماری در این باره وجود دارند و زحمات مترجمان این کتاب قابل تقدیر است. از نکات مثبت کتاب هماهنگی عناوین و اصطلاحات به کار رفته در آن با ترجمه‌های قبلی است و خواننده سردرگم نمی‌شود. امامی در ادامه از ویراستاری کتاب انتقاد کرد و گفت: از کلمات عربی مانند مکتوب و منتقدین به کرات در کتاب استفاده شده که ویراستار به راحتی می‌توانست معادل‌های فارسی برای آن‌ها بگذارد. از عبارات نادرستی که در کتاب به ‌کاررفته،‌ سینماواقعیت است که درست نیست و معادل درست آن سینما حقیقت است. سخنران بعدی محمد تهامی‌نژاد درباره نظریات هایدر نویسنده کتاب «فیلم مردم‌نگارانه» توضیح داد: هایدر روش‌های خاص خود را دارد و همواره این روش‌ها منتقدانی داشته است. این کتاب از این نظر که یک منبع ارزشمند به منابع انسان‌شناسی و مردم‌شناسی اضافه می‌کند، بسیار ارزشمند است. این کتاب ما را از سردرگمی میان واژه‌هایی چون قوم‌شناسی و مردم‌شناسی و... می رهاند. روش هایدر بر پایه شناخت ابژکتیو است. روش‌شناسی هایدر بسیار مهم است و او کسی است که انسان‌شناسی را از جامعه‌شناسی مجزا می‌کند. جامعه‌شناسی در روش او به عنوان شناخت مردم شهرها و مردم‌شناسی به عنوان شناخت مردم در دوردست و فرهنگ‌های دور تلقی می‌شود. محمد تهامی‌نژاد سپس معارفه کتاب دیگری که قرار بود در این مراسم رونمایی شود،‌ آغاز شد و  مترجم کتاب «سینمای پساپاپ» وحیدالله موسوی درباره روند ترجمه این کتاب گفت: ترجمه این کتاب را از سال 1390 آغاز کردم. در این کتاب به سینماگرانی نظیر دیوید اُراسل و سوفیا کاپولا که برای اکثر علاقه‌مندان ناآشنا هستند،‌ پرداخته می‌شود. نویسنده کتاب مشخصه‌ها و موتیف‌های مشترکی از آثار سینماگرانی مانند دیوید فاستر والاس و  ژان بودریار را برداشته و نقدوبررسی می‌کند. میشارک در این کتاب از فرمت و قالب درست نقد استفاده می‌کند و این سینماگران را در جایگاه و موقعیت اجتماعی‌شان نقدوبررسی می‌کند و به ارزیابی درستی از آن‌ها می‌رسد. محمدعلی مرادی آخرین سخنران مراسم درباره مولفه‌های سینمای پساپاپ اظهار کرد: نیروی انسانی کم‌هزینه نظیر هنرپیشگان نه چندان معروف و جلوه‌های ویژه کم از مولفه‌های اساسی این نوع سینماست و فیلمساز در این نوع سینما دیگر نیازی به دراماتورژر و دوربین‌های حرفه‌ای پرهزینه ندارد. سینمای پساپاپ به حاشیه و خرده‌روایت‌های زندگی می‌پردازد و شکستن درام از دیگر ویژگی‌های آن است. سینما صنعتی است که سه مولفه اصلی دارد؛ تکنیک،‌سرمایه و نیروی انسانی. در سینمای پساپاپ نقش سرمایه و عبور از هیرارشی کمرنگ‌تر شده و فیلم‌ساز پس از ورود به عصر دیجیتال دیگر لازم نبود برای فیلم ساختن به هیرارشی جهانی وارد شود. سینمای عباس کیارستمی نیز در دوران دیجیتال شکل گرفت. سینمای پساپاپ عناصر خرد و حاشیه را بیان می‌کند و نبض زندگی را در این حاشیه‌ها نشان می‌دهد.   ]]> هنر Wed, 27 Dec 2017 05:56:13 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/report/256037/روش-هایدر-پایه-شناخت-ابژکتیو-توجه-سینمای-پساپاپ-خرده-روایت-های-زندگی رادی هنوز برای من زنده است http://www.ibna.ir/fa/doc/longint/255992/رادی-هنوز-زنده به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) امروز 5دی همزمان با سالروز درگذشت اکبر رادی نویسنده و نمایشنامه نویس فقید کشورمان است. نویسنده‌ای که به همراه بهرام بیضایی تئاتر و نمایشنامه‌نویسی را به سمت و سویی جدید، متفکرانه و متفاوت از کارهای که تا آن زمان اجرا می‌شد، سوق دادند. آثار رادی در فرم، ساختار و زبان منحصر به فرد هستند و مسائل فرهنگی و اجتماعی دغدغه اصلی او بوده است. از جمله نمایشنامه‌های رادی می توان به «افول»، «هاملت با سالاد فصل»، «لبخند با شکوه آقای گیل»، «ارثیه ایرانی»، «مرگ در پاییز»، «صیادان»، «از پشت شیشه ها» و «تانگوی تخم مرغ داغ» اشاره کرد. حمیده عنقا، همسر مرحوم اکبر رادی در رابطه با وضعیت چاپ نمایشنامه‌های رادی به ایبنا گفت: هیچ نمایشنامه‌ای از رادی نبوده که تا قبل از مرگ او به چاپ نرسیده باشد، فقط یک طرح بود که رادی ریخته بود و نتوانست آن را به پایان برساند که این طرح را هم مجله «پایاب» در پایان سال 86 یا آغاز سال 87 در ویژه‌نامه‌ای که برای رادی درآورده بودند به همان صورت نیمه‌تمام به چاپ رساند.   وی در رابطه با بنیاد رادی عنوان کرد: بنیاد رادی از سال 1387 یعنی یک سال پس از درگذشت رادی فعالیت خود را شروع کرده است؛ در آن تشکیلاتی داریم که صاحب هیأت مدیره است و سالی یک بار همایش‌هایی تحت عنوان همایش رادی شناسی برگزار می‌کنیم که اسفندماه امسال پنجمین دوره این همایش برگزار می‌شود.   عنقا در رابطه با برنامه‌های بنیاد رادی اظهار کرد: در این بنیاد ما در دو یا سه نوبت نمایش‌نامه‌خوانی داشته‌ایم، در اولین نوبت که در فرهنگسرای بهمن برگزار شد، 10 ساعت نمایش‌های رادی خوانش و بعد توسط اساتید تحلیل شد. همچنین سال گذشته در مکتب تهران10کار رادی توسط هم گروه‌های آماتور و هم گروه‌های حرفه‌ای به خوانش درآمد که آن‌ها هم تحلیل می‌شد و جوایزی هم برای بهترین کارگردان، بازیگر زن و مرد در گروه‌های آماتور در نظر گرفته شد که این جایزه به دلیل نداشتن امکانات در بنیاد و اینکه بنیاد به جایی وابسته نیست، حدود دو یا سه ماه پیش با دعوت افراد برگزیده در رشت، اهدا شد.   همسر مرحوم رادی به چاپ کتاب‌هایی تحت عنوان «رادی شناسی» اشاره و اضافه کرد: بنیاد همچنین کتاب‌ها‌یی تحت عنوان رادی‌شناسی جمع‌آوری و تالیف کرده است که توسط نشر نشانه جلد یک و دو آن به چاپ رسیده و جلد 3 و 4 آن هم زیر چاپ است؛ در همایش‌هایی که بنیاد رادی در چند نوبت داشته است، مطالبی به صورت اقتباس از کارهای رادی یا پژوهش و تحلیل بر کارهای رادی یا نمایشنامه‌های جدیدی که توسط جوان‌ها نوشته شده بود به آدرس بنیاد فرستاده می‌شود که بعدها توسط داورها داوری می‌شود و به افراد برگزیده جایزه داده می‌شود، که این مطالب در کتاب‌های رادی‌شناسی جمع‌آوری و چاپ شده است. همچنین یک کتاب مفصل هم در رابطه با رادی به دست فرین‌دخت زاهدی از اساتید دانشگاه تهران در حال نگارش است و هنوز چاپ نشده است.   عنقا درمورد منبع تامین بودجه بنیاد رادی گفت: بنیاد رادی به جایی وابسته نیست ولی به دلیل اینکه هیچ‌گونه امکاناتی هم نداریم، گاهی وزارت ارشاد و در هنگام برگزاری همایش‌ها کمک کوچکی انجام می‌دهد، یعنی اگر ما تقاضا کنیم، پاسخ می‌دهند که البته خیلی محدود است و یا اینکه شهرداری به صورت خیلی محدود و در حداقل ممکن که ما بتوانیم همایش را برگزار کنیم، کمک می کند.   اجرای نمایشنامه‌های رادی همچنان ادامه دارد وی با بیان اینکه بعد از مرگ رادی اجرای کارهای او متوقف نشده و اتفاقا در این چند مدت بیشتر هم شده است، اظهار کرد: با در نظر گرفتن اینکه رادی از من خواسته بود که به جوان‌ها هم برای اجرا توجه کنم و به تجربه کم آن‌ها نگاه نکنم، بنابراین فقط برای تشویق آن‌ها و صرف‌نظر از اینکه به علت عدم تجربه کافی، اجرای مطابق میل و رضایت‌بخشی ندارند ، اگر برای دریافت مجوز مراجعه کنند، حتما این مجوز به آن‌ها داده می‌شود.  چنان که تقریبا دو ماه پیش  نمایشنامه «پایین گذر سقاخانه» در پردیس خاوران، توسط یکی از همین جوان‌ها اجرا شد و بعد از یک ماه  این نمایشنامه مجددا در اداره تئاتر دارد روی صحنه می‌رود.   او ادامه داد: همچنین در بهمن و اسفند امسال، نمایشنامه «در مه بخوان» باز توسط یکی از همین جوان‌ها به نام مسعود طیبی در تماشاخانه سنگلج به اجرا درمی‌آید و در بهار سال اینده هم قرار است که دو نمایشنامه از رادی اجرا شود، یکی «آمیز قلمدون» که برای بار دوم توسط آقای مرزبان در تماشاخانه ایرانشهر اجرا وی‌شود و دیگری نمایشنامه «منجی در صبح نمناک» است که تاکنون اصلا اجرا نشده و برای اولین بار توسط خانم مریم معترف روی صحنه خواهد رفت؛ البته به این خاطر اجرا نشده بود که بسیار مطول بود و اجرای آن حدود 5 ساعت طول می‌کشید و این میسر نشد که این نمایشنامه فقط تا حدی که برای اجرا مناسب شود، توسط من و پسر بزرگم تخلیص شد و اصل کتاب آن به همان صورت باقی مانده است.   همسر اکبر رادی درباره نحوه همکاری خود با مرحوم رادی بیان کرد: من نویسنده نیستم ولی به مدت 44 سالی که در کنار رادی بودم و با او زندگی کردم، چیزهای زیادی آموختم و رادی همیشه از نظر من برای از نوشتن استفاده می‌کرد و آن را مورد توجه قرار می‌داد. من هر روز و هر لحظه به یاد رادی هستم، برای من همیشه رادی زنده است و نمی‌توانم فکر کنم که او نیست و با همین فکر است که می‌توانم زندگی کنم ولی به سالروز درگذشت او که نزدیک می‌شوم، ناخودآگاه ناراحت هستم. رادی در چند عبارت کوتاه عنقا در پایان گفت: اگر بخواهم رادی را در چند عبارت کوتاه معرفی کنم باید بگویم که رادی بسیار متواضع و مودب بود، بسیار به جوان‌ها توجه داشت و حتما از نظر آن‌ها استفاده می‌کرد و اگر نظر آن‌ها درست بود حتما در کارهایش به کار می‌برد، بسیار در کار خود منظم بود پشتکار فراوان داشت و عاشق مطالعه و نوشتن بود.   اکبر رادی در ۵ دی ماه ۱۳۸۶ در اثر بیماری به دیار باقی شتافت که به مناسبت دهمین سال از درگذشت وی با همسرش حمیده بانو عنقا به گفت‌وگو نشستیم.   ]]> هنر Tue, 26 Dec 2017 08:04:13 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/longint/255992/رادی-هنوز-زنده آقاي بيضايي، عمرتان دراز و آرامشتان پايدار http://www.ibna.ir/fa/doc/note/255983/آقاي-بيضايي-عمرتان-دراز-آرامشتان-پايدار خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)_امير پوريا:بسياري از هنرمندا‌نمان را از اين بابت مي‌ستاييم که هرچند ممنوع يا دچار موانعي بوده‌اند، اما در اين مرزها مانده‌اند. اما اين‌بار با يا بي‌اجازه مخاطب محترم و هر مدير فرهنگي، مي‌خواهم تولد هفتادونهم آقاي بهرام بيضايي را همراه با سپاس از اينکه ترک وطن گفتند، تبريک عرض کنم. شايد شگفتي به‌همراه داشته باشد اين مبارک‌شمردنِ مهاجرت هنرمندي که اثر هر روز کارش در هنرهاي نمايشي ما ماندگار بوده است؛ درسي براي درام‌دانستن يا انسان‌شناختن کسي، مصالحي براي اجراي آموزشي يا حرفه‌اي کسي ديگر و ميداني براي کشف قابليت‌هاي بياني هنر به طور کلي و براي کلي هنرشناس. همچنين، يک دستاورد جانبي ديگر آنچه خلق کرده و نگاه به تاريخ هرکدام، مي‌تواند اين باشد که بسياري از ما با دچار‌بودن به خودباوري کاذب، شايد تصميم بگيريم دست به خلق اثر نمايشي نزنيم، وقتي مي‌بينيم ايشان زير ٣٠ سال داشته وقتي متن سترگ «کارنامه بندار بيدخش» را نوشته؛ يا ٤٠ ساله بوده که فيلم همچنان يگانه «مرگ يزدگرد» را ساخته يا براي کساني با روحيه و رويکردي متفاوت، درست در نقطه مقابل، مي‌تواند انگيزه‌اي باشد براي بازنايستادن، خواندن، دانستن، کوشش و تجربه در خلق و خودآزمايي. چندي پيش نمايشي در تهران بر صحنه بود با عنوان «شب دشنه‌هاي بلند»، کار علي شمس که در آن نمايش‌نامه‌نويس جوان و نوآمده‌اي با نام عجيب مجدد سختکوش در سال ۴٩ با طرح وقايعي از آينده آن زمان مواجه مي‌شد. به او مي‌گفتند که هشت سال بعد انقلاب خواهد شد و اختيار مي‌دادند که ميان چند متن نمايشي که بعدها از قله‌هاي درام‌نويسي ايران خواهد شد، يکي را انتخاب کند تا به نام خود چاپ بزند. بزرگ‌ترين انتخاب ممکن، «مرگ يزدگرد» بود و تندترين حرص و حسرت را هم آن جوان نسبت به آقاي بيضايي داشت. اين موقعيت نمونه‌اي براي درام‌پرداز ايراني هر دوره است: به بيضايي که نمي‌توانم رسيد. پس کار خودم را بکنم (يا همان‌گونه که در صورت اول گفته شد، پس بهتر است هيچ کاري نکنم).   با تمام اين‌ها، چگونه مي‌توان تولد چنين بزرگي را همراه با غربت‌نشيني او، مبارک انگاشت؟ ساده است: دهه‌هاي به‌جامانده از عمر پرنتيجه‌اش را در آرامش مي‌گذراند. وامي که تاريخ هنر و حتي تاريخ پژوهش در باب هنر در سرزمين ما به او دارد، چنان است که بااطمينان مي‌شود گفت با ماندن يا نماندن او در ايران، با هر ميزان حرمت و نکوداشت و آيين که به فرض اينجا مي‌ماند و بجا مي‌آورديم، ادا نمي‌شد. از نکوداشت حرف مي‌زنم، چون براي آقاي ناصر تقوايي هم فقط همين کار را بلديم. آقايان داريوش مهرجويي و بهمن فرمان‌آرا به ميزاني کمتر و آقاي مسعود کيميايي به ميزاني بيشتر، بهره از سختکوشي و پايمردي خود برده‌‌اند و از طاقت بي‌پايانشان خرج کرده‌‌اند که چندي يک فيلم مي‌سازند و کتابي مي‌نويسند يا به فارسي برمي‌گردانند. اين طاقت هم بي‌نهايت نيست و روزي به بي‌حوصلگي آقاي تقوايي و پرهيز از سروکله‌زدن با آن مدير و اين ناظر خواهد رسيد وگرنه، ميداني برايشان فراخ نمي‌شود. آقاي عباس کيارستمي هم ديگر چندين‌سال بود که اينجا فيلم نمي‌ساخت و باز هم خود و همه‌چيز را آماده کرده بود که بعدي را در چين‌وماچين بسازد که طب ايراني آماده نبود و با بقاي او راه نيامد. بنابراين اگر آقاي بيضايي را براي ماندن مي‌خواستيم، از ميداني که او را سر شوق بياورد و به خلق اثري برآمده از ذهن سرشارش بينجامد، خبري نبود. اثري «در واکنش» به آنچه بيرون از ذهن هنرمند است که شوقي ندارد؛ نه براي خلق و نه براي تماشا؛ همچون فيلم آخري که با نام «وقتي همه خوابيم» ساخت و برآشفتگي از آن را هنوز ميان اتهامات نگارنده به حساب مي‌آورند. برايند اين‌هاست که موجب مي‌شود عرض کنم آقاي بيضايي، عمرتان دراز و آرامشتان پايدار. تا همين چندي پيش که به سرخوشي شما در هر تصوير ثابت يا متحرکي در اين سال‌هاي ينگه‌دنيا در قياس با سال‌هاي تهران و کارهاي شمال و جنوب ايران فکر مي‌کردم، تازه بيم زلزله در اين اوج نبود و آلودگي هميشگي که دو، سه فيلمتان نگراني‌اش را طرح مي‌کرد، به اين بحران نرسيده بود. اگر جامي جهان‌نما مي‌داشتيد- چون آنچه بندار شما براي جم شاه ساخته بود- و از استانفورد در آن به مردمان امروز و اينجا مي‌نگريستيد، کلام بندار از پس قرن‌ها بار ديگر با همان واژگان بر زبانتان جاري مي‌شد: «... و اين مردمان‌اند در کوشش؛ که سزاوار ِ بهترند». شما هم اگر مي‌مانديد، مدام بايد مي‌گفتيم ايشان سزاوار بهترند. حرمت بيشتر، ميدان عمل گسترده‌تر و فيلم‌هايي آزادانه‌تر و کنشگرانه‌تر. بر من ببخشاييد که چنين گستاخ مي‌گويم زنده باد که نمانديد. در آسودگي بمانيد و بيش بمانيد. منبع: روزنامه شرق ]]> هنر Tue, 26 Dec 2017 05:15:50 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/note/255983/آقاي-بيضايي-عمرتان-دراز-آرامشتان-پايدار 10 اقتباس برتر سینمایی از اسطوره ترس http://www.ibna.ir/fa/doc/longtrans/255709/10-اقتباس-برتر-سینمایی-اسطوره-ترس به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) به نقل از Den of Geek - استیون کینگ، یکی از مشهورترین نویسنده ژانر وحشت است و بسیاری از نوشته‌هایش الهام‌بخش کارگردانان سینمایی شده است. کینگ در کارنامه ادبی خود بیش از 200 اثر دارد که بیشترشان در ژانر وحشت و علمی-تخیلی نوشته شده‌اند. در این گزارش نگاهی به بهترین فیلم‌های ساخته شده از روی کارهای این نویسنده موفق می‌اندازیم: 1. «درخشش» به کارگردانی استنلی کوبریک مرد نویسنده‌ای به همراه همسر و فرزندش در هتلی اقامت می‌گزیند تا در طول فصل زمستان و در آرامش فضای هتل، داستانش را به پایان برد. در طول فصل زمستان به دلیل بارش سنگین برف، راه‌های مواصلاتی به هتل بسته می‌شود. به همین دلیل جک تورنس به همراه خانواده‌اش، به عنوان سرایدار در این هتل  استخدام می‌شود. 2. «رستگاری در شاوشنک» به کارگردانی فرانک دارابونت اندی دوفرین (تیم رابینز) بانکدار جوانی است که به جرم قتل همسر و معشوقه پنهانی‌اش به حبس ابد در زندان ایالتی شاوشنک محکوم شده است. او ادعا می‌کند که مرتکب این جرم نشده،اما قاضی او را گناهکار می‌داند ... . 