خبرگزاری کتاب ايران (IBNA) - آخرين عناوين هنر :: نسخه کامل http://www.ibna.ir/fa/art_media Mon, 23 Apr 2018 14:00:06 GMT استوديو خبر (سيستم جامع انتشار خبر و اتوماسيون هيئت تحريريه) نسخه 3.0 /skins/default/fa/normal3/ch01_newsfeed_logo.gif تهيه شده توسط خبرگزاری کتاب ايران (IBNA) http://www.ibna.ir/ 100 70 fa نقل و نشر مطالب با ذکر نام خبرگزاری کتاب ايران آزاد است. Mon, 23 Apr 2018 14:00:06 GMT هنر 60 فرهنگ اجمالی مصور معماری اسلامی ایران منتشر شد/دایره‌المعارفی برای معماران http://www.ibna.ir/fa/doc/book/259715/فرهنگ-اجمالی-مصور-معماری-اسلامی-ایران-منتشر-دایره-المعارفی-معماران به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) فرهنگ اجمالی مصور معماری اسلامی ایران تالیف مریم کامیار، به تازگی از سوی بنیاد دانشنامه‌نگاری ایران منتشر شده است. واقعیت این است که فرهنگ‌های تخصصی مستلزم تراکم علم و تحقیق فراوان هستند. هنگامی که فعالیت علمی و تحقیقی در حوزه‌ای از دانش به میزانی است که احاطه بر آنها برای ادامه تحقیقات علمی دشوار می‌شود، فرهنگی در آن حوزه تعریف می‌شود تا انعکاسی جامع و اجمالی از دانش آن حوزه باشد. در صورتی که در این موضوع تراکم تحقیق چندان نیست که تدوین فرهنگی تصویری را به راحتی میسر کند. اگرچه در بسیاری از جنبه‌های معماری ایران اسناد تصویری کافی گردآوری شده، با این وجود آرشیوهای ذی‌ربط، تصاویر را به راحتی در اختیار محققان قرار نمی‌دهند اما فرهنگ اجمالی مصور معماری اسلامی ایران، امکاناتی را در ارائه اسناد و اطلاعات تصویری در اختیار مخاطبان قرار می‌دهد. وجهه اصلی این فرهنگ تصویری بیشتر آموزشی است تا دانشنامه‌گی و بنیادی‌ترین بخش پژوهشی این اثر تصویر است. این اثر مجموعه‌ای آموزشی است که بر ساحت‌های مغفول‌مانده‌ای از آثار معروف تاکید دارد. از آنجایی که معماران، محققان، دانشجویان و همه استادان این رشته علمی به تمام تصاویر معماری در آرشیو‌های مختلف دسترسی ندارند و از طرفی برخی از تصاویر موجود در بایگانی‌های معماری مربوط به سال‌ها قبل بوده و با وسایل فنی و نرم‌افزاری جدید فاصله دارد -به‌گونه‌ای که تصاویر از روشنی و شفافیت برخوردار نبوده و زاویه تصویربرداری نیز بعضا مناسب انتخاب نشده است- این اثر می‌تواند برای فعالان این حوزه بسیار مفید واقع شود. این اثر با ارائه تصاویر و نگاره‌های سه‌بعدی و جدید از مؤلفه‌های مهم معماری ایران در اماکنی چون مدرسه، مسجد، حمام و خانه‌های تاریخی، لطایف و دقایق و ظرایف معماری و هنر اعجاب‌انگیز معماران خلاق، خوش‌ذوق و فهیم ایرانی فرهنگی جامع در حوزه معماری به شمار می‌رود.   مریم کامیار در پیشگفتار این کتاب می نویسد: «معماری ایران، برگرفته از «سنت» ازلی، مقتضای حال است. اشاره به مفهوم سنت در تاریخ معماری، شرح اصول ثابتی است که در مقاطع مختلف زمان کاربرد داشته‌اند. توجه به سنت، در عین حال تداوم فرهنگی است که آموزه‌ها و دانش موجود را به نسل بعدی منتقل می‌کند. سنت، به معنی خلق‌وخوی و عادت نیست و به شیوه گذرای یک عصر مستعجل اطلاق نمی‌شود. ضروری‌ترین پایه سنت، مذهب است و تا زمانی که فرهنگ نشأت گرفته از آن  است زنده است، پایدار و پابرجاست. پایه دیگر سنت، هنر است.»  این مولف در بخشی از کتاب به تمدن اسلامی و تاثیر آن در فرهنگ و معماری ما اشاره می‌کند. او این تمدن را ارائه‌دهنده نمونه‌های برجسته تمدنی می‌داند که در آن تداوم اصول تبدیل‌ناپذیر به روشنی پیداست. معماری اسلامی چیزی جز تفکر و تعمق در عالم ماده نیست. این هنر تاکنون به‌ندرت به منظور درک مفاهیم ساختاری‌اش مورد بررسی قرار گرفته است و کتاب حاضر برای اولین بار معماری سنتی اسلامی را بر بستر ایرانی‌اش، از دیدگاه تصویری و مفاهیم ساختاری مورد بررسی قرار می‌دهد. در نهایت هدف مجموعه مذکور، ارائه تصاویری بود که شناخت فضاهای معماری اسلامی ایران را برای دانشجویان آسان کند. محور اصلی کتاب حاضر، تکمیل تعاریف معماری به‌وسیله تصویر است و سعی شده از محدوده تصاویر اختصاص‌یافته متعلق به هر مدخل خارج نشود، اما در مواردی برای آنکه ارتباط فضای موردنظر با معماری مجموعه‌ای که در آن قرار گرفته مشخص شود، به تشریح عملکرد زمینه‌های دیگر نیز پرداخته شده است. در این اثر برخی تصاویر برای نخستین بار، با نرم‌افزارهای معماری ترسیم شده است. فرهنگ اجمالی مصور معماری اسلامی ایران نوشته مریم کامیار با ویراستاری مسعود امیرخانی اواخر سال 96 در 500نسخه با قیمت 25000تومان منتشر شد.    ]]> هنر Sun, 22 Apr 2018 12:15:35 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/book/259715/فرهنگ-اجمالی-مصور-معماری-اسلامی-ایران-منتشر-دایره-المعارفی-معماران سینمای اصغر فرهادی به روایت سعید عقیقی http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/259900/سینمای-اصغر-فرهادی-روایت-سعید-عقیقی به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، نشست معرفی و بررسی کتاب «رازهای جدایی: سینمای اصغر فرهادی»، اثر سعید عقیقی عصر روز چهارشنبه (5 اردیبهشت‌ماه) با حضور نویسنده اثر و نوید پورمحمدرضا در سرای اهل قلم موسسه خانه‌کتاب برگزار می‌شود.   کتاب «رازهای جدایی: سینمای اصغر فرهادی» در زمستان 96 از سوی انتشارات روزنه راهی بازار نشر شد. این کتاب در فصل ابتدایی در قالب کلیات، راه‌های تکامل فیلم‌سازی فرهادی را بررسی می‌کند و سپس با تاکید بر حرکت ساختار کلاسیک بر بستری واقع‌گرایانه در ۷ فیلم سینمایی فرهادی طی ۷ فصل، رابطه‌ چند وجهی فرمول‌های کلاسیک و الگوهای واقع‌گرایی را می‌کاود. علاقه‌مندان می‌توانند برای حضور در این مراسم از ساعت 17 روز چهارشنبه (5 اردیبهشت‌ماه) به سرای اهل قلم موسسه خانه‌کتاب به نشانی خیابان انقلاب اسلامی، نرسیده به چهارراه ولیعصر (عج)، خیابان برادران مظفر جنوبی، کوچه خواجه نصیر، پلاک دو مراجعه کنند.   ]]> هنر Fri, 20 Apr 2018 08:09:58 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/259900/سینمای-اصغر-فرهادی-روایت-سعید-عقیقی ​کتاب «دورنمات، سمندریان» منتشر شد http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/259819/کتاب-دورنمات-سمندریان-منتشر به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) فریدریش دورنمات یکی از بزرگ‌ترین نویسندگان جهان است که به گفته‌ بسیاری بعد از برشت مهم‌ترین نمایشنامه‌نویس آلمانی زبان محسوب می‌شود. خصوصیتی که دورنمات را از دیگر نویسندگان هم عصرش متمایز کرده، سبک نوشتاری اوست. دورنمات علاوه بر نمایش‌نامه، فیلم‌نامه، نوول و رمان نیز نوشته است. سبک نوشتاری خاص دورنمات، «گروتسک»، درنمایش‌نامه‌های وی تبلور بیشتری  پیدا کرده است. به همین دلیل ترجمه و اجرای نمایش‌نامه‌های دورنمات نیازمند آشنایی با آراء برخی از اندیشمندان آلمانی که دورنمات از آنها تأثیر گرفته، همچون نیچه، هگل و کی‌یرگارد و فهم دقیق فاصله‌ی بین کمدی و تراژدی است. در ایران نام فردریش دورنمات با نام زنده‌یاد حمید سمندریان گره خورده است. تئاتر ایران به‌واسطه‌ی ترجمه‌ها و اجراهایی که حمید سمندریان از آثار دورنمات داشته است، دورنمات را می‌شناسد. در این کتاب تلاش شده است، تا با در نظر گرفتن فعالیت‌های ارزشمند سمندریان در زمینه‌ی ترجمه و اجرای آثار دورنمات، به این سوال مهم  پاسخ دهیم که او در معرفی فردریش دورنمات به تئاتر ایران به چه میزان موفق بوده است؟   به همین  منظور در طول چهار فصل کتاب حاضر، ابتدا اندیشه‌ها و آثار دورنمات مورد بررسی قرار گرفته است، در ادامه مروری بر تئوری‌های ترجمه صورت گرفته ‌و سپس دیدگاه سمندریان در مورد دورنمات به صورت نقل‌قول مستقیم، که برگرفته از کتاب «این صحنه خانه‌ی من است»، آورده شده است. در فصل سوم متون آلمانی سه اثر مهم فردریش دورنمات با ترجمه‌ی سمندریان، مورد مقایسه قرار گرفته است. در سخن آخر، سعی شده است تا به پرسش اصلی مطرح شده در کتاب یعنی این پرسش که حمید سمندریان در معرفی فردریش دورنمات به تئاتر ایران تا چه حد موفق بوده است، پاسخ داده شود. وحید نظربیگی کارشناس ارشد ادبیات نمایشی از دانشکده هنرومعماری است. وی فعالیت‌های خود در زمینه تئاتر را از سال 84 آغاز نموده و تا کنون در نمایش‌های مختلفی به ایفای نقش پرداخته است و زهرا نوربخش فارغ‌التحصیل مقطع کارشناسی ارشد زبان و ادبیات آلمانی، مترجم و مدرس زبان آلمانی است.وی تا کنون ترجمه چندین کتاب از جمله کتاب «تاریخ ادبیات آلمان» نوشته راینر روفینگ را در کارنامه خود دارد و اکنون دبیر بخش آلمانی انتشارات علمی و فرهنگی است. کتاب «دورنمات، سمندریان» در 128 صفحه و در قطع رقعی با قیمت پشت جلددوازده هزار تومان از سوی انتشارات روزنه کار در اختیار پژوهشگران و علاقه مندان حوزه تئاتر قرار گرفته است.        ر ]]> هنر Tue, 17 Apr 2018 12:26:12 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/259819/کتاب-دورنمات-سمندریان-منتشر فراخوان ثبت‌نام در دیزاتن؛ اولین رویداد توسعه محصول کمیک http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/259745/فراخوان-ثبت-نام-دیزاتن-اولین-رویداد-توسعه-محصول-کمیک به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) بر اساس خبر دریافتی، رویداد دیزاتن از خانواده رویدادهای توسعه محصول بوده و طی فرآیندی ۹روزه و در راستای تقویت توانمندی‌های لازم جهت تبدیل تولیدات پراکنده کمیک در کشور به صنعت کمیک، طراحی گردیده است. شرکت‌کنندگان طی ۹ روز علاوه بر توانمندی‌های هنری (در سه دستۀ نویسندگی، تصویرسازی و کارگردانی) توانمندی‌های لازم جهت تولید صنعتی کمیک ( شامل تیم‌سازی، کار تیمی و مدیریت پروژه) را زیر نظر افراد با تجربۀ این حوزه و طی فرآیندی مشخص تجربه کرده و ضمن ارتقاء توانمندی‌های خود، پیش‌تولید کمیک مورد نظر خود را آماده خواهند کرد. اکثریت قریب به اتفاق مخاطبان ایرانی کمیک، محصولات غربی یا شرقی را به شکل آنلاین و از طریق سایت‌ها مطالعه می‌کنند. بنابراین تصمیم گرفته شد تا شرایط استفادۀ تیم‌های شرکت‌کننده در این رویداد از تجربیات و سلایق مخاطبان آثار فوق ایجاد گردد. این مهم با همکاری برخی سایت‌ها و گروه‌های مترجم که در حال حاضر محصولات فوق را به مخاطبان عرضه می‌کنند صورت خواهد گرفت و کاربران حرفه‌ای این سایت‌ها به تیم‌های شرکت‌کننده حین تولید کمیک مشورت خواهند داد تا محصولات قابلیت بیشتری برای عرضه به بازار و جذب مخاطب داشته باشند. در پایان رویداد نیز به‌منظور اتصال دو چرخۀ تولید محتوا و عرضه و نزدیک‌تر کردن خروجی‌های رویداد به فضای کسب‌وکار، تیم‌های برتر طی نشستی پیش‌تولید کمیک خود را به ناشران و سرمایه‌گذاران ارائه خواهند نمود. برگزارکنندگان خانۀ پی‌نمای ایران کفا انجمن‌های علمی دانشجویی دانشگاه‌های هنر، تهران و الزهرا(س) مجموعه‌های همکار (به ترتیب حروف الفبا) انیمانیا ترینیتی کمیکز سفید فانتزی کمیک کرونکو کمیک اسکواد کمیک سیتی نقادین محتوای تولید شده در مراحل مختلف رویداد به‌منظور گردآوری نظر مخاطبان حرفه‌ای کمیک و مانگا و تعیین تیم منتخب منتقدان، در اختیار سایت‌ها و مجموعه‌هایی که با رویداد همکاری دارند قرار خواهد گرفت. حامیان ستاد توسعۀ فناوری‌های نرم و هویت‌ساز مرکز همکاری‌های تحول و پیشرفت ریاست‌جمهوری مرکز شتابدهی نوآوری صندوق نوآوری و شکوفایی طاقچه فانتازیما   شرایط ثبت‌نام افراد صاحب مهارت و تخصص در حوزه‌های زیر می‌توانند در رویداد توسعۀ محصول دیزاتن شرکت کنند: نویسندگی (سناریونویسی، دیالوگ‌نویسی، شخصیت‌پردازی و …) تصویرسازی – دستی یا دیجیتال (طراحی کاراکتر، طراحی بک‌گراند و فضاسازی، طراحی کانسپت، جوهرکاری، رنگ‌آمیزی و …) کارگردانی کمیک (دکوپاژ و کمیک پنلینگ). حداقل سن شرکت‌کنندگان در این رویداد ۱۶ سال است. در زمان ثبت‌نام شرکت‌کنندگان هر بخش می‌توانند مشخص کنند که دارای ایدۀ داستانی هستند. ظرفیت ارائۀ ایده در این رویداد حداکثر ۴۰ ایده است. صاحبان ایده تا پایان روز ۲۵فروردین۱۳۹۷ فرصت دارند که ایدۀ داستانی خود را در فرمت تعیین‌شده (پیوست شمارۀ ۱) طی ایمیلی با عنوان IDEA به آدرس info@peinama.ir ارسال کنند و یا فایل تکمیل‌شده را با عنوان IDEA به شناسۀ تلگرامی desathonfile@ بفرستند و در غیر این صورت، از فرایند ارائۀ ایده حذف خواهند شد. اولویت ارائۀ ایده با ۴۰نفر اولی است که در هنگام ثبت‌نام مشخص کرده‌اند دارای ایدۀ داستانی هستند و آن را در فرمت مشخص‌شده و در زمان تعیین شده به آدرس ایمیل فوق ارسال نموده‌اند. هزینۀ ثبت‌نام در این رویداد مبلغ یک میلیون ریال معادل صدهزار تومان برای هر نفر است. زمان ثبت‌نام ثبت نام در این رویداد به‌صورت آنلاین و از طریق سایت ایوند از تاریخ ۱۴فروردین۱۳۹۷ آغاز شد و در ابتدا قرار بود تا تاریخ ۲۵فروردین۱۳۹۷ ادامه داشته باشد که به دلیل استقبال علاقه‌مندان به این رویداد و درخواست‌های مکرر آنان تا پایان روز ۲۸ فروردین‌ماه تمدید شده است. زمان برگزاری رویداد دیزاتن به مدت ۹ روز از تاریخ ۵اردیبهشت۱۳۹۷ تا ۱۳اردیبهشت۱۳۹۷ در مجتمع شکوفایی شرکت‌های دانش‌بنیان به آدرس تهران، تقاطع بزرگراه کردستان و خیابان ملاصدرا، نبش زاینده‌رود شرقی، پلاک۲۴ برگزار خواهد شد. فرایند برگزاری افراد شرکت‌کننده باید در نخستین روز رویداد در مکان برگزاری حضور داشته باشند و تا پیش از ساعت ۱۰ صبح پذیرش شوند. زمان ارائۀ ایده برای هر نفر ۱دقیقه درنظرگرفته شده است. با توجه به اینکه فرایند رویداد تیم‌محور است، لازم است افراد در مهلت زمانی تعیین‌شده با افراد دیگر تیم تشکیل دهند. تیم‌ها تا پایان روز دوم زیر نظر تسهیلگران و منتورها به تولید محصول خود مشغول خواهند بود. در پایان روز دوم تیم‌ها از محل رویداد خارج شده و تا پایان روز هفتم طبق جدول زمان‌بندی (پیوست شمارۀ ۲) زیر نظر نمایندگان تیم اجرایی به فعالیت خویش ادامه خواهند داد. طبق جدول زمان‌بندی (پیوست شمارۀ ۲) هر تیم ملزم خواهد بود تا ساعت ۱۲ ظهر روز هشتم نتیجۀ نهایی فعالیت‌های خود را به تیم اجرایی تحویل دهد. تیم‌های برگزیده در زمان اختتامیه معرفی خواهند شد. شرایط تیم‌ها حداقل تعداد افراد هر تیم ۳نفر درنظر گرفته شده است. هر تیم موظف است یک نفر از اعضاء خود را به عنوان نماینده معرفی نماید. ارائۀ گزارش‌ها و انجام تعاملات با تیم اجرایی برعهدۀ نمایندۀ تیم خواهد بود. فرایند داوری تیم‌ها از منظر کار تیمی و هنری مورد داوری قرار خواهند گرفت. هیئت‌داوران کار تیم‌ها را با توجه به شاخص‌های عملکرد، مدیریت پروژه، برآورد هزینه، منابع انسانی، زمان‌بندی و در بخش هنری از نظر نویسندگی، طراحی و دکوپاژ ارزیابی خواهد کرد. جوایز گروه منتخب اول: دو میلیون و پانصد هزار تومان گروه منتخب دوم: یک میلیون و پانصد هزار تومان گروه منتخب سوم: یک میلیون تومان از تیم منتخب منتقدین به‌صورت جداگانه تقدیر خواهد شد. قوانین کلی این رویداد مطابق قوانین جمهوری اسلامی برگزار می‌شود. مسئولیت عدم رعایت شئونات در اثر تولیدشده بر عهدۀ تیم شرکت‌کننده خواهد بود. آثار مغایر با قوانین از روند داوری خارج می‌شوند. در شرایط زیر افراد از ادامۀ فعالیت در رویداد بازمی‌مانند و تیم اجرایی مسئولیتی برای استرداد وجه ندارد: داشتن رفتار و شئونات خلاف