3. «میزری» به کارگردانی راب رینر پل شلدن، نویسنده مشهور داستان دنباله‌دار میزری، تصمیم می‌گیرد آخرین بخش کتابش را با مرگ قهرمان داستان به پایان برساند. او با فورد موستانگ خود از خانه ییلاقی‌اش راه بازگشت را پیش می‌گیرد اما در جاده لغزنده ماشینش در شیب کناره راه سر می‌خورد و زخمی می‌شود. 4. «مسیر سبز» به کارگردانی فرانک دارابونت داستان فیلم در یک زندان در آمریکا می‌گذرد. قهرمان اصلی داستان «پل اجکامب» (تام هنکس) نام دارد که به علت کهولت سن، در خانه سالمندان رها شده است. او پس از دیدن صحنه‌ رقصی در فیلمی به گریه می‌افتد و شروع به بیان بخشی از خاطرات خود از زمانی که به عنوان پلیس خدمت می‌کرد، برای دوستش الین می‌کند. اجکامب در سال 1935 میلادی در زندان مسئول جزو گروه اعدام کنندگان بوده و در آنجا با یک سیاهپوست درشت اندام و خوش قلب به نام «جان کافی» (مایکل کلارک دانکن) آشنا می‌شود که قدرتی خارق‌العاده دارد و به واسطه آن اجکامب را از درد و بیماری رهایی می‌دهد. 5. «کری» به کارگردانی برایان دی پالما کری دانش آموز دبیرستانی، با شخصیتی خجالتی است. وی در روابط اجتماعی بسیار ضعیف بوده و مشکلات عدیده‌ای از این حیث دارد. از همین رو همواره مورد تمسخر و آزار هم کلاسی‌های و هم‌سن و سالان خود قرار می‌گیرد. اما کری قدرت‌های خاص و ماورالطبیعه دارد، که در ادامه فیلم به نوعی از دوستان خود انتقام سختی می‌گیرد. 6. «کنار من بمان» به کارگردانی راب رینر این فیلم از روی کتاب «جسد» استیون کینگ الهام گرفته شده است و شاید یکی از معدود کتاب‌هایی باشد که نویسنده در ژانر کمدی نوشته است. داستان درباره گروهی از پسرهای نوجوان است که زندگی روزمره آنها را خسته کرده است و برای فرار از این روزمرگی تصمیم می‌گیرند ماجرای کشف جسد مربوط به یک پسر کشته شده در اثر تصادف با قطار را پیگیری کنند. 7. «کوجو» به کارگردانی لوئیس تیگو داستان کتاب درباره مادر و پسری است که توسط یک سگ هار مورد حمله قرار می‌گیرند. این کتاب کینگ نیز بر خلاف اکثر آثارش در ژانر وحشت قرار نمی‌گیرد و سیر واقع‌گرایانه دارد. 8. «منطقه مرده» به کارگردانی دیوید کراننبرگ جانی (کریستوفر واکن) معلم مدرسه و در آستانه ازدواج است. او در سانحه رانندگی به شدت مجروح و به مدت پنج سال در بیمارستان به کما می‌رود. پس از به هوش آمدن متوجه می‌شود که قدرت عجیبی پیدا کرده و در تماس فیزیکی با افراد،می‌تواند اتفاقات گذشته،حال یا آینده آنها را ببیند. 9. «مه» به کارگردانی فرانک دارابونت طوفان افراد زیادی را برای خرید به فروشگاه کشانده و این مکان را شلوغ‌تر از همیشه کرده است. ابتدا همه چیز طبیعی به نظر می‌رسد اما پس از مدتی صدای مهیب آژیر خطر به صدا درآمده و مه غلیظی همه جا را می‌پوشاند. همان‌طور که این مه مرموز کل آن ناحیه را دربرمی‌گیرد، گروهی از مردم، که دیوید و پسرش هم در بین آنها هستند، در فروشگاه زندانی می‌شوند و این در حالی است که دنیای پیرامون این انسان‌ها به تدریج به جهنمی واقعی تبدیل می‌شود. 10. «نمایش مورمور» به کارگردانی جورج رومرو فیلم شامل پنج داستان ترسناک است. اولین داستان درباره مردی است که از گور خود برخواسته تا کیک روز پدر را که دختر قاتلش هیچگاه به او نداده را بدست آورد. داستان دوم در مورد کشاورزی است که شهاب سنگی کشف می‌کند که همه چیز را به گیاه تبدیل می‌کند... . ]]> جهان‌کتاب Tue, 19 Dec 2017 10:36:51 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/longtrans/255709/10-اقتباس-برتر-سینمایی-اسطوره-ترس ایده عکاسی از هنرمندان همیشه در ذهنم بوده است http://www.ibna.ir/fa/doc/shortint/255716/ایده-عکاسی-هنرمندان-همیشه-ذهنم-بوده به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، نمایشگاه عکس‌های حمید فرامرزی به نام «سایه‌های سپید» در مجموعه ادبیات از 24 تا 29 آذر 1396 در گالری ثالث برپاست. این نمایشگاه شامل 100 عکس از نویسندگان، مترجمان و شاعران معاصر است. حمید فرامرزی در گفت‌وگو با ایبنا درباره مدت پروژه عکاسی مجموعه ادبیات خود گفت: اولین عکس را نزدیک به هفده سال پیش گرفتم. البته این پروژه هنوز هم ادامه دارد. تعداد کل عکس‌ها 150 عدد است که 100 تای آن در این نمایشگاه به نمایش گذاشته شده است. احمدرضا احمدی از اولین کسانی بود که از او عکاسی کردم . آن زمان عکاس مجله گزارش فیلم بودم و  احمدرضا احمدی را آنجا ملاقات کردم و ایده عکاسی از هنرمندان و به طور کلی از آدم‌ها همیشه در ذهنم بوده است. برای برپایی این نمایشگاه هم چون عکس‌ها در مجموعه ادبیات بود، تصمیم گرفتم که در یک کتابفروشی این نمایشگاه را برگزار کنم. فرامرزی درباره دستاوردهای این نمایشگاه گفت: قرار است کتاب عکسی از مجموعه ادبیات به زودی منتشر شود و تمام عکس‌های این مجموعه صرفا شامل عکس‌های ادبیات است. اما قبلا هم چند کتاب عکس منتشر کرده‌ام. کتاب عکس «سایه‌های سپید» از نشر نیکا که شامل مجموعه‌ای از ادبیات، موسیقی و تئاتر است. کتابی هم از نشر مشکی با عنوان «کلاغ ها عاشق نمی‌شوند» منتشر شده که شامل عکس و شعر است. شعرهای این مجموعه سروده خودم است. این عکاس درباره کارهایی که به تازگی قرار است از او منتشر شود، توضیح داد: کتاب عکسی به نام 5066 زیر چاپ دارم که درباره هنرمندان متولد سال‌های 1350 تا 1366 است. کتاب عکسی هم درباره نقاشان هم‌نسلان خود دارم که قرار است به‌زودی از نشر هنوز منتشر شود. دو مستند هم ساخته‌ام که هنوز پخش نشده است. یکی از آن‌ها «به رنگ آبی» نام دارد که درباره ابراهیم حقیقی است و دیگری «پادشاه فصل‌ها» نام دارد که درباره مهدی اخوان‌ثالث است.   ]]> هنر Tue, 19 Dec 2017 09:28:23 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/shortint/255716/ایده-عکاسی-هنرمندان-همیشه-ذهنم-بوده زیباترین طرح‌ جلدهای کتاب در سال 2017 http://www.ibna.ir/fa/doc/shorttrans/255568/زیباترین-طرح-جلدهای-کتاب-سال-2017 به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) به نقل از نیویورک‌تایمز، بیشتر نویسندگان مطرح جهان سعی می‌کنند کتاب‌های خود را با طراحی جلد مناسب و جذاب برای مخاطب منتشر کنند. در حقیقت طراحی جلد یکی از اصلی‌‌ترین عوامل فروش کتاب در بازار است. به همین دلیل بسیاری از ناشران و حتی نویسندگان تازه‌کار برای جذاب‌تر شدن کتاب‌های خود از طراحان متخصص کمک می‌گیرند و همین طراحی جلد را به شغلی دائمی در عرصه چاپ و نشر تبدیل کرده است. نیویورک‌تایمز از میان آثار منتشر شده در سال 2017 میلادی، کتاب‌هایی که زیباترین طراحی جلد را داشته انتخاب کرده است:     «یک جدایی» / نویسنده: کیتی کیتامورا / طراح جلد: جایا میسلی/ انتشارات ریورهد بوکس     «شکایت تازه» / نویسنده جفری اوگنیدس/ طراح جلد: نا کیم / انتشارات استراوس اند گیروکس     «ساخته شده برای عشق» / نویسنده: آلیسا ناتینگ/ طراح جلد: سارا وود/ انتشارات اکو پرس   «بخشنده» / نویسنده: جیلیان تاماکی / طراح جلد: جیلیان تاماکی / انتشارات دراون اند کوارترلی     «همه چیزی که دیدیم» / نویسنده: آن میشلز / طراح جلد: جنت هانسن / انتشارات آلفرد ناف     «بیانیه کمونیست» / نویسنده: کارل مارکس و فردریس ایگلز/ طراح جلد: دیوید پیرسون / انتشارات پلوتو     «مردن در بهار» / نویسنده: رالف روتمن/ طراح جلد: اولیور ماندی / انتشارات استراوس اند گیروکس     «کتاب آشفتگی» / نویسنده: فرناندو پسوا / طراح جلد: پیتر مندلسوند / انتشارات نیو دیرکشنز     «زندگی روی کدها: تاریخچه‌ای بر تکنولوژی» / نویسنده: الن اولمن/ طراح جلد: رودریگو کورال / انتشارات استراوس اند گیروکس ]]> جهان‌کتاب Mon, 18 Dec 2017 08:53:56 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/shorttrans/255568/زیباترین-طرح-جلدهای-کتاب-سال-2017 رونمایی از کتاب عکس‌های مریم زندی http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/255659/رونمایی-کتاب-عکس-های-مریم-زندی به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) گالری ایوان در جدیدترین نمایشگاه خود میزبان عکس‌های‌ مریم زندی است. این نمایشگاه عکس به بهانه جشن رونمایی از کتاب چهره‌های ۵ ، سیمایی از موسیقی معاصر ایران "روز جمعه 1 دی ماه افتتاح شده و در نخستین روز نمایشگاه از کتاب جدید مریم زندی رونمایی می‌شود. در این کتاب عکس‌هایی که زندی از سال ۱۳۸۰ تا سال ۱۳۹۶ از هنرمندان موسیقی ایران ثبت کرده است به چاپ رسیده و در میان آنها تصاویر هنرمندانی قرار دارد که در طول این سال‌ها درگذشته‌اند. تمام عکس‌های این کتاب سیاه و سفید است و در این کتاب 300 صفحه‌ای تصویر 120 نفر از چهره‌های معاصر موسیقی ایران آمده است. مریم زندی متولد ۲۰ دی ۱۳۲۵ در گرگان، عضو هیئت موسس انجمن ملی عکاسان ایران، اولین رییس هیئت مدیره انجمن عکاسان ایران یا انجمن ملی عکاسان و دارای لیسانس از دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران است. مجموعه‌های متنوعی از آثار عکاسی این هنرمند به چاپ رسیده‌اند که از جمله می توان به مجموعه عکس ترکمن صحرا، تک چهره نویسندگان در کتاب آنتولوژی داستان‌نویسی در ایران، چهره‌های (۱) سیمایی از ادبیات معاصر ایران، چهره‌های (۲) سیمایی از نقاشان معاصر ایران، چهره‌های (۳) سیمایی از هنرمندان سینما و تئاتر معاصر ایران، چهره های 4 (سیمایی از ادبیات معاصر ایران 2) را نام برد. نمایشگاه عکس‌های‌ مریم زندی از اول تا هشتم دی ماه ۱۳۹۶ در گالری ایوان به آدرس الهیه، خیابان مهدیه، خیابان جبهه، کوچه لسانی، بن‌بست حمید، شماره ۱ برقرار است. علاقه‌مندان می‌توانند هر روز به جز شنبه‌ها از ساعت ١۶ تا ۲۰ از این آثار دیدن کنند.       ]]> هنر Mon, 18 Dec 2017 07:48:53 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/255659/رونمایی-کتاب-عکس-های-مریم-زندی نقدوبررسی «میان خطوط» در پژوهشکده هنر http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/253510/نقدوبررسی-میان-خطوط-پژوهشکده-هنر به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، نشست نقدوبررسی کتاب «میان خطوط» نوشته کلمنت گرینبرگ در کمیته هنر معاصر برگزار می‌شود. این نشست‌ها به بررسی فرمالیسم و تاریخ هنر مدرن اختصاص دارد و با همکاری پژوهشکده هنر و فرهنگستان هنر برگزار می‌شود. در نشست نقدوبررسی کتاب «میان خطوط» حمید سوری سخنرانی خواهد کرد. این نشست یکشنبه 26 آذر 1396 از ساعت 16 تا 18 در پژوهشکده هنر واقع در خیابان ولیعصر، بالاتر از تقاطع امام خمینی، نبش کوچه شهید حسن سخنور، شماره 29 برگزار می‌شود. ]]> هنر Sun, 17 Dec 2017 06:04:29 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/253510/نقدوبررسی-میان-خطوط-پژوهشکده-هنر چاپ سوم کتاب «چهره های موسیقی» منتشر شد http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/255561/چاپ-سوم-کتاب-چهره-های-موسیقی-منتشر به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)،کتاب «چهره های موسیقی» نوشته «شاپور بهروزی» از سوی نشر کتاب‌سرا برای بار سوم تجدیدچاپ شد. چاپ نخست این کتاب در پاییز 1367 منتشر شد و 5 سال بعد به چاپ دوم رسید.     شاپور بهروزی در صفحه 561 چاپ نخست این کتاب در سال 1367 نوشته است:«خواننده عزیز، این کتاب به قصد انتفاع مادی نوشته نشده است.و نگرشی است کوتاه به تاریخ موسیقی کشور و در راه تحقق یک رسالت فرهنگی، بین سال های 1314 تا 1357. مقالات و نوشته‌های پراکنده‌ای در زمینه تاریخ موسیقی و زندگینامه برخی موسیقی‌دانان نوشته شده و یا در رسانه‌های گروه پخش گردیده ولی هیچ‌کدام در یک مجموعه مرتب و منظم گرد نیامده تا بتواندبه عنوان مرجع در دسترس پژوهشگران و علاقمندان قرار گیرد».   همزمان با چاپ نخست این کتاب، ایرج افشار شرح مختصری بر آن در مجله «آینده» نوشت و آن را کتابی آراسته و پرکشش توصیف کرد.  در این کتاب به شرح فعالیت های موسیقی دانان مشهوری چون مرتضی نی‌داوود، فریدون حافظی، علی تجویدی، پرویز یاحقی، داریوش صفوت، پرویز مشکاتیان، جواد معروفی، مصطفی کمال پورتراب، مرتضی حنانه و برخی دیگر از بزرگان موسیقی پرداخته شده است.   این کتاب در شمارگان 1100 نسخه، با جلد گالینگور و با قیمت 55 هزار تومان از سوی نشر کتاب‌سرا منتشر شده است.   ]]> هنر Sat, 16 Dec 2017 11:25:27 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/255561/چاپ-سوم-کتاب-چهره-های-موسیقی-منتشر براى پيوند گفتمان روز سينماى ايران با دنيا نياز به گفتگو و تحقيق داريم http://www.ibna.ir/fa/doc/shortint/255468/براى-پيوند-گفتمان-روز-سينماى-ايران-دنيا-نياز-گفتگو-تحقيق-داريم علیرضا تابش، مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی در گفت‌وگو با خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، درباره نقش بنیاد سینمایی فارابی در حمایت از آثار تئوریک سینمایی در فقدان تعداد کافی ناشران خصوصی عنوان کرد: انتشارات بنیاد سینمایی فارابی یکی از باسابقه‌ترین انتشارات در تولید ادبیات سینمای حرفه‌ای است که طى بيش از سه دهه کتاب‌های مهمی به بازار نشر عرضه کرده است. عمده کتاب‌های انتشارات فارابی در دانشكده هاى هنر و دانشگاه صداوسیما در موضوعات‌ مختلف تدریس می‌شود. این آثار هم تالیفی هستند هم از زبان‌های دیگر ترجمه شده اند. تابش درباره دیگر فعالیت‌های بنیاد سینمایی فارابی عنوان کرد: دو فعالیت مهم فرهنگی که سال‌هاست از سوی فارابی انجام می‌شود انتشار دو مجله است. فصلنامه سینمایی فارابی كه در سال چهار نوبت منتشر می‌شود که در این فصلنامه مباحث فکری مهم سینمای ایران و جهان دنبال می‌شود. مجله دیگر بنیاد فارابی، ماهنامه «فیلم‌نگار» است که به حوزه تخصصی فیلم‌نامه می‌پردازد. این ماهنامه از معدود مجلاتی است که به طور ویژه به حوزه فیلم نامه می‌پردازد. مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی اهداف این بنیاد در برگزاری نشست‌های تخصصی کتاب و گفت‌وگوهای سینمایی را برشمرد و گفت:  قرار است امسال سلسله نشست‌هایی با عنوان گفت‌وگوهاى سينمايى و معرفی کتاب‌های سینمایی در بنیاد فارابی برگزار شود. در این گفت‌وگوها به موضوعات فرهنگی و سینمایی پرداخته می‌شود. در سينماى حرفه اى، بنیاد سینمایی فارابی مرجعیت فرهنگی دارد و باید گفت‌وگوهای بین سینماگران، مولفین و محققین در قالب نشست ها مطرح و منعکس شود.