قوانین جمهوری اسلامی ایران پذیرش نشدن در زمان تعیین شده ایجاد اخلال در نظم رویداد موفق نبودن در تشکیل تیم با افراد دیگر شرکت‌کردن در رویداد با اثر ازپیش‌تولیدشده به‌همراه‌داشتن رزومۀ هر فرد طبق فرمت تعیین‌شده (پیوست شمارۀ ۳) به‌هنگام پذیرش الزامی است. اخذ تصمیم نهایی دربارۀ هر نکته‌ای که در مقررات حاضر پیش‌بینی نشده برعهدۀ دبیر جشنواره است. ثبت‌نام در رویداد به منزلۀ موافقت با کلیۀ شرایط مندرج در آیین‌نامه است. قوانین نشست با سرمایه‌گذاران فقط ده تیم برتر رویداد می‌توانند در جلسات مذاکرات تجاری شرکت کنند. هر تیم حداکثر ۱۰دقیقه برای مذاکره با سرمایه‌گذار زمان در اختیار خواهد داشت. پیش از شروع نشست، تیم اجرایی زمان‌بندی مذاکرات را در اختیار سرمایه‌گذاران و تیم‌ها قرار خواهد داد. در هر جلسۀ مذاکره حداکثر دو نفر به نمایندگی از تیم می‌توانند حضور داشته باشند. تیم اجرایی هیچ‌گونه مسئولیتی در قبال تعاملات طرفین نداشته و صرفاً زمینه‌ساز برگزاری مذاکرات خواهد بود. توضیحات تکمیلی به منظور آشنایی با رویداد دیزاتن کمیک و فرایند برگزاری آن پیش‌رویدادهای مختلفی در دانشگاه‌های هنر، تهران و الزهرا (س) برگزار خواهد شد. شرکت در این پیش‌رویدادها الزامی نیست اما توصیه می‌شود. یکی از بخش‌های رویداد آموزش نکاتی برای تیم‌سازی درست و اصولی است؛ بنابراین بهتر است تیم‌ها حین رویداد شکل بگیرند. به منظور آشنایی بهتر افراد شرکت‌کننده در رویداد با یکدیگر، هر فرد در صورت تمایل می‌تواند سوابق کاری و تحصیلی خود را طبق فرمت تعیین‌شده (پیوست شمارۀ ۳) تا تاریخ ۳۱فروردین۱۳۹۷ به آدرس info@peinama.ir و یا به شناسۀ تلگرامی desathonfile@ بفرستد تا در کانالی که قبل از رویداد برای ثبت‌نام‌کنندگان ایجاد خواهد شد، ارائه شود. آثار باید برای اولین بار در این رویداد تولید شوند و امکان حضور در رویداد با اثری ازپیش‌تولیدشده وجود ندارد. مالکیت اثر تولیدشده متعلق به تمامی اعضای تیم خواهد بود و برگزارکننده در قبال تعاملات اعضای تیم مسئولیتی ندارد. خانۀ پی‌نمای ایران اجازۀ انتشار محتوای تولیدشده در رویداد را دارد ولی کلیه حقوق مرتبط با محصول نهایی متعلق به تیم‌ها و سرمایه‌گذاران خواهد بود. پیوست‌ها فرمت ارائۀ ایده: پیوست شمارۀ ۱ جدول زمان‌بندی: پیوست شمارۀ ۲ ]]> هنر Mon, 16 Apr 2018 09:22:26 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/259745/فراخوان-ثبت-نام-دیزاتن-اولین-رویداد-توسعه-محصول-کمیک حمید حسام چهره سال هنر انقلاب شد http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/259722/حمید-حسام-چهره-سال-هنر-انقلاب به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، در آیین پایانی هفته هنر انقلاب اسلامی که شامگاه یکشنبه (26 فروردین‌ماه) در حوزه هنری برگزار شد، نشان هنر انقلاب به حمید حسام اهدا شد. دیگر نامزدهای این دوره از چهره سال هنر انقلاب، حسن روح‌الامین (نقاش و گرافیست)، محمدرضا دوست محمدی (گرافیست)، محمدحسین مهدویان (کارگردان) و مهدی نقویان (مستندساز)‌ بودند. فرآیند انتخاب چهره سال 96 هنر انقلاب، طی چند مرحله داوری توسط 60 هنرمند مطرح و شاخص کشور در حوزه‌های مختلف صورت گرفت. در دوره های گذشته مرتضی سرهنگی (نویسنده و پژوهشگر)، مجید مجیدی (کارگردان) و سیدمسعود شجاعی طباطبایی (کاریکاتوریست) این عنوان هنری را به دست آوردند. حسام سال 1340 در همدان متولد شد. وی فارغ التحصیل کارشناسی ارشد ادبیات فارسی دانشگاه تهران است. وی جوانی خود را در جبهه های نبرد سپری کرد و همین مساله باعث شد تا دفاع مقدس رویکرد اصلی حمید حسام در نوشتن و خلق آثارش باشد. سردار حسام معاون ادبیات و انتشارات بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس، در زمینه نویسندگی نیز کارنامه قابل توجهی دارد و چهار کتاب حاصل دوران نویسندگی این مسئول فرهنگی است. در زمینه داستان کوتاه کتاب «دهلیز انتظار»، در بخش خاطره کتاب «غواص‌ها بوی نعنا می‌دهند»، «دلیل» و در بخش رمان «راز نگین سرخ» مجموع فعالیت‌های این نویسنده را تشکیل می‌دهند. حسام سال گذشته با انتشار کتاب «آب هرگز نمی میرد» تغریظ و تحسین رهبر معظم انقلاب اسلامی را نیز بدست آورد. چهارمین دوره هفته هنر انقلاب از 20 فروردین همزمان با سالروز شهادت سید مرتضی آوینی، در حوزه هنری آغاز شد و بعد از یک هفته اجرای برنامه‌های مختلف فرهنگی و هنری در سراسر کشور، شب گذشته به کار خود پایان داد.   ]]> هنر Mon, 16 Apr 2018 05:53:41 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/259722/حمید-حسام-چهره-سال-هنر-انقلاب الگوهای جادویی «کلود مونه» و «بیلی واکار» تجدید چاپ شدند http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/259670/الگوهای-جادویی-کلود-مونه-بیلی-واکار-تجدید-چاپ-شدند به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، این سری کتاب‌ها (الگوهای رنگ‌آمیزی ضد استرس بزرگسالان) در چند سال اخیر همزمان با موج گسترش در کشورهای جهان، در ایران نیز ازسوی ناشران مختلفی عرضه شده است. در این میان، انتشارات آرادمان گونه‌ای خاص از این کتاب‌ها را برای نخستین‌بار در ایران منتشر کرد که الگوهای آن‌ها بر مبنای آثار نقاشی هنرمندان بنام جهانی طراحی شده‌اند. «باغ مونه» یکی از این آثار است که بر مبنای الگوهای امپرسیونیستی اسکار کلود مونه - هنرمند مشهور فرانسوی و بانی سبک امپرسیونیسم - شکل گرفته است.   «باغ مونه» شامل ۳۰ الگوی رنگ‌آمیزی مونه با تصویری رنگی از اصل اثر نقاشی است اما در فصل دوم آن، علاقه‌مندان این امکان را دارند که گزیده‌ای ۱۵ طرحی از این آثار را با ایده‌ هنرمند درون خود رنگ‌آمیزی کنند و رنگ‌های جدیدی را به استادِ سرشناس امپرسیونیست پیشنهاد کنند. از همین ناشر، «باغ ون‌گوک» با الگوهای پسادریافتگرا (پُست امپرسیونیسم) ونسان ون‌گوگ و نیز «باغ مشاهیر» با الگوهای آثار مشهوری از لئوناردو داوینچی، میکل‌‌آنژ، پابلو پیکاسو و همچنین عموم نقاشان سرشناس چند قرن گذشته، (از کلاسیک تا مدرن) نیز منتشر شده و به چاپ دوم رسیده است. آرادمان که مجموعه تجدید چاپ شده خواب‌های طلایی (با گزیده عاشقانه‌های علیرضا بهرامی) و نیز نقش بهشت (با مجموعه هایکوها) و شازده کوچولو (دوزبانه بر مبنای شاهکار آنتوان دو سنت اگزوپری) را هم از همین سری آثار منتشر کرده، اکنون چاپ دوم کتاب «رؤیای رنگی» را هم با بیش از ۸۰ طرح از «بیلی واکار» به بازار نشر کشور عرضه کرده است. در مقدمه‌ کتاب آمده است: «رنگ‌آمیزی نه‌تنها یک فعالیت مهم آرامش‌بخش و خلاقیت‌ساز برای کودکان و نوجوانان، بلکه برای بزرگسالان هم فرصتی است برای رسیدن به آرامشی مؤثر که به زندگی جلوه‌ بهتری می‌بخشد. در تفکرات کهن نیز رنگ تسکین‌دهنده است و آرامش‌بخش؛ حال وقتی فرصت رنگ‌آمیزی ده‌ها صفحه طرح‌های استاندارد، هنرمندانه و علمی برای همگان فراهم می‌شود، علاوه بر افزودن رنگ بهتر به زندگی، این فرصت هم فراهم می‌شود که هنرمند درون هر فردی کشف شود. این طرح‌ها طوری طراحی شده‌اند که انگار عشق را، هم در داخل و هم در خارج خطوط جست‌وجو و درنهایت کشف می‌کنید... این شیوه اکنون در جوامع توسعه‌یافته بیش از هر وسیله‌ دیگری توصیه می‌شود؛ زیرا یک رفتار باوقار هنرمندانه را تجویز می‌کند که هدف و دستاورد آن تنها یک فرصت سرگرمی نیست، بلکه وجوهی از انسان معاصر را بیدار و نمایان می‌کند که شاید در لابه‌لای لایه‌های سنگین و ضخیم زندگی پراضطراب ماشینی ما، هیچ‌گاه فرصت بروز نیافته‌اند. ضمن آن‌که با ایجاد فرصت تمرکز، شهروندانِ زندگی پرشتاب و پرتنش امروز را نرم و آرام به تمرکز و آرامش رهنمون می‌کند.» برگردان و بعضا گردآوری این کتاب‌ها را فاطمه فرقانی انجام داده است. ]]> هنر Sun, 15 Apr 2018 06:25:38 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/259670/الگوهای-جادویی-کلود-مونه-بیلی-واکار-تجدید-چاپ-شدند چه کتاب‌هایی درباره آثار فیلم‌نامه‌نویس جمهوری چک در ایران ترجمه شدند؟ http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/259648/کتاب-هایی-درباره-آثار-فیلم-نامه-نویس-جمهوری-چک-ایران-ترجمه-شدند به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) یان توماس فورمن (به زبان چکی:Jan Tomáš Forman) که بیشتر با نام میلوش فورمن شناخته شده (زاده ۱۸ فوریه ۱۹۳۲)، هنرپیشه، کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس اهل جمهوری چک است. پدرش یهودی و مادرش پروتستان است. او چک‌تبار و زاده کشور چکسلواکی پیشین است. در اوایل کودکی، با از دست دادن پدر و مادرش در اردوگاه آلمانی اسرای جنگی آشویتز، یتیم شد. پدرش به خاطر عضویت در یک گروه مقاومت چک و مادرش به خاطر خرید و فروش غیرقانونی خواربار، زندانی شدند. فورمن دو بار به خاطر فیلم‌های پرواز بر فراز آشیانه فاخته (در ایران با نام دیوانه از قفس پرید نمایش داده شده) و آمادئوس برنده جایزه اسکار شده‌است. «تاریخچه سینمای چکسلواکی و زندگی و آثار میلوش فورمن: قوی‌ترین سنت سینمای جهان زیر چکمه‌های استبداد» نوشته همایون دهکردی؛ «میلوش فورمن از چکسلواکی دهه شصت می‌گوید: پارادکس‌های جامعه کمونیستی» به ترجمه بهروز سلطانزاده؛ «نگاهی به سینمای میلوش فورمن و سینمای اروپای شرقی: روان پریشی و روانکاوی در نستب با سینما» نوشته حسین مهکام؛ «بازخوانی سه فیلماز میلوش فورمن: پیتر سیاهپوش، عشق‌های یک بلوند و جشن آتش‌نشان‌ها/ ایده‌هایی کمیک برای رستگاری در جهان تراژیک» نوشته میلاد روشنی پایان؛ «در باب بازی لنگه بازی» نوشته شهریار وقفی پور؛ «نگاهی به اقتباس پیتر شفر فیلمنامه‌نویس آمادئوس از نمایشنامه خودش: شبح است اما این شبح آن شبح نیست» نوشته مهدی میرمحمدی؛ «نگاهی به فیلم آمادئوس/ ولفگانگ آ» نوشته ادئوس سالی بری به ترجمه رضا مولایی؛ «نگاهی به جشن آتش‌نشان‌ها غمنامه یک قوم» نوشته رضا غیاث؛ «نگاهی به فیلم مرد روی ماه/ توی حقیقی وجود ندارد» به ترجمه شهریار خلفی و «یادداشتی کوتاه درباره فیلم پیتر سیاه/ میلوش فورمن: لمس کردن با دوربین» نوشته کاوه مهندی عناوین برخی از کتاب‌هایی هستند که درباره این آثار این فیلمساز منتشر شده است. «یادداشتی بر فلیم پرواز بر آشیانه فاخته/ دیوانه در فقس مرد» نوشته مسعود حقیقت ثابت؛ «یادداشتی بر فیلم مردم علیه لری فلینت ساخته میلوش فورمن: آه اگر آزادی سرودی می‌خواند…» نوشته محمد فرقدانی؛ «درباره فیلم ارواح گویا/ ارواح سرگردان» نوشته کیوان پاک فر؛ «از رابطه‌های خطرناک تا والمونت: آن که بیشترین گناه را مرتکب شده باید بمیرد» نوشته هدایت مشعل و «سکون و حرکت ناسازه چشمگیر نمای یرزی منزل: تلخندهای بندباز دوره‌گرد» نوشته امیرحسین سیادت از دیگر عناوین منتشر شده درباره فورمن هستند. ]]> هنر Sat, 14 Apr 2018 08:23:39 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/259648/کتاب-هایی-درباره-آثار-فیلم-نامه-نویس-جمهوری-چک-ایران-ترجمه-شدند فرش‌بافی در مشهد تا اوایل دهه 80 رونقی نسبی داشت http://www.ibna.ir/fa/doc/shortint/259370/فرش-بافی-مشهد-اوایل-دهه-80-رونقی-نسبی به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) به تازگی کتاب «شاهکارهای فرش‌بافی مشهد در عصر قاجار» نوشته حسین کمندلو با شمارگان هزار نسخه، 201 صفحه و بهای 55 هزار تومان از سوی موسسه تالیف، ترجمه و نشر آثار هنری (متن) فرهنگستان هنر روانه کتابفروشی‌ها شده است. در این اثر پژوهشی برای نخستین‌بار به صورتی نظام‌مند و آکادمیک، تاریخچه و پیشینه فرش‌بافی در مشهد و همچنین چگونگی بافت آن و طرح‌ها و نقش‌ها مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته و نمونه‌های ارزشمند تاریخی آن معرفی شده است. بخش‌ انتهایی کتاب نیز آلبومی غنی شامل 200 عکس از مجموعه قالی‌های مشهد در طرح‌های مختلف و عکس‌هایی جزیی از ساختار آن‌هاست.   حسین کمندلو، نویسنده این کتاب هم‌اکنون به عنوان عضو هیات علمی دانشکده هنر دانشگاه سمنان به تدریس و پژوهش اشتغال دارد. از دیگر تالیفات منتشر شده او می‌توان به «طرح و نقش در فرش‌های عشایری روستایی خراسان شمالی» اشاره کرد. به مناسبت انتشار «شاهکارهای فرش‌بافی مشهد در عصر قاجار» با این پژوهشگر حوزه فرش‌ گفت‌وگویی داشته‌ایم که در ادامه آن را مطالعه خواهید کرد. فرش‌بافی در مشهد چه پیشینه‌ای دارد و معمولا هنرمندان برای بافت از چه طرح‌ها و نقش‌هایی استفاده می‌کردند؟ از دوران صفویان تا دوران معاصر فرش‌های مشهد بیشتر با طرح افشان شاه‌عباسی، یعنی بدون لچک یا ترنج و تنها با نقوش ختایی، تزیین شده‌اند و طراحان فرش در میان گل‌ها و برگ‌های ختایی اسلیمی‌های ابری (ابر چینی یا ماری) را در کمال زیبایی ترسیم می‌کردند. عمده رنگ‌های به کار رفته در حاشیه و متن فرش‌های مشهد لاکی قرمزدانه، سورمه‌ای و کرم است و این سنت رنگ‌بندی همچنان ادامه دارد. بیشتر محققان خارجی در کتاب‌ها و مقالاتی که در مورد فرش ایران نوشته‌اند، فرش‌های شرق ایران را که در عصر صفویان بافته‌ شده‌اند، با نام هراتی معرفی کرده‌اند. در این میان سیسیل ادواردز در کتاب «قالی ایران» این نظریه را رد کرده و اعتقادی به فرش‌بافی در شهر هرات و ایجاد کارگاه سلطنتی توسط شاهرخ و جانشینان او در عصر تیموریان و یا بعد از آن ندارد. با این حال الگوی فرش‌های افشان شاه‌عباسی را می‌توان بر کاشی‌کاری یکی از ایوان‌های مسجد گوهرشاد مشهد (821ق/ 1418م) مشاهده کرد. قالی افشان شاه‌عباسی محفوظ در موزه فرش آستان قدس رضوی با همین الگو در عصر صفویان بافته شده است. برخی معتقدند که این قالی در مشهد مقدس و به دستور شاه‌ عباس اول برای حرم مطهر رضوی بافته شده است. بنابراین نخستین دوره فرش‌بافی مشهد به دوران صفویه بازمی‌گردد.   دوره‌های بعدی فرش‌بافی در مشهد به چه دوره‌ای تعلق دارد؟ دومین دوره فرش‌بافی در مشهد را می‌توان به اواسط دوران قاجاریه نسبت داد. در این دوران هنرمندان و صنعتگرانی از نواحی معتبری همچون تبریز و کرمان به مشهد کوچ کرده و در کنار تولیدکنندگان مشهدی، با الگوبرداری از آثار شاخص عصر صفویان اقدام به تولید فرش کردند. فرش مشهد در عصر قاجار اعتباری خاص پیدا می‌کند به‌طوری‌که در اوایل حکومت پهلوی برخی از کاخ‌های تازه تأسیس، با فرش‌های بافت مشهد مفروش شده‌اند. در اواخر دوران قاجار و اوایل دوران پهلوی علاوه بر قالی افشان شاه‌عباسی عصر صفویان، نوع دیگری از قالی افشان بافته می‌شود که گل‌های ظریف و کوچکی دارد و با عنوان افشان گل ریز شناخته می‌شود. تولیدکنندگان مشهدی با توجه به سلیقه خریداران و بازار هدف سایر طرح‌های مشهور عصر صفویان همچون شیخ صفی، موج و دریا، چلسی و... را نیز بافته‌اند که برخی از آنها زینت بخش موزه‌ها و کاخ موزه‌های ایران هستند.   با ایجاد ثبات و رونق اقتصادی در ایران، هنرمندان و صنعتگران متعددی در مشهد کارگاه‌های فرش‌بافی، رنگرزی و طراحی ایجاد کردند. به استثنای فرش‌های نفیس و گران قیمتی که در کارگاه‌های شاخص مشهد تولید می‌شدند، حفظ سنت‌های طراحی و رنگرزی عصر صفویان، رج‌شمار پایین، مواد اولیه مرغوب از مهم‌ترین ویژگی‌های فرش‌های بافت مشهد هستند. تمامی عوامل ذکر شده به همراه قیمت مناسب و به نسبت ارزان کالای تولید شده، باعث می‌شود که طبقه متوسط به پایین اقبال زیادی به قالی‌های تولید شده در مشهد داشته باشند و ما شاهد رونق و اعتبار آن تا اوایل دهه 80 شمسی باشیم.   پیشتر پژوهشی در قالب کتاب درباره فرشبافی مشهد در عصر قاجار انجام و منتشر شده بود؟ با نگاهی به بافته‌های مشهد از دوران صفویان تا دوران معاصر شاید بتوان گفت آثار تولید شده در اواخر دوران قاجار تا اواسط دوران پهلوی جایگاه و اعتبار ویژه‌ای در هنر فرش‌بافی ایران داشته‌اند و محققان بسیاری همچون سیسیل ادواردز در کتاب «قالی ایران»، تورج ژوله در کتاب «برگی از قالی خراسان»، شیرین صوراسرافیل در کتاب «طراحان بزرگ فرش ایران» احمد دانشگر در کتاب «فرهنگ جامع فرش ایران» و تنی چند از پژوهشگران به تولیدکنندگان و فرش‎‌های شاخص آن پرداخته‌اند که جای تقدیر و تشکر دارد.   درباره سختی‌های این پژوهش هم مختصری توضیح دهید؟ برای بررسی و تحلیل ساختاری نمونه‌های آثار، دسترسی به آنها چگونه بود؟ در کتاب «شاهکارهای فرش‌بافی مشهد در عصر قاجار» سعی شده آثار موجود در موزه‌ها و کاخ موزه‌های ایران معرفی شوند و در این میان به تاریخ فرش‌بافی در خراسان، برخی از هنرمندان و تولیدکنندگان فرش مشهد نیز اشاره شده است. حمایت معنوی و مادی فرهنگستان هنر جمهوری اسلامی ایران باعث شد این کتاب سرانجام گیرد و موانع پیش‌رو را تا حدی سهل و آسان شوند و موزه‌ها و کاخ موزه‌ها در حد توان (هر چند اندک) همکاری لازم را داشته باشند. در هنگام پژوهش و مطالعه فرش‌ها شاید مهمترین مشکل ابعاد بسیار بزرگ برخی از آثار محفوظ در موزه‌ها و کاخ موزه‌ها است، همین امر باعث می‌شود دسترسی به آثار موجود در انبار یا گنجینه‌ها سخت‌تر و یا غیرممکن شود.   مواردی این‌چنین باعث می‌شود تا برخی از محققان نگاهی گذرا به فرش‌های مشهد داشته باشند و آثار بافته شده در این دوران را شاخص و استادانه بدانند، در صورتی که با مشاهده فرش‌های محفوظ در موزه‌ها و کاخ موزه‌های ایران می‌توان کارهای شاخص، متوسط و گاه ضعیفی را مشاهده کرد که بنا بر نیاز یا نوع سفارش بافته شده‌اند.   وضعیت کنونی هنر - صنعت فرش‌بافی در مشهد چگونه است؟ نمی‌خواهم وضعیت هنر - صنعت فرش‌ در مشهد مقدس را با دوران قاجار یا پهلوی مقایسه نخواهم کرد، چون هیچ‌کدام از این دوره‌ها را به چشم ندیدم، اما می‌توانم فاصله بین تیرماه سال 1382 شمسی را‌ تا فروردین 1397 اینچنین توصیف کنم: پیشتر بازار فرش مشهد سرشار از رونق و جنب ‌و جوش بود، چراغ اغلب حجره‌های فرش‌فروشی روشن و مشتریان ایرانی و خارجی در رفت و آمد بودند. مرمت‌گران، طراحان، ابزار فروشان و باربران متعددی در گوشه و کنار بازارهای شاخص مشهد فعال و پرکار بوده‌اند، این‌ها جلوه نمایان بازار فرش بود و می‌توان بافندگان، رنگرزان، نخ‌تابان، ابزارسازان و... را نیز به این فهرست بلند بالا اضافه کرد که در گوشه و کنار شهر مشهد و یا روستاهای اطراف فعالیت می‌کردند، اما در سال‌های اخیر نیمی از بازار بزرگ مشهد با حجره‌ها و بازارچه‌های فرش فروشی متعدد از بین رفته است. چراغ‌های اغلب حجره‌‌های سرای مهدیه، سرای سعید و سرای امیر در خیابان خسروی نو، خاموش شده‌اند، تلخ‌ترین تصویر را نوروز امثال در سرای مهدیه مشهده کردم، در انتهای حجره‌ای نیمه روشن قالی ماشینی با طرح پیش پا افتاده و ضعیف آویخته و در معرض فروش قرار داده بودند. با اینکه نیروهای با استعداد و تازه نفس دانشگاهی وارد بازار فرش شده‌اند اما کارخانه‌های نوظهور فرش ماشینی بهترین‌ها را جذب خود کرده‌اند و بازار نیمه جان فرش دست‌باف، تنها نظاره‌گر این حقیقت تلخ است. ]]> علوم‌انسانی Fri, 13 Apr 2018 04:30:40 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/shortint/259370/فرش-بافی-مشهد-اوایل-دهه-80-رونقی-نسبی فراخوان هشتمین دوره جشن کتاب سال سینمای ایران اعلام شد http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/259518/فراخوان-هشتمین-دوره-جشن-کتاب-سال-سینمای-ایران-اعلام به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، به نقل از روابط عمومی خانه سینما اعلام کرد؛ خانه سینما، به منظور ارج نهادن به تلاش‌های نویسندگان و مترجمان حوزه ادبیات سینمای ایران که سهمی شایسته در رشد و ارتقای سینمای کشور دارند و نیز، برای کمک به جریان سازی در زمینه تالیف، ترجمه و نشر ، هشتمین دوره جشن کتاب سینمای ایران را برگزار می‌کند. ضوابط: - تمام کتاب‌های سینمایی که از مهر  ماه  96تا پایان شهریور ماه 97 برای نخستین بارچاپ و توزیع شده باشد. - کتاب‌هایی که به دبیرخانه‌ جشن ارائه می‌شوند باید دارای شابک باشد. - هر ناشر ، مولف و یا مترجم می‌تواند با تکمیل فرم شرکت و ارسال 8 نسخه از کتاب‌های خود به دبیرخانه جشن (‌مستقر در کتابخانه خانه سینما ) در این رویداد شرکت کند. هیئت داوری: - یک گروه7 نفره  متشکل از نویسندگان، مولفان و مدرسان سینمایی، مجموعه آثار را ارزیابی و داوری می‌کنند و جوایز زیر را اهدا می‌نمایند: - هدهد زرین ، دیپلم افتخار و هدیه نقدی به بهترین تالیف -هدهد زرین ، دیپلم افتخار و هدیه نقدی به بهترین ترجمه -هدهد زرین، دیپلم افتخار و هدیه نقدی به بهترین ناشر - هیات داوران همچنین می‌تواند در صورت صلاحدید ،جایزه‌ای را ( شامل هدهد زرین و هدیه نقدی ) به انتخاب ویژه خود اختصاص دهد‌. نکوداشت:  دبیر جشن  کتاب سال سینمای ایران‌؛ جایزه‌ای با نام ‌«‌دستاورد ادبیات  سینمایی‌» ‌به یکی از دست اندرکاران این حوزه به پاس یک عمر فعالیت اهدا خواهد کرد. گاه شمار جایزه: - 31 شهریور ماه  نود و هفت      آخرین مهلت تکمیل نمون برگ  شرکت و ارسال5نسخه از کتاب به دبیرخانه - اول  بهمن نود و هفت                 اعلام نامزدهای جشن کتاب سال سینمای ایران - اول اسفند نود و هفت             برگزاری آیین جشن کتاب سال سینمای ایران واعلام برندگان و اعطای جوایز ]]> هنر Mon, 09 Apr 2018 12:19:50 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/259518/فراخوان-هشتمین-دوره-جشن-کتاب-سال-سینمای-ایران-اعلام محمد ابراهیم جعفری یادآور نگاه و اندیشه سهراب بود http://www.ibna.ir/fa/doc/shortint/259483/محمد-ابراهیم-جعفری-یادآور-نگاه-اندیشه-سهراب علیرضا مجابی(م.آذرفر) در گفت‌وگو با خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، ضمن عرض تسلیت به خانواده و دوست‌داران زنده‌یاد محمدابراهیم جعفری اظهار کرد:‌ محمدابراهیم جعفری متعلق به نسلی بود که شاید اگر نگاهی به فرهنگ معاصر بیندازیم، متولدان این‌ سال‌ها یعنی 1319 و 1318 نقش بسزایی در فرهنگ ما داشته‌‌اند. وی افزود: زنده‌یاد جعفری متولد بروجرد بود و نقاشی را زیر نظر معلمی که قهوه‌خانه‌ای بود شروع کرد اما بعد از آن و با ورود به دارالفنون و آشنایی با اساتیدی مثل علی‌محمد حیدریان و بعدتر در دانشگاه هنرهای زیبا با محسن وزیری‌مقدم وارد مسیر جدیدی می‌شود؛ او را می‌‌توان جزو نسل دوم نقاشان نوگرا محسوب کرد. این پژوهشگر هنر با اشاره به چهره شاعرانگی زنده‌یاد جعفری گفت: طبق صحبت‌هایی که با محمدابراهیم جعفری داشتم، متوجه شدم که او از سال‌های نوجوانی دغدغه شعر نوشتن داشته است، به همین دلیل به شعر روی می‌آورد و به سرودن آن مشغول می‌شود. اگر بخواهم خلاصه‌ای از شناخت 20 ساله‌ام را از جعفری بگویم باید بگویم که او را وامدار نگاه و اندیشه سهراب می‌دانم.  وی ادامه داد: زنده‌یاد جعفری در شعرهایش نگاه خاص و ویژه‌ای به طبعیت داشت، نگاه ویژه‌ای که در تفکر سهراب سپهری نیز به شدت مشهود بود؛ بنابراین در شعرهای او می‌توان سهراب را ردیابی کرد. از طرفی حتی من فکر می‌کنم که نقاشی‌های وی نیز ادامه راه و نگاه سهراب است بلحاظ نوع بیان و استفاده از اتمسفر آزاد و سپیدخوانی در نقاشی. علیرضا مجابی این شاعر در مقایسه شعرها و نقاشی‌های مرحوم جعفری عنوان کرد: زنده‌یاد جعفری در حوزه شعر بسیار فعال بود و شعرهای زیادی می‌نوشت که برخی از آنها را برای من می‌خواند؛ از طرفی بیشتر نقاشی‌های او را نیز دیده‌ام و در یک نتیجه‌گیری می‌توانم بگویم که او در حوزه نقاشی و هنرهای تجسمی موفق‌تر عمل کرده و جهان نقاشانه او از کودک پرشور شاعرانه او منسجم تر و جدی تر بوده است. مجابی در توضیح این موضوع که چرا تنها یک کتاب از محمدابراهیم جعفری، آن هم در قالب ترانه منتشر شده است، گفت:‌ زنده‌یاد جعفری به شکل جدی دغدغه چاپ کتاب شعر را داشت اما شرایطش فراهم نشد و همیشه ناراحت بود که چرا فضا برای چاپ آثارش وجود ندارد؛ آن هم در شرایطی که این روزها حتی بازیگران نیز به راحتی دست به چاپ کتاب شعر می‌زنند، کتاب‌هایی که متن‌های آنها هیچ شباهتی با شعر ندارد. این نقاش در بخش پایانی صحبت‌هایش اظهار کرد:‌ امیدوارم که هر چه سریع‌تر و با حمایت یک ناشر و پیگیری خانواده، مجموعه شعری از زنده‌یاد محمدابراهیم جعفری منتشر شود تا مورد ارزیابی قرار گیرد و برای آیندگان به یادگار بماند. ]]> هنر Mon, 09 Apr 2018 06:23:32 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/shortint/259483/محمد-ابراهیم-جعفری-یادآور-نگاه-اندیشه-سهراب حسینی درگذشت محمد ابراهیم جعفری را تسلیت گفت http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/259493/حسینی-درگذشت-محمد-ابراهیم-جعفری-تسلیت-گفت به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) به نقل از روابط عمومی معاونت امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سید مجتبی حسینی پیام تسلیت خود برای درگذشت محمد ابراهیم جعفری را با شعری از این هنرمند شروع کرد و نوشت: «در سفر هر کس به مقصد می‌رسد، می‌ایستد من سفر را دوست دارم، مقصد من رفتن است محمدابراهیم جعفری؛ نقاش و شاعر همواره جست‌وجو و حرکت کرد، تجربه کرد و تجربه‌های زیستی خود را با نگاه و بیانی ساده اما نو و با هویت و فرهنگ بومی سرزمین خود نقاشی کرد و آنچه را از فرهنگ و هنر داشت عاشقانه یاد داد. هنرمندان در مواجهه حسی، عاطفی و ادراکیِ خود، به فضلِ هنر جاودانگی را برمی‌گزینند و از این رو نام و یاد محمد ابراهیم جعفری زنده و پایدار است. درگذشت این هنرمند ارجمند را به خانواده گرانقدرش و هنرمندان تسلیت می‌گویم و برای زنده یاد جعفری بهترین درجات را از درگاه خداوند متعال خواستارم.» محمد ابراهیم جعفری شب ۱۸ فروردین ماه در سن ۷۸ سالگی بر اثر سکته مغزی در بیمارستان مدائن درگذشت. ]]> هنر Mon, 09 Apr 2018 05:34:45 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/259493/حسینی-درگذشت-محمد-ابراهیم-جعفری-تسلیت-گفت پست‌دراماتیک؛ ژانر متداول نمایشنامه‌نویسی در ایران است http://www.ibna.ir/fa/doc/longint/259429/پست-دراماتیک-ژانر-متداول-نمایشنامه-نویسی-ایران به گزارش خبرگزاری کتاب ایران نمایش‌نامه‌نویسی در ایران به شیوه کنونی متأثر از ادبیات دراماتیک غرب است و ایرانیان چهارچوب و اسلوب مورد نظر را از آن‌ها وام گرفته‌اند. یکی از مهم‌ترین نمایش‌نامه‌نویسان واقع‌گرای رئالیستی در صد سال اخیر،‌ اکبر رادی است که در خلال این دهه‌های پرتنش ناشی از تضادهای فرهنگی با تحولات نوین درام واقع‌گرای اروپا به خصوص آثار ایبسن و استریندبرگ و چخوف آشنا شده و سبک خاص خود را در نوعی زمینه اجتماعی- مردمی در آثار خود مطرح کرد. البته به دلیل وجود لایه‌های معنایی گسترده، آثار او از اقبال صحنه‌ای کمتری برخوردار شده‌اند. اخیرا کتابی با نام « رویکردهای نوین در خوانش آثار رادی» منتشر شده که آثار رادی را از منظرهای متفاوتی مورد نقدوبررسی قرار داده است. همچنین کتاب «تئاتر خیابانی روند تغییر محیط قراردادی نمایش» از سوی نشر نودا منتشر شده است. به منظور تفحص بیشتر درباره آثار رادی و آشنایی بیشتر با مباحث کتاب با مولف آن فریندخت زاهدی، دانشیار دانشگاه تهران،  محقق و پژوهشگر در حوزه درام شناسی و تحلیل آثار نمایشی، که در حال حاضر در آمریکا به سر می‌برد، گفت‌وگوی مفصلی انجام دادیم که در ادامه آن را می‌خوانید.   مختصری درباره هدف و انگیزه خود از نگاشتن کتاب «رویکردهای نوین در خوانش آثار رادی» توضیح دهید و همچنین به لزوم  انتشار چنین کتاب‌هایی و آشنا کردن نسل جدید با آثار نویسندگان دوره‌های پیشین نیز اشاره فرمایید. ما در طول 150 سال گذشته ادبیات نمایشی داشتیم  و متاسفانه این شاخه از ادبیات که از مهم‌ترین شاخه‌های ادبیات جهان است در ایران کمتر مورد توجه قرار گرفته است. حتی در کتاب‌های ادبیات معاصر هم کمتر صحبتی از ادبیات نمایشی می‌شود که نوعی بی‌توجهی ناشی از عدم آگاهی به این ژانر بسیار بسیار مهم ادبی است. من سعی کردم با توجه به اینکه مسئول هیئت علمی بنیاد رادی هستم نگاه متفاوت و جدی به آثار رادی را در این کتاب ارائه کنم و ضمن تدریس نگرش‌های جدید به آثار ایرانی با تکیه بر آثار اکبر رادی این کتاب را گردآوری و تالیف کنم. این کتاب برای جلب توجه جوان‌ها و علاقه‌مندان تئاتر است که بدانند سرمایه‌های ادبی خودمان در حوزه نمایش تا چه اندازه حائز اهمیت هستند و چقدر لایه‌های مهم فلسفی، اجتماعی، روانشناختی و فکری در این‌ها هست که در صورت تحقیق و تفحص در آثار نمایشی نمایشنامه‌نویسان ایرانی می‌توانیم بسیاری از زاویه‌های ناشناخته فرهنگ خودمان را در دوره‌های مختلف تاریخی شناسایی کنیم. این کتاب درواقع بخشی از آن مجموعه‌ مقالاتی است که از پروژه‌های پایان تحصیلی دانشجویان من به دست آمده است. من دانشجویانم را که پایان‌نامه‌شان درباره رادی بود را به یک سمینار یک‌روزه دعوت کردم تا مقاله‌های مستخرج از تز خود را ارائه کنند؛ آن هم با نگرش‌های زیباشناختی کاملا متفاوت. این کار برای این بود که نشان بدهیم آثار رادی تا چه اندازه قابلیت نقادی با نگرش‌های مختلف از نظر زیبایی‌شناختی دارند. در نهایت مجموع آنچه خودم نوشته بودم و نتیجه‌ای که از سمینار حاصل شد را مورد بازبینی قرار و شکل علمی‌تر به آن دادم و همچنین از همکاری دانشجویانم نیز بهره‌مند شدم. در نهایت نتیجه آن را در این کتاب ارائه دادیم تا نشان دهیم که آثار ادبی خودمان که رادی یکی از بهترین‌های آن است- با توجه به اینکه 50 سال نمایشنامه‌نویسی کرده و روی سبک‌های مختلف تجربه داشته- چقدر لایه‌های جذاب و قابل تأملی دارد که ناشناخته مانده و محققین را متوجه کنیم که نمی‌توانند از یک شاخه ادبی با این اهمیت به‌راحتی بگذرند و در تحلیل ادبیات معاصر ایران ادبیات نمایشی را نادیده بگیرند.   رادی از نمایشنامه‌نویسان غرب بسیار تاثیر پذیرفته است اما در عین حال خیلی هم ایرانی می‌نویسد در حالی که نمایشنامه‌نویسان جدید از غرب تاثیر می‌گیرند و غربی می‌نویسند و کمتر ایرانی بودن در آثارشان به چشم می‌آید دلیل این تفاوت را در چه می‌بینید؟ من با بخش اول صحبت شما خیلی موافقم. رادی متاثر از ادبیات نمایشی جهان هست اما با بخش دوم آن خیلی موافق نیستم. تیم نمایش‌نامه‌نویسان حرفه‌ای امروز ما نمایش‌نامه ایرانی می‌نویسند با اینکه تحصیلات آکادمیک دارند و با ژانرها و ساختارهای متفاوت می‌نویسند اما نوشته‌هایشان برگرفته از فرهنگ ایرانی است. اما اگر منظورتان ویژگی‌های بومی آثار رادی است بله با شما موافقم. نویسندگان جدید ما تا آن حد بومی‌نویسی نمی‌کنند و در آثار رادی ویژگی‌های بومی زیاد است. نویسندگان امروز ما خواه و ناخواه تحت تاثیر ژانرهای جدید نمایشی هستند و از سبک‌های مختلف استفاده می‌کنند. ما دیگر رئالیست‌نویسی را به آن صورت که رادی می‌نوشت در هیچ‌جای جهان متداول نمی‌بینیم از جمله در ایران. ژانرهای متداول در ایران ژانرهایی است که به آن پست دراماتیک می‌گوییم که از شاخه‌های آن می‌توان به ژانر پرفورمنس اشاره کرد. بعضی کارها صرفا پرفورماتیو است. آنچه الان ارائه می‌شود نشان‌دهنده گرایش جهانی به این هنر است که در تمام دنیا شکلی دیگر پیدا کرده است. ما هم بخشی از جهان هستیم و با آنچه که در جهان اتفاق می‌افتد مواجه می‌شویم. امروزه با توجه به گسترش ارتباطات، چاپ زیاد نمایشنامه‌ها و ترجمه‌های متعدد، اجراهای زیاد و متنوع‌تر، رفت‌وآمدهای بیشتر و تقاضای صحنه اوضاع فرق کرده است. تقاضای مخاطب امروز تقاضای 50 سال پیش نیست رادی اگر در دهه 30 و 40 شروع به نوشتن آثار رئالیستی کرد در دهه‌های آخر عمرش به دلیل مواجه شدن با سبک‌های جدید مثلا «خانمچه و مهتابی» سبک او تغییر می‌کند و این یک امر غیرقابل اجتناب است. معتقدم که تیم حرفه‌ای نمایشنامه‌نویسی ما خیلی خوب کار  و سبک‌های مختلف نمایشی را تجربه می‌کند و وجه ایرانی آن از لحاظ محتوای فکری رعایت می‌شود. ممکن است ساختار را تحت تاثیر غرب بدانیم حتی بعضی هم خودشان سبک‌های متفاوتی ارائه می‌کنند اما نمی‌توانیم بگوییم که غیر ایرانی عمل می‌کنند.   در آثار نمایشنامه‌نویسی امروز کمتر ارجاعاتی به ادبیات فارسی و ادبیات وطنی خود می‌بینیم و بیشتر ارجاعات به ادبیات غرب می‌رسد. به عنوان مثال کمتر اثری داریم که ارجاعی به آثار هدایت یا به عنوان مثال بهرام صادقی داشته باشد. فکر می‌کنید دلیل این امر چیست؟ ممکن است شاید همین مواجه‌بودن با رویکرد جهانی مسبب آن باشد.  البته این ارجاعات به ادبیات نمایشی غرب داده می‌شود و نه به ادبیات غرب. شاید به این دلیل است که روی آن‌ها بیشتر کار و تحقیق شده است.   و شاید لزوم انتشار کتاب حاضر هم برای همین باشد. البته رادی هم در زمان خودش آوانگارد بوده است. هنگام خوانش آثار رادی می‌بینیم که در دهه و دوره‌ای نسبت به شرایط آن دهه عکس‌العمل نشان می‌دهد. دیدرو در جایی می‌گوید: «ادبیات حقیقی‌ترین تاریخ است.» تاریخ را می‌شود تحریف کرد اما ادبیات را نه. ادبیات با تمام ایما و اشاره و استعاره‌ای که استفاده می‌کند حقیقتی را عریان می‌کند که در پس‌زمینه آن قطعه ادبی مشهود است و  اینکه ادبیات نمی‌تواند حقیقت یک دوره را تحریف کند. با مطالعه آثار رادی به تمام تنش‌های اجتماعی که در دوره‌ای نگارش اثر وجود داشته پی می‌بریم و این مسائل در تمام آثار رادی منعکس شده است و این همان چیزی است که در این کتاب آورده‌ایم. به این صورت که از دیدگاه‌های اشخاص مختلفی مانند بارت و آدورنو به اثر نگاه کرده‌ایم. این نگاه‌های متفاوت این امکان را ایجاد می‌کند تا یک محقق جوان با نگاه‌های متفاوتی که می‌توان یک اثر ادبی را مطالعه کرد آشنا شود، به نظرم لازم است که روی آثار دیگران هم این عمل انجام بشود کسانی مانند بیضائی و ساعدی و ...   اتفاقا همین را می خواستم بپرسم بعد از رادی قصد ندارید سراغ کس دیگری بروید؟ خیر. امسال سال پرمشغله‌ای داشتم باید روی این کتاب و کتاب «تئاتر خیابانی» کار می‌کردم و به آن مطالبی می‌افزودم.   سئوال بعدی‌ام درباره کتاب «تئاتر خیابانی» است به نظرتان می‌توان به تئاتر خیابانی به مثابه پله اول فرهنگ‌سازی نگریست و آن را یک‌جور آینه تمام‌نمای جامعه دانست تا بتوان بعضی چیزها را در آن منعکس کرد؟ من اولین چاپ «تئاتر خیابانی» را حدود 20 سال پیش نوشتم و در واقع انگیزه‌ام را برای نوشتن از دیدن یک اجرا در خیابان گرفتم. دوره فوق‌لیسانس در دانشگاه یوسی‌ال‌ای روی تئاتر دهه 60 امریکا کار کرده بودم و 6 ماه هم با یکی از همین گروه‌ها تجربه کاری داشتم. وقتی شنیدم در ایران قرار است که تئاتر خیابانی اجرا شود بلافاصله خودم را رساندم  اما با نمایش عروس‌گلی مواجه شدم و زن‌پوشی که در وسط خیابان می‌رقصید. فکر می‌کردم این پدیده جدیدی که من هم روی آن اشراف دارم دارد در ایران باب می‌شود و خودم را برای دیدنش به آنجا رسانده بودم اما آن یک تئاتر خیابانی نبود. تنها یک نمایش سرگرم‌کننده به شمار می‌آمد. تئاتر خیابانی پایه فرهنگی بسیار قوی و فلسفه اجتماعی ـ سیاسی محکمی پشت خود دارد. و همین انگیزه نوشتن من برای فلسفه تئاتر خیابانی شد و اینکه چه مراحلی طی می‌شود تا تئاتر خیابانی از سالن کلاسیک‌اش بیرون بیاید و آرام آرام تمام سنت‌هایی که او را به چهاردیواری صحنه محدود می‌کرد پس بزند و بتواند از امکانات فضا و مکان استفاده کند. در دوره‌ای در کشورهای مختلف مانند روسیه و آمریکا هم آن را با نمونه نمایش‌نامه‌ها بررسی کرده‌ام و چند نمونه از صحنه‌های سیار را نیز ارائه داده‌ام تا جامعه جوان ما بداند صرفا رفتن به خیابان و جنگولک‌بازی درآوردن تئاتر خیابانی نیست. تئاتر خیابانی بسیار هدفمند با گرایشات بسیار جدی اجتماعی است و در هر دوره که جامعه دچار معضلات اجتماعی است آن‌‌ها را به صورت درجا نشان می‌دهد. این کتاب در آن زمان نوشته شد اما پخش مناسبی نداشت تا امسال که نشر نودا با تغییرات 30 تا 40 درصدی که من انجام دادم بازچاپ شد. علاوه بر این کتاب کتاب دیگری با نام «سامان‌دهی گروه‌های نمایشی با شیوه‌های نوین مدیریتی» نوشته‌ام تا جامعه جوانی که گروه‌های نمایشی تشکیل می‌دهند به بقا، ادامه کار و مدیریت آن توجه داشته باشند.   می‌توان گفت که تئاتر خیابانی در ادبیات نمایشی و تئاترهای صحنه ای معمول تاثیر می‌گذارد یا خیر؟ تئاتر خیابانی اگر واقعا از نظر پایه فکری تأمل‌برانگیز باشد می‌تواند تاثیر گذارد. تئاتر دهه 60 امریکا مانند گروه‌های لیوینگ تیئاتِر، اوپن تیئاتِر، رد اند پاپِت و ... گرایشات سیاسی اجتماعی اساسی داشتند و شیوه‌ اجرایی آن‌ها روی نوشتن آثار پست‌مدرن بسیار تاثیر داشته‌اند. مثلا کارهای داریوفو و همچنین بعضی نویسندگان دیگر مانند کاریل چرچیل را هم می‌توان به کارهای تئاتر خیابانی تبدیل کرد و همچنین برخی آثار  می‌تواند از یک تئاتر خیابانی گرفته و تبدیل شده باشد به کاری مانند «سالار زنان» از کاریل چرچیل.   مخاطب این کتاب‌ها صرفا دانشجویان تئاتر هستند یا برای عموم هم قابل استفاده است؟ به‌نظر من هر علاقه‌مندی به تئاتر و دانستن در مورد آن مخاطب این کتاب هست و این کتاب صرفا محدود به دانشجویان تئاتر نیست.   چه کارهایی در دست انتشار دارید؟ کتابی به نام «از آئین تا پرفورمنس در ژاپن» به زودی از انتشارات دانشگاه تهران منتشر می‌شود و همچنین کتاب «ساماندهی گروه‌های نمایشی با شیوه‌های نوین مدیریتی» کتابی است که روی آن تاکید ویژه دارم. من کتاب را برای استفاده در کتابخانه نمی‌نویسم و وجه کاربردی آن بسیار برایم مهم است به نظر جامعه جوان ما که درسال نزدیک به هزار فارغ‌التحصیل تئاتر دارد باید سیستماتیک و با مطالعه کار کند تا بتواند به یک نتیجه مطلوب برسد و این کتاب به آن‌ها آگاهی لازم برای مدیریت گروه‌های نمایشی خود را می‌دهد.     ]]> هنر Mon, 09 Apr 2018 05:18:21 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/longint/259429/پست-دراماتیک-ژانر-متداول-نمایشنامه-نویسی-ایران محمدابراهیم جعفری شاعر و نقاش پیشکسوت درگذشت http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/259445/محمدابراهیم-جعفری-شاعر-نقاش-پیشکسوت-درگذشت به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)،‌ محمد ابراهیم جعفری در سال 1319 در شهر بروجرد به دنیا آمد. او فارغ التحصیل از دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران بود و به عنوان موسس کانون آموزش اصول هنرهای تجسمی شناخته می شود. آثار این هنرمند نقاش در ده‌ها نمایشگاه داخلی وخارجی به نمایش در آمده‌اند و او در بی‌ینال‌های مهم هنری و بین‌المللی همچون بی‌ینال پاریس (سال 1348) شرکت داشت. شرکت در فستیوال هنر کانی سورمر در جنوب فرانسه و کسب جایزه ملی دولت فرانسه در همین فستیوال (1353) از دیگر افتخارات این هنرمند است که در کارنامه فعالیت هنری این هنرمند به چشم می خورند. محمد ابراهیم جعفری مدرس و کارشناس هنرهای تجسمی علاوه بر فعالیت در این حوزه، از دوران جوانی به سرودن اشعار مشغول بوده است و در جامعه هنری او را به‌عنوان نقاش و شاعری برجسته می‌شناسند. مجموعه ترانه «چو مرغ شب، خواندی و رفتی» از آثار این شاعر و نقاش است که در پاییز سال 95 توسط انتشارات مشکی منتشر شده است. زنده‌یاد جعفری روی آثار بسیاری از طراحان و نقاشان معاصر مقدمه نوشته بود که از این بین می‌توان به مقدمه‌ای که بر کتاب «خط نگاره» اثر ابراهیم حقیقی نوشته، اشاره کرد. او عضو رسمی هیات علمی دانشگاه هنر و انجمن نقاشان ایران و ساعتی پیش در آخرین دقایق روز 18 فروردین ماه 1397 درگذشت. ]]> هنر Sun, 08 Apr 2018 06:43:15 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/259445/محمدابراهیم-جعفری-شاعر-نقاش-پیشکسوت-درگذشت شماره ۱۶ فصلنامه «نقد كتاب هنر» منتشر شد http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/259405/شماره-۱۶-فصلنامه-نقد-كتاب-هنر-منتشر به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) به نقل از روابط عمومي موسسه خانه كتاب؛ «نقد شفاهي»، «نقد تاليف»، «نقد ترجمه»، «نقد موجز»، «شايسته ترجمه»، «از ديروز به امروز» و «هنر پژوهي» بخش‌هاي مختلف شماره جديد فصلنامه نقد كتاب هنر است. اين فصلنامه با سرمقاله سردبير «علي بوذري» آغاز مي‌شود كه در بخشي از آن مي‌خوانيم: «فصلنامه نقد كتاب هنر در آستانه پنجمين سال انتشار قرار دارد. در چهار سال گذشته، دست‌اندركاران نشريه براي ارتقاي كيفي مقالات و انتشار جامع و كامل نظرات بي‌طرفانه منتقدان كتاب، تمام تلاش خود را به كار برده‌اند. اين در حالي است كه انتشار نشريه‌اي در نقد كتاب كه نه سود دنيوي دارد و نه ثواب اخروي و گاهي نيز زيان اين دنيا و نفرين آن دنيا را در بردارد، كاري دشوار است... با اين حال، شايد بتوان گفت كه اين مقالات، اندكي از خلأ  نقد و نقدنويسي در حوزه كتاب در ايران را پر كرده اند... تمام اين تلاش‌ها براي جا انداختن نگاه نقادانه، بي‌طرفانه، اصولي و آكادميك در حوزه كتاب هنر و به منظور بالا بردن سطح كيفي كتاب‌هاي منتشر شده بوده و هر بار تلاش شده تا به نوعي جديد و آوانگارد به اين موضوع پرداخته شود.» در اين فصلنامه نشست «نقد و بررسي كتاب كتيبه هاي صحن انقلاب(عتيق)» در بخشي با عنوان «نقد شفاهي» آمده است. نقد و بررسي كتاب‌هاي«يك دسته گل دماغ پرور؛ نگاهي به كتاب دگرگوني رنگ، طرح و تزيين پوشاك ايرانيان»، « نقدي بر كتاب منار جام؛ كتيبه‌ها و نقوش تزييني و مفاهيم نمادين»، «شيرين شكر نمي‌شود؛ نگاهي به كتاب خمسه نظاميِ ميرزا عليقلي خويي»، «ديوارنگاري معاصر ايران»، «مروري بر كتاب ساختار درون متني طرح و نقش فرش دستباف ايران» و... در بخش «نقد تأليف» گنجانده شده است. همچنين نقد مريم صلح كننده سردرود بر كتاب «فرهنگ زيباشناسي» ترجمه محمدرضا ابوالقاسمي؛ نقد كيوان موسوي اقدم بر كتاب «مباني تاريخ هنر» ترجمه هادي آذري؛ نقد بنفشه مقدم بر كتاب «مد ومدرنيته» ترجمه ناصرالدين غراب؛ نقد علي اتحاد بر كتاب «هنر چه مي‌تواند باشد؟ درباره كتاب آن چه هنر است» ترجمه فريده فرنودفر و نقد كامران افشار مهاجر بر كتاب «بياني پيچيده براي فرايندي ساده؛ نقدي بر كتاب لياوت» ترجمه نسرين صدقيان، از  مطالب ارائه شده در بخش «نقد ترجمه» است. فصلنامه «نقد كتاب هنر» در بخش «نقد موجز» به ارائه مطلبي از سعيد رفيعي منفرد با عنوان «دو كتاب از يك نويسنده؛ نگاهي به دو كتاب درباره ديوارنگاري ايران» و مطلبي از دلارام كاردار طهران درباره كتاب «كتيبه‌ها و سنگ نبشته‌هاي ايران» پرداخته است. از نگاه اين فصلنامه، كتاب‌هاي«حقيقت در نقاشي»،«جوهر در چارچوب» و «كشفيات هيجان‌انگيز شاعر فرهنگي؛ مروري بر آثار استيون گرين بلات» به عنوان«شايسته ترجمه» انتخاب شده‌اند. «بررسي و شناخت آثار نقاشي ديواري در شهر تهران با رويكرد ساده‌نگاري» نوشته مهدي ابراهيمي لامع در بخش پاياني اين فصلنامه با عنوان «هنر پژوهي» آمده است. شماره‌ شانزدهم فصلنامه «نقد كتاب هنر» ويژه زمستان ۱۳۹۶ با سردبيري علي بوذري در ۲۶۸ صفحه و بهاي ۱۰ هزار تومان از سوي موسسه خانه كتاب منتشر شده است.   ]]> هنر Sat, 07 Apr 2018 09:45:54 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/259405/شماره-۱۶-فصلنامه-نقد-كتاب-هنر-منتشر انتشار کتاب جدیدی درباره عباس کیارستمی http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/259307/انتشار-کتاب-جدیدی-درباره-عباس-کیارستمی به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) بر اساس خبر رسیده، سیدعماد حسینی مسئول واحد پژوهش و انتشارات کمیته علمی و دانشگاهی سی‌و ششمین جشنواره جهانی فیلم فجر درباره فعالیت‌های این حوزه در جشنواره امسال گفت: کتابی حاوی مقالات تالیفی و ترجمه با موضوع سینمای عباس کیارستمی و سه گفت‌وگو با او  در حال آماده‌سازی است که در ایام برگزاری سی‌وششمین جشنواره جهانی فیلم فجر طی مراسمی در پردیس سینمایی چارسو و با حضور هنرمندان و سینماگران ایرانی و غیرایرانی رونمایی خواهد شد. به گفته مسئول واحد پژوهش و انتشارات کمیته علمی و دانشگاهی سی‌وششمین جشنواره جهانی فیلم فجر، این کتاب شامل هشت مقاله و سه گفت‌وگو است که برخی از مقالات و گفت‌وگوهای این کتاب حاصل کار پژوهشگران ایرانی و برخی نیز محصول صاحب‌نظران غیرایرانی است.  وی در توضیح بیشتر مطالب کتاب عنوان کرد: هر یک از مقالات این کتاب از زاویه‌ای متفاوت به بخشی از آثار عباس کیارستمی می‌پردازد به عنوان مثال در یک مقاله از خانم دکتر پاک شیراز استاد دانشگاه ادینبورو فیلم‌های کیارستمی از منظر جهان‌بینی اسلامی و شیعی تحلیل شده اند. حسینی افزود: در فرم و محتوای آثار عباس کیارستمی می‌توان به طور جدی رد پای مؤلفه‌های فرهنگی هویت ایرانی را جستجو کرد، با وجود این، آثار او، تماشاگران جهانی بسیاری را همراه و در جشنواره‌های مهم دنیا جوایز متعددی را دریافت کرده است. شاید بی‌مناسبت نباشد اگر بگوییم او شناخته‌شده‌ترین فیلمساز ایرانی در سطح جهان است که امیدواریم این کتاب گامی موثر برای پژوهش‌های گسترده‌تر درباره شیوه‌های فیل‌سازی و تفکر این شخصیت برجسته سینمایی کشورمان باشد.  