براى پيوند گفتمان روز سينماى ايران با دنيا نياز به گفتگو و تحقيق داريم، باید اين پیوند را ايجاد كرد و زمینه ارتقای آن را در بستر ارزشهاى فرهنگ كشورمان فراهم کرد. در این زمینه دو محور اصلی را برای این گفت‌وگوها در نظر گرفته‌ایم؛ یکی اینکه مهمانان و مدعوین حول محور کتاب هاى سينمايى گفت‌وگو کنند و دیگری اینکه متخصصان سینما درباره مسائل روز سینمای ایران و جهان به تبادل‌نظر بپردازند. سینمای ما نیاز به جلسات گفت و شنود، نقدوبررسی و گفت‌وگو دارد. گفت‌وگوى فعالان سينما در بستر شبكه هاى مجازى کفایت نمی‌کند و باید اين مباحث جدى رودررو باشد. برای نیل به ارتقاى فرهنگ در سينما و توسعه ادبیات سينمايى سلسله گفت‌وگوهایی را طراحى کرده‌ایم. سینمای ما در منطقه و جهان حرف بسیاری برای گفتن دارد اما این سینما در درون خودش نیازمند گفت‌وگوی بیشتری است. علیرضا تابش درباره نحوه پخش و معرفی هر چه بیشتر کتاب‌های منتشرشده در انتشارات فارابی عنوان کرد: کتاب‌های تخصصی در حوزه سینما مخاطبان خاص خودش را دارد. برای در دسترس قراردادن هر چه بیشتر این کتاب‌ها چند فعالیت به طور همزمان انجام می‌شود؛ یکی اینکه ما هرساله در نمایشگاه بين المللى کتاب تهران و نمایشگاه مطبوعات به طور فعال حضور داریم و تمام این کتاب‌ها و نشريات تخصصى در نمایشگاه ها عرضه می‌شود. دوم اینکه با چند پخش‌کننده دیگر نیز آغاز به همکاری کرده‌ایم تا کتاب‌ها بهتر از قبل توزیع شوند. فعالیت سوم در این زمینه عرضه این آثار در فضای اینترنتی و دنیای مجازی است تا دسترسی به کتاب‌ها آسان‌تر شود. چهارمين فعاليت، براى استفاده آسان دانشجويان نيز بهترین کاری که انجام داده‌ایم، برگزاری نمایشگاه تخصصی کتاب‌های سینمایی با تخفيف ويژه در دانشگاه‌های هنر، الزهرا، سوره، دانشگاه هنرهای زیبا تهران و دانشگاه  آزاد اسلامی است. این نمایشگاه‌ها با استقبال دانشجویان و اساتید روبه‌رو شده و این نمایشگاه ها یک نوع عرضه بی‌واسطه محصول به متقاضیان آن است. ]]> هنر Fri, 15 Dec 2017 06:30:00 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/shortint/255468/براى-پيوند-گفتمان-روز-سينماى-ايران-دنيا-نياز-گفتگو-تحقيق-داريم شهرام مکری: با انتشار هر کتاب چیزی به سبد دانش جامعه افزوده می‌شود/اکبر عالمی:ترجمه گاهی خیانت به واژه است http://www.ibna.ir/fa/doc/report/255514/شهرام-مکری-انتشار-کتاب-چیزی-سبد-دانش-جامعه-افزوده-می-شود-اکبر-عالمی-ترجمه-گاهی-خیانت-واژه به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)،نشست گفت‌وگویی درباره‌ یک کتاب از سلسله نشست‌های بنیاد سینمایی فارابی عصر دیروز چهارشنبه 22 آذر برگزار شد. این نشست به معرفی کتاب «جعبه‌ابزاری برای فیلمساز» اختصاص داشت و  در آن اکبر عالمی، امیر اثباتی، شهرام مکری و  لیدا کاووسی، مترجم اثر سخنرانی کردند. لیدا کاووسی درباره هدف خود از ترجمه چنین کتابی گفت: سینما عشق از دست‌رفته من است و برای احیای این عشق تصمیم گرفتم کتابی در حوزه سینما ترجمه کنم. شهرام مکری، کارگردان درباره کتاب « جعبه‌ابزاری برای فیلم‌ساز» گفت: من از قبل به واسطه دانشجویان ایرانی مقیم خارج از کشور با این کتاب آشنایی داشتم. از دو منظر می توانم درباره این کتاب صحبت کنم. به نظرم گرافیک و حجم کتاب راضی‌کننده است و لذت تورق را نصیب خواننده می‌کند. منظر بعدی از لحاظ محتواست و به نظرم در فصل‌بندی و سرفصل‌ها بسیار خوب عمل شده است. به عقیده من با انتشار هر کتابی چیزی به سبد دانش جامعه افزوده می‌شود. جالب‌ترین موضوعی که درمورد ناشر این کتاب برایم وجود داشت،‌این است که بنیاد سینمایی فارابی معمولا از ساخت فیلم‌های فاخر حمایت می‌کند اما کتابی را منتشر کرده که موضوع آن ساخت فیلم‌های کم هزینه است. فارابی را همه به عنوان سازمانی می‌شناسند که سعی در تولید و نزدیک کردن استاندارد فیلم‌سازی ایران به استاندارد هالیوودی و بودجه‌های بیست میلیون دلاری دارد. به همین دلیل فکر می‌کنم سینمای حرفه‌ای هم می‌تواند مخاطب این کتاب باشد. کپی‌رایت و بیمه قراردادها از جمله مباحثی است که در این کتاب مطرح شده و به کار حرفه‌ای‌ها می‌آید. امیر اثباتی، طراح صحنه درباره مخاطبین این کتاب عنوان کرد: در سال‌های اخیر موج بزرگی از فیلم‌اولی‌ها داشته‌ایم. سودای فیلم‌سازی اپیدمی آشکاری است. این کتاب برای این گروه چراغ راهنمای خوبی است و راه حل و قواعدی را که باید در ساخت فیلم اعمال کنند، در اختیارشان قرار می‌دهد و مانند نام خود به مثابه جعبه‌ابزاری است که می‌تواند پاسخگوی مشکلات این فیلم سازان جوان باشد. از طرف دیگر چون در این کتاب مباحثی مانند مناسبات بین عوامل و استاندارد تولید هم شرح داده می‌شود،‌ می‌تواند مرجعی برای فیلم‌سازان حرفه‌ای نیز باشد. به نظرم من ما با وجود مطرح بودن در سطح جهان فاقد سینمای صنعتی هستیم و با تحقق این موضوع هنوز فاصله داریم. اثباتی در ادامه از فیلم های ارزشمندی که در سینمای ایران با بودجه پایین ساخته شده نام برد و گفت: با هزینه کم هم می‌توان فیلم خوب ساخت. «خداحافظ رفیق» اولین فیلم امیر نادری است که با بودجه پایینی ساخته شد. سهراب شهید ثالث هم از جمله سینماگرانی است که با نقدینگی بسیار پایین و با نسبت برداشت یک به یک اقدام به تولید فیلم خود کرد. فیلم «رگبار» ساخته بهرام بیضایی از نمونه‌های شاخص فیلم‌های کم‌هزینه و ارزشمند سینمای ایران است. فیلم اول شهرام مکری به نام «اشکان انگشتر متبرک و چند داستان دیگر » هم با بودجه‌ای نزدیک به 20 میلیون تومان ساخته شد. از بین فیلم‌های جدیدتر هم می‌توانم به فیلم «قصه‌ها» از رخشان بنی‌اعتماد اشاره کنم. در این کتاب به تمام تمهیداتی که می توان با کمک آن‌ها هزینه ساخت را پایین آورد نظیر انتخاب لوکیشن، تعدد پرسوناژ و ... اشاره شده است. اکبر عالمی، کارشناس سینما و استاد دانشگاه تربیت مدرس درباره ترجمه و لزوم ویراستاری کتاب‌هایی از این دست توضیح داد: ویراستاری در ترجمه کتاب بسیار مهم است. در زبان انگلیسی تخصصی فرهنگ واژگان یا ترمینولوژی تدریس می‌شود که از ملزومات ویراستاری است.  به عقیده من ویراستار باید روش تحقیق یا متدولوژی بلد باشد و واژگان فارسی هم باید متناسب با زمانه انتخاب شوند. برخی چیزها را نباید ترجمه کرد مانند تلگراف و تلفن. ترجمه گاهی اوقات خیانت به واژه است. فرهنگستان می‌تواند واژگانی را انتخاب و به جامعه عرضه کند اما اگر این واژگان توسط اجتماع مورد استفاده قرار نگیرند خودبه‌خود حذف می‌شوند. عالمی درباره کیفیت مطالب این کتاب عنوان کرد: در این کتاب با روش فیلم‌سازی از نوع ژان کوکتو و کیارستمی آشنا می‌شویم. ساده‌ترین روش و کم هزینه ترین مدل برای ساخت یک فیلم در این کتاب توضیح داده شده است. تمامی موارد بصری، گوش موسیقی و تدوین در این کتاب به طور مفصل بحث شده و به نظرم کتابی الهام‌بخش و راهگشاست. این کارگردان و مستندساز ایرانی در ادامه از سختی ترجمه در گذشته یاد کرد و گفت: در زمان گذشته دسترسی به اینترنت موجود نبود و باید برای ترجمه از اهل فن پرس‌وجو می‌کردیم. توصیه من به مترجمان این است که اختیار خودتان را به گوگل ترانسلیت ندهید. در انتهای این نشست علیرضا تابش،‌مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی و مسعود نقاش‌زاده، نویسنده و کارگردان به جمع سخنرانان پیوستند و به سوالات دانشجویان و شرکت‌کنندگان در نشست پاسخ گفتند.     ]]> هنر Thu, 14 Dec 2017 06:08:51 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/report/255514/شهرام-مکری-انتشار-کتاب-چیزی-سبد-دانش-جامعه-افزوده-می-شود-اکبر-عالمی-ترجمه-گاهی-خیانت-واژه فراخوان نخستین جشنواره نمایشنامه‌نویسی مهرگان خرد http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/255516/فراخوان-نخستین-جشنواره-نمایشنامه-نویسی-مهرگان-خرد  به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)،  به نقل از روابط عمومی انتشارت مهرگان خرد، جشنواره نمایش‌نامه‌نویسی از سوی این انتشارات برگزار می‌شود. شرایط شرکت در جشنواره نمایشنامه نویسی انتشارات مهرگان خرد به این قرار است: - نمایشنامه پیش از این چاپ نشده باشد. -متقاضیان برای شرکت در این بخش باید سه نسخه‌ تایپ‌شده از نمایشنامه خود را به‌ همراه لوح فشرده (حاوی فایل نمایشنامه در قالب وورد) و فرم تکمیلی به دفتر انتشارات ارسال کنند. در بخش ترجمه می‌بایست متن اصلی هم ضمیمه مدارک ارسالی باشد. متن‌های رسیده به دبیرخانه توسط داوران بررسی شده و متون منتخب در کتاب «مجموعه نمایشنامه‌های تک پرده ای» به چاپ رسیده و سه متن برگزیده نمایشنامه خوانی خواهند شد. چاپ نمایشنامه‌ها مشروط به پذیرش متون از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است. مهلت ارسال نمایشنامه‌ها تا ۱۰ دی ماه سال ۱۳۹۶ و زمان اعلام متن‌های منتخب نیمه اول بهمن ماه است. علاقه مندان می توانند آثار و نمایشنامه های خود را به نشانی خیابان انقلاب. بین بهار و شریعتی. پلاک ۴۰۸ طبقه سوم واحد بی ارسال کنند.   ]]> هنر Thu, 14 Dec 2017 05:26:11 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/255516/فراخوان-نخستین-جشنواره-نمایشنامه-نویسی-مهرگان-خرد مخاطبان نمایش‌نامه‌ها لزوما تئاتری نیستند http://www.ibna.ir/fa/doc/longint/255410/مخاطبان-نمایش-نامه-ها-لزوما-تئاتری-نیستند خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)-مائده مرتضوی: محمد رحمانیان نویسنده و کارگردانی است که بیشتر نمایش‌نامه‌هایی را که نوشته، اولین بار خودش به روی صحنه برده است. تمرکز او در آثار چند سال اخیر بر تهران بوده و حوادث، اتفاقات و سازه‌های شهری تهران را به نحوی در نمایش‌نامه‌هایش به تصویر کشیده است. محمد رحمانیان این روزها نمایش «ترانه‌های قدیمی: پیکان جوانان» را با روایتی از سازه‌های فراموش شده تهران و با دکور «پیکان جوانان» روی صحنه برده است و در حاشیه اجرای این نمایش کتاب‌های او برای علاقه‌مندان عرضه شده و مخاطبان هم‌زمان با دیدن نمایش می‌توانند نمایشنامه‌ها و فیلم‌نامه‌های رحمانیان را نیز با امضای او تهیه کنند. به همین بهانه گفت‌وگویی با این کارگردان و نویسنده انجام داد‌ه‌ایم که در ادامه آن را می‌خوانید.  نمایش‌نامه «ترانه‌های قدیمی، پیکان جوانان» که هم‌اکنون در پردیس تئاتر شهرزاد در حال اجراست چه تفاوت‌ها و شباهت‌هایی با نمایش‌نامه‌ای که تحت عنوان «ترانه‌های قدیمی» در سال 1392 در تالار شمس روی صحنه رفت دارد؟ از نظر ساختاری به هم شباهت دارند اما داستان‌هایی که در آن‌ها روایت می‌شود با هم فرق دارد. کانسپت اصلی این نمایش قدیمی‌تر، سازه‌های درون‌شهری بود. سازه‌هایی که بازه‌ای گسترده از امامزاده تا برج میلاد را شامل می‌شد. اما در ورژن جدید «ترانه‌های قدیمی» به سازه‌هایی پرداخته‌ام که دیگر وجود ندارند. پنج اپیزود این نمایش‌نامه مربوط به دوران قبل از انقلاب و سال‌های 1350 تا 1356 است و سه اپیزود دیگر به بعد از انقلاب اسلامی تعلق دارد. به عنوان مثال زمان روایت یکی از اپیزودهای آن مربوط به سال 1394 است. عرضه کتاب‌ها و نمایش‌نامه‌های چاپ‌شده‌تان در کنار اجرای آن ایده بسیار جالب و سودمندی است. کدامیک از آثارتان را در کنار اجرا برای علاقه‌مندان امضا می‌کنید؟ کتاب‌هایی که در شب‌های اجرای این نمایش عرضه می‌شود، تمام کتاب هایی است که در بیست سال اخیر نوشته‌ام. به جز چند فیلم‌نامه مانند «قانون» که آن هم به صورت چاپ‌شده موجود است و عرضه می‌شود، باقی آثارم بیشتر نمایش‌نامه هایی است که کارنامه بیست‌ساله من را شکل می‌دهند و عمدتا از نشر نیلا منتشر شده‌اند. یکی از این کتاب‌ها «مصاحبه» است که اولین کاری‌ است که روی صحنه برده‌ام. «ترانه‌های قدیمی یک»، «اسب‌ها»، «خروس» و «دیگر مرا صدا نزن، مادر» از جمله کتاب‌هایی است که در این شب‌ها به علاقه‌مندان عرضه می‌شود. نمایش‌نامه مخاطب عام ندارد و قشر روشنفکر و دانشجو بیشترین مخاطبین پی‌.اس هستند. با توجه به این مساله، استقبال از کتاب‌ها چطور بوده و به نظر شما مخاطب نمایش‌نامه عمدتا چه کسانی هستند؟ صادقانه بگویم استقبال از کتاب‌ها فراتر از حد انتظارم بود. به نظرم مخاطب نمایش‌نامه فقط دانشجویان تئاتر نیستند و در حقیقت قشر تحصیل‌کرده اجتماع‌ هستند. مخاطبان نمایش‌نامه همان مخاطبان کتاب و خوانندگان کتاب هستند. برای مثال بهرام بیضایی را در نظر بگیرید. به حق از نویسندگان برجسته این کشور است و وقتی به کارنامه‌اش نگاه می‌کنی،‌پر از نمایش‌نامه‌های درخشان است. به نمایشنامه هم به مثابه یک کتاب نگاه می‌شود و مخاطبان نمایش‌نامه‌ها هم لزوما تئاتری نیستند و از قشرهای مختلف جامعه مانند وکیل و ... را شامل می‌شوند. به نظرم مخاطبان نمایش‌نامه و کتاب از هم جدا نیستند. نقش تجربه زیستی و تجارب شخصی‌تان در نگارش نمایش‌نامه و فیلم‌نامه‌هایتان چیست؟ محیط چه تاثیری در پرداخت داستان‌هایتان دارد؟ تجربیاتی که از سفر به دست می‌آورم در نوشتنم به شدت تاثیرگذار است. از دیده‌ها و شنیده‌هایم در نمایش‌نامه‌هایم استفاده می‌کنم. حتا از شنیده‌ها و تجربیاتی که دیگران برایم تعریف می‌کنند هم در نمایش‌نامه‌نویسی بهره می‌برم. به نظرم تجربیات شخصی یکی از عوامل در نوشتن است. در نوشتن چه نمایشنامه و چه فیلمنامه بیشتر به چه موضوعی فکر می‌کنید، هسته مرکزی آثار شما روی چه مساله‌ای دور می‌زند و به بیان دیگر دغدغه اصلی شما در نوشتن از چه چیزی است؟  و در چند سال اخیر تمرکزم روی شهر تهران بوده است. از سال 1392 تا به حال موضوع کارهایم تهران و حوادثش است. سعی می‌کنم رویدادهای اجتماعی معاصر را به نحوی در کارهایم بیاورم. به عنوان مثال حوادثی مانند توافق هسته‌ای و حوادث سال 1388. در کارهای سه، چهار سال اخیرم سعی کرده‌ام گزارشگری بی‌طرف از حوادث روز تهران باشم، به طوری که در گذر زمان وقتی کسی به آثار من نگاه می‌کند، بتواند حداقل 10 درصد از تاریخ امروز را در آنها ببیند. چیزی شبیه به سندیت تاریخی مد نظرم است. در مورد شخصیت‌هایم فکر می‌کنم به زنان هم توجه ویژه‌ای داشته‌ام و این توجه با هدف قبلی نبوده و خودبه‌خود پیش آمده است. به عنوان مثال در نمایشنامه‌های «دیگر مرا صدا نزن، مادر» و «خروس» کاراکترهای زن نقش موثری در پیشبرد داستان دارند و به آن‌ها مفصل پرداخته می‌شود و به نظرم جنس مونث ارتباط مستقیمی با سرنوشت و تاریخ کشور ما دارد. به نظر شما استقبال از نمایش‌هایی که بر مبنای آثار تالیفی است نسبت به نمایش‌نامه‌های غربی چگونه است و تماشاگران بیشتر از چه نوع نمایش‌هایی استقبال می‌کنند؟ من به هیچ عنوان این مساله را قبول ندارم که از نمایش‌نامه‌های وطنی استقبال نمی‌شود. بیشتر از اینکه نمایش‌نامه ایرانی و خارجی وجود داشته باشد،‌ نمایش نامه خوب و بد وجود دارد. هر نمایش‌نامه‌ غربی که به اجرا می‌رود لزوما خوب و درخشان نیست و هر نمایش‌نامه ایرانی هم ضعیف نیست و بدون تماشاگر نمی‌ماند. بسیاری از کارهایی که برای تماشاگر جذاب بوده و هستند از میان آثار تالیفی انتخاب شده‌اند و به روی صحنه رفته‌اند. در عین حال منکر استقبال از آثار چخوف و شکسپیر هم نمی‌شوم. استقبال از آثار این دو همواره بوده و هست. به عنوان مثال استقبال از آثار دیوید ممت در ده سال گذشته چشمگیر بوده است و یکی از آثار او به نام «بوفالو آمریکایی» هم اکنون در حال اجراست. مارتین مک‌دونا هم از دیگر نمایش‌نامه‌نویسانی است که نسل حاضر با آثار او ارتباط خوبی برقرار کرده‌اند. به نظر شما جریان نمایش‌نامه‌نویسی در ایران متاثر از کدام جریان و نمایش‌نامه‌نویسان جهانی‌است و کدام نویسندگان بیشترین تاثیر را بر روند نمایش‌نامه‌نویسی امروز ایران گذاشته‌اند؟ بیشترین تاثیر را به زعم و نظر من چخوف و شکسپیر بر جریان نمایش‌نامه‌نویسی امروز داشته‌اند. این میان از تاثیر برتولت برشت هم نباید غافل شد. به نظرم رئالیسم آمریکایی هم بر نمایش‌نامه‌نویسی امروز موثر است و آرتور میلر در این بین نمونه خوبی است. نکته دیگری که وجود دارد این است که این نمایش‌نامه‌نویسان نه تنها بر جریان نمایش‌نامه‌نویسی ایران بلکه بر خیلی از ملت‌های دیگر هم تاثیر خود را گذاشته‌اند. به عنوان مثال در آفریقا یکی از نمایش‌نامه‌های شکسپیر به نام «طوفان» با تلفیقی از سنت‌های افریقایی بازآفرینی شده است.  ویژگی منحصربه‌فرد این نمایشنامه‌ها چیست و چه چیزی باعث ماندگاری این آثار در سطح جهانی شده است؟ موضوع اصلی این نمایش‌نامه‌ها درباره انسان است. این آثار مختصات بشر را ترسیم می‌کنند و به همین علت است که مرزهای جغرافیایی را می‌شکنند. این آثار درباره یک منطقه و یک جریان خاص صحبت نمی‌کنند و موضوعیت آن‌ها مرزها را می‌شکند. آثاری که به موضوعات بشری تکیه دارند ماندگارترند.             ]]> هنر Wed, 13 Dec 2017 07:59:39 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/longint/255410/مخاطبان-نمایش-نامه-ها-لزوما-تئاتری-نیستند فیلم خوب از تیراژ 300 تایی کتاب بیرون نمی‌آید http://www.ibna.ir/fa/doc/report/255427/فیلم-خوب-تیراژ-300-تایی-کتاب-بیرون-نمی-آید به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)،مراسم رونمایی از کتاب «مردم چرا به سینما می‌روند؟» نوشته داود ضامنی سه‌شنبه 21 آذر 1396 در بنیاد سینمایی فارابی برگزار شد. در این نشست عزیزالله تاجیک اصفهانی، امیرحسین علم‌الهدی، علیرضا تابش، محمدعلی نجفی و نویسنده اثر حضور داشتند. عزیزالله تاجیک اصفهانی، قائم‌مقام انجمن روان‌شناسی درباره تقابل و رابطه علم و هنر و اثر متقابل این دو پدیده بر طرز تفکر انسان صحبت کرد و گفت: علم و هنر از دو نقطه حرکت می کنند اما در یک نقطه مشترک به هم می‌رسند. علم به هنر ویژگی خاصی می‌بخشد تا مخاطب فکرش را طیران و سیلان دهد. پیوند بین عاطفه و شناخت در انسان با هنر محقق می‌شود و فیلم و سینما رویکردی در گفتمان هنری-اجتماعی است که با فعال کردن حس کنجکاوی انسان او را به درک مفاهیم عمیق‌تر زندگی وادار می‌کند. محصول سینما باید نو و متفاوت باشد تا مردم را به سینما بکشاند و کار هنرمند هم این است تا موضوعات تکراری را با بیانی نو ارائه کند. نوآوری ویژگی اساسی تمامی هنرهاست. امیرحسین علم‌الهدی، آماری از وضعیت سالن‌های سینما،‌ تعداد بلیط فروخته شده در سال و وضعیت سینمای ایران در موارد فوق در سطح جهانی ارائه کرد و توضیح داد: عنوان درست این کتاب باید این باشد که مردم ما چرا به سینما نمی‌روند؟ در سال 2016 میلادی حدود هفت میلیاردوپانصد میلیون بلیط فروخته شد که بیشترین آن به ترتیب متعلق به کشورهای هند،‌چین و آمریکا بود. آمار فروش بلیط در ایران 26میلیون است که در مقایسه با 80 کشور دیگر جهان وضعیت مناسبی ندارد. کشور چین 43 هزار سالن سینما در اختیار دارد در حالی که این عدد در ایران 420 است و به نسبت جمعیتی که داریم این رقم باید بسیار بیشتر از اینها باشد. در مجموع در این رده‌بندی از بین 80 کشور رتبه 68 را داریم که اصلا جالب نیست. ایران از لحاظ تولید جایگاه مناسب‌تری دارد و در رتبه 30‌ام قرار می‌گیرد. وی پس از ارائه آمار و ارقام مربوط به تولیدات باقی کشورها، حل مشکل مخاطب در سینما را در ادبیات کندوکاو کرد و گفت: همه مشکلات سینما در سینما حل نمی‌شود. کشوری که سرانه مطالعه‌ آن 2 دقیقه است و آشنایی خاصی با مکاتب مختلف ادبی در آن جریان ندارد،‌نمی‌تواند مخاطب زیادی در سالن‌ها داشته باشد. ریشه‌های سینما در فضا و اتمسفر ادبی محکم می‌شود و فیلم خوب از تیراژ 300 تایی کتاب بیرون نمی‌آید. سینمای پویا نیاز به کرسی‌های آزاد اندیشی دارد و لازمه این کار آزادشدن اکران فیلم‌های خارجی است. محمدعلی نجفی، تهیه‌کننده، کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس درباره ذات هنری سینما و ارتباط بین هنر هفتم و فلسفه مطالبی ایراد کرد و گفت: سینما هنری متکثر است که ریشه در مدرنیته دارد. درست است که هر فرد در سالن سینما در یک نشست جمعی فیلم را تماشا می‌کند اما از لحظه‌ای که چراغ‌های سالن سینما خاموش می‌شود تماشاگر محکوم به تماشای نگرش کارگردان فیلم درباره زندگی است و در یک جمع به یک نگرش شخصی می‌رسد. بحث فیلم دیدن و تماشای فیلم در سینما دو چیز کاملا جدا از هم هستند. اگر مخاطب در سالن سینما فیلم ببیند در این اتمسفر جمعی دچار ذهنیتی خاص می‌شود. نفس سینما با مخاطبان کاری را می‌کند که فلسفه با خواننده انجام می‌دهد. قبل از اندیشیدن به سینما باید به تفکر مدرن فکر کرد. علیرضا تابش،‌ مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی درباره تداوم این نشست‌ها و گفت‌وگو در باب سینما و کتاب عنوان کرد: سینمای ما نیاز به جلسات نقدوبررسی و گفت‌وگو دارد. گفت‌وگو در تلگرام کفایت نمی‌کند و باید رودررو باشد. برای نیل به ارتقا فرهنگ ادبی سلسله گفت‌وگوهایی مطرح کرده‌ایم. سینمای ما در منطقه و جهان حرف بسیاری برای گفتن دارد اما این سینما درون خودش نیازمند گفت‌وگوی بیشتری است. سینما هنری مرکب است که علوم منطقی را برای صحبت درباره آن باید درک کرد. در انتهای مراسم داود ضامنی،‌نویسنده کتاب «مردم چرا به سینما می‌روند؟» درباره روند تالیف این کتاب اظهار کرد: مولفان این کتاب کسانی هستند که با آن‌ها گفت‌وگو صورت گرفته و من تنها منعکس کننده آن هستم. دلیل من برای پژوهش درباره چنین موضوعی این بود که اکثر مقالات اینچنینی به دلایل سینما نرفتن مردم پرداخته بودند و من می خواستم بدانم چرا با وجود دسترسی آسان امروز به فیلم‌ از طریق اینترنت و ماهواره باز هم عده‌ای رفتن به سینما را به دیدن فیلم از تلویزیون ترجیح می‌دهند. هدفم ساخت مدلی بود که تمام متغیرهایی که روی سینما رفتن مردم موثر است را بسازم که خوش‌بختانه محقق شد و در سال 1394 توانستم آن را در مقاله‌ای ارائه بدهم. این کتاب حاصل 23 گفت‌وگو درباره این متغیرها و دلایلی است که باعث می‌شود مردم فیلم را در سینما ببینند و به نظرم نگرشی متفاوت به سیاست‌گذاری سینما در ایران است.     ]]> هنر Tue, 12 Dec 2017 20:24:33 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/report/255427/فیلم-خوب-تیراژ-300-تایی-کتاب-بیرون-نمی-آید ​شماره جدید ماهنامه هنر موسیقی منتشر شد http://www.ibna.ir/fa/doc/book/255407/شماره-جدید-ماهنامه-هنر-موسیقی-منتشر به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) یکصد‌و شصت‌وهشتمین شماره ماهنامه هنر موسیقی، با مطالبی پیرامون موسیقی ایران و جهان، ویژه آبان و آذر 1396 به صاحب امتیازی و سردبیری مهدی ستایشگر منتشر شده است. در سرمقاله این شماره به قلم مهدی ستایشگر با عنوان «دیگر به کجا می‌روی ای طالب آرام» به دو زلزله در خاورمیانه اشاره شده است؛ زلزله طبیعی محصول و مخلوق طبیعت و زلزله‌ای که محصول اندیشه شیطانی بوده است. در بخشی از این مقاله می‌خوانیم: «ما آنچنان ترسان و گرفتار زلزله شیطان شدیم که همه امکاناتمان را برای دفع آن زلزله ذاعشی خرج و صرف کردیم که اگر نمی‌کردیم این زلزله شیطانی بلایی به همراه داشت که اگر مسلط می شد، از صدبار زلزله طبیعی ناگوارتر بود. در نهایت خاورمیانه از بلایای داعشی نجات یافت و این نبود مگر همت و خون جوانان وطن کشورهای خاورمیانه به ویژه ایران‌زمین.»   در این شماره از ماهنامه هنرموسیقی می‌توان مطالبی درباره نقد موسیقی به زبان ساده، سرگذشت استاد زیتون، موسیقی‌دان برجسته دربار خان احمدخان گیلانی، دست‌نویس پنهان‌شده کنسرتوی ویلن روبرت شومان و سرنوشت غم‌انگیز آن، چهلمین سال مرگ الویس پریسلی و نقدی بر آلبوم «می‌رسد باران» اثر سیامک جهانگیری را مطالعه کرد.   از دیگر مطالب این ماهنامه می‌توان به گفت‌وگو با علی‌اکبر تنبوریان به بهانه افتتاح خانه تنبور، نگاهی بر کتاب «ته‌رزهای باستانی تنبور، روایت‌سازی مقامات مجلسی و مجازی»، معرفی مجموعه دو جلدی رضا محجوبی با عنوان «افسونگر نغمه‌پرداز»، مختصری درباره رهبری ارکستر به بهانه ارکستر رتوریک، نگاهی به اخرین آلبوم عطا ابتکار، قیصر امین‌پور و ترانه‌هایش، و موسیقی در سینمای وحشت؛ از آواز کلیسایی تا موسیقی الکترونیک، اشاره کرد.   همچنین تصویر روی جلد این شماره به علی‌اکبر مرادی اختصاص دارد.   یکصد‌و شصت‌وهشتمین شماره ماهنامه هنر موسیقی، ویژه آبان و آذر در قالب 80 صفحه و قیمت 120 هزار ریال منتشر شده است. ]]> هنر Tue, 12 Dec 2017 14:07:13 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/book/255407/شماره-جدید-ماهنامه-هنر-موسیقی-منتشر نقدو بررسی «میان خطوط» اثر كلمنت گرینبرگ http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/255405/نقدو-بررسی-میان-خطوط-اثر-كلمنت-گرینبرگ به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) دوازدهمین نشست از سلسله نشست‌های «هنر معاصر» با عنوان «فرمالیسم و تاریخ هنر مدرن؛  نقدو بررسی كتاب «میان خطوط» اثر كلمنت گرینبرگ» در پژوهشكده هنر برگزار می‌شود.    در این نشست علمی كه توسط کمیته هنر معاصر پژوهشکده هنر برگزار می‌شود حمید سوری، عضو كمیته هنر معاصر پژوهشكده هنر سخنرانی می‌كند.   این نشست روز یكشنبه ۲۶ آذرماه ۱۳۹۶ از ساعت ۱۶ الی ۱۸ در محل پژوهشكده هنر به نشانی خیابان ولی‌عصر، بالاتر از خیابان امام خمینی، نبش كوچه شهید حسن سخنور، پلاك ۲۹ برگزار می‌شود.   حضور برای عموم علاقه‌مندان آزاد است. ]]> هنر Tue, 12 Dec 2017 12:05:48 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/255405/نقدو-بررسی-میان-خطوط-اثر-كلمنت-گرینبرگ نمایش‌نامه «عروس چاه» نقد می‌شود http://www.ibna.ir/fa/doc/report/254720/نمایش-نامه-عروس-چاه-نقد-می-شود به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، نشست نقدوبررسی مجموعه نمایش‌نامه «عروس چاه» نوشته امیر دژاکام در فرهنگ‌سرای اندیشه برگزار می‌شود.  در این مراسم، رحمت امینی و آرش دادگر حضور خواهند داشت و برخی از نمایش‌نامه‌های منتخب مجموعه توسط گروه نمایش ماهان اجرا می‌شود. این  برنامه شنبه 25 آذر 1396، ساعت 17 در فرهنگ‌سرای اندیشه واقع در خیابان شریعتی، نرسیده به پل سید خندان، بوستان اندیشه برگزار می‌شود. ]]> هنر Tue, 12 Dec 2017 06:57:00 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/report/254720/نمایش-نامه-عروس-چاه-نقد-می-شود کتاب «مردم چرا به سینما می‌روند» رونمایی می‌شود http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/255322/کتاب-مردم-چرا-سینما-می-روند-رونمایی-می-شود به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، آئین رونمایی از کتاب «مردم چرا به سینما می‌روند» نوشته داود ضامنی با حضور استادان دانشگاه و هنرمندان سینما در بنیاد سینمایی فارابی برگزار می‌شود. ضامنی در مورد نحوه انجام این پژوهش می‌نویسد: تا وقتی این سؤالات و مفروضات در حوزۀ تأملات شخصی قرار داشت، نمی‌توانستم مطمئن شوم چقدر این بازخوانی متفاوت از کارکردهای سینما با دیدگاه صاحب‌نظران و کارشناسان نیز تطبیق دارد. لذا بر آن شدم تا سؤالاتم را با مجموعه‌ای از متخصصان و صاحب‌نظران کشور طرح و پاسخ‌های آن‌ها را جویا شوم. از یک فهرست حدوداً پنجاه نفره توفیق یافتم با بیست و سه نفر گفت‌وگو کنم. از این بیست و سه گفت‌وگو، هشت گفت‌وگو که فربه‌ترین پاسخ‌ها را به سؤالات پیش‌گفته در خود جای داده بود انتخاب کردم. این گفت‌وگوها عبارتند از: گفت‌وگو با سید محمد بهشتی، احمدرضا درویش، محمد علی نجفی، دکتر عزیزاله تاجیک اسماعیلی، دکتر ابراهیم حاجیانی، مهندس مجید مسچی، دکتر امیر محمدخانی و امیرحسین علم‌الهدی. متن پیاده‌شده گفت‌وگوها پس از چندین نوبت ویرایش به شکلی که در کتاب موجود است، صورت‌بندی شد. این مراسم سه‌شنبه 21 آذر 1396، ساعت 17 در تالار عباس کیارستمی واقع در خیابان سی‌تیر، نرسیده به تقاطع جمهوری، پلاک 59، موزه آبگینه برگزار خواهد شد. ]]> ادبیات Mon, 11 Dec 2017 06:39:25 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/255322/کتاب-مردم-چرا-سینما-می-روند-رونمایی-می-شود انتشار «هملت، شاهزاده دانمارک» به صورت دوزبانه http://www.ibna.ir/fa/doc/book/255327/انتشار-هملت-شاهزاده-دانمارک-صورت-دوزبانه به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)، انتشارات مهراندیش ترجمه آثار ویلیام شکسپیر را برای نخستین‌ بار به‌صورت دوزبانه و بر اساس متون معتبر و ترجمه از زبان اصلی و ‌ویژگی‌هایی کاربردی منتشر می‌کند. ترجمه و انتشار آثار شکسپیر به شکل کامل و دوزبانه، از منابع اصلی (و نه زبان‌های غیرانگلیسی مانند فرانسه و عربی) و بر پایه متون معتبر و مورد تأیید، حفظ ساختار سطربندی متن اصلی انگلیسی (مطابق نسخه‌های منتشرشده در زمان شکسپیر) و ترجمه کاملاً سطربه‌سطر فارسی از ویژگی‌های این مجموعه است. ترجمه بر مبنای نسخه‌های ویراست‌شده معتبرِ انگلیسی، استفاده از زبانی فارسیِ همسنگِ زبان آثار و دقت در حفظ همان ساختار زبانی، اضافه کردن توضیحات مشروح در پایان کتاب (پی‌نویس) و همچنین بخش «ژرف‌نگری» و ویراستاری یک‌دستِ ترجمه فارسیِ آثار بر اساس شیوه نگارش فرهنگستان زبان و ادبیات فارسی از دیگر ویژگی‌های این مجموعه است. هملت اولین اثر از مجموعه آثار شکسپیر است و هدف از این مجموعه ارائه ترجمه‌هایی با سبکی نزدیک به سبک شکسپیر به همراه مقاله‌ای انتقادی در مورد هر اثر و استفاده از کامل‌ترین و صحیح‌ترین نسخه آثار اوست. هملت بلندترین اثر شکسپیر است؛ اثری که در ادبیات جهان منحصر به‌فرد است و هیچ اثری را نمی‌توان یافت که تا این حد درباره‌اش صحبت کرده یا نوشته باشند. این اثر به سبب پیچیدگی‌های زبانی و معنایی از دیرباز مورد توجه منقدان و فیلم‌سازان قرار گرفته است. از سال 1900 تاکنون بیش از 50 فیلم براساس این نمایشنامه ساخته شده است که از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به اقتباس لارنس الیویه(1948)، اقتباس روسی این اثر در سال 1964 به کارگردانی گریگوری کوزینتسف، اقتباس تونی ریچاردمسون (1969)، اقتباس فرانکو زفیرلی(1990) و اقتباس کنث برانا (1996) اشاره کرد. نسخه کنث برانا کامل‌ترین نسخه هملت است که در آن کارگردان از کل متن استفاده کرده و فیلمی در حدود 4 ساعت ساخته شده است. در بقیه نسخه‌ها بخش‌هایی از متن حذف شده است. سه نسخه چاپی اصلی از متن هملت وجود دارد. اولین نسخه در سال 1603 مسلادی منتشر شد که نسخه‌ای ناقص و نامعتبر است. نسخه دوم در سال 1604 میلادی و سومین نسخه در سال 1623 منتشر شد که نسبت به نسخه دوم حدود 222 سطر کمتر دارد. ترجمه حاضر بر مبنای متن انگلیسی چاپ دانشگاه ییل با تصحیح برتن رافل و نسخه کمبریج با تصحیح فیلیپ ادوادز صورت گرفته است که هر دو از کامل‌ترین نسخه‌های موجود هملت هستند. در این ترجمه، ضمن رعایت سبک نویسنده، مترجم تلاش کرده است متنی خوانا و دقیق ارائه دهد و بخش‌های مبهم را با استفاده از توضیحات پایانی(پی‌نویس) حتی‌المقدور روشن کند. در انتهای کتاب نیز بخشی به عنوان «ژرف‌نگری در هملت» آورده شده که در واقع مقاله‌ای تحلیلی به قلم مترجم در مورد هملت است و در طی آن سعی شده است لایه‌های پنهان و موضوعات بحث‌برانگیز این شاهکار تاریخ ادبیات تشریح شوند. این متن به صورت دوزبانه منتشر شده تا خواندگان علاقه‌مند بتوانند ضمن مراجعه به متن اصلی آن را با متن ترجمه مقابله کنند. بر کسی پوشیده نیست که خواندن و فهمیدن این اثر حتی خواننده انگلیسی‌زبان نیز کاری است بس دشوار. و شاید به همین دلیل است که اغلب کارهای پکسپیر از زبانی غیر از انگلیسی به فارسی ترجمه شده است. ]]> هنر Mon, 11 Dec 2017 06:30:44 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/book/255327/انتشار-هملت-شاهزاده-دانمارک-صورت-دوزبانه سرگذشت قرن‌ها تلاش اهالی موسیقی در کتاب «تاريخ موسيقي غرب» http://www.ibna.ir/fa/doc/book/255120/سرگذشت-قرن-ها-تلاش-اهالی-موسیقی-کتاب-تاريخ-موسيقي-غرب به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، كتاب «تاريخ موسيقي غرب» نوشته ج. پيتر برك هولدر، دانلد جي گراوت و كلاود و. پاليسكا كه كامران غبرايي آن را به فارسی ترجمه كرده است، با عنوان اصلی «A History of Western Music» در انتشارات نورتون، آمریکا که یکی از موفق‌ترین ناشران ایالت متحده است، منتشر شده است.     كتاب «‌تاريخ موسيقی غرب» ‌كه به زبان‌های مختلف ترجمه و تاكنون 9 ويرايش نيز در طول سال‌های مختلف روی نسخه‌ اصلی آن انجام شده، بيش از نيم قرن است كه به‌عنوان يكی از كتاب‌های اصلی و مرجع دانش‌جويان موسيقی به حساب می‌آيد. ويرايش‌هايی كه بر روی آن انجام شده است، زبان متن را برای دانشجويان امروزی قابل فهم‌تر و ساده‌تر كرده بی‌آنكه از محتوای اصلی بكاهد. ويژگی قابل ملاحظه «تاريخ موسيقی غرب» اين است كه هر خواننده‌ای می‌تواند با توجه به علاقه، عنوان مورد نظر خود را از فهرست انتخاب كند و صرفا قسمتی از كتاب را مطالعه كند. خواندن اين كتاب نه تنها خواننده را از سرگذشت موسيقی و موسيقی‌دانان آگاه می‌كند، بلكه به او نشان می‌دهد كه موسيقي و هنر از اجزاء جدايی‌ناپذير جامعه بشری بوده است. همچنين با اطلاع يافتن از تاريخ موسيقی می‌توانيم فهم بهتری از موسيقی‌های گذشته و حال پيدا كنيم.   