مسئول واحد پژوهش و انتشارات کمیته علمی و دانشگاهی سی و ششمین جشنواره جهانی فیلم فجر در پایان گفت: در سی و پنجمین جشنواره جهانی فیلم فجر کتابی با عنوان «غربی‌زداییِ مطالعات فیلم» مشتمل بر ترجمه مقدمه، چهار مقاله و سه گفت‌گوی منتخب از کتابی با همین نام از انتشارات راتلج منتشر و رونمایی شد که امسال نیز نشستی تخصصی با همین موضوع و با حضور استادان مطرح دانشگاه‌های اروپایی برگزار خواهد شد که یکی از مولفان همین کتاب مهمان جشنواره امسال خواهد بود. سی و ششمین جشنواره جهانی فیلم فجر ۱۹ تا ۲۷ آوریل ۲۰۱۸ (۳۰ فروردین تا ۷ اردیبهشت ۱۳۹۷) به دبیری سیدرضا میرکریمی در تهران برگزار می‌شود. ]]> هنر Tue, 03 Apr 2018 11:56:27 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/259307/انتشار-کتاب-جدیدی-درباره-عباس-کیارستمی میرنوروزی و تکم‌گردانی در منابع کهن جایگاه ویژه‌ای دارند/متون کهن باید دستمایه نمایش‌های ایرانی شوند http://www.ibna.ir/fa/doc/longint/218594/میرنوروزی-تکم-گردانی-منابع-کهن-جایگاه-ویژه-ای-متون-باید-دستمایه-نمایش-های-ایرانی-شوند خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)- کوثر سامانی : عروسک‌های بومی ایران، یادآور آیین‌ها، باورها و سنت‌های کهن و دیرپای این سرزمین‌ به‌شمار می‌آیند و هرکدام یادگار زنان و دخترانی‌ هستند که با دستان هنرمند خود فرهنگ قومی را در دست‌ساخت‌های ساده خود منعکس می‌کنند. با وجود این اهمیت، ردپای آنها را در کمتر کتابی می‌توان یافت. همین امر بهانه‌ای شد تا سراغ یکی از پژوهشگران پرتلاش نمایش عروسکی برویم و ضمن جویا شدن دلایل بی توجهی پژوهشگران به بحث عروسک‌های بومی، از او درباره ردپای عروسک‌های ویژه نوروزی در منابع کهن سخن بگوییم و موضوع ثبت عروسک بومی بیرجند در یونسکو را پیگیری کنیم. پوپک عظیم‌پور، پژوهشگر حوزه آیین و نمایش عروسکی، عضو هیات علمی دانشگاه تهران و عضو کمیته پژوهش یونیمای جهانی است و سابقه تدریس در دانشگاه‌های هنر و سوره را دارد. «تکه و تکه‌چی قاصدان بهار»، «زیباشناسی عروسک»، «فرهنگ عروسک‌ها و نمایش‌های عروسکی آیینی و سنتی ایران» و «بوکه بارانه و هوله بارانی؛ عروسک‌های باران‌خواهی کردستان» برخی از آثاری است که او تاکنون تالیف و ترجمه کرده است. با وی در این زمینه به گفت‌وگو نشسته‌ایم. اندیشه پژوهش درباره نمایش عروسکی در ایران از کجا آغاز شد؟ شاید تا قبل از اینکه کتاب «نمایش در ایران» بهرام بیضایی بخشی را به طور مفصل به نمایش عروسکی در کنار دیگر گونه‌های نمایش ایرانیِ ثبت شده، اختصاص داد، به این دقت به این موضوع پرداخته نشده بود. نکته بعد این‌که تا پیش از قرن چهارم هجری ما نمی‌توانیم ردپایی از حضور عروسک‌ها در آیین‌ها پیدا کنیم، البته که جسته و گریخته در سیاحت‌نامه‌ها و سفرنامه‌ها به آنها اشاره شده است. مثلا ردپای نمایش عروسکی را  در برخی از اشعار می‌توان یافت. گاهی اوقات از نوع شعری که شاعران سرودند، این‌گونه استنباط می‌شود که نمایش را دیده‌ و با آن آشنا بودند. مانند دوبیتی معروف خیام که ما نمایشگران عروسکی همیشه به آن استناد می‌کنیم: «ما لعبتکانیم و فلک لعبت‌باز / از روی حقیقتیم نه از روی مجاز / یک چند در این بساط بازی کردیم / رفتیم به صندوق  عدم یک‌یک باز»  علاوه بر تعابیر حکمی، فلسفی یا عرفانی که از این شعر می‌کنند، استنباط می‌شود که خیام نوعی از نمایش عروسکی نخی که امروزه به نام خیمه شب بازی می‌شناسیم را نظاره کرده است. خیام شاهد این بوده که استاد عروسک‌بازی عروسک‌هایی را از صندوق درآورده و بر صحنه‌ای در جلوی چشم تماشاگران اینها را به بازی درآورده و بعد از اتمام نمایش آنها را دوباره به آن صندوق برگردانده است. در این دوبیتی لعبت‌باز مترادف عروسک‌باز و لعبت‌ها نیز به عروسک‌ها اطلاق می‌شود. می‌توان استنباط کرد که خیام اینگونه نمایشی را دیده ولی از آن استنباط فلسفی و حکمی خودش را داشته است. هرچه‌ به دوران جدیدتر می‌رسیم در سفرنامه‌های خارجی‌ها و سفرای فرهنگی کشورهای مختلف که در ایران بودند، ردپای نمایش عروسکی را می‌بینیم. شاید بتوان گفت این سیاحان دِین بیشتری نسبت به مردان فرهنگی و مردمان فرهنگی کشور خودمان داشتند. چراکه حداقل این گونه نمایش را ثبت کردند و ما الان می‌توانیم به انواعی از نمایش‌های پهلوان کچل خیمه‌شب بازی در سفرنامه‌ها یا گزارش‌های که اوژن اوبن، سفیر فرهنگی فرانسه یا خوچکو، ایرانشناس لهستانی و بسیاری دیگر از ایرانشناسان داده‌اند، دسترسی داشته باشیم. در دوران معاصر، بیضایی این کار را دقیق و مفصل انجام داد ولی بعدها از سال 1350 که نمایش عروسکی در دانشگاه تهران به‌عنوان یک رشته دانشگاهی تاسیس شد در خلال رساله‌ها و پایان‌نامه‌های دانشگاهی توجه دانشجویان و اساتید به نمایش بومی و حتی نمایش معاصر عروسکی جلب شد و به هر حال برخی از استادان همچون زنده‌یاد جواد ذوالفقاری، زنده‌یاد کشاورزی و  بهروز غریب‌پور تحقیقاتی درباره نمایش عروسکی ایرانی انجام دادند و بعدها بنده فرهنگ‌نامه‌ای را براساس تمامی تحقیقاتی که همه استادان انجام داده بودند و تحقیقات میدانی  خودم که حاصل پانزده سال تحقیق و پژوهش است تحت عنوان «فرهنگ‌ عروسک‌ها و نمایش‌های عروسکی آیینی و سنتی ایران» تدوین کردم که سال 89 چاپ شد. در دوره‌ای تحقیقات و پژوهش‌هایی درباب نمایش عروسکی ارائه شد که نمونه‌های برجسته آن همانطور که اشاره کردید کار آقای بیضایی و غریب‌پور است، چرا بعد از آن آثار شاخصی در این حوزه نداریم؟ چرا پژوهش‌های جدی درباره نمایش عروسکی صورت نمی‌گیرد؟ متاسفانه نمایش عروسکی یک گونه غریب است هرچند که در اغلب نقاط مختلف دنیا این گونه نمایش یکی از گونه‌هایی است که همپای انواع نمایش‌ها به آن پرداخته شده است اما در ایران نمایش عروسکی مهجور باقی مانده باتوجه به اینکه سه دانشکده نمایشی این رشته را در دوره کارشناسی تدریس می‌کنند و اخیرا چهارسالی است که در دانشگاه تهران دوره کارشناسی ارشد این رشته هم برگزار می‌شود. عدم توجه پژوهشگران و یا عدم علاقه آنها می‌تواند علت این ضعف باشد. بعد از تحقیقات و ترجمه‌ها و تالیفات استادانی که نام بردم شکاف عمیقی چه به لحاظ ترجمه و چه به لحاظ گردآوری پیش آمد. این غفلت‌زدگی هم به دانشگاه و آکادمی‌های ایران برمی‌گردد و هم عدم توجه از طرف بخش‌های فرهنگی کشور به این گونه نمایشی. به‌طور صریح‌تر مجموعا در جامعه عروسکی ایران افراد کمی به امر پژوهش و تالیف و ترجمه علاقه‌مندی نشان می‌دهند. آیا کمبود منابع در این حوزه به کم‌کاری پژوهشگران نمایش عروسکی کمک کرده است؟ دقیقا. کمبود منابع یکی از آسیب‌های اصلی برای این رشته است. البته که درباره تالیف همچنان که گفتم در بخش‌های پایان‌‌نامه یا رسالاتی که تدوین می‌شود به بعضی از مدارک نمایش‌های بومی دسترسی داریم ولی متاسفانه چون توجه ویژه‌ای به این بخش نشده و یا تشویق‌های ویژه‌ای نشده بازخورد خوبی نداشته است. فرهنگ‌نامه‌ای که من تدوین کردم در 700 صفحه تمام شد اما اگر آرشیو هنرهای نمایشی، آرشیو دقیق و زنده‌ای بود و از این گونه نمایشی قدر می‌دانست، آرشیو پرباری را جمع‌آوری می‌کرد. اگر دانشگاه آرشیو و اسناد را گردآوری می‌کرد حتما این کتاب می‌توانست هفت هزار صفحه باشد یعنی من از حدود 20 سال پیش که شروع به تحقیق کردم بسیاری از استادان و منابع باارزش از بین رفته بودند، از سوی دیگر آرشیو و کتابخانه‌ها چیز زیادی نداشتند. با وجود این معتقدم دلیل اصلی کم‌کاری پژوهشگران این حوزه، نه کمبود منابع که غفلت‌زدگی خود ماست. نقش عروسک در ایران باستان چقدر پررنگ بوده است؟ و امروزه چه پیوندی با نمایش‌‌های ایران باستان دارد؟ عروسک در تمدن ایرانی و فرهنگ و زندگی مردمان ایران‌زمین نقش بسیار عمده‌ای داشته همچنان که در بسیاری از نقاط جهان عروسک یا پیکره‌ها این کارکرد را داشتند. برای مثال می‌توان به پیکره‌های باران‌ساز یا تمنای باران اشاره کنیم. شروع این آیین به دوران کهن و ایران باستان برمی‌گردد و بعدها در دوران اسلامی نیز به صورت عروسک‌های باران‌خواهی بوکه بارانه کردستان  و چمچه‌گلین مناطق آذری‌نشین ظهور پیدا می‌کند. در میان بسیاری از عشایر و قوم‌های ایرانی همراه با کودکی که تازه متولد می‌شود پیکره‌ای را به‌عنوان همزاد در گهواره‌اش قرار می‌دهند تا کودک از چشم شور و نظرهای بد در امان باشد، بعدها عروسک تبدیل می‌شود به عروسک بازی بچه و در بعضی از جاها گزارش شده عروسک را به مرور در سطوح بلندتری قرار می‌دهند تا کودک وقتی راه رفتن یاد گرفت خودش عروسک را بردارد. در بسیاری از شهرهای ایران رسم بر این بود، وقتی دخترشان را به خانه بخت بفرستند، با او عروسکی همراه می‌کنند تا هم بازیچه دختر باشد، هم سنگ‌صبور و همراهش و هم‌ به تمثیل نشان از اینکه همراه عروس خودمان عروس دیگری هم فرستادیم تا شما هوو برای عروس ما نیاورید. بعدها عروسک‌ها را در آیین‌های بلاگردانی می‌بینیم. در چهارشنبه آخر سال در مناطقی از کردستان عروسک‌هایی به نام ولیکان درست می‌کنند و بچه‌ها در این روز برای دفع نحوست و بیماری این عروسک‌ها را در آتش می‌اندازند. از عروسک‌ها برای شفاخواهی نیز استفاده می‌شوند. در نقاط مختلفی از ایران آش معروفی به نام آش ابودردا طبخ می‌شود که در هنگام پخت آش از خمیری که با آن رشته درست می‌کنند، دو عروسک درست می‌کنند به تمثیل از ابودردا و همسرش، ابودردا از صحابه پیامبر(ص) بوده که به دلیل آنکه بیشتر سال را در بیماری به سر می‌برده به پدر درد معروف شده است. این سنت را ایرانی‌ها اینگونه در زندگی جاری کردند که اگر در خانه‌ای بیماری باشد و این بیماری طولانی شود برای درخواست شفا و صحت و سلامت آشی را دست‌جمعی می‌پزند و این پیکره‌ها را در آش می‌اندازند و جالب است بعد از آنکه آش پخته شد آن را در میان همسایگان تقسیم می‌کنند و این پیکره‌ها از کاسه آش هرکسی که بیرون بیاید، موظف است آن را به آب بسپارد و اورادی را بخواند. به این ترتیب می‌بینیم از ایران باستان تا به امروز عروسک‌ها کاردکردهای متنوع و گوناگونی از تولد  زندگی و حتی مرگ را  در زندگی مردم داشته‌اند. آیا این آیین‌های کهن دستمایه نمایشنامه‌های معاصر می‌شوند؟   متاسفانه بسیار کم به گنجینه عظیم فرهنگ عامیانه، قومی و اساطیر قدرتمند رجوع می‌کنیم. گاه تاسف‌بار است که غربی‌ها از آثار کلاسیک ادبیات ما دست به خلق آثاری می‌زنند و خود ما که ایرانی هستیم به‌ندرت و گاه با اکراه به سراغ ادبیات کهن ایرانی می‌رویم. این دامن‌گیر نمایش عروسکی نیز هست. شاید بشود گفت اصلی‌ترین منبعی که نمایشگران دوست دارند سراغ آن بروند شاهنامه فردوسی است ولی هرگز یا خیلی کم دیده شده سراغ نظامی، عطار و یا اساطیر قدرتمند ایرانی چون تیشتر و آناهیتا بروند. یک جور غفلت‌زدگی در این میان وجود دارد. جهان، نمایش عروسکی ما را به خیمه‌شب بازی می‌شناسد اما متاسفانه ما درباره خیمه‌شب‌بازی پژوهش‌های اصیل و برجسته‌ای نکرده‌ایم. در یک برهه‌ای برخی از استادان چون بیضایی به این امر توجه کردند اما بعد از یاد رفته است. عدم توجه، سهل‌انگاری، عدم علاقه همه موجب این کم کاری شده است. گاهی وقت‌ها در بین اهالی تئاتر و تئاتر عروسکی می‌بینیم که اساطیر یونانی را بهتر از اساطیر ایرانی می‌شناسند. در حالیکه شخصیت‌های قدرتمندتری در اساطیر ما تجلی کرده‌اند که می‌توانند دستمایه نمایش عروسکی قرار بگیرند. در کل مجموعه‌ای از عوامل از بی‌توجهی گرفته تا کم‌کاری و غفلت می‌تواند موجب کم‌کاری پژوهشگران این عرصه باشد. از متون کهنی که می‌تواند دستمایه نمایش باشد، مثل تیشتر یشت‌ها یا نمایش‌های آیین مزدایسنا و یا میرنوروزی بگویید، چقدر ما می‌توانیم از این منابع برای نمایش‌های ایرانی استفاده کنیم؟ از میان منابع کهن یادگار زریران، ارداویراف‌نامه، کتاب‌هایی با عنوان خدای نامک‌ها، هزار افسان‌ها که اکنون به‌عنوان هزار و یکشب به دست ما رسیده است، سندبادنامه‌ها، بختیارنامه‌ها و سمک عیار که شاید یکی از متونی است که هرچند در قرن ششم و هفتم تالیف شده ولی مهجور باقی مانده است، همه می‌توانند دستمایه نمایش قرار گیرند. حدود چهار سال پیش زنده‌یاد ذوالفقاری نمایشی را به صورت ماسک - بازیگر برپایه سمک عیار به روی صحنه برد. ولی در حال حاضر می‌بینیم که صنعت فیلم‌سازی هالیوود هری‌پاتر را تولید می‌کند و ما بیشتر از آنکه سراغ متون کهن خود برویم و جوانان ما بیشتر از آنکه اشتیاق داشته باشند حماسه‌های پهلوانان ایرانی را بخوانند و بشناسند در انتظار نسخه‌های جدید هری‌پاتر هستند در حالی که کتاب سمک‌ عیار بسیار غنی‌تر و اعجاب برانگیزتر از هری‌پاتر است. شاید به دلیل آنکه کار کردن بر متون کهن سخت است و به زبان ساده‌تر برگردانده نشده و یک فرآیند سختی را ‌می‌خواهد که ترجمان امروزی شود، سراغش نرفتند و گاهی‌ اوقات هم مسائل مادی و تکنیکال موجب این بی‌توجهی می‌شود. والت دیزنی به راحتی می‌تواند بر پایه  داستان‌های عامیانه اروپایی و داستان پریان سیندرلا و سفیدبرفی و زیبای خفته تولید کند در حالیکه نمونه‌های شاعرانه‌تر و غنی‌تر آن را در فرهنگ و ادبیات خود داریم اما به آنها مراجعه نمی‌کنیم و با وجود اینکه تکنولوژی آمده، باز می‌بینیم محصولاتی که بیرون می‌آید بی‌توجه و بی‌وفا به گنجینه عظیم فرهنگ عامه و فرهنگ کهن اساطیری ماست. فرهنگی  که به ما رسیده و باید حفظش کنیم و به‌ آیندگان بدهیم. باتوجه به اینکه در ایام نوروز هستیم درباره میرنوروزی که یک نمایش باستانی محسوب می‌شود، توضیح دهید؟ در کتاب‌ها چقدر به میرنوروزی و تکم‌گردانی که از آیین‌های پیشواز نوروز محسوب می‌شود، اشاره شده است؟ یکی از معروف‌ترین عروسک‌هایی که با نوروز نسبت دارد، عروسک قوم آذری به نام تِکه است که جزو آیین‌های باستانی ایرانی محسوب می‌شود. تکه گردانی آیینی برای آماده شدن و پیشواز بهار بوده و به‌عنوان آیین‌های پیش‌بهاری شناخته می‌شده است. محور و مرکز این آیین با یک عروسک شکل می‌گیرد. در چهل یا پنجاه روز مانده به رسیدن بهار در مناطق آذری‌نشین منتظر آمدن یک پیغام‌آور و خبر رسان هستند که همراه با عروسک یا پیکره‌ای که به شکل بُز است به منطقه می‌آید و با ورود این پیغام‌آور مردم دلشاد می‌شوند که بهار و نوروز نزدیک است و زمین در حال بیدار شدن از خواب است. بُز در اساطیر ایرانی نمادی از باروری است، به دلیل چُست و چالاکی‌ و قوی بودنش در بین دامداران از احشام محبوب است. اینکه از مواقع و مراتب سخت هم به راحتی عبور می‌کند، سمبل این آیین قرار می‌گیرد. با ورود یک پیام‌آور همراه با رقصاندن یک پیکره که حامل نشانه‌های باروری و حیات دوباره است، نوید فرارسیدن بهار داده می‌شود. پس این برای مردم منطقه بسیار ضروری بوده است. تکه گردانی یک آیین تک‌نفره بوده که روایتگری یا به تعبیر ما عروسک‌گردانی عروسک چوبی را می‌رقصانده و آرزوی سلامت و خیر و برکت می‌کرده و به اهالی منطقه مژده بهار را می‌داده است و اهالی چون چشم‌ انتظار بودند، دوست داشتند انعامی را برای او آماده کنند. خیر و برکت و دعایی که این پیام‌آور می‌کرد برای مردم مقدس بوده است. خوشبختانه این آیین هم در سال 91 ثبت ملی شده و خوشحالیم از اینکه بالاخره با ثبت میراث فرهنگی آن مناطق موظف شدند در تداوم و بقای این آیین تلاش کنند. امیدواریم با توجه به اینکه رقبای زیادی در کشورهای اطراف چون آذربایجان دارد، به ثبت جهانی یونسکو برسد. و میرنوروزی... میر نوروزی از دیگر آیین‌های ویژه نوروز است. این مراسم از آیین‌هایی است که در سال نو و در بهار انجام می‌شود و به یکی از آیین‌های قربانی اشاره دارد که در سرتاسر جهان به طرق مختلف انجام می‌شده است. اینکه در پنج روز از سال حکام امور مملکت را به یک میر دروغین می‌سپردند و آن میر با اشراف به اینکه در آن پنج روز هر کاری را می‌خواهد می‌تواند انجام دهد و به‌عنوان زبان حال مردم و یک منتقد قهرمان می‌تواند در آن پنج روز تمام ظلمی را که در 360 روز گذشته شده به مسخره بگیرد و به داوری بگذارد با علم به اینکه بعد از پنج روز عمر او به سر خواهد آمد. بخش  شاعرانه قضیه این است که این قهرمان می‌داند که شهید خواهد شد اما حرف خود را می‌زند. میرنوروزی یکی از آیین‌های کم‌نظیر است که مشابه آن در بسیاری نقاط جهان هم انجام می‌شود و در ایران در مناطق کردنشین به میرنوروزی و در برخی نقاط ایران به کوسه برنشین معروف است که در آنجا هم شخصی را که کوسه است، سوار بر الاغی می‌کنند و او اختیار این را دارد که وزیر چپ و راستی انتخاب ‌کند و وزرای واقعی مملکت را به همراه حاکم و ظلم و نارسایی‌هایی که هست، در کسوت لباس طنز و شوخی به سخره بگیرد و بعد از پنج روز با خیال راحت به استقبال مرگ می‌رود چون می‌داند در راه ظلم‌خواهی قربانی خواهد شد. در کتاب‌ها به این موارد (تکه گردانی و میرنوروزی) بیشتر از موارد دیگر اشاره شده است. اخیرا هم کتابی را با عنوان «تکه و تکه‌چی، قاصدان بهار» تالیف کرده‌ام که برای انتشار آن را به سازمان میراث فرهنگی سپرده‌ام. درباره عروسک‌های دیگر که در نوروز و پیش از آن کاربرد داشته است و منابع به آن اشاره کرده‌اند می‌توان به آش ابودردا اشاره کرد که در چهارشنبه‌سوری برای رفع نحوست هنگام خانه تکانی انجام می‌دهند و همراه آن عروسک‌ها را به آب روان می‌دهند تا بدی‌ها و نواقص دفع شود. عروسک‌های ولیکان کردها، گلین بالای قوم آذری که آنها هم عروسک‌های پارچه‌ای را می‌سازند و بچه‌ها موظفند اینها را به دورترین نقطه روستا ببرند و بدون اینکه به پشت سر خود نگاه کنند عروسک را رها کرده و به روستا برمی‌گردند و همراه این عروسک آرزوی خوشبختی و سعادت و دور شدن نحوست از خانواده می‌کنند. آیا این نماد بز می‌تواند برگرفته از منظومه درخت آسوریک باشد؟ بله؛ این نماد به این منظومه نیز ارتباط پیدا می‌کند. منظومه درخت آسوریک در میان اهالی تئاتر جزو اولین متونی است که دیالوگی بین دو شخصیت درمی‌گیرد. جالب است که این تقابل دو نمود از دو شیوه زندگی دامداری و کشاورزی است. بز نمادی از زندگی دامداری و درخت نمادی از زندگی کشاورزی یا برزیگری است که هر کدام در این مناظره شروع می‌کنند به مناظره و محسنات خود را به رخ کشیدن. یکی از متونی است که ترجمه‌های روان و حتی قابل فهم برای کودکان به بازار آمده است. در پایان از طرح احیای عروسک‌های بومی بیرجند و ثبت آن در فهرست جهانی یونسکو بگویید. این ایده از چه زمانی مطرح شد؟ احیای عروسک‌های دتوک منطقه سربیشه حسین آباد در بیرجند(خراسان جنوبی) از دل پروژه‌ای به نام ترسیب کربن که تعدادی از فعالان محیط‌زیست انجام می‌دادند، مطرح و پیگیری شد. عروسک‌هایی که در طول زمان از خاطره جمعی پاک شده بودند. این گروه با شناسایی عروسک‌های بومی و تشویق به ساخت و احیای دوباره آن به فکر هم‌افزایی یا توانمندسازی زنان منطقه افتادند تا با این کار به معیشت این زنان کمک کنند. برای رسیدن به این هدف با مادربزرگ‌ها و گیس‌سفیدان صحبت کردند تا اینکه کم کم این خاطره زنده و عروسک‌ها ساخته شدند. به مرور افراد یادشان می‌آمد که این عروسک‌ها چه لباسی برتن داشتند یا سربندها چه بود تا اینکه شکل و شمایلی پیدا کردند و با همکاری کارشناس میراث فرهنگی، لیلا کفاش‌زاده و موسسه آوای طبیعت به مدیریت افسانه احسانی و بنده هم به‌عنوان کارشناس پژوهشی در  دفتر ثبت آثار میراث فرهنگی پرونده‌ای تشکیل داده شد و با حمایت دکتر نظری و دیگر دست‌اندرکاران خوشبختانه توانستیم روش ساخت عروسک دتوک را به‌عنوان یک میراث ناملموس در فهرست میراث فرهنگی کشور ثبت ملی کنیم و در هفته جهانی کودک در مهرماه 93 از پرونده ثبت ملی این عروسک بومی رونمایی شد و در حال حاضر در راه تشکیل پرونده برای ثبت در فهرست آثار ناملموس فرهنگی یونسکو است.   از میان گونه‌های نمایش سنتی ایران خیمه‌شب بازی را در بیشتر نقاط جهان می‌شناسند. ولی متاسفانه با وجود اینکه عروسک در زوایای مختلف فرهنگ و زندگی ایرانی‌ها نقش به‌سزایی داشته هنوز نتوانستیم خیمه‌شب بازی را ثبت یونسکو کنیم. احیای عروسک‌های خراسان جنوبی(دتوک) که از چند روستای دورافتاده و محروم ایرانی پیدا و احیا شدند ما را دچار شعف کرد و تصمیم گرفتیم از هر فرصت و رسانه‌ای استفاده کنیم تا اهمیت آنهارا بیان و  رقبای غربی بی‌هویت مانند باربی را از میدان به در کنیم. حتا اینها می‌توانند جایگزین عروسک‌های ملی ایران شوند. نقدی که ما به این دو عروسک (دارا و سارا) می‌کنیم، این است که می‌گوییم عروسکی که در خارج ایران تولید می‌شود و فقط به اعتبار اینکه ما چارقدی یا لباس محلی را برتنش می‌کنیم، نمی‌تواند عروسک ملی نام بگیرد.  به لحاظ فرم‌شناسی و زیبایی‌شناسی این عروسک‌ها هیچ‌کدامشان به قومیت‌های ایرانی تعلق ندارند. درحالیکه عروسک‌های خراسان جنوبی دست‌ساز مردم آن منطقه است. زیبایی‌شناسی زنان و کودکان بومی منطقه در این عروسک‌ها قابل مشاهده است. لباس و نوع سربند، اصیل متعلق به آن منطقه است و شگفتی بزرگ دیگر اینکه بخشی از فرهنگی که به فراموشی سپرده شده بود با همت یک عده جوان غیور ایران‌دوست و با احیای این عروسک‌ها زنده شد. در لیست میراث فرهنگی عروسک‌های بومی هیچ جایی نداشتند. مسوولان این سازمان دلیل ثبت امری به نام عروسک را نمی‌پذیرفتند. اما وقتی این تلاش‌ها را دیدند و خود عروسک‌ها را از نزدیک مشاهده کردند جادوی عجیبب این عروسک‌ها آنها را جذب کرد.  از آن‌جایی که این عروسک‌ها از مواد طبیعی ساخته می‌شوند و  دست‌ساز اصیل منطقه‌اند و در کنار ساخت آنها لالایی‌ها، داستان‌ها و پوشاک منطقه دوباره احیا شده است، اهمیت زیادی دارند و با احیای دوباره دتوک خاطره جمعی قوم دوباره مرور می‌شود. در روز جهانی کودک ثبت ملی این عروسک‌ها را رونمایی کردیم و آنجا وقتی که اهالی میراث فرهنگی فیلمی را که همکارانم تهیه کرده بودند، دیدند علاقه‌مند شدند که این را به‌عنوان پروژه و فعالیتی در رده‌بندی بست پرکتیس از طرف ایران به یونسکو معرفی کنند. برای اینکه از ایران تا الان یا پرونده‌های در حال خطر گزارش شده که باید محافظت شوند یا تنها معرفی آثار ملموس و ناملموس است. اما در رده‌بندی سازمان یونسکو عنوان بست پرکتیس هم هست اینکه در کمتر از یکسال این پروژه جواب داده هزاران نوع از این عروسک ساخته می‌شود و در جشنواره‌های مختلف به معرض نمایش و فروش گذاشته می‌شود و نکته جالب اینکه برخی اوقات خانواده‌ها برای خرید آنها مقاومت می‌کنند اما کودکان آنها را به آغوش می‌کشند و انتخاب می‌کنند و این پیروزی بزرگی است. یک عروسک ساده با یک سوزن‌دوزی زیبا که محصول دوخت و دوز یک زن مهجور روستایی است که از سود حاصل از فروش آن توانسته وام خود را بپردازد. توانسته خرج تحصیل فرزندش را تامین کند و کمک خرج خانواده و در کنار شوهرش علاوه بر وظایف روزمره با خلق اثری هنری دارای اعتماد به نفس شود از دیگر مزایای احیا و ساخت دوباره دتوک است. با این کار اهالی روستا شوق دوباره‌ای پیدا کردند. روش ساخت  این عروسک‌ها در پرونده بست پرکتیس در حال تدوین است و امیدواریم با حمایت سازمان میراث فرهنگی و رسانه‌ها و فرهنگ دوستان ایرانی در یونسکو به ثبت برسد. ]]> هنر Fri, 30 Mar 2018 09:44:35 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/longint/218594/میرنوروزی-تکم-گردانی-منابع-کهن-جایگاه-ویژه-ای-متون-باید-دستمایه-نمایش-های-ایرانی-شوند نقش ما در دنیای امروز بازتاب هویت ماست http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/259205/نقش-دنیای-امروز-بازتاب-هویت-ماست به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)- جمشید مشایخی در پیامی که به مناسبت 7 فروردین و روز ملی هنرهای نمایشی نوشت آورده است:   از من خواستند چند کلمه‌ای به مناسبت روز نمایش بنویسم تا شاید یادگاری برای آنها که تک تک سلول‌های تنم با عشق به آنها زنده مانده‌اند، همه آن‌هایی که در طول شصت سال با تماشای ده‌ها و ده‌ها انسانی که زاییده تخیل نویسنده‌ها، کارگردان‌ها و من بازیگر بوده‌اند را به زندگی خود راه دادند و با قدم گذاشتن به دنیای آنها زوایای پنهان و آشکار بشری را تجربه کرده‌اند. و من همیشه در آن لحظات غایب بوده‌ام. بله، من بازیگر همیشه تنها هنرم غیب شدن در صحنه و تبدیل شدن به انسان دیگر بوده است، هربار در هیبتی یا مسلکی یا مسندی. خب، این زندگی همه ما آکتورهاست که هراز چندگاهی در قالبی نو سر کنیم تا بتوانیم زیر و بم غم ها، شادی ها و آرزوهای بشر خاکی را گاهی همچون غمنامه ای که بر صفحه روزگار نقش بسته و گاه همچون مجنونی که با نمایش اشتباهات انسانی خنده می گیرد بر روی صحنه زندگی کنیم. گفتم من همیشه غایب بوده‌ام. شاید این شعبده بازی بود که در هر غیب شدن یکبار دیگر باید تلنگری به گوشه‌ای از زندگی انسان زده می‌شد تا در خلق‌الساعه‌ای از دنیای ابری اش به جهان روشنایی هدایت شود و در آیینه صحنه خود را بیابد. شاید ما نمایشگران لعبتکانی هستیم که نقش‌های فلک لعبت باز را اینجا و آنجا زنده می‌کنیم تا در حین غیبت تبدیل به هزار کس و هیچکس شویم. آنچه بر پیشانی هر نمایشگر نوشته شده صادر کردن شناسنامه‌هایی با مهرهای رنگی است که هر رنگ آن حکایت از کاراکتری دارد که یا دوستش می‌داریم یا دوستش نمی‌داریم، آنکه دوستش داریم در قلبمان جای گرفته و به تلطیف روحمان نشسته و آنکه مهرش بر جانمان ننشسته همچون مفیستویی در ذهنمان خانه کرده تا هشداری باشد در راه زندگیمان. امروز به همت جوانان پرشور و هنرمندان راستین کشورمان هنر نمایش سربلند، سر از تاریخ این هنر در آورده و آنچه را که نسل های پیشین کاشته اند با پایبندی به فرهنگ ملی و بکارگیری دانش و فنون هنری به خوبی درو می‌کنند و خاک صحنه از تن پیشینیان می‌روبند. آرزو می‌کنم چراغ صحنه‌های نمایش این آب و خاک همیشه روشن باشد و فرزندان این سرزمین در همه زمینه‌های علمی، فرهنگی و هنری سر افراز باشند. هنر ما هویت ماست و نقش ما در دنیای امروز بازتاب هویت ماست. ]]> هنر Tue, 27 Mar 2018 08:28:32 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/259205/نقش-دنیای-امروز-بازتاب-هویت-ماست ثمر سفير انتشارات اميركبير شد http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/258992/ثمر-سفير-انتشارات-اميركبير به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)، آكادمي ثمر كه از سال 1389 توسط محمدرضا ژيان با هدف آموزش هنرجويان تئاتر كار خود را آغاز كرده است، 25 اسفند با شعار «تئاتر آگاهي؛ آگاهي كتابخواني» اختتاميه هفتمين دوره خود را برگزار كرد. انتشارات اميركبير كه يكي از مهمترين حاميان فرهنگي و معنوي اين جشنواره بود ( 17 تا 25 اسفند) بواسطه حضور گرم و پررنگي كه در اين جشنواره داشت به اذعان برگزاركنندگان جشنواره،سبب دلگرمي اهالي تئاتر شد.  اين حضور  سبب شد تا گروه هاي تئاتري ثمر بپذيرند تا سفيران انتشارات اميركبير براي كتابرساني به مناطق محروم باشند. در اين طرح با كمك خيرين و مساعدت انتشارات اميركبير كتاب‌هاي اين نشر در حوزه‌هاي گوناگون به علاقه مندان كتاب كه در اقصي نقاط كشور زندگي مي كنند و توان خريد كتاب را ندارند توسط ثمري‌ها كتاب‌هاي مورد علاقه خود را دريافت خواهند. ]]> هنر Sat, 17 Mar 2018 10:48:18 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/258992/ثمر-سفير-انتشارات-اميركبير «پاراگراف» چهاردهم با یاد ثریا قاسمی منتشر شد http://www.ibna.ir/fa/doc/book/258894/پاراگراف-چهاردهم-یاد-ثریا-قاسمی-منتشر به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)،‌ ماهنامه هنرهاي نمايشي «پاراگراف» در هر شماره،‌ به سراغ چهره‌‌ای تاثیرگذار در سینما می‌رود و با اختصاص بیشترین صفحه‌ ها به او، گفته‌ها، نکته‌ها، حرف‌هایی که نزده و خاطراتی را که تعریف نکرده، به گوش مخاطبان  می‌رساند. شماره چهاردهم این نشریه، ویژه بهمن و اسفندماه 96  با پرونده‌ای برای ثریا قاسمی با نگاهی به زندگی و آثار او و با نوشتاری از جمعی از بازیگران، کارگردانان و دیگر سینماگران درباره این هنرمند به صاحب‌ امتیازی و مدیر مسئولی بهاره برهانی و سردبیری محمدرسول صادقی منتشر شده است. پرونده‌ ویژه‌‌ این شماره «پاراگراف» به «ثریا قاسمی» اختصاص دارد. این پرونده با عنوان «نادره‌ای هنوز ثریا»، نگاهی به آثار و زندگی این هنرمند سینمای ایران انداخته است. «بعضی آدم‌ها از جنس صدا و نگاه هستند؛ کافی است حسی (لبخند یا بغض) از چهره‌شان عبور کند، با خلوص تمام آن را بروز و ظهور می‌دهند؛ مصداقش همین ثریاست» آغاز متن بهاره برهانی، مدیر مسئول این ماهنامه درباره ثریا قاسمی است که با عنوان «نادره‌ای هنوز ثریا» کار شده و «سوختیم اما سلام» عنوان سخن سردبیر ماهنامه، محمد‌رسول صادقی است که در این مطلب و آستانه دو سالگی «پاراگراف»، به سوال‌های احتمالی پیرامون این ماهنامه پاسخ داده است.   در این شماره از «پاراگراف» یادداشت‌ها و دلنوشته‌هایی از دکتر اکبر عالمی با عنوان «پراثر و پرثمر»، خسرو سینایی با عنوان «همکاری خوب با یک همکار خوب»، مهدی صباغ‌زاده با عنوان «جز خوبی از او ندیده‌ام»، حمید لبخنده با عنوان «در پناه تو و در قلب من»، حسن فتحی با عنوان «الگوی تعادل»، محمدمهدی عسگرپور با عنوان «با تمرکز و بی‌حاشیه»، کامبیز دیرباز با عنوان «مثل یک مادربزرگ واقعی»، کتایون ریاحی با عنوان «آرامش برای دیگران»، محمدعلی سجادی با عنوان «شمایل زن ایرانی»، دکتر محمود عزیزی با عنوان «بانوی دل‌پسند»، دکتر محمدهادی کریمی با عنوان «مرزی به اندازه یک پلک زدن»، محمد مهدی دادگو با عنوان «پس از شصت سالگی»، اصغر هاشمی با عنوان «آوارزهای مادرانه»، یدالله صمدی با عنوان «برق چشم‌هایش»، منوچهر شهسواری با عنوان « کوه‌ها چه سبز بود، چه کبود – پیش تیشه فرهاد هیچ بود»، منوچهر والی‌زاده با عنوان «دنیای محبت»، میکائیل شهرستانی با عنوان «بزرگ‌ترین فداکاری خانم بازیگر»، صدرالدین شجره با عنوان «فریادرس»، ابراهیم وحیدزاده با عنوان «نسل بی‌تکرار» و علیرضا افخمی با عنوان «بانوی سخت‌کوش» درباره ابعاد شخصیتی و آثار سینمایی، تلویزیونی و تئاتری ثریا قاسمی منتشر شده است.   «زود پیر شدم» عنوان گفت‌وگوی مفصل محمدرسول صادقی با ثریا قاسمی است که از بخش‌های اصلی این شماره از پاراگراف است و در بخش‌های دیگری از این شماره گفت وگویی مجازی با بنفشه برفراز تنها فرزند دختر ثریا قاسمی که ساکن آلمان است و بهروز برفراز سومین و کوچکترین فرزند ثریا قاسمی صورت گرفته که در آن به ابعاد خانوادگی و شخصی این چهره ماندگار پرداخته شده است.   علاوه بر این عکس‌های کمتر دیده شده یا دیده نشده‌ای از زندگی شخصی و حرفه‌ای وی در بخش پایانی و آلبوم خاطرات این شماره از «پاراگراف» به چاپ رسیده است.   ماهنامه هنرهاي نمايشي «پاراگراف» با صاحب‌ امتیازی و مدیرمسئولی بهاره برهانی و سردبیری محمدرسول صادقی در 80 صفحه و با قيمت 9000 تومان منتشر شده است.               ]]> هنر Wed, 14 Mar 2018 09:29:36 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/book/258894/پاراگراف-چهاردهم-یاد-ثریا-قاسمی-منتشر آخرین محفل «در حلقه رندان»سال 96 برگزار شد http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/257556/آخرین-محفل-حلقه-رندان-سال-96-برگزار به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) به نقل از سپهر سوره هنر؛ یکصد و چهل و چهارمین محفل طنز «در حلقه رندان» شب گذشته-یکشنبه 20 اسفند - در تالار سوره حوزه هنری برگزار شد.  