روایت‌های متعددی از تاریخ موسیقی وجود دارد و بسیاری از این روایت‌ها هم به فارسی ترجمه شده‌اند؛ تفاوتي كه اين كتاب نسبت به ساير كتاب‌های مشابه دارد را می‌توان در نوع نگاه نويسندگان آن به تاريخ دانست. كتاب تاريخ موسيقی غرب در 6 بخش كه بر اساس دوره‌های بلند تاريخی از يكديگر جدا شده‌اند، نوشته شده است و 36 مدخل دارد. هر بخش از اين كتاب با مقدمه‌ای درباره وضعيت اجتماعی و سياسی روزگار زمان خود آغاز می‌شود و تلاش می‌كند تا خواننده را در جريان اتفاقات هر دوره قرار دهد و همچنين نحوه توسعه و پيشرفت را در هر زمان نشان دهد.   در توضیحات فصل‌های این کتاب می‌خوانیم: «در آغاز هر فصل تلاش شده تا تصويری كلی از وضعيت موسيقی آن دوران ارائه شود. بخش يك این کتاب مربوط به موسيقی «دوران باستان و قرون وسطا» است كه به موسيقی در دوران بين‌النهرين باستان، يونان باستان و روم باستان می‌پردازد. در همين بخش نگاهی به گسترش مسيحيت و موسيقی در كليسا وجود دارد كه موجب دو دستگی در كليسا و گويش‌های گوناگون سرودهای مذهبی شده است. در امپراطوری روم آيين مناجات و سرودهای مذهبی رواج داشته و جامعه اروپايی از سال 800 تا 1300 ميلادی درگير آوازهای محلی و لاتينی بوده است. بخش دوم مربوط به «دوره رنسانس» است كه در ابتدا تاريخچه‌ای از تاثير رنسانس در فرهنگ و هنر و موسيقی ارائه می‌دهد. در ادامه به موسيقی انگلستان و بورگونی در سده پانزدهم و آهنگسازان فرانسوی – فنلاندی از 1450 تا 1520 می‌پردازد. بخشی هم به بررسی آوازهای غير مذهبی در سده شانزدهم و در كشورهايی چون اسپانيا، ايتاليا، فرانسه،‌ آلمان و انگليس اختصاص پيدا كرده است. بخش سوم اين كتاب به «سده هفدهم» اختصاص دارد كه در فصل‌های جداگانه به سبک‌های نو، زايش اپرا، موسيقی مجلسی و كليسايی و موسيقی كشورهايی چون فرانسه، انگلستان، اسپانيا، ايتاليا و آلمان در اين دوران می‌پردازد. بخش چهارم نيز موسيقی در «سده هجدهم» را بررسی می‌كند كه شامل آهنگسازان آلمانی در روزگار پايانی باروک، سبک و ذوق موسيقيايی در عصر روشنگری و موسيقی كلاسيک در پايان سده هجدهم است.   بخش پنجم كتاب به «سده نوزدهم» می‌پردازد كه ابتدا مقدمه‌ای درباره‌ انقلاب، جنگ و موسيقی و الگویی به نام بتهوون دارد. در ادامه رمانتيک‌گرايی را در قالب‌های كلاسيک و اپرای رمانتيک در ميانه و نيمه پايانی سده نوزدهم بيان می‌كند و در انتها از جريان‌های رمانتيک در آلمان و اتريش سخن می‌گويد. فصل پايانی كتاب نيز به «سده بيستم و پس از آن» اختصاص دارد كه در ابتدا مقدمه‌ای درباره موسيقی مدرن در سنت كلاسيک و جريان آوانگارد را مطرح می‌كند. مدرنيسم و سنت كلاسيک عنوان بخش بعدی است كه به آهنگسازانی چون آرنولد شونبرگ، آلبان برگ، آنتون وبرن، بارتوک، چارلز ايوز و ايگور استراوينسكی می‌پردازد.‌» در معرفی این کتاب آمده است:‌ «خواندن اين كتاب به شما كمک می‌كند تا از وضعيت تاريخ و جغرافيای آن دوران آگاه شويد. كتاب تاريخ موسيقی غرب شكل‌گيری موسيقی غربی و تغييرات آن در هر دوره، از عصر باستان تا امروز را به شما نشان می‌دهد. در هر فصل به سبک‌های گوناگون هر دوره پرداخته شده و از آهنگسازان، ژانرها و آثار برجسته آن دوران سخن گفته شده است. همچنين تلاش شده تا طيف گسترده‌ای از موسيقی‌ها، از موسيقی مذهبی و غيرمذهبی گرفته تا جدی و سرگرم‌كننده و از موسيقی هنری و عامه‌پسند گرفته تا موسيقی اروپايی و آمريكايی بررسی شود.»   در بخشی از این کتاب می‌خوانیم: «موسيقی‌دان‌های ايتاليايی در آغاز سال 1600 به خوبي واقف بودند كه با كارشان راه‌های تازه‌ای در خلق موسيقی می‌گشايند. آن‌ها اصطلاح‌های تازه‌ای چون باس «كنتينوئو» يا بی‌گسست، منودی، و رسيتاتيف يا گفتاواز را به گفتمان موسيقی وارد كردند؛ سبک‌هايی نو به دايره‌ سبك‌های موسيقايی افزودند، سبک‌هايی كه به واسطه‌ تكيه‌شان بر لحن اجرائی، نامطبوع‌های نابهنگام، و تمركز بر تكخوانی يا تكنوازی از باقي سبک‌ها متمايز می‌شدند؛ و ژانر‌هايی نو پديد آوردند، از جمله اپرا. اين نسل شاهد سنجيده‌ترين پيشرفت‌هايی بود كه از سده 1300 و دوران آرس نووا تا آن روز در عرصه‌ موسيقی فرصت بروز يافته بود.»   كتاب «تاريخ موسيقی غرب» نوشته‌ ج.پيتر برک هولدر، دانلد جي گراوت، كلاود و. پاليسكا و ترجمه‌ كامران غبرايی با شمارگان هزار و 100 نسخه در 1416 صفحه به بهای 145 هزار تومان از سوی نشر كتاب‌سرای نيک روانه‌ بازار نشر شد. ]]> هنر Sun, 10 Dec 2017 07:30:00 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/book/255120/سرگذشت-قرن-ها-تلاش-اهالی-موسیقی-کتاب-تاريخ-موسيقي-غرب حاتمی در امتداد فردوسی http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/255169/حاتمی-امتداد-فردوسی به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) درباره علی حاتمی چندین کتاب در کشور ما منتشر شده است. از جمله این کتب، «صفیر مرغ جیرفتی، حاج غلامعلی حاتمی» نوشته محمد حاتمی کتابی در تحلیل آثار علی حاتمی است که در سال 1372 و 1373 در دو جلد در شمارگان 2000 نسخه توسط مولف منتشر شده است. «معرفی و نقد فیلم‌های علی حاتمی» عنوانی از عباس بهارلو است که در شمارگان 6000 نسخه در سال 1375 توسط دفتر پژوهش‌های فرهنگی منتشر شده است. از کتاب‌های دیگری که به معرفی آثار حاتمی می‌پردازد، مجموعه دو جلدی «آثار علی حاتمی» است. این مجموعه شامل فیلم‌نامه‌های سینمایی، تلویزیونی، نمایش‌نامه‌ها و آثار اجرا نشده‌ اوست. این اثر در زمستان 1376 در شمارگان 5000 نسخه از سوی نشر مرکز منتشر شده است. دفتر دوم از مجموعه چهره‌های قرن بیستمی ایران از نشر قصه نیز به علی حاتمی و آثارش اختصاص دارد. این کتاب در سال 1379 منتشر شده و عباس بهارلو آن را تالیف کرده است. از جمله کتاب‌هایی که در دهه اخیر درباره آثار علی حاتمی نوشته شده، «حاتمی در امتداد فردوسی» نوشته مهدی صادقی است که در سال 1393 در شمارگان 2000 نسخه از سوی نشر رسم منتشر شده است. این کتاب تحلیلی است تاریخ‌محور بر هزاردستان علی حاتمی با نگاهی به چندی از داستان‌های شاهنامه. جلد اول از مجموعه «یاد» نوشته عباس بهارلو نیز به علی حاتمی اختصاص دارد. در این مجلد به  گفت‌وگوهای شفاهی، گردآوری نقدونظرهای هنری بر آثار علی حاتمی و نقش او در بستر اجتماعی خود پرداخته شده است. این کتاب را انتشارات ایده خلاقیت در شمارگان 1000 نسخه در سال 1393 راهی بازار کتاب کرده است. «فیلم‌نامه‌های علی حاتمی» یکی از جدیدترین کتاب‌هایی است که به تازگی و در شمارگان 1000 نسخه در تاریخ 30/7/1396 از سوی نشر مرکز منتشر شده است. این کتاب را سمانه پوررضایی تالیف کرده و در آن به نقدوتفسیر آثار علی حاتمی پرداخته است.   ]]> هنر Tue, 05 Dec 2017 14:25:45 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/255169/حاتمی-امتداد-فردوسی شیوۀ فیلم‌سازی حاتمی قابل تقلید نیست/چرا به حاتمی «سعدی سینمای ایران» می‌گویند؟ http://www.ibna.ir/fa/doc/longint/255166/شیوۀ-فیلم-سازی-حاتمی-قابل-تقلید-نیست-چرا-سعدی-سینمای-ایران-می-گویند خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)-مائده مرتضوی: امروز سالروز درگذشت علی حاتمی، از مفاخر سینمای ایران است. حاتمی به عنوان کارگردانی صاحب سبک و مؤلف، در طول حیات هنری خود سعی کرد با استفاده از قصه‌ها، مثل‌ها، فولکلورها یا باورهای عامیانهٔ ایرانی، فرهنگ کهن کوچه و بازار و معماری ایرانی ـ اسلامی طرحی نو در سینمای ایران دراندازد و فرهنگ، آداب و ارزش‌های فکری و عملی مردم این سرزمین را بر پردهٔ خیال نقاشی کند. از این روست که او را به علت بهره بردن از زبان تصویر و خلق شخصیت‌های شاعرانه، «سعدی سینمای ایران» می‌دانند. ویژگی‌های منحصربه فرد آثار او باعث پدید آمدن آثار ادبی در نقدوتحلیل هنر فیلم‌سازی و روایت خلاقانه او شد و کتاب‌‌هایی درباره آثار وی به چاپ رسیدند. در طول بیست‌ویک سالی که از درگذشت او می‌‌گذرد، هنوز هم آثار علی حاتمی دست‌مایه مقالات نقد و تحلیل بسیاری از نویسندگان و منتقدان معاصر است. یکی از این منتقدان عباس بهارلو است که بیشترین کتب تالیفی درباره علی حاتمی به قلم اوست. «معرفی و نقد فیلم‌های علی حاتمی» و جلد اول از مجموعه «یاد» از کارهای این پژوهشگر است. در ادامه گفت‌وگوی ایبنا عباس بهارلو نویسنده و منتقد سینمایی را می‌خوانید. ابتدا دربارۀ هر دو کتابی که دربارۀ علی حاتمی با نشرهای «ایده خلاقیت» و «نشر قصه» به رشته تحریر درآورده‌اید توضیح دهید و همچنین دربارۀ وضعیت موجودی آنها در بازار کتاب هم بفرمایید که آیا این آثار تجدید چاپ شده اند یا خیر؟ من در واقع سه کتاب دربارۀ حاتمی منتشر کرده‌ام! اجازه بدهید داستان را از ربع قرن قبل توضیح بدهم. فکر می‌کنم سال 1370 بود. كتاب «معرفي و نقد آثار ناصر تقوايي» را منتشر كرده و در تدارك تأليف کتاب «معرفي و نقد فيلم‌هاي امير نادري» بودم كه روزي علي حاتمي تماس گرفت و ابراز تمايل كرد كه كتابي هم از اين نوع دربارۀ او منتشر شود. تمايلي نشان ندادم، به ويژه اين‌كه كارگردان ما خودش اين پيشنهاد را مطرح كرده بود و من نگران بودم كه بخواهد در مسيرِ سر و شكل گرفتن كتاب هم اظهارنظر و اعمال سليقه كند. سال‌ها گذشت تا این که در روزهاي بيماري حاد حاتمي، این بار مدیر دفتر پژوهش‌های فرهنگی پیشنهاد تألیف چنین کتابی را مطرح کرد، که پذیرفتم. ابتدا با زهرا خوشكام، همسر حاتمی، تماس گرفتم تا بريده‌هايي از جرايد تخصصي و غيرتخصصي سينمايي را، كه دربارۀ حاتمي و فیلم‌هایش در آن‌ها اظهار نظر شده بود، در اختيارم بگذارد. در دو جلسه با تورق مجموعه‌اي چند جلدي، كه از بريده جرايد نقدها و مقاله‌ها و گفت‌وگوها از سال‌هاي دور و نزديك فراهم شده بود، يادداشت‌هايي برداشتم. از همان ابتدا هدفم اين بود تا تصوير واقع‌بينانه و منصفانه‌ای از عملكرد سينمايي حاتمي به‌دست داده شود. تا قبل از آن دربارۀ فيلم‌هاي حاتمي فقط در مورد مجموعۀ تلويزيوني «هزاردستان» اظهار نظر كرده بودم، و هم‌زمان با نمايش عمومي «دلشدگان» و زمزمۀ ساختن فيلمي با عنوان «ملكه‌هاي برفي» گفت‌وگويي با حاتمي انجام داده بودم كه بخش‌هايي از آن در نشريه‌اي جوان‌مرگ‌شده درج شده بود. با دیدن و بررسي مجدد فيلم‌ها، مجموعه‌هاي تلويزيوني و نيز گفت‌وگوهاي خودم و ديگران با حاتمي مقالۀ مفصلی نوشتم و هم‌زمان از دوستان منتقدم نیز خواستم که دربارۀ فیلم‌های حاتمی نقدها و تحلیل‌هایی برای این کتاب بنویسند، که نوشتند و چند هفته پس از فوت حاتمی (در سال 1375) با عنوان «معرفی و نقدهای فیلم‌های علی حاتمی» منتشر شد. تیراژ این کتاب شش هزار نسخه بود و با اقبال گسترده‌ای مواجه شد. در سال 1379 که کتاب نایاب شده بود، بابک تختی، مسئول «نشر قصه»، پیشنهاد انتشار کتاب دیگری دربارۀ حاتمی را مطرح کرد، که مقالۀ مفصل خودم را دربارۀ حاتمی در اختیارش گذاشتم، و در قالب مجموعۀ «چهره‌های قرن بیستمی» با تیراژ دو هزار و دویست نسخه منتشر شد. کتاب «علی حاتمی»، که سال 1394 توسط «ایده خلاقیت» در قالب «مجموعۀ یاد» منتشر شد، ویرایش سوم این کتاب است، و تفاوت‌های مختصری با دو ویرایش قبلی دارد. این را هم بگویم و بگذرم که مقالۀ مفصل من دربارۀ حاتمی در این دو دهه بارها در نشریه‌های تخصصیِ سینمایی و غیرسینمایی و همین‌طور فصلنامه‌ها تجدید چاپ و منتشر شده است؛ گاهی با اجازه و گاهی هم بدون اجازۀ من. به نظر شما ویژگی‌های نثر و زبان فیلم‌نامه‌های علی حاتمی در چیست و چرا لقب سعدی سینمای ایران را به او داده‌اند؟ در فیلم‌های زنده یاد علی حاتمي گرايش شديدي به استعمال الفاظي، كه متمايز از زبان روزمره و عادي است، ديده مي‌شود. كاربُرد ساختِ نحويِ كهنۀ زبان در فيلم‌هاي او، در بسياري موارد، جانشين ساختِ نحويِ معمولي و روزمره شده است. به عبارت ديگر، يكي از عوامل تشخص زبانِ فيلم‌هاي حاتمي استفاده از كلمه‌ها و تركيب‌های فخيم و گاه مهجور و انتخاب تلفظ قديم‌ترِ كلمات است كه با لحن و غناي مخصوصي، كه بايد آن را جزو سبك او به حساب آورد، همراه است. البته او كلمات يا ساختِ نحوي جمله‌ها را فقط از حيث قدمت و كهنگي آن‌ها به كار نمي‌بُرد، بلكه به توازن و ضرباهنگ و ريتم كلمه‌ها و تركيب‌ها نيز كاملاً توجه داشت. همچنين او از زبان محاورۀ كوچه‌بازاري و آواي دوره‌گردها نيز بهره مي‌گرفت و بافت ادبي و زبانِ فصيح را با كنايه‌ها و تركيب‌های عاميانه و مثل‌های رايج درمي‌آميخت و اين درآميختگي، كه گاه با ظرافت تمام انجام مي‌گرفت، امتياز اصلي زبان او است. به گمان من تعبیر «سعدی سینمای ایران» از این بابت دربارۀ حاتمی به کار رفته است یا به کار می‌رود.   فکر می‌کنید زبان فاخر علی حاتمی در فیلم‌نامه‌هایش چه تأثیری روی سینمای زمان خود و بعد از آن گذاشته است؟ من کتابم دربارۀ حاتمی را با این عبارت آغاز کرده‌ام: علي حاتمي يكي از چهره‌هاي اصلي سينماي ايران است كه به نحو بارزي بر آن تاثير گذاشته است. تأثيرِ بارزِ حاتمي بر سينماي ايران به اين معني است كه نقش و رنگِ ممتاز او بر سينماي ايران از نقش و رنگِ آثارِ سينماگران ديگر متمايز است. او در ميان فيلم‌سازان هم‌نسل و نسل پس از خود مانندي ندارد؛ زيرا از همان آغاز فعاليت فيلم‌سازي خود درصدد خلق آثاري بود كه در سينمای ما تقريباً سابقه نداشت. با وجود این، كمتر كسي كه با سينماي حاتمي آشنا است در معرفي او به‌عنوان يگانه فيلم‌سازِ «اصيل» و «اورژينال» دچار شک و ترديد مي‌شود. شیوۀ فیلم‌سازی و مؤلفه‌های آثار حاتمی، هر چه که هست، خود ویژه است و قابل تقلید نیست. بنابراین اگر دیگرانی هم کوشش کرده‌اند که با تقلید از زبان فاخر او بنویسند چندان موفق نبوده‌اند. هر چه هست ـ خوب یا بد ـ کپی‌شان برابر اصل نیست، و من تا کنون ندیده‌ام که فیلم‌ساز یا فیلم‌نامه‌نویس معتبری ادعایی از این بابت داشته باشد. عباس بهارلو                            photo by:josef polleross   علاقه و مطالعۀ فراوان حاتمی به آثار کلاسیک و فاخر زبان و ادبیات فارسی چه تأثیری در زبان و کلام هنری او گذاشته است؟ راست این است که حاتمی بیش از هر چیز دیگر متأثر از زبان و ادبیات دورۀ قاجار است؛ اما زبان آدم‌های فیلم‌های او همان زبان منشی‌های دورۀ قاجار نیست. بخش‌هایی از آن زبان برای مخاطبان امروزی به سادگی قابل درک و فهم نیست. بدیهی است که حاتمی آن زبان را در فیلم‌هایش طوری به کار می‌برد که برای مخاطبان نسل خودش و شاید بعد از خودش قابل فهم‌تر باشد. برای آن که منظورم را روشن‌تر بیان کرده باشم مثالی از فیلم «حاجی واشنگتن» می‌آورم که در کتابم هم نوشته‌ام. نطقِ حسین‌قلی صدرالسطنه (با بازی عزت‌الله انتظامی) در حضور استيفن گراور كليولند، ریيس‌جمهور ينگه دنيا، اگرچه با چرب‌زباني بيان مي‌شود، و فصاحت لازم را دارد، حاتمي آن‌را بسنده ندانست و با طنطنۀ الفاظ و زبان‌آوريِ خاص خود آن را آراست؛ اگرچه مي‌دانست که كليولند از نطقِ غرايِ صدرالسلطنه، كه براي جلب توجه و برانگيختن حسِ اعجاب و تحسين او قرائت مي‌شود، چيزي دستگيرش نمي‌شود یا به عبارت درست‌تر چیزی نمی‌فهمد. به‌عنوان مثال قطعه‌اي از نطق حسين‌قلي‌خان را كه در اسناد مربوط به او درج است، نقل مي‌كنم: «از اين به بعد عقد دوستي و مراودت في‌مابينِ دولت معظم و قديم ايران و اين دولت محترم جديدالبنيان كه از دوّل درجه اول تمدن و تمكن اين زمان است بسته و به واسطه وصلت با يكديگر طريق مراودت و تجارت و سياحت و غيره مفتوح شود كه بدينوسيله اهالي اين دو مملكت بالسويه جلب فوايد و كسب اطلاعات نمايند و نيز...» اما كلام آهنگ‌دار و تملق‌آميزي كه حاتمي از دهان حاجي حسين‌قلي‌خان نقل كرده از جنس ديگري است. او می‌گوید: «السلام اي ریيس‌الرؤسا. رأس رياست. نظري كن به وفا سوي شه شرق. اعليحضرتِ سلطانِ قدرقدرتِ خاقان، خسروِ اسلام‌پناه، قبلۀ عالم. شاهِ پدرشاه، شهنشاه، برون‌شاه، درون‌شاه، خُطب اسرارِ صفا، مرشد كامل، شيخ واصل كه پس از حضرت ظل‌اللهي، ناصرالدينِ خدا، روحي ارواحانافدا. شاهِ آلمان‌شكن و روس بر باد ده و لندن و پاريس بر انگشتِ مبارك به جولان. تخت بر تخت به ايوان، مُطبق، فزون گشته به كيوان. شاه كرده ميل شاهانه كه سفيري به طرف آمريك برود، سوار بر حدات. كه ببندد ز صفا عهد مودت، بگشايد به وفا بارِ تجارت. رسم گردد سفر و سير و سياحت...» به گمان من، حاتمی شیفته و شیدای این نوع زبان‌آوری بود، و شاید داستان‌ها و فیلم‌نامه‌هایش را طوری انتخاب می‌کرد که بتواند چنین طنازی‌هایی با کلام انجام دهد.   ]]> هنر Tue, 05 Dec 2017 07:04:24 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/longint/255166/شیوۀ-فیلم-سازی-حاتمی-قابل-تقلید-نیست-چرا-سعدی-سینمای-ایران-می-گویند رونمایی از چهار نمایشنامه داود فتحعلی‌بیگی http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/255142/رونمایی-چهار-نمایشنامه-داود-فتحعلی-بیگی به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) به تازگی چهار نمایشنامه سیاه‌بازی از داود فتحعلی‌بیگی با نام‌های «تخت و خنجر»، «رام کردن زن سرکش»، «مبارک و خاتون پرده‌نشین» و «انسانم آرزوست» در بنگاه ترجمه و نشر کتاب پارسه منتشر شده که پیش‌تر به کارگردانی داود فتحعلی‌بیگی به روی صحنه رفته بودند. این چهار اثر قرار است روز یکشنبه 19 آذر رونمایی شوند. مراسم در ساعت 17.30 در تالار محراب و با حضور اهالی تئاتر (نمایشنامه‌نویسان، بازیگران و...) برگزار خواهد شد و در آن، محمد رحمانیان و محمد چرمشیر درباره سیاه‌بازی و فعالیت‌های نمایشی داود فتحعلی‌بیگی صحبت خواهند کرد. داود فتحعلی‌بیگی (متولد 1329) فارغ‌التحصیل رشت تئاتر از دانشکد هنرهای زیبا و از پایه‌گذاران گروه نمایشی تماشاست. از وی علاوه بر اجراهای نمایشی تعزیه و سیاه‌بازی و… کتاب‌هایی هم در زمینة نمایش‌های سنتی ایرانی منتشر شده است؛ از جمله: دفتر تعزیه 1و2 (با همکاری هاشم فیاض)، دفتر تعزیه 3 (با همکاری محمدحسین ناصربخت) و مشکین‌نامه (با همکاری مرشد ترابی). تالار محراب در خیابان ولیعصر، تقاطع خیابان امام خمینی واقع است.   ]]> هنر Mon, 04 Dec 2017 12:46:59 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/255142/رونمایی-چهار-نمایشنامه-داود-فتحعلی-بیگی چگونه در طراحی پوستر بهتر عمل کنیم؟ http://www.ibna.ir/fa/doc/book/255030/چگونه-طراحی-پوستر-بهتر-عمل-کنیم به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) مجموعه کتاب‌های «مبادی مباحث کارشناسی طراحی گرافیک در ارتباط تصویری» بر اساس مباحث آموزشی در سطح کارشناسی رشته طراحی گرافیک به تازگی از سوی انتشارات فاطمی به چاپ رسیده است. تفاوت کتاب‌های این مجموعه با سایر کتاب‌های این رشته در این است که مباحث و دیدگاه‌های معمول یا سنتی آموزش طراحی گرافیک به صورت بازنگری شده و با توجه به نیازهای روز تألیف و تدوین شده‌اند. «طراحی پوستر» و «طراحی نشانه» جدید‌ترین عنوان‌های این مجموعه هستند که به تازگی منتشر و روانه بازار کتاب شده‌اند.   هدف از انتشار این مجموعه، افزودن دانش نظری و مهارت‌های کاربردی دانشجویان طراحی گرافیک و علاقه‌مندان به این رشته است. در این کتاب‌ها برای استفاده بهتر دانشجویان و درک بهتر مطالب، در پایان هر فصل تمرین‌هایی آورده شده است و تألیف آن‌ها به‌گونه‌ای است که می‌تواند برای عموم علاقه‌مندان، هنرجویان و مدرسان این رشته به صورت کتابی راهنما، مفید باشد.   طراحی پوستر پوستر به شکل و شمایل امروزی، به عنوان رسانه‌ای محیطی بیش از صد و پنجاه سال است که یک پدیده مهم به شمار می‌آید و همچنان مورد توجه طراحان گرافیک است. اگر معماران آرزو داشته باشند در طول عمر کاری‌شان دست‌کم یک برج آسمان‌خراش طراحی کنند، طراحان گرافیک نیز خیلی دوست دارند در زمینه پوستر رقابت کنند و در پرونده کاری‌شان دست‌کم چند نمونه پوستر موجود باشد و در این زمینه، سفارش کار داشته باشند.    با وجود گسترش سیستم‌های نوظهور و متنوع اطلاع‌رسانی، پوستر هم‌چنان به عنوان یک رسانه محیطی موثر و جذاب اطلاع‌رسان در سراسر جهان نقش و کاربرد خاص خود را حفظ کرده است. شهرهای بزرگ دنیا محل‌های نصب ویژه‌ای را برای پوسترها در نظر گرفته‌اند و طراحان گرافیک با علاقه‌ بسیار، طرح‌های زیبایی را در مقابل دید مخاطبان قرار می‌دهند که نقش مهمی در زیباسازی بصری شهرها ایفا می‌کند. در مراکز آموزشی گرافیک، در مقاطع مختلف، آموزش طراحی پوستر از اهمیت خاصی برخوردار است که به طور معمول در این برنامه‌ها به قواعد پایه طراحی پوستر توجه چندانی نمی‌شود.   این کتاب که در شش فصل و به صورت گام به گام به آموزش طراحی پوستر پرداخته، حاصل تجربه سال‌ها تدریس اصول و مبانی طراحی پوستر در مقطع کارشناسی ارتباط تصویری است که می‌تواند برای فراگیری هنرجویان و دانشجویان رشته گرافیک و نیز دیگر شیفتگان هنر پوسترسازی بسیار کارساز و راه‌گشا باشد. تمرین‌های این کتاب حاصل سال‌ها تجربه در تدریس سرفصل طراحی پوستر است که معمولاً در سال‌های پایانی دوره کارشناسی رشته گرافیک ارائه می‌شود. سعی نگارنده بر این بوده است که مهم‌ترین تمرین‌ها، ساده و به‌طور خلاصه بیان شوند.    کتاب «طراحی پوستر» از مجموعه کتاب‌های «مبادی مباحث کارشناسی طراحی گرافیک در ارتباط تصویری» به قلم مصطفی اسدالهی با شمارگان 1000 نسخه و با بهای 19000 تومان از سوی انتشارات فاطمی منتشر شده است.                                                             طراحی نشانه واژه «نشان» و «نشانه» به هر چیز محسوسی گفته می‌شود که ما را از وجود، یا احتمال وجود، حضور، واقعیت یا حالت چیز دیگری مطلع می‌کند. بخش مهمی از روابط انسانی متکی بر نشانه‌هاست. در علوم انسانی و سایر رشته‌های علمی نیز نشانه‌های تخصصی آن رشته بسیار است، مانند نشانه‌های تخصصی در علوم پزشکی، شیمی، ریاضی، برق و الکترونیک، موسیقی، زبان، مذهب و فرهنگ‌های مختلف.     نویسنده در این کتاب به مباحث نظری و مفاهیم کلی درباره نشانه نپرداخته، بلکه به شرایط و چگونگی ساخت‌وساز نشانه در روند طراحی گرافیک توجه شده است، این‌که یک نشانه در ارتباط تصویری باید چه خصوصیاتی داشته باشد، در طراحی آن باید به چه‌ چیزهایی توجه کرد و برای رسیدن به یک نشانه مناسب، در طراحی آن باید از چه مراحلی گذشت؟   این کتاب در یازده بخش به آموزش گام به گام طراحی و اجرای نشانه پرداخته، با ارائه مباحث آموزشی، مثال‌ها و تمرین‌هایی در زمینه طراحی نشانه، راهنمایی برای ساخت‌وساز، طراحی و اجرای یک نشانه است و مخاطبان این کتاب دانشجویان، هنرجویان و عموم دست‌اندرکاران طراحی و آموزش «نشانه» برای ارتباط تصویری مناسب و مؤثر هستند.   کتاب «طراحی نشانه» از مجموعه کتاب‌های «مبادی مباحث کارشناسی طراحی گرافیک در ارتباط تصویری» به قلم مسعود سپهر را انتشارات فاطمی با شمارگان 1000 نسخه و بهای 15000 تومان، چاپ و روانه بازار کتاب کرده است. ]]> هنر Sun, 03 Dec 2017 06:40:17 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/book/255030/چگونه-طراحی-پوستر-بهتر-عمل-کنیم امیرحاجبی: «نامعین‌ها» خاطره‌گویی موسیقیدانی سرشناس نیست http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/254953/امیرحاجبی-نامعین-ها-خاطره-گویی-موسیقیدانی-سرشناس-نیست علیرضا امیرحاجبی به خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) گفت: هدف از ترجمه این متن در درجه اول چیزی نبود جز دعوت خواننده و مخاطبان هنر معاصر به درک زندگی روزمره و سادگی‌هایی که جان کیج در این متن از آن بدون ذره‌ای پیچیدگی و گزافه‌گویی سخن می‌گوید. ویژگی اصلی کتاب «نامعین‌ها» در همین نکته است. وی افزود: با اینکه این متن توسط یکی از مهم‌ترین و تاثیرگذارترین موسیقی‌دانان قرن بیستم نوشته شده اما همگان حتی کسانی که کوچکترین اطلاعی از موسیقی مدرن و معاصر ندارند نیز می‌تواند از آن لذت ببرند. بنابراین «نامعین‌ها کتابی برای همه مردم است. مقدمه زیبای استاد ارجمندم نادر مشایخی نیز به شیرینی کتاب افزوده است. این مترجم درباره ویژگی‌های کتاب «نامعین‌ها» این‌گونه توضیح داد: متن دارای تنوع شگفت‌انگیزی است و سعی کردم بهترین و مناسب‌ترین داستان‌ها و روایت‌ها را که برای همگان مفید است در کتاب بیاورم. بخش کوچکی نیز به دلایل فرهنگی از متن فارسی حذف شد. امیرحاجبی همچنین با اشاره به این نکته که این کتاب تاثیر فرهنگ شرق دور بر جان کیج است، گفت: «نامعین‌ها» تنها خاطره‌گویی یک هنرمند نیست بلکه نمایش‌دهنده روش‌های جان کیج و دوستانش در مواجه با مشکلات و چالش‌های زندگی روزمره است همراه با داستان‌هایی کوتاه که تاثیر شگفت‌انگیز فرهنگ شرقِ دور بر یک هنرمند غربی را آشکار می‌کند. این تاثیر در جای جای متن خودش را نشان می‌دهد. علیرضا امیرحاجبی، دانش‌آموخته رشته آهنگسازی از مرکز پژوهش‌های تطبيقی آکوستيک و موسيقی پاريس (IRCAM) با گرايش اديوسفر- طراحی فضاهای صوتی است. وی افزون بر  موسیقی در عرصه‌های مختلفی از هنر معاصر و مدیاهای جدید از جمله پرفورمنس آرت، هنر چیدمان و ویدیوآرت تجربه‌های متعددی داشته است. به باور بسیاری از منتقدان امیرحاجبی از معدود هنرمندان هنرهای مفهومی و پرفورمنس آرت در ایران است که اجراهایی اصیل و مبتنی بر فلسفه وجودی این هنرها به مخاطبان ارائه می‌دهد. از مهمترین آثار امیرحاجبی در حیطه هنرهای مفهومی می‌توان به «پروژه سنگ - آينه در محوطه باستانی شهر يری»، «پروژه چار مسلمون در منطقه رودبار قصران»، «پروژه گوش سپردن به بادهای خورشيدی در خرانق يزد» و «پروژه چيدمان محيطی در يخچال تاريخی ميبد» اشاره کرد. از ترجمه‌های منتشر شده وی نیز می‌توان به این موارد اشاره کرد: «تئاتر و هنر اجرا» شامل مقالاتی از آنتونن آرتو، آدولف آپیا، آلفرد ژاری، ریچارد شخنر و دیگران و «آغاز بی‌پایان: هنر مفهومی» شامل مجموعه مقالاتی از هنرمندانی چون فیلیپو توماسو مارینتی، هانیس ریشتر، جان کیج، سل لوویت، آنتونن آرتو و گفت‌وگوهایی با مارینا آبراموویچ و آلن کاپرا و همچنین یادداشتی از رابرت اسمیتسون. ]]> هنر Sat, 02 Dec 2017 08:14:50 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/254953/امیرحاجبی-نامعین-ها-خاطره-گویی-موسیقیدانی-سرشناس-نیست نقد و بررسی نمایش «پدر» و رونمایی از مجموعه‌ی درام معاصر فرانسوی http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/254988/نقد-بررسی-نمایش-پدر-رونمایی-مجموعه-ی-درام-معاصر-فرانسوی به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)، نمایش‌نامه‌ «پدر» نوشته‌ی فلوریان زلر، نمایش‌نامه‌‌نویس فرانسوی، از جمله آثار مجموعه‌ درام معاصر فرانسوی است که به قلم ساناز فلاح‌فرد ترجمه و به همت انتشارات علمی و فرهنگی منتشر شده است. هر نمایش‌نامه در نهایت متنی است گشوده. گشوده به روی اجراهایی کثیر و مختلف به روی صحنه‌ی تئاتر و البته حتی از این هم گشوده‌تر، به روی بی‌شمار خوانندگانی که آن را خوانده‌اند. نمایش پدر از اول آذر ماه هر شب در سالن شماره‌ی یک پردیس تئاتر شهرزاد اجرا می‌شود. نشست ویژه‌ شهر کتاب در روز دوشنبه ۱۳ آذر ساعت ۱۵ به نقد و بررسی نمایش «پدر» اختصاص دارد که با حضور بازیگران این نمایش: چنگیز جلیلوند، میرطاهر مظلومی، فقیهه سلطانی، محسن بهرامی، سوگل خالقی و ساناز فلاح‌فرد، کارگردان اثر محمود زنده‌نام در مرکز فرهنگی شهر کتاب واقع در خیابان شهید بهشتی، خیابان شهید احمد قصیر (بخارست)، نبش کوچه‌ی سوم برگزار و مجموعه‌ آثار «درام معاصر فرانسوی» با ترجمه‌ ساناز فلاح‌فرد رونمایی می‌شود. ]]> هنر Sat, 02 Dec 2017 06:32:05 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/254988/نقد-بررسی-نمایش-پدر-رونمایی-مجموعه-ی-درام-معاصر-فرانسوی پدیدارشناسی ذهن در تاریخ http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/254888/پدیدارشناسی-ذهن-تاریخ خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)_نسیم آصف: بهزاد قادری در سال‌های مختلف تعدادی از نمایشنامه‌های ایبسن را ترجمه و منتشر کرده بود و از نیمه دوم سال نودوچهار به بعد ترجمه‌های پیشین او از ایبسن با ویراستی جدید در مجموعه‌ای در نشر بیدگل منتشر شدند؛ البته در این مجموعه تعدادی دیگر از نمایشنامه‌های ایبسن که پیش‌تر ترجمه نشده بودند نیز با ترجمه قادری منتشر خواهند شد. «جن‌زدگان» اولین کتاب این مجموعه است. نمایشنامه‌ای که هفدهمین اثر از بیست‌وشش نمایشنامه ایبسن به‌شمار می‌رود و ایبسن آن را در پنجاه‌وسه‌سالگی‌اش نوشت. «جن‌زدگان» را می‌توان اثری بااهمیت در شیوه‌های تجربی کار ایبسن دانست. به‌طورکلی ایبسن را می‌توان یکی از تجربی‌ترین درام‌نویسان تئاتر مدرن دانست و از این‌حیث «جن‌زدگان» جایگاهی خاص در میان نمایشنامه‌های ایبسن دارد. «روسمرسهولم» دیگر نمایشنامه‌ ایبسن است که با ترجمه قادری به‌چاپ رسیده است. «روسمرسهولم» را نمایشنامه‌ای دانسته‌اند که به نروژ می‌پردازد، اما ضمنا این اثر کنایه‌ای به شیلر و گوته و برنامه روشن‌گری آن‌ها مبنی بر آموزش و تعالی‌بخشی جامعه از رأس هرم اندیشه‌ورزان نیز هست. این اثر ایبسن به لحاظ اندیشه‌ای که در آن مطرح است نمایشنامه‌ای ویژه در آثار ایبسن به‌شمار می‌رود. «وقتی ما مردگان سربرداریم» آخرین نمایشنامه ایبسن است که در سال ١٨٩٩ نوشته شد. در اهمیت این نمایشنامه همین بس که جیمز جویس آن را یکی از بزرگ‌ترین آثار ایبسن و در شمار نمایشنامه‌هایی می‌دانست که با «خانه عروسک» آغاز شده بود و با نوعی حسن‌ختام به «وقتی ما مردگان سر برداریم» منتهی شده بود. «آیلف کوچولو» را اثر وحشی ایبسن نامیده‌اند زیرا در آن، به نشانه گذر از «مارپیچ پدیدارشناسی ذهن و تکامل آگاهی آدمی»، با سرکش‌ترین و درونی‌ترین کشش‌های انسان در فضایی وحشی رها می‌شوند تا بعد، این کنش‌های خام در پالایشگاهی به نام «قانون تغییر» و فرایند قوام یابند. «آیلف کوچولو» در بهار و تابستان سال ١٨٩٤ نوشته شد. یعنی زمانی که ایبسن شصت‌وشش سال داشت. سه‌ سال قبل از آن، او بعد از بیست‌وهفت سال خودتبعیدی به نروژ بازگشته بود. «جان گابریل بورکمان» که جزو آخرین نمایشنامه‌های ایبسن به‌شمار می‌رود، با آثار پیشین ایبسن پیوندی نمادین و ریشه‌ای دارد. «جان گابریل بورکمان» یک تراژدی ناب است و به تعبیری یک نسخه متفاوت از پرومته در بند ایسخولوس. شاعرانگی در این اثر ایبسن نیز به‌وضوح دیده می‌شود. «مرغابی وحشی» از مشهوترین نمایشنامه‌های ایبسن است که این البته با ترجمه مشترک بهزاد قادری و یدالله آقاعباسی به‌چاپ رسیده است. «مرغابی وحشی» در سال ١٨٨٤ نوشته شد و نمایشنامه‌ای است که به قول مالکوم برادبری نخستین نمایشنامه سمبولیستی ایبسن به‌شمار می‌رود. ایبسن این اثر را درباره سرشت ‌آسیب‌پذیر و شکننده ایدئالیست‌ها در زندگی مدرن نوشته است. عنوان این اثر، تمثیلی از پرنده‌ای نمادین است؛ مرغابی وحشی که هنگام زخمی‌شدن به ته دریاچه می‌رود. «دشمن مردم» نیز از نمایشنامه‌های مهم ایبسن به‌شمار می‌رود که این نیز با ترجمه قادری به ‌چاپ رسیده است. آثار ایبسن را به روایتی همان وجدان معذبی می‌دانند که اراده آدمی را درهم‌ می‌شکنند که البته ایبسن نام دیگری برای آن دارد: «دل‌افسردگی» یا «مرگ»؛ آنچه در چهار اثر پایانی او وجود دارد. به‌تعبیر جانستن آثار ایبسن از «ارکان جامعه» تا «وقتی ما مردگان سر برداریم» همسنگ «پدیدارشناهی ذهن» هگل است. ایبسن این نمایشنامه‌ها را با هدف گسترش آگاهی تاریخی یک قوم نوشت. برنامه‌ای که برای هر قوم گریزناپذیر اما متفاوت خواهد بود. به نقل از روزنامه شرق ]]> هنر Wed, 29 Nov 2017 07:03:55 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/254888/پدیدارشناسی-ذهن-تاریخ تعزیه هنری چهل تکه است/ تعزیه در طول تاریخ کارکردی سیاسی داشته است http://www.ibna.ir/fa/doc/shortint/254833/تعزیه-هنری-چهل-تکه-طول-تاریخ-کارکردی-سیاسی-داشته به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، تعزیه به مراسم سوگواری و ماتم‌داری برای امام حسین (ع) و یارانش در حادثه‌ی عاشورا گفته می‌شود که به مرور زمان و تکامل جنبه‌های نمایشی و ادبی و موسیقایی، به شکل امروزین آن درآمده است. در روزهای گذشته کتاب «تعزیه در نگاهی دیگر»، اثر سعید پورزنگی‌آبادی توسط نشر کیان‌افراز راهی بازار نشر شد که به شکل کامل به این هنر مذهبی می‌پردازد. از این رو گفت‌وگوی کوتاهی را با پژوهشگر این اثر انجام دادیم که در ادامه می‌خوانید. سعید پورزنگی‌آبادی در توضیح این اثر به ایبنا گفت: کتاب «تعزیه در نگاهی دیگر» همان‌طور که از نامش پیداست نگاهی متفاوت به این هنر و فرهنگ عزاداری است که به چیستی آیین، عناصر تشکیل دهنده تعزیه، شکل‌های اولیه تعزیه، ادبیات و مبانی متون تعزیه، شکل‌گیری نمایشی تعزیه، نقش سیاست و قدرت در تعزیه و مواردی اینچنینی می‌پردازد.   