در آخرین محفل طنز ادبی «در حلقه رندان» امسال با اجرای داریوش کاردان عبدالله مقدمی به معرفی کتاب «لب خط قرمز» نوشته اسماعیل امینی منتشر شده در انتشارات سوره پرداخت. وی موضوع این کتاب را انتخابات سیاسی و وعده دادن های مسئولین عنوان کرد.  در ادامه این نشست یاسمن حسینی شعری را درباره مسائل مربوط به ازدواج و تشکیل زندگی مشترک خواند. حمید اسماعیل نفر چهارمی بود که شعری را درباره ترافیک خواند.  ناهید نوری نیز در ادامه یک شعر طنز را تقدیم حاضران کرد. مهدی فرج اللهی نوازنده و طنز پرداز کشورمان در بخش بعدی به اجرای دو قطعه موسیقی پرداخت. علیرضا لبش، شهزاد اسماعیلی نفرات دیگری بودند که در این محفل به شعرخوانی پرداختند. روح الله احمدی مجموعه طنز «شیرین بیان» را که منتخبی از اشعار طنز شاعران جوان و به کوشش محمدعلی قربانی منتشر شده است، معرفی کرد و به خوانش یک ترکیب بند پرداخت.سیامک روشن، حجت الاسلام و المسلمین حسینی شعر «خوش اقبال» را در نقد کسانی که اصرار بر ناشاد کردن مردم دارند، خواندند. پس از آن اسماعیل امینی طنز پرداز و شاعر شناخته شده کشورمان به شعرخوانی از مجموعه «لب خط قرمز» پرداخت.    سید امیر سادات موسوی نوبت بعدی خوانش شعر این محفل را به خود اختصاص داد.  اکبر کتابدار کارشناس و طنزپرداز کشورمان طبق روال هر ماه توضیحاتی را درباره فنون و شیوه های طنزپردازی ارائه کرد. وی در آستانه نوروز 97 درباره پیام آوران شادی در ادبیات و سنن ایرانی گفت: امیران نوروزی پنج روز آخر سال را در اواخر آبان اضافه می کردند که بعدها این روزها را به انتهای اسفند ماه به دلیل نحس دانستن آن موکول کردند و مردم این 5 روز به شادی و شادمانی می پرداختند و فردی را به عنوان امیر انتخاب می کردند.  وی ادامه داد: در زمان ساسانیان برای محاسبه دقایق اضافه، هر 120 سال یکبار یک ماه به سال اضافه می کردند و حکومت و دولت در آن ماه خرج مردم را می دادند و این اصطلاح که می گویند «120 ساله شوی» از این ماجرا نشات می گیرد.   این استاد ادبیات افزود: همچنین بازی ترنابازی نیز از میرنوروزی برگرفته شده است. آتش افروزان که لباس سراسر قرمزی به تن داشتند، معمولا چوبی را آتش می زدند و در محل تجمع مردم شعر می خواندند. غول بیابانی ها نیز به آتش افروزان شباهت زیادی داشتند و یکی دیگر از پیام آوران شادی در نوروز بودند.  مجتبی احمدی، نادر خطایی، علی رضی، رضا احسان‌پور، استاد بانی، فرامرز ریحان صفت، امید مهدی‌نژاد و... از دیگر شاعرانی بودند که در این محفل به شعرخوانی پرداختند.  آخرین «در حلقه رندان» امسال با توصیه های داریوش کاردان به مردم برای چهارشنبه سوری پایان یافت. او خطاب به جوانان گفت: بیایید چهارشنبه سوری را تبدیل به سوگواره نکنیم. خواهش می کنم این جشن خوب قدیمی و باستانی ایرانی را تبدیل به مجلس عزا برای مادران نکنید. خواهشمندم در اینستاگرام و هر جایی می توانید سنت های قدیمی  چهارشنبه سوری مثل آتش روشن کردن و پریدن از آن را تبلیغ کنید. ترقه بازی یک تفریح نیست. راضی نشوید شادی شما به قیمت غم دیگران تمام شود. ]]> هنر Mon, 12 Mar 2018 08:41:32 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/257556/آخرین-محفل-حلقه-رندان-سال-96-برگزار ​چگونه با «بازاریابی مد» بیشتر بفروشید http://www.ibna.ir/fa/doc/book/258219/چگونه-بازاریابی-مد-بیشتر-بفروشید به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) کتاب «بازاریابی مد: بیشتر بفروشید» نوشته کارولین لوبن با ترجمه کوروش محمودی از سوی موسسه انتشاراتی جمال هنر منتشر شده است و بر صنعت محصولات مد و لوازم جانبی آن تمرکز دارد و به مدیران این صنعت در تاثیرگذاشتن ارزش افزوده‌شده مد به محصولات و همچنین به وجود آوردن مشتریان و درواقع به بازارهای رقابتی مد کمک می‌کند.   مد درواقع به مثابه یک عرضه چالش‌برانگیز و تحریک‌برانگیز است که در آن عوامل چندگانه با یکدیگر تعامل دارند و با تغییرات گرایش‌های مختلف مد سازگاری دارند. این کتاب شامل توضیحات، تحلیل‌ها و تشریحاتی است که لوبن در طول شغل حرفه‌ای و دانشگاهی و علمی‌اش در رابطه با بازاریابی مد به دست آورده و چند دیدگاه جدید درباره صنعت جذاب مد، شرکت‌های مد و خریداران مد ارائه می‌کند.   این کتاب، در قالب 8 فصل مطالبی مانند مد به مثابه امپراطوری وسوسه، مد به مثابه دنیای تاثیرات، مد و محصولات متنوع مد، نظارت بر هزینه و قیمت در بازاریابی مد، مد به مثابه یک وسیله ارتباطی، مدیریت کانال‌های توزیع و بهبود تاثیرات مدف اهرم ارزش ویژه مد به مثابه یک مزیت مطلق و مدیریت چالش‌های مدیران برای محصولات موفق مد را بیان کرده است.   لوبن در تمام فصل‌های این کتاب پرسش‌هایی مانند چرا و چگونه محصولات مد علی‌رغم تغییرات دائمی خود برای مصرف‌کنندگان جذاب و گیرا هستند، کدام عوامل و مزایای مد بر مصرف‌کنندگان تاثیرگذار هستند و شرکت‌های مد چگونه می‌توانند از آن‌ها استفاده کنند، شرکت‌های مد باید از کدام استراتژی‌ها و تاکتیک‌های بازاریابی برای افزایش موفقیت محصولات مد استفاده کنند و وجهه مشتریان را مدیریت کنند، شرکت‌های مد چگونه می‌توانند وفاداری مشتریان را حفظ کنند و سود بیشتری از محصولات مد بدست آورند و شرکت‌های مد چگونه باید تجارت الکترونیکی و معیارهای مهم تجارب اخلاقی را مدیریت کنند، مطرح کرده و به بررسی دقیق و پاسخ به آنها پرداخته است.   کتاب «بازاریابی مد: بیشتر بفروشید» به مدیران براساس آخرین تحقیقات بازاریابی مد، دیدگاه‌های شرکت مد، بهترین روش‌ها و الگوها و مصاحبه‌ با مصرف‌کنندگان مد، در تاثیرگذاشتن بر ارزش افزوده مد به محصولات و خلق مشتریان وفادار در بازار رقابتی مد کمک می‌کند.   موسسه انتشاراتی جمال هنر، کتاب «بازاریابی مد: بیشتر بفروشید» را در قالب 113 صفحه با شمارگان 500 نسخه و قیمت 120 هزار ریال منتشر کرده است.   ]]> هنر Sun, 11 Mar 2018 08:54:56 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/book/258219/چگونه-بازاریابی-مد-بیشتر-بفروشید زمینه برای رشد نمایشنامه‌نویسی ایرانی ابتر است http://www.ibna.ir/fa/doc/longint/258183/زمینه-رشد-نمایشنامه-نویسی-ایرانی-ابتر به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) روزبه حسینی نویسنده و کارگردانی است که خودش می‌گوید، حدود 70 نمایش‌نامه منتشر شده و نشده در حوزه کودک و بزرگسال نوشته است. او نگارش نمایشنامه‌هایی از جمله «ببند اون دهنو»، «با مسیح به صلیب می‌کشند با ما چه می‌کنند»، «همینه»، «حکایت الکتریک عاشق»‌، «هشت دقیقه توکَت من نمی‌ره»، «‌دستی نام تو را روی ماه نوشته است»، «هشت نمایش‌نامه‌ی عروسکی»، «آنچه می‌شنوی ساز کج کوک سکوت است» و «مجنون آن بوسه بریده گلو که لیلا سر به دار کرد»، «وقتی روح لیر از ژوکر مرخصی می‌گیرد»، «سه مرثیه هذیان ....» را در کارنامه داشته و نمایشنامه‌های زیادی هم کارگردانی کرده است. او در حوزه شعر و رمان هم آثاری دارد که از جمله آن‌ها می‌توان به «یک توی هزار معنی گرفته من» و «یا انگار نمی‌شود به تو رسید» اشاره کرد. درباره‌ فرازهایی از آثار او و نیز وضعیت نمایشنامه‌نویسی در ایران و چالش‌های این حوزه با او گفت‌وگویی داشته‌ایم که در ادامه می‌خوانید.   نویسندگی را چگونه آغاز کردید؟ من از سال 1373 در کارگاه‌های نمایشنامه‌ و فیلمنامه‌نویسی بهرام بیضایی ثبت‌نام کردم و خیلی جدی‌تر از شکلی که در زمان نوجوانی می‌نوشتم به این حوزه پرداختم و همزمان شعر و قصه هم می‌نوشتم. لطفی که بهرام بیضایی کرد این بود که وقتی آثار مرا خواند گفت من تخصصی در شعر و قصه ندارم و مرا به کارگاه شعر و قصه معرفی کرد. البته بدون استفاده از معرفی ایشان، در جلسه‌ شعرخوانی عمومی کارگاه رضا براهنی پذیرفته شدم. از سال 1374 تا 1376 توانستم هفته‌ای 2 جلسه در این کارگاه‌ها شرکت کنم (به علاوه‌ی جمعه‌های آخر ماه) و آن‌جا زیربنای آنچه که در نمایشنامه‌نویسی هم وجود دارد که قطعا شعر و قصه است را آموختم و تنها تئاتری این سرزمینم که توانستم شاگرد شعر و قصه رضا براهنی باشم. شعر و قصه همواره به اندازه نمایشنامه برای من جدی بوده و نخستین کتابی که منتشر کردم «یک توی هزار معنی گرفته من»، مجموعه شعرهای 16 تا 18 سالگی من است که به همراه سایر بچه‌های کارگاه ازجمله مهسا محبعلی، فرخنده حاجی‌زاده، شمس آقاجانی، رویا تفتی و فریبا صدیقیم کتاب‌هایمان را در نشر خیام (تحت عنوان ادبیات دیگر) منتشر کردیم. بعد از آن 5 مجموعه شعر دارم که وقتی دومین مجموعه‌ام مجوز چاپ نگرفت سراغ بعدی‌ها هم نرفتم، شرایط گفتمان شعر هم پس از رفتن دکتر براهنی از ایران، بحرانی ناخوشایند برایم داشت که نمی‌خواستم آن میان داوری شوم. نخستین رمانم با عنوان «یا انگار نمی‌شود به تو رسید» را در سال 78 نوشتم. اما دو سال پیش مجوز گرفت و پارسال از سوی نشر میلکان منتشر شد و 5 رمان دیگر، تمام شده و نیمه‌کاره نوشته‌ام نمی‌دانم چندسال بعد از مرگم منتشر خواهند شد. چون وقتی 16 سال برای چاپ یک رمان 60 صفحه‌ای صبر کنی و دست آخر با حذف دو کلمه‌اش منتشر شود، می‌فهمی که 16 سال بیهوده معطل بوده‌ای!   شما در حوزه شعر هم فعالیت داشته‌اید، از دیرباز نمایش و شعر پیوستگی عمیقی داشته‌اند، این پیوند چگونه بوده است؟ درواقع به همان اندازه‌ای که نمایشنامه برای من اهمیت دارد به همان اندازه هم شعر و رمان برایم مهم است. به همین دلیل در نمایشنامه‌نویسی متهم‌ هستم به نوشتن شعر و شاعرانگی‌ام و نه نمایشنامه به معنایی که از درام در اذهان هست. به نظر من نمایشنامه چیزی است که نمی‌تواند خیلی از شعر منفک باشد؛ به قول ویسلونِ بزرگ، نوشتار خوش‌آهنگی با خطی ظریف از روایت، من که هنوز مراعات مخاطب را می‌کنم! از حدود 200 سال پیش جریانی پیدا می‌شود که شعر از نمایشنامه جدا می‌شود و قبل از آن به نمایشنامه‌نویس می‌گفتند شاعر و نمایش‌نویس‌ها شاعر و خطیب بودند و رگه‌‌ قصه‌ای را که وجود داشت، با شعر تبدیل به درام می‌کردند. من هم تابع 3هزار سال پیش هستم زمانی که ما خودمان اصول نمایشنامه‌نویسی و تئاتر نداشتیم. ما  هرآنچه که داریم و آموختیم از رمان و نمایشنامه‌نویسی از غرب است و شعری هم که امروز به کار نمایشنامه می‌آید نظم فردوسی و نظامی نیست. شاید شعر مولوی خیلی بیشتر مایه درام داشته باشد. من نمایشنامه‌ای نوشتم که بخشی از آن با شعرهای دیوان شمس تبریزی است: «ای رشک ماه و مشتری، آخر نگویی تا کجا». اما درواقع با اینکه نمایشنامه‌نویسی آغاز کار حرفه‌ای من بود و کار من در حوزه مطبوعات در دهه 70 نیز با نقد و نظریه در حوزه تئاتر و پژوهش در حوزه نمایشنامه‌نویسی توام شد اما همواره رمان، سینما و شعر در کنارش بوده است.   آخرین اثری که از شما منتشر شد در چه حوزه‌ای بود؟  نمایشنامه‌ای است باعنوان «سه مرثیه هذیان برای بودن، ماندن و رفتن در دیاری که پروانه‌ها به انتظار تو نشسته‌اند» این نمایشنامه سال 87 برگزیده خانه‌ تئاتر شد. 4 سال فرصت اجرا پیدا نکرد و سال 91 با سه بانو از سه نسل و سه گونه تجربه: رؤیا نونهالی، زنده‌یاد ماهگل مهر و پژند سلیمانی این نمایش را در تئاتر شهر اجرا کردم و استقبال بسیار خوبی از آن شد و بعد از چندسال به همراه ترجمه بسیار خوبی از بونا الخاص که نمایشنامه را به همان صورت شاعرانه به زبان انگلیسی برگرداند، همراه مقدمات مفصلی برای نمایشنامه به قلم علی باباچاهی، غلامرضا آذری، حمید پورآذری، رضا شیرمرز، رامتین شهبازی، صادق رشیدی و ... از سوی نشر افراز منتشر شد. قبل آن هم نمایشنامه «وقتی روح لیر از ژوکر مرخصی می‌گیرد» در سال 95 از سوی نشر بوتیمار منتشر شد.   شما فعالیت‌های زیادی هم در حوزه نمایشنامه‌نویسی برای کودک و نوجوان انجام داده‌اید، با توجه به اینکه نمایشنامه و تئاتر تأثیر زیادی روی کودکان و نوجوانان دارد، درباره نمایشنامه‌هایی که در این حوزه نوشته‌اید توضیح دهید. از نخستین کارهای من در دهه 80 کتابی است با‌عنوان «سیاهی که می‌خواست سفید باشد» با تصویرگری سیامک احمدی که کاری ریتمیک و پیرو تجربه‌های قصه‌های عامیانه زنده‌یاد احمد شاملو بود که زبانی موسیقایی دارد و مثل «دخترها ننه دریا» وزن دارد. انتشارات امیرکبیر آن را با تیراژ 5هزار نسخه منتشر کرد و در عرض دو هفته تمام شد و دیگر چاپ نشد. کتاب دوجلدی دیگری نیز دارم که در سال 91، 92 منتشر شد. جلد اول مقالات و جلد دوم نمایشنامه‌ها است به‌نام «وقتی عروسک‌ها ساکتند» و در جلد دوم کتاب دو نمایشنامه عروسکی مربوط به کودک و نوجوان وجود دارد. من در این حوزه کارهای خیلی جدی انجام داده‌ام. هم کانون پرورش فکری کودک و نوجوان و هم تالارهای مختلف دعوت کردند که برای کودکان تئاتر کار کنم اما من فقط به نوشتن نمایشنامه و مشاوره و طراحی اکتفا کردم. وقتی به من پیشنهاد می‌شود که بودجه سه نمایشنامه کودک را به شما می‌دهیم تا یک کار فاخر برای تالار هنر انجام دهی با 90 شب اجرا، قبول نمی‌کنم چون معتقدم در این 90 شب قرار است سه گروه تئاتری دیگر که فقط کودک کار می‌کنند اجرا کنند و من حاضر نیستم بودجه آن سه کار را بگیرم و خودم کار کنم. چون دو تالار داریم که در حوزه تئاتر کودک و نوجوان فعالند و تالار کانون پرورش فکری کودکان و نوجوان و تالار هنر دو سالنی هستند که این حوزه دارد. من به حوزه کودک و نوجوان در حدی علاقه داشتم که حدود 300 تا 350 قسمت نمایش عروسکی تلویزیونی نوشته‌ام. کار «شهر قشنگ» و کار کودک و نوجوان «فری فضایی»، «عکاسخانه»، «جنگل بلوط»، «گروه امداد»، «جمال و کمال» و ده‌ها مجموعه تلویزیونی نمایشی عروسکی کودک نوشته‌‌ام (عمده را با دوستم فرهاد نقدعلی یا بچه‌های کارگاهم) که همه بازخورد بسیار خوبی داشته است.   مهمترین مشکلی که در حوزه تئاتر و نمایشنامه کودک وجود دارد به نظرتان چیست؟ همواره این حوزه در همه ردیف‌های بودجه‌اش از نویسندگی گرفته تا تصویرسازی و ... به‌جای اینکه بودجه‌اش چندبرابر بخش بزرگسال باشد متاسفانه یک چندم آن‌هاست. این درحالی است که در حوزه کودک هم باید جذاب باشید و هم با آیتم‌های بسیار پیشرفته و عجیب انیمیشنی و عروسکی غیرایرانی مقابله کنید. هم باید پیام مثبت بدهید، هم بدآموزی نداشته باشید، هم روان‌شناس کودک باشید و در عین حال دستمزد بسیار کمتری از بخش بزرگسال دریافت کنید و این بزرگ‌ترین مشکل این حوزه است. اما چون حوزه کودک تمیزترین کار است به معنای واقعی کلمه «تمیز» آن را انجام داده‌ام و همچنان اگر پیش بیاید ادامه می‌دهم.     به عنوان یک داستان‌نویس و یک نمایش‌نامه‌نویس به نظر شما آثاری که در حوزه کودک و نوجوان منتشر می‌شود چقدر ظرفیت اقتباس و تبدیل‌شدن به نمایشنامه را دارد؟ البته قصه‌نویس! من از سال 89 کارگاه‌های بینامتن قصه- نمایشنامه را راه‌اندازی کردم که اولین باری بود که در ایران همچین کارگاه‌هایی برگزار می‌شد و در واقع مانیفست من این بود که بین جهان شعر، قصه و نمایشنامه روابط آشکار و پنهانی وجود دارد که برای اشراف بر هرکدام از این رشته‌ها نیاز به دانستن و کشف آن دیگری و روابط بین آن‌ها هستیم. اما از سمت دیگر اگر بخواهم راجع‌به منابع فارسی حرف بزنم اساسا در مقوله اقتباس، آثاری مانند شاهنامه، حافظ، مولوی زندگینامه‌ها و منظومه‌هایی مثل نظامی، فردوسی اصلا به‌درد تئاتر نمی‌خورند. بارها به بزرگانی که نمایش‌هایی در این زمینه کارگردانی کرده‌اند یا درامی براساس این اشعار نوشته‌اند، گفته‌ام که شما زندگی حافظ را نمایشنامه کرده‌اید و با موسیقی و ساز و آواز اجرا کرده‌اید و افراد زیادی هم دیده‌اند، حالا این نمایشنامه را منتشر کنید و ببینید چه تعداد از آن در طول یکسال فروش می‌رود؟  