این پژوهشگر ادامه داد: این اثر به گونه‌ای ؛گزیده‌ی نگرش‌هایی است که حکومت‌ها در دوره‌های مختلف به تعزیه داشته‌اند، و به ویژه به کارکرد‌های سیاسی که تعزیه در دوره‌های مختلف برای آنها داشته‌، پرداخته شده است. این کتاب اشاره‌ای به تعزیه از ابتدای قیام توابین و سیر گذر از حوادث سیاسی_اجتماعی به دوره‌ی شکل‌گیری نمایشی آن و سپس امتداد کارکردهای آن تا انقلاب اسلامی سال 57 دارد. این فارغ‌التحصیل رشته تئاتر با اشاره به تاثیرپذیری تعزیه از هنر‌های دیگر گفت: تعزیه هنری چهل تکه است که از سایر شکل‌ها و شیوه‌ها و هنرها تاثیر گرفته است. برای مثال تعزیه از سوگ سیاوش، نقالی، نمایش ارابه مسیحی، در شکل اجرایی و از فرهنگ خنیاگری کهن و قالب دستگاه‌های آوازی در شکل صوتی و آوایی تاثیر گرفته است. حتی شاید جالب باشد که بدانید، رگه‌هایی از هنرهای رزمی و نمایشی خاور دور (ژاپن، کره و چین) و آیین‌های سوگ بین‌النهرین نیز در تعزیه دیده می‌شود. نویسنده کتاب «تعزیه در نگاهی دیگر» افزود: برای مثال رنگ سیاه و نیلی، رنگ عزا در فرهنگ سوگ ایران باستان بوده‌اند، اما بعد از قیام سیاهپوشان (نهضت ابومسلم خراسانی)،آنها نیز از این رنگ استفاده کردند و رنگ مشکی رنگ عزاداری ایرانیان در تقابل با فرهنگ عربی شد. پورزنگی‌آبادی در توضیح کارکرد‌های سیاسی تعزیه عنوان کرد: همان‌طور که توضیح دادم تعزیه آیین سوگواری سرور و سالار شهیدان، امام حسین (ع) است، به همین دلیل برای همه مقدس است اما متاسفانه این هنر در طول تاریخ کارکردهای سیاسی پیدا کرده است و به همین شکل آلوده سیاست شده است؛ درست بر خلاف سوگ سیاوش و نقالی و خنیاگری کهن که آیین‌های مردمی هستند. برای مثال معزالدوله حاکم بغداد خودش را دوستدار امام حسین (ع) نشان می‌داد اما در عمل از تعزیه برای تثبیت حکومت خودش استفاده می‌کرد یا شاه طهماسب صفوی و دیگر شاهان دوره‌ی صفوی و پس از آن تا دوره‌ی معاصر از این هنر سوءاستفاده می‌کردند. این پژوهشگر با اشاره به ظرفیت‌های تعزیه گفت: مردم ما تشنگی تخیل و تصویر دارند و اگر شما دقت داشته باشید متوجه می‌شوید که مردم ما با یک دعوای کوچک در خیابان دور حادثه جمع می‌شوند و از آن فیلمبرداری می‌کنند و همین بیانگر علاقه شدید مردم ما به تخیل و ماجرا و تصویر است. در این راستا ما در فرهنگ آیینی ایران علاوه بر سوگ سیاووش و نقالی‌های مختلف،مراسم پهلوانی و نمایش‌های پندآموز بسیاری داریم که اگر در نگرش و برنامه‌ریزی مدیران فرهنگی مورد توجه قرار گیرد در تغذیه نیروی تخیل و تصویر تماشاگر و مردم کوچه و خیابان به سمت سالم‌سازی فضای اجتماعی بسیار موثر است. این فارغ‌التحصیل رشته تئاتر با اشاره به ضرورت نگاه حرفه‌ای به حوزه تعزیه عنوان کرد: تعزیه نیز مانند سایر هنرها کاری حرفه‌ای است و باید به شکل حرفه‌ای با آن برخورد کرد و از فرهنگ اجرای تعزیه در روستاها که منشا‌های آیینی و کهن خود را دارند حمایت کرد. تعزیه را نباید با ادوات تکنولوژی امروزی اجرا کرد چون ساحت معنایی خود را از دست می‌دهد. یا برای مثال در تاریخ ما خوانده‌ایم که حضرت علی اکبر (ع) جوانی رشید و زیبا بوده است اما در تعزیه می‌بینیم که مردی چهل ساله با شکمی که دو متر از خودش جلوتر است این نقش را بازی می‌کند که نشان می‌دهد ما به هنر تعزیه هنوز با نگاه دقیق و زیباشناسانه و حتی فنی نگاه نمی‌کنیم و نگاه حرفه‌ای و هنری به این حوزه نداریم.   ]]> هنر Tue, 28 Nov 2017 07:08:01 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/shortint/254833/تعزیه-هنری-چهل-تکه-طول-تاریخ-کارکردی-سیاسی-داشته ​اینفوگرافی از 150 فیلم تاریخ سینما در یک کتاب http://www.ibna.ir/fa/doc/book/254772/اینفوگرافی-150-فیلم-تاریخ-سینما-یک-کتاب به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، کتاب «سینما گرافی»اثر متئو کیواسچی و جیان مارکومیلسی با ترجمه وحید کیان توسط انتشارات کارگاه فیلم و گرافیک سپاس راهی بازار نشر شده است. در این کتاب شاهد پیوندی جالب از هنر گرافیک و صنعت سینما در قالبی به نام اینفوگرافی هستیم. شاید برای پی بردن سریع به موضوع یا محتوای یک فیلم با کم‌ترین هزینه و زمان راهی جز اینفوگرافی یک فیلم نباشد؛ بنابراین این کتاب خواننده را با اینفوگرافی بسیاری از فیلم‌های مطرح تاریخ سینما روبه‌رو می‌کند. «سینما گرافی»، اینفوگرافی 150 فیلم تاریخ سینما آمده است. از این بین می‌توان به فیلم‌های «آواتار»، «شکارچیان ارواح»، «بامبی»، «پارک ژوراسیک»، «انجمن شاعران مرده»، «ارباب حلقه‌ها»، «باشگاه مبارزه»، « گلادیاتور»، «شبح»، «حس ششم»، «جن گیر»، «تنها در خانه»، «هری پاتر»، «تایتانیک»، «کینگ کونگ»، «سگدانی»، «غریبه»، «شیرشاه»، «بازگشت به آینده»، «سیاره‌ی میمون‌ها»، «برباد رفته»، «پدرخوانده»، «جنگ ستارگان»، «روانی»، «کازابلانکا»، «پیانو»، «هفت سامورایی»، «مرد بارانی» و «بینوایان»‌ اشاره کرد. در توضیح اینفوگرافی می‌توان گفت که یکی از مهم‌ترین دستاوردهای مهم بشر امروزی ساخت زبانی جهان شمول و همه فهم برای افراد بشر است که با هر جنسیت، زبان، سن و موقعیت جغرافیایی و فرهنگی با یک بار برخورد و دیدن بتوانند این زبان را فراگرفته و در زندگی روزمره خود از آن استفاده کنند و از طریق آن با دیگران ارتباط برقرار کرده و نیازهای خود را مرتفع کند. این زبان، زبان گرافیک یا ارتباط تصویری نام دارد و شاید کمتر به این موضوع فکر کرده باشید که این زبان در عصر جدید و خصوصا عصر تکنولوژی چه خدمتی به جامعه کرده است. به عنوان مثال متوجه کردن همه افراد مختلف برای نکشیدن سیگار در یک فرودگاه بین‌المللی در شرق چین و یا یک سازمان جهانی در جنوب غربی آفریقا کار بسیار پیچیده و سختی است. بر فرض اینکه تمامی افراد حاضر از سواد اولیه نیز بهره‌مند باشند، برای این منظور باید از بسیاری واژه‌‌ها و کلمات در زبان‌های مختلف استفاده کرد و با ایجاد فضایی بسیار بزرگ برای اختصاص به این نوشته‌‌ها یا تذکرات، اطلاع‌‌رسانی کرده و این اتفاق صرفه هزینه، فضا و دقت زیادی را در پی دارد؛ اما کافی است برای انتقال این پیام متوسل به زبان تصویر شویم و با آوردن آیکون سیگار ممنوع این پیام را خیلی ساده انتقال دهیم. با این اوصاف امروزه این نمادها و یا آیکون‌ها کاربردهای زیادی در زندگی ما پیدا کرده‌اند. این‌ها زبان تصویری امروز ما هستند که ساخت و آموزش این زبان به دست هنرمندان سپرده شده است؛ پس هنرمندان برای ساخت چنین زبانی متوسل به تصویر شدند. تصویرگران با پی بردن به اینکه که «ارزش یک تصویر بیش از هزار کلمه است» زبان تصویری را می‌سازند. اساسا این جمله بیانگر ارزش و کارایی ارتباط تصویری است و با درک این حقیقت که بیشترین دریافت ما از محیط پیرامون‌مان وابسته به قوه بینایی است از آن بهره می‌گیرند و به همین منظور شاخه‌ای دیگر در گرافیک بنیان نهاده شده که وظیفه اصلی آن پردازش این زبان است که اینفورگرافی نام دارد. اینفوگرافی از دو کلمه Information  و Graphic تشکیل شده است.   اینفوگرافیک‌ها نمایشگران تصویری اطلاعات و داده‌ها هستند که هدف آن‌ها ارائه سریع و ساده اطلاعات پیچیده است. به بیان دیگر، اینفوگرافیک‌ها به کمک عناصر بصری نظیر عکس، نمودار، نقشه، دیاگرام و ... سعی می‌کنند تا مجموعه‌ای از داده‌ها و اطلاعات پیچیده را به گونه‌ای به تصویر درآورند که پیام به شیوه‌ای سریع و قابل فهم به مخاطب منتقل شود.   با توجه به این توضیحات ما در این کتاب شاهد پیوندی جالب از هنر گرافیک و صنعت سینما در قالب اینفوگرافی سینما هستیم شاید برای پی بردن سریع به موضوع یا محتوای یک فیلم با کمترین هزینه و زمان راهی جز اینفوگرافی یک فیلم نباشد پس بدون طی کردن زمانی بین یک تا سه ساعت برای دیدن یک فیلم و یا خواندن مقاله‌ای چند صفحه‌ای در یک نشریه برای پی بردن به موضوع آن و یا دیدن آنوسی چند دقیقه‌ای از تلویزیون برای جلب شدن به یک فیلم ما شما را با صرف هزینه 5 ثانیه به پی‌بردن موضوع یک فیلم فرا می‌خوانیم تا ضمن درک بهتر از این زبان تصویری و نیز مرور خاطرات برترین فیلم‌های تاریخ سینما شما را با زبانی جدید آشنا می‌کند. کتاب «سینما گرافی»، اثر متئو کیواسچی و جیان مارکومیلسی با ترجمه وحید کیان در 195 صفحه، شمارگان 1500 نسخه و به‌بهای 19 هزار تومان، توسط انتشارات کارگاه فیلم و گرافیک سپاس راهی بازار نشر خواهد شد. ]]> ادبیات Sun, 26 Nov 2017 08:49:00 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/book/254772/اینفوگرافی-150-فیلم-تاریخ-سینما-یک-کتاب ​ایشیرو هوندا:‌ هنرمند پشت گودزیلا http://www.ibna.ir/fa/doc/longtrans/254743/ایشیرو-هوندا-هنرمند-پشت-گودزیلا به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) به نقل از ژاپن‌تایم، همه گودزیلا را می‌شناسند؛ فیلمی که در سال ۱۹۵۴میلادی ساخته شد و معروف‌ترین هیولای ژاپن را به دنیا معرفی کرد. اما حتی منتقدین یا طرفداران آن، خیلی گذرا به نام کارگردان آن، یعنی «ایشیرو هوندا» اشاره می‌کردند. هنوز که هنوز است برخی نام او را «اینوشیرو هوندا» می‌نویسند. اگر هوندا مثل دوست و همکار قدیمی‌اش، آکیرا کوروساوا، یک فیلمساز مطرح جهانی می‌شد، شاید دنیا زودتر نام کوچک او را یاد می‌گرفت. «ایشیرو هوندا: یک زندگی در فیلم، از گودزیلا تا کوروساوا» نخستین و احتمالا آخرین بیوگرافی کامل هوندا به انگلیسی است که توسط استیو رایفل و اِد گودزشوسکی نوشته شده است. فیلمساز وفادار به کمپانی توهو که سیاست‌های استودیو را حتی زمانی که متوجه اشتباه بودن آنها شده بود، دنبال می‌کرد. (مثل وقتی که گودزیلا را تبدیل به یک دلقک پولک‌دار برای سرگرمی بچه‌های زیر ۱۲ سال کرد)  هوندا، اعتقادات سفت و سختی داشت و از سال ۱۹۳۴ میلادی به خدمت ارتش امپراطوری ژاپن درآمد. وقتی در ۱۹۴۶ میلادی از اسارت نیروهای چینی رها شده و به خانه برگشت، دیگر به شدت ضدجنگ بود. هوندا کار خود به عنوان کارگردان را در سال ۱۹۵۱ میلادی با نمایش «مروارید آبی»، نخستین اثر تخیلی‌اش آغاز کرد. او یک انسان‌گرای پرشور شیفته علم و طبیعت بود؛ از موجودات درون اقیانوس‌ها گرفته تا زندگی احتمالی روی سیاره‌های ناشناس. او نخستین کسی بود که در فیلم‌های ژاپنی از عکاسی زیر آب استفاده کرد. موفقیت بین‌المللی فیلم گودزیلا و تاثیر عظیم آن، یک ژانر جدید راه انداخت: ژانر کایجو که عمدتا به فیلم‌های ژاپنی که در آنها یک هیولای غول پیکر حضور دارد، گفته می‌شود. به علاوه این فیلم جهان را از فرهنگ ژاپنی آگاه ساخت و البته به دامی برای هوندا تبدیل شد؛ چرا که در دهه ۱۹۵۰ و ۶۰ او به کارگردان اختصاصی کمپانی توهو برای ساخت فیلم‌های تخیلی‌اش تبدیل شد. رایفل و گودزشوسکی در کتابشان نه تنها جزئیات ۴۹ فیلم این فیلمساز، بلکه آنهایی که هرگز در خارج از کشور نمایش داده نشده‌اند را نیز شرح می‌دهند، آنها حتی نقدها، مصاحبه‌ها و حرف‌های خود هوندا درباره کارهایش را نیز جمع‌آوری کرده‌اند. اگر این بیوگرافی تنها برای طرفداران ژانر کایجو بود، نویسندگان آن می‌توانستند تنها به فیلم‌های هوندا در این ژانر بپردازند. در عوض این کتاب به جای روایت زندگی او،بررسی گسترده‌تر، عمیق‌تر و ارزشمندتری  از آنچه وی ساخته و سیستمی که پرورش داده، پرداخته‌اند. درواقع، این کتاب برای تمام کسانی است که به سینمای ژاپن و هنر فیلم علاقه‌مند هستند. ]]> جهان‌کتاب Sat, 25 Nov 2017 13:23:45 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/longtrans/254743/ایشیرو-هوندا-هنرمند-پشت-گودزیلا ​برپایی نمایشگاهی از نقاشی‌های ویکتور هوگو در اتریش http://www.ibna.ir/fa/doc/longtrans/254719/برپایی-نمایشگاهی-نقاشی-های-ویکتور-هوگو-اتریش به گزارش خبرگزاری ایران(ایبنا)، به نقل از خبرگزاری فرانسه، ویکتور هوگو را بیشتر با آثاری چون «بینوایان»، «گوژپشت نتردام» و «مردی که می‌خندد» می‌شناسیم. او نویسنده، شاعر، تاریخ‌دان و سیاست‌مدار فرانسوی بود که آثارش به بیشتر زبان‌های دنیا ترجمه و منتشر شده است. هوگو را «امیر ادب» فرانسه می‌نامند که آثارش دستمایه اقتباس‌های سینمایی بسیاری قرار گرفته ‌است. او از نخستین کسانی بود که خواستار لغو اعدام‌های گسترده‌ با گیوتین شد و با نوشتن رمانی با عنوان «آخرین روز یک محکوم» از احساسات یک مرد محکوم به اعدام در روز آخر زندگی‌اش پرده برداشت و مخالفتش را با اعدام صریحا نشان داد؛ به‌طوری‌که مورخین هنوز هم نقش مهم او را در سیاست واکاوی می‌کنند؛ با این‌همه کم‌تر کسی است که بداند که ویکتور هوگو نویسنده، دستی هم در طراحی و نقاشی داشته و آثار ویژه و متمایزی را در این زمینه خلق کرده است.  به همین منظور برای نخستین‌بار نمایشگاهی از نقاشی‌های او در موزه لئوپولد در وین، پایتخت اتریش برپا شده است. این نمایشگاه فرصت مناسبی را در اختیار بازدیدکنندگان برای رویارویی با آثار بصری یک هنرمند استثنایی قرار می‌دهد. مدیر موزه لئوپولد در این باره گفته است: «بسیار مفتخریم که این موزه برای نخستین‌باز میزبان تک‌نگاری‌های ویکتور هوگو است. این تابلو‌ها تصویر‌های انسانی متعدد، دگردیسی‌های بی‌نظیری از ساختمان‌ها و طیف وسیعی از طراحی‌های انتزاعی مختلف را شامل می‌شود.» در این نمایشگاه که از 17 نوامبر سال جاری (26 آبان‌‌ماه) آغاز شده و تا 15 ژانویه سال 2018 (26 دی‌ماه) ادامه دارد، بیش از 60 تابلو نقاشی که نمایانگر موهبت هوگو در هنر است به نمایش گذاشته می‌شود. بیشتر این تابلوها در زمانی کشیده شده که هوگو در تبعید به سر می‌برده و نقاشی برایش مامنی و مفری بوده برای پناه بردن به دامان رنگ‌ها و تصاویر و دورماندن از آشوب‌های سیاسی فرانسه.  هوگو بیش از چهار هزار تابلو کشیده که بیشتر آن‌ها یا سیاه و سفید است و یا فقط دو رنگ قهوه‌ای و سیاه در آن‌ها به کار رفته است و تعداد کمی از آن‌ها رنگ‌های دیگری را نیز شامل می‌شود. او در رمان خود با عنوان «کارگران دریا» نیز به وضوح به توصیف قدرت تاریکی پرداخته است: «تاریکی شب سرگیجه‌آور است. آن‌هایی که در آن غرقه و غوطه‌ور شده‌اند برای بقا جنگیده‌اند. هیچ خستگی قابل مقایسه با مطالعه سایه‌ها نیست؛ چرا که مطالعه نابودگی است.»  هوگو همان‌طور که سبکش در نوشتن منحصر به فرد و ویژه بود، نقاشی‌هایش نیز از هرگونه تقلید به دور بود و بسیاری بر این باورند که اگر او نقاشی را جدی‌تر دنبال می‌کرد، حالا بزرگ‌ترین نقاش جهان بود. با این‌همه نقاشی‌های او منبع الهام هنرمندان بسیاری قرار گرفته‌ است، گرچه به نسبت تالیفاتش کم‌تر سرو صدا کرده‌اند. امروزه مورخین و منتقدین به دنبال دلایل و پاسخ برای چراهایی هستند که مانع شهرت ویکتور هوگو به عنوان یک نقاش شده است. معلوم هم نیست که دلایل شخصی در پس آن نهفته باشد و این‌که هوگو بیشتر تمایل داشته به عنوان یک نویسنده مطرح و شناخته شود تا یک نقاش. ]]> جهان‌کتاب Sat, 25 Nov 2017 12:56:25 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/longtrans/254719/برپایی-نمایشگاهی-نقاشی-های-ویکتور-هوگو-اتریش جامعه فرهادی شباهت زیادی به جامعه داستایوفسکی دارد http://www.ibna.ir/fa/doc/shortint/254712/جامعه-فرهادی-شباهت-زیادی-داستایوفسکی خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، محمد آسیابانی- به تازگی کتاب «فرهادی و سینمای پرسش» نوشته اسدالله غلامعلی با شمارگان 500 نسخه، 190 صفحه و بهای 16 هزار و 500 تومان از سوی نشر ورا روانه کتابفروشی‌ها شده است. نویسنده در این کتاب در چهار فصل سعی کرده تا آثار سینمایی اصغر فرهادی را از نظرگاه تفکر مدرن مورد بررسی قرار دهد. اسدالله غلامعلی دارای مدرک دکتری پژوهش هنر از دانشگاه تربیت مدرس است. «روایت مدرن و موج نوی سینمای ایران»، «اینجا مطب دکتر کالیگاری است» و «نقد و تحلیل هنری بر فیلم و فیلمنامه» از تالیفات وی است. غلامعلی همچنین ترجمه‌های «معماری و سینما»، «شهر رم پس از جنگ دوم» و «فلسفه استنلی کوبریک» را در کارنامه کاری خود دارد. به مناسبت انتشار این کتاب با نویسنده آن به گفت‌وگو نشستیم. وجوه پرسشگری در سینمای اصغر فرهادی در چه مواردی است؟ سینمای اصغر فرهادی جهان‌بینی مدرن را بازتاب می‌دهد و به همین دلیل بیشتر از آنکه به دنبال پاسخ باشد، در جست‌وجوی پرسشگری است تا به کمک این پرسش‌ها، مخاطب را به فکر کردن وادارد. انگار فرهادی به کمک فیلم‌هایش، پرسش‌های خود را با ما در میان می‌گذارد. پرسش‌هایی درباره اخلاق، مبانی اسلامی و شرایط اجتماعی کنونی جامعه خودمان به ویژه کلان شهری همچون تهران. این پرسش‌ها دو دسته هستند نخست پرسش‌هایی که جهان‌شمولند مانند اخلاق، روابط انسانی جوامع در حال توسعه و توسعه یافته و پرسش‌های دسته دوم که مربوط به جامعه ایرانی به ویژه طبقه متوسط هستند. پرسش‌های دوم ایرانی‌اند؛ به همین خاطر است که طرح این پرسش‌ها در فیلمی همچون «گذشته» که در فرانسه ساخته شده، بی‌هویت به نظر می‌رسند. به نظر شما چرا فرهادی پس از دو فیلم «شهر زیبا» و «رقص در غبار» که شخصیت‌هایش از طبقات فرودست جامعه بودند، در فیلم‌های بعدی خود به طبقه متوسط شهری روی آورد؟ فرهادی در آن انسان‌های متعلق به طبقه پایین اجتماع را صادق نشان می‌دهد. منظورم از «صادق بودن» خوب یا بد بودن نیست. از نظر فرهادی آدم‌های متعلق به این طبقه لااقل تکلیف‌شان با خودشان مشخص است. از فیلم «چهارشنبه سوری» به بعد که به نظر من نقطه عطف سینمای فرهادی است، این کارگردان به طبقه متوسط می‌پردازد، طبقه‌ای دو پاره یا دو شقه است؛ طبقه‌ای در حال گذار از سنت به مدرنیته. این طبقه معمولا در سینمای فرهادی دروغگو هستند، یا بهتر است بگوییم برخلاف طبقه سنتی و یا پایین جامعه، تکلیفشان با خودشان مشخص نیست؛ از طرفی سنتی هستند و از طرف دیگر ظاهر زندگی‌شان مدرن است. بسیاری از مخاطبان که فکر می‌کنند فرهادی طبقه متوسط را می‌کوبد یا آنها را بد نشان می‌دهد، در صورتی که این‌گونه نیست. شخصیت خوب مطلق یا بد مطلق در سینمای فرهادی وجود ندارد؛ آنها نسبی هستند و اگر طبقه متوسط دروغگو نشان داده می‌شود به این خاطر است که وضعیت و ذات چنین طبقه‌ای در یک کشور در حال توسعه، دو پاره است و این دو پاره‌گی، در خود انسان‌های این طبقه وجود دارد. آدم‌هایی که هم راستگو هستند و هم دروغگو و شخصیت‌شان با تغیر شرایط تغییر می‌کند. این شخصیت‌ها هم دوست داشتنی هستند، هم ترحم‌برانگیز و هم می‌توان از آنها متنفر بود. سینمای فرهادی چه وجه مشترکی با منطق گفت‌وگویی باختین پیدا می‌کند؟ باختین یکی از آن نظریه‌پردازانی است که خیلی دیر کشف شد، چون نظریه باختین درباره چند صدایی و منطق مکالمه هم نظریه‌ای ادبی است و هم نظریه‌ای در حوزه سیاسی و علم سیاست. باختین مدافع مکالمه و دیالوگ است و مخالف مونولوگ، زیرا مونولوگ را دیکتاتوری می‌داند. فرهادی تمام تلاشش را می‌کند تا نه یک جانبه سخن بگوید و نه صدا و نظر خود را به فیلم تحمیل کند. او اجازه می‌دهد که همه شخصیت‌هایش صحبت و اظهارنظر کنند. همچنین به وسیله شیوه روایتش اجازه می‌دهد مخاطب هم در پایان‌بندی فیلم و هم در تولید معنا شریک باشد. بنابراین یک صدا در فیلم‌های فرهادی وجود ندارد بلکه صداها و سخن‌ها وجود دارند. همان چیزی که باختین در رمان‌های داستایوفسکی آن را نشانه‌یابی کرد. در فصل آخر کتاب عنوان شده که شخصیت‌های آثار فرهادی با شخصیت‌های آثار داستایوفسکی شبیه‌اند. همچنین از این شخصیت‌ها به ضد قهرمان‌ تعبیر شده، آیا این تعریف کلاسیک از «ضد قهرمان» است؟ تفاوت آنها با شخصیت‌های موسوم به خاکستری در چیست؟ ضد قهرمان، شخصیتی است که هم ویژگی‌های مثبت دارد و هم ویژگی‌های منفی. این نوع از قهرمان معمولا در سینمای مدرن وجود دارد. البته منظور از سینمای مدرن، صرفا روایت مدرن نیست. ضدقهرمان آدمی از جنس «آدم نسبی مدرن» است، چنین آدمی در دنیای کلاسیک، بی‌معنی است، چرا که در این دنیا مطلق‌گرایی وجود دارد. فیلم‌های نوآر و نئونوآر مملو از این شخصیت‌ها هستند. ضد قهرمان پروتاگونیست و یا آنتاگونیست نیست؛ هر دوی آنهاست و در عین حال هیچ‌کدام از آنها نیست؛ نوع خاصی از قهرمان است، مخصوص دنیای مدرن. قهرمان‌های آثار فرهادی به ویژه از «چهارشنبه سوری» به بعد، هم خوبند و هم بد؛ از طرف دیگر دو پاره نیز هستند. چنین قهرمان‌هایی به وفور در آثار داستایوفسکی دیده می‌شود. مرد زیرزمینی در «یادداشت‌های زیرزمینی» و یا راسکولینکف در «جنایت و مکافات» نمونه‌هایی از این دسته هستند. در بین آثار فرهادی عماد در فیلم «فروشنده» بیشترین نزدیکی را با قهرمانان داستایوفسکی دارد. عماد در این فیلم بسیار شبیه به راسکولینکوف است، کسی که خودش در درون روشنفکر و حتی برتر می‌داند اما در پایان می‌فهمد که اینگونه نیست و دچار عذاب وجدان می‌شود. در واقع گریه عماد همان عذاب وجدان راسکولینکوف است. جامعه فرهادی شباهت زیادی به جامعه داستایوفسکی دارد؛ جامعه‌ای که آدم‌هایش درگیر ظواهر زندگی مدرن شده، اما همچنان سنتی هستند. فراموش نکنیم در زمان داستایوفسکی بی‌شمار روشنفکرانی بودند که می‌خواستند یک شبه جامعه روسیه را تغییر بدهند؛ البته شرایط روسیه با ایران تفاوت‌های بنیادی دارد اما می‌توان گفت فرهادی همچون داستایوفسکی روشنفکری است که روشنفکر زمانه‌اش، را نقد می‌کند. چرا نمونه‌های موفق تراژدی مدرن در ایران فقط در سینمای اصغر فرهادی دیده می‌شود؟ چون سینمای فرهادی به طبقه متوسط و اساسا به تقابل طبقات اجتماعی به ویژه طبقه متوسط و پایین می‌پردازد و اگر تراژدی باستان درباره شاهان، اشراف زادگان و خدایان بود، تراژدی مدرن، قصه آدم‌های معمولی و طبقات اجتماعی متوسط در جوامع در حال توسعه و توسعه یافته است. دیگر کارگردان‌ها کمتر به طبقه متوسط و حواشی آن توجه کرده‌اند. ]]> هنر Sat, 25 Nov 2017 07:54:04 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/shortint/254712/جامعه-فرهادی-شباهت-زیادی-داستایوفسکی مستند یک نویسنده در جشنواره سینما حقیقت http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/254625/مستند-یک-نویسنده-جشنواره-سینما-حقیقت به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) هادی معصوم‌دوست، نویسنده و مستندساز که از او پیش از این رمان‌های چین‌خوردگی و نُه‌مرگ که نامزد جایزه ادبیات متفاوت واو شده منتشر شده بود، امسال با مستند «سربازخانه» در یازدهمین جشنواره سینما حقیقت حضور دارد. این مستند 55 دقیقه‌ای به زندگی دو ماهه آموزشی سربازان در یکی از پادگانهای اطراف تهران می‌پردازد و این جزء معدود دفعاتی است که دوربین یک مستندساز موفق شده برای مدتی طولانی در پادگان حضور داشته و به همه‌ی جزئیات و مصائب زندگی سربازان بپردازد. معصوم‌دوست در این‌باره می‌گوید: این فیلم برای کسانی که سربازی رفته‌اند خاطره و برای کسانی که محیط پادگان را ندیده‌اند در مواردی، شگفت‌آور خواهد بود. در خلاصه داستان این مستند آمده است: هوا سرد بود. همه جا را مه گرفته بود و ما می‌لرزیدیم. از دنیای بیرون سربازخانه جز صدای عبور ماشینی سنگین نمی‌آمد و گاهی صدای مادر از پشت گوشی تلفن که مثل همیشه نگران بود و از دور شنیده می‌شد. ما انگار در اردویی رزمی پشت خط جمع شده بودیم ولی جنگ واقعی توی شهرهایمان در جریان بود. ما کار با اسلحه و قدم‌رو را تمرین می‌کردیم در حالیکه آن بیرون، بیکاری انتظارمان را می‌کشید. هادی معصوم‌دوست پارسال با فیلم «خوان بی خان» در این جشنواره حضور داشت که در بخش بهترین کارگردانی نامزد و جایزه ویژه دبیر جشنواره به این فیلم تعلق گرفت. ]]> هنر Wed, 22 Nov 2017 14:28:26 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/254625/مستند-یک-نویسنده-جشنواره-سینما-حقیقت جشن امضای کتاب داریوش اسدزاده در روز کتابگردی http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/254594/جشن-امضای-کتاب-داریوش-اسدزاده-روز-کتابگردی به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) همزمان با زادروز داریوش اسدزاده بازیگر پیشکسوت کشورمان، جشن  امضای کتاب او (سیری در تاریخ تئاتر ایران) برگزار می‌شود. این مراسم در روز کتابگردی  پنجشنبه 2آذر از ساعت 5 بعدازظهر در خانه فرهنگ و هنر گویا و با حضور جمعی از هنرمندان برگزار می‌‌شود.   علاقه‌مندان می توانند به نشانی تهران، خیابان کریمخان زند، روبه‌روی ایرانشهر، پلاک 91 مراجعه کنند.   ]]> هنر Wed, 22 Nov 2017 08:47:56 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/254594/جشن-امضای-کتاب-داریوش-اسدزاده-روز-کتابگردی اعلام حمایت سينماى ايران از چهارمين دوره کتابگردی http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/254513/اعلام-حمایت-سينماى-ايران-چهارمين-دوره-کتابگردی به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)،‌ به نقل از روابط عمومی بنیاد سینمایی فارابی، عليرضا تابش، مديرعامل بنياد سينمايى فارابى در پيامى به مناسبت «روز كتابگردى» تاكيد كرد، هنرمندان سينما همچون سال‌هاى گذشته، پنجشنبه دوم آذر ماه با حضور در كتابفروشي‌ها و خريد كتاب، هموطنان عزيز را به حضور در اين رويداد دعوت مى‌كنند. ، در متن اين پيام آمده است: «به نام خداوند جان و خرد خش خش برگ‌های زرد پاییزی و نوای دل آرام کاغذهای کتب، همواره روح افزا بوده و هست. چه مبارك است كه سینما، سینماگران و هنرمندان خود را وامدار کتاب می‌دانند و به آن می‌بالند. بخت، بسیار یارمان بوده که از دل انس و الفت با کتاب و مکتوبات وزین، در دنیایی زندگی می‌کنیم که آثار سینماگرانِ مولفِ ایران زمین محدوده جغرافیایی ایران بزرگ را درنوردیده است و شهره آفاق شده‌اند. حضور فعال و پر مهر اهالى سينما را در سنت حسنه‌ى «آيين كتابگردى» در روز پنجشنبه دوم آذر ماه که همزمان شده است با ربیع جاودانه اسوه عالم، گرامی داشته، چشم انتظار قدوم پرمهرتان برای خريد كتاب و تورقی دوباره از کتبِ کتابفروشی‌های شهر و سرزمینمان به عنوان آخرين حلقه از زنجيره صنعت نشر هستیم. كتاب پايدارترين ميراث بشر است و سينماگران ايران همچون سال‌هاى گذشته در هر جاى ايران، با دعوت از هموطنان عزيز به حضور در اين رويداد از رونق كتابفروشي‌ها حمايت مى‌كنند.» وعدۀ دیدار ما، در روز پنج‌شنبه، ٢ آذرماه، در کتاب‌فروشی‌های سراسر کشور. ]]> هنر Tue, 21 Nov 2017 06:20:11 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/254513/اعلام-حمایت-سينماى-ايران-چهارمين-دوره-کتابگردی نکوداشت سیروس پرهام در کتابخانه ملی فارس http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/254480/نکوداشت-سیروس-پرهام-کتابخانه-ملی-فارس به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، مراسم نکوداشت سیروس پرهام نویسنده و مترجم پیشکسوت کشورمان با همکاری دانشگاه حافظ شیراز و موسسه دانش‌نامه فارس در شیراز برگزار می‌شود. پرهام در زمرهٔ کسانی است که برای نخستین بار در ایران به شیوهٔ نقد ادبیِ غربی به این کار پرداخت. پرهام در ۱۳۳۳ کتاب «رئالیسم و ضدرئالیسم» را نوشت که پس از دو ماه نایاب شد. این کتاب به همراه «مکاتب ادبی»، نوشتهٔ رضا سید حسینی از نخستین آثار در نوع خود و مدت‌ها مرجع نویسندگان ایرانی بود. پرهام از نخستین ویراستاران ایرانی و اولین ویراستار موسسه انتشارات فرانکلین (علمی و فرهنگی امروز) است. وی در هنرشناسی نیز دستی دارد و مجموعهٔ ۱۵ جلدی «سیری در هنر ایران» نوشتهٔ آرتور آپهم پوپ و همسرش فیلیس اکرمن را مؤسسهٔ علمی و فرهنگی، به سرویراستاری او ترجمه و تهیه کرده است. در زمینهٔ ترجمه، جدای از مقالاتی که پرهام در مجلات گوناگون به چاپ رسانده، گزیده‌ای از اشعار والت ویتمن، شاعر ملی آمریکا، تحت عنوان «گزیدهٔ اشعار والت ویتمن» و «ای آن‌که مرا اکنون در دست داری» از او منتشر شده است. مهم‌ترین خدمت پرهام سازمان اسناد است. وی از بنیان‌گذاران این رشته در ایران و از ۱۳۴۹ تا ۱۳۵۹ نیز رئیس سازمان اسناد ملی ایران بود. به منظور نکوداشت سیروس پرهام برنامه‌ای تحت عنوان "تاروپود عمر"  روز دوم آذر 1396 در ساعت 17:30 در مرکز اسناد و کتابخانه ملی فارس برگزار می‌شود.   ]]> ادبیات Mon, 20 Nov 2017 10:23:56 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/254480/نکوداشت-سیروس-پرهام-کتابخانه-ملی-فارس رونمایی «ویژه‌نامۀ بیانیه‌های هنری سال 95 » در گالری «ویستا» http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/254482/رونمایی-ویژه-نامۀ-بیانیه-های-هنری-سال-95-گالری-ویستا به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) در مراسم رونمایی این ویژه‌نامه که با سخنرانی جاوید رمضانی برگزار خواهد شد، کیوان خلیل‌نژاد و محمود مکتبی نیز به ارائه چکیده ای از مطالعات انجام شده در بیانیه های هنری- نمایشگاهی سال 1395 خواهند پرداخت. «گزارۀ هنرمند» اولین ویژه‌نامه از مجموعه مطالعات میدانی «انجمن منتقدان هنرهای تجسمی ایران» است که در همکاری با  «گالری ویستا» منتشر می‌شود. این ویژه‌نامه کیفیت‌های گزاره‌نویسی را به عنوان یکی از ملزومات هنر معاصر در رخدادهای هنرهای تجسمی سال 1395 مورد بررسی قرار داده است. تأملاتی که در این مطالعه صورت گرفته، ناظر به بود و نبود این کیفیت‌ها در بیانیه‌های هنری نمایشگاه ها در گالری‌های خصوصی شهر تهران طی سال 1395 است. علاقه‌مندان به حضور در مراسم رونمایی از «ویژه‌نامۀ بیانیه‌های هنری سال 95 » می‌توانند از ساعت 17 تا 19، سه شنبه  30 آبان 96 به گالری ویستا به نشانی خیابان مطهری (تخت طاووس)، خیابان میرعماد، کوچه دوازدهم، شماره 11 مراجعه کنند.   ]]> هنر Mon, 20 Nov 2017 09:11:22 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/254482/رونمایی-ویژه-نامۀ-بیانیه-های-هنری-سال-95-گالری-ویستا