قطعا به این نتیجه می‌رسید که کماکان کتاب حافظ پرفروش‌ترین اثر است و هر ناشری که کم بیاورد می‌تواند یک نسخه حافظ چاپ کند تا کارش بگیرد. در این شرایط کماکان نقالی بهترین راه استفاده از شاهنامه و ... است. اما اینکه در نمایشنامه‌ای مانند «سهراب، اسب و سنجاقک» از بیژن مفید بتوان پسرکشی را در طول تاریخ کاوید و این مساله را در فضای پارادوکسیکال و سیال ذهن قرار داد و از ایران و چین و تهران تا دوره فردوسی همه را با هم تلفیق کرد، هنری بی‌همتاست که توانسته پسرکشی تاریخی و اختلاف نسل را بیان کند. درواقع اگر رویکردهای انتقادی یا چالشی یا بازخوانی کاملا معاصر و پساتاریخی داشته باشیم می‌توانیم در این حوزه جایی داشته باشیم. اما به اعتقاد من مهمترین منابعی که در زبان فارسی باید از آن‌ها اقتباس کنیم قطعا فولکلور است که بهترین منبع است. اصولا جهان فانتزی برای کودک مربوط به ما نیست و مربوط به غرب است ما افسانه و خیال داریم در شرق مانند هزار و یک شب و متل‌ها و افسانه‌هایی که بیژن مفید و حتا صمد بهرنگی به سراغشان رفتند که مال ایران است و قصه‌های کوتاه از برخی نویسندگان مهم‌مان مثل صادق چوبک. ما باید بتوانیم از آئین‌هایمان در روش‌های اجرایی بهره بگیریم به‌گونه‌ای که بوی بومی دهد. که البته بی‌تردید ساختار نمایشنامه‌نویسی ما از غرب آمده است و کمتر از 150 سال است که نمایشنامه‌نویسی داریم.   با توجه به اینکه شما سال گذشته داور جشنواره تئاتر فجر بودید و امسال نیز داور خانه تئاتر بوده‌اید و بسیاری از نمایشنامه‌های چاپ شده و چاپ نشده را مطالعه کرده‌اید، وضعیت نمایشنامه‌هایی که در حوزه کودک و نوجوان یا بزرگسال در سال‌های اخیر تولید شده است را از نظر کمیت و کیفیت چگونه ارزیابی می‌کنید؟ من سال 88 و امسال داور خانه تئاتر بودم و بعد از 4 سال توقف در ادبیات نمایشی نمایشنامه‌های 4 سال اخیر چاپ شده را که حدود 500 نمایشنامه بود، مطالعه کردم. به‌نظر من دو وضعیت وجود دارد. یکی اینکه آثاری که چاپ نمی‌شوند، گاهی نسبت به آثار چاپ‌شده برتری دارند. وقتی سال گذشته 200 نمایشنامه در جشنواره فجر را مطالعه کردم به این نتیجه رسیدم که حداقل 20 نمایشنامه از آن‌ها باید چاپ و اجرا می‌شد. این در حالی بود که ما فقط می‌توانستیم سه برگزیده و 10 کاندیدا داشته باشیم و جالب این است که این کارها نه تنها دیده نمی‌شود بلکه نویسندگانشان هم می‌سوزند و از بین می‌روند. سازوکار اینکه نمایشنامه‌ها داوری شوند در جشنواره‌های مختلف به‌وجود آمده است. اما اینکه بعدا برای برگزیده‌ها چه اتفاقی می‌افتد اصلا روشن نیست مثلا همین نمایشنامه «سه مرثیه هذیان برای بودن، ماندن و رفتن در دیاری که پروانه‌ها به انتظار تو نشسته‌اند» وقتی برگزیده شد قرار بود از سوی نشر افراز منتشر شود اما کلا منتفی شد یعنی خانه‌ی تئاتر اصلا پیگیر نشد. بعد از 7 سال مدیر نشر افراز که آثار دیگری را هم از من منتشر کرده است (و به قولی اصلی‌ترین ناشر آثار من به ویژه در حوزه‌ی تئاتر است) از من پرسید: «نمی‌خواهی آن کارت را منتشر کنی؟» در حال حاضر جشنواره فجر فقط آثار سه نفر برگزیده را چاپ می‌کند و جدیدا هم می‌گویند که از 5 کار هم حمایت تولیدی می‌شود اما وقتی که آثار می‌خواهند به اجرا برسند آنقدر سنگ جلوی پایشان است که مانع از دیده‌شدن آن‌ها می‌شود.   بزرگ‌ترین معضلی که حوزه نمایشنامه‌نویسی در ایران را تهدید می‌کند، از نگاه شماچیست؟ به نظر من بزرگترین معضلی که در آثار منتشر شده و منتشرنشده در حوزه نمایشنامه‌نویسی ما وجود دارد (به جز دو یا سه نمایشنامه از دو سه نمایش‌نامه‌نویس و البته آثار یکی از نمایش‌نامه‌نویسان معاصرمان حمید امجد) همه درگیر آن هستند، این است که زبان برایشان هیچ اهمیتی ندارد، هیچ‌گونه فکری راجع‌به اینکه شخصیت‌ها به‌گونه‌ای مختلف صحبت کنند و یا نمایشنامه دارای جغرافیای زبانی متفاوتی باشد یا دیالوگ‌نویسی آن از نوعی موسیقی درونی برخوردار باشد، نداریم. اصلا چیزی به نام زبان برای نوشتن و خلقِ جهانِ نمایش، ادراک نشده است. ایده‌ها همه جذابند اما پایان‌ها همه بد. خودِ نقطه شروع و پایان‌بندیِ همه نمایشنامه‌ها مشکل دارد. نمایشنامه‌نویس فقط به این فکر می‌کند که چگونه بحران و کنش ایجاد کند و همه اینها مربوط به این است که به آن طیفی که از دانشگاه نمایشنامه‌نویسی یاد گرفته‌اند یک سری مفاهیم ارائه داده و گفته‌اند این منحنی ارسطویی و این‌ها نقطه شروع، اوج و پایان هستند و همه می‌کوشند همین کار را انجام دهند و وقتی نمایشنامه‌ای مانند «در انتظار گودو» را روبه‌رویشان می‌گذاری، چون اثر بکت است، می‌گویند شاهکار است؛ بپرسی چرا، فقط سر تکان می‌دهند یا اگر همین نمایشنامه توسط یک ایرانی نوشته شود می‌‌گویند واقعا مزخرف است. درحالی‌که حتا در انتظار گودو هم با همان قیاس ارسطویی قابل تحلیل و بررسی است، به شرطی از پای خودِ ارسطو را درست خوانده و فهمیده باشیم. طبق نظر ارسطو نمایشنامه قرار است یکی از اجزای تئاتر باشد در حالی که ما یک واژه من درآوردی در تئاترمان داریم به نام ادبیات نمایشی. یعنی دوچیزی که به هم ربطی ندارند. ادبیات و نمایش دو چیز متفاوتند و این واژه من‌درآوردی به پایه نمایشنامه‌نویسی ما ضربه زده است. ما نمایشنامه می‌نویسیم تا خوانده و چاپ شود (و دیگر این یکی از شاخه‌های منزوی در دنیاست) در حالی که نمایشنامه نوشته می‌شود برای اینکه اجرا شود و قرار نیست ضرورتا یک سری مترجم آن را ترجمه کرده و به کشورهای مختلف صادر کنند. نه شکسپیر از لندن بیرون آمد، نه سوفوکل از آتن، نه خیام از نیشابور. اینکه می‌گویند «تئاتر برای همه»، یک جنایت است. صندلی‌های سالن تئاتر بسیار محدود است و تئاتر چیزی نیست که در کیفت بگذاری و آن را به همه‌جا صادر کنی و قرار است بالاخره یک شب تمام شود.     نمایشنامه‌‌هایی که در کشور ما نوشته و اجرا می‌شود تا چه اندازه پاسخگوی نیاز جامعه مخاطب است؟ ما در شرایطی هستیم که بدون احتساب فرهنگسراها، شبی 130 نمایش در سالن‌های حرفه‌ای تئاتر روی صحنه می‌رود. از این 130 نمایش حداکثر بین 10 تا 20 نمایش ایرانی هستند و سهم نمایشنامه ایرانی فارسی اینقدر کم است. اصولا دولت همیشه ترجیح داده که نمایشنامه خارجی کار شود چون بی‌دردسر است و اینکه راجع‌به خودمان حرف نزنیم بهتر است چون نمایشنامه‌‌نویسی که اهل فکر باشد نمی‌تواند در کارش آسیب‌شناسی جامعه نداشته باشد و بهتر است خودمان را درگیر نکنیم! از سویی وقتی می‌خواهیم نمایشنامه خارجی اجرا کنیم چون مال خودمان نیست حتی اگر 30 صفحه از آن را هم حذف کنند، مشکلی نخواهیم داشت. زمینه و پایه برای رشد نمایشنامه‌نویسی ایرانی کلا ابتر است. عمده جشن‌ها و مسابقات نمایشنامه‌نویسی غیر از جشنواره تئاتر فجر و خانه تئاتر عمدتا موضوعی است و ما یک سری نمایشنامه‌نویس حرفه‌ای که شغل‌شان نمایشنامه‌نویسی است، که هم همه‌جا درس می‌دهند و هم همه جا داور و سانسورچی‌اند و برای همه موضوعاتی که مطرح می‌شود نمایشنامه می‌نویسند و جایزه‌ها را می‌برند و سالی 30 ، 40 میلیون تومان فقط جایزه نمایشنامه‌نویسی می‌برند. من در مسابقه ادبیات نمایشی خانه تئاتر آثار این افراد را کلا کنار گذاشتم که از نظر من دولتی‌ و مزدبگیرند. چون باید وقتم را برای 400 اثر دیگر صرف می‌کردم. دیگر قرار نیست که جشنی داشته باشیم و که از دلِ آن عباس نعلبندیان بیرون بیاید، قرار نیست تئاتری باشد اصلا که نمایشنامه‌نویس‌اش درست یا غلط بنویسد یا اگر درست نوشت، بتواند حتی ادامه حیات دهد.   ]]> هنر Sat, 10 Mar 2018 05:32:17 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/longint/258183/زمینه-رشد-نمایشنامه-نویسی-ایرانی-ابتر «پوریای ولى» به‌قلم مسعود جعفری جوزانی منتشر شد http://www.ibna.ir/fa/doc/book/258596/پوریای-ولى-به-قلم-مسعود-جعفری-جوزانی-منتشر به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)،‌ کتاب فیلمنامه «پوریای ولى» به‌نویسندگی مسعود جعفری جوزانی فیلمنامه‌نویس و کارگردان سینما و تلویزیون ایران و با پژوهشگری فتح‌الله جعفری جوزانی و عبدالکریم یونسی توسط نشر «آناپنا» متعلق به آنا پناهى دختر زنده‌یاد حسين پناهى منتشر شد. این فیلم‌نامه كه براى ساخت يک سريال در پنج فصل و ٥٢ قسمت ٥٠ دقيقه‌اى نوشته شده است در ۶۸۰ صفحه با شمارگان ۱۵۰۰ نسخه و قیمت ۵۰ هزار تومان راهی بازار شد و در اختیار علاقمندان به سینما، ادبیات و کتاب و کتاب‌خوانی در سراسر کشور قرار گرفت. فتح‌الله جعفرى جوزانى و عبدالكريم يونسى پژوهشگران این اثر ماندگار؛ از بيش از ٣٠ كتاب ارزشمند از جمله؛ جامع التواريخ خواجه رشيدالدين فضل‌الله همدانى، تاريخ جوينى و تاريخ ايران كمبريج استفاده كرده‌اند.   داستان زندگى اين پهلوان بزرگ، از سال ۵۹۷ خورشیدی، آغاز مى‌شود كه کشور ایران مورد هجوم مغولان قرار گرفت. این مهاجمان وحشی نه اندیشه‌ نویی برای ساختن جهان برتری داشتند و نه حامل رسالتی بودند. استعداد آنان در کشتن و گسترش ترس بود و بس. پس آمدند و کندند و سوختند و کشتند و بردند و ماندند تا شیره‌ جان آن‌چه را از کرامت انسانی باقی مانده بود بِمکند. به فرمان حاکمان مغول در فاصله‌ بین سال‌های ۶۴۸ تا ۶۶۱ هجری قمری، صنعتکاران، پشت در پشت، برده شمرده می‌شدند و مجبور بودند ساز و برگ لشکریان مغول را تهیه کنند. رعاياى روستایی نیز که قادر به پرداخت اخراجات و مالیات نبودند، خود و خانواده‌شان به بردگی فروخته می‌شدند. محمود خوارزمی پهلوان، شاعر، عارف قرن هشتم ميلادى؛ متخلص به قتالى و مشهور به «پورياى ولى» در چنين دورانى با ايجاد سازمان و تأسيس زورخانه موفق مى‌شود پيكارجويان و آزادى‌‌خواهان را گردآورده و اقدام به آزادى ايران زمين كند. از شخصيت‌هاى ديگر تاريخى كه در «پوریای ولى» ديده شده‌اند؛ مى‌توان به شيخ الرئيس سعدى، عبيد زاكانى، خواجه نصيرالدين طوسى، خواجه رشيدالدين فضل‌الله همدانى، پهلوان فيله همدانى و بسيارى ديگر اشاره كرد.   ]]> هنر Tue, 06 Mar 2018 12:28:12 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/book/258596/پوریای-ولى-به-قلم-مسعود-جعفری-جوزانی-منتشر اسامی کاندیداهای نمایشنامه‌نویسی همایش رادی‌‌شناسی اعلام شد http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/258576/اسامی-کاندیداهای-نمایشنامه-نویسی-همایش-رادی-شناسی-اعلام به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) روابط عمومی بنیاد اکبر رادی، هیئت داوران بخش مسابقه‌ نمایشنامه‌نویسی پنجمین همایش ملی رادی‌شناسی، محمد رحمانیان، بهزاد صدیقی و رحمت امینی، پس از مطالعه، بررسی و ارزیابی 110 نمایشنامه ارسال شده به دبیرخانه این همایش، هشت نمایشنامه را به عنوان کاندیدا انتخاب و معرفی کردند. بر اساس این گزارش، اسامی نامزدهای بخش مسابقه نمایشنامه‌نویسی پنجمین همایش ملی رادی‌شناسی به شرح ذیل است: 1- آپ. آرت. مان. نوشته سپیده قربانی 2- اعتراف‌ها و دروغ‌ها نوشته مهدی میرباقری 3- بالستیک زخم نوشته  پیام لاریان   4- جهنم روی میز ناهارخوری نوشته  لادن شیرمرد 5- خرمگس نوشته  علی عابدی 6- شماعی‌زاده نوشته رضا بهاروند 7- غلامرضا لبخندی نوشته کهبد تاراج 8-  یخ کف دست بخار می‌شود نوشته  ابراهیم پشتکوهی پنجمین همایش ملی رادی‌شناسی به دبیری بهزاد صدیقی عصر 16 اسفندماه سال جاری در تالار مشاهیر تئاتر ایران در مجموعه ی تئاتر شهر برگزارمی شود.   ]]> هنر Tue, 06 Mar 2018 08:43:03 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/258576/اسامی-کاندیداهای-نمایشنامه-نویسی-همایش-رادی-شناسی-اعلام «دومتر در دومتر جنگ» حمیدرضا آذرنگ رونمایی می‌شود http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/258430/دومتر-جنگ-حمیدرضا-آذرنگ-رونمایی-می-شود به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) مراسم جشن امضا و رونمایی از  کتاب «دومتر در دو مترو جنگ» نوشته حمیدرضا آذرنگ برگزار می‌شود. در این مراسم تعدادی از  شخصیت‌های مطرح تئاتر ایران حضور خواهند داشت.  نمایشنامه «دو متر در دو متر جنگ» به تازگی از سوی نشر نودا منتشر شده است و قرار است مراسم رونمایی از این کتاب سه‌شنبه ۱۵اسفند در ساعت ۱۹:۳۰ در تماشاخانه پالیز برگزار  شود. ]]> هنر Sat, 03 Mar 2018 10:38:44 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/258430/دومتر-جنگ-حمیدرضا-آذرنگ-رونمایی-می-شود شاعران و نویسندگان در تورهای نوروزی قزوین گشت http://www.ibna.ir/fa/doc/longint/258371/شاعران-نویسندگان-تورهای-نوروزی-قزوین-گشت به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، محمدعلی حضرتی، مدیرکل اداره میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان قزوین یکی از چهره‌های فرهنگی است که در حوزه نگارش آثار مکتوب بسیار فعال عمل کرده است و به همت او آثار بسیار زیادی در حوزه پژوهشی، شعر و تاریخ منتشر شده است. به بهانه حضور او در خبرگزاری ایبنا گفت‌وگویی با این چهره فرهنگی انجام دادیم که در ادامه می‌خوانید.  لطفا کمی درباره آثار مکتوبی که در میراث فرهنگی منتشر کردید، توضیح دهید. از جمله کتاب های تازه منتشر شده سال ۹۶ کتاب «الموت‌نامه»  مجموعه ای از 27 مقاله دکتر عنایت‌الله مجیدی است که جستارهای ارزشمندی در قلمرو تاریخ و جغرافیا ، اسناد، نام آوران  ، مردم شناسی، دژها و میراث فرهنگی الموت را شامل می شود و زوایای ناشناخته بسیاری را برای نخستین بار روشن کرده است. همچنین یک مجموعه سه جلدی هم به نام «قصه‌های سرزمین الموت» که درواقع پژوهشی درباره قصه‌های عامیانه مردم منطقه الموت شرقی است و توسط یوسف علیخانی و افشین نادری گردآوری شده به چاپ رسیده است .   نگاه شما در میراث فرهنگی به انتشار آثار مکتوب به چه شکلی بوده است؟ ما در دوره‌ای (حدود سال 83-84)‌ شروع بسیار خوبی داشتیم و چند اثر شاخص منتشر کردیم. ‌برای مثال کاری با نام ” یادگار ماندگار ” مجموعه ای از پلان و مقطع  و نقشه بناهای مهم تارخی استان قزوین بود یا کتاب «رسم گردون ، قوس در معماری ایرانی» منتشر شد که مجموعه‌ درس‌گفتارهای استاد حسین  زمرشیدی بود  و شیوه اجرای بیش از ۲۷۰ نوع قوس را گام به گام در. حدود ۱۰۰۰ صفحه تشریح  می کرد. انتشار  این کتاب همزمان شد با تغییر دولت اصلاحات و متاسفانه تیمی که بعد از ما روی کار آمد روی تمام گذشته خط کشید و به همین دلیل کتاب دیده نشد. باید اینجا اعلام کنم که در هشت سال دوره آقای احمدی‌نژاد کتابی توسط میراث منتشر نشد و کار تقریبا تعطیل بود و فقط من خودم به‌صورت شخصی چند کتاب منتشر کردم. در این سال‌ها روی تاریخ و معماری و سندشناسی  «پیغمبریه» کار کردم و مجموعه عکس «نگین الموت» به بازار آمد که آلبوم عکسی در باره دریاچه اُوان الموت بود. اثر دیگری نیز به نام «سرزمین روزگاران» منتشر شد که مجموعه عکسی از معماری، مردم‌شناسی و طبیعت قزوین است .کتابچه‌ای هم به نام «دریچه‌ای به دروازه بهشت» که راهنمای گردشگری قزوین است در سال 86 منتشر شد و  به چاپ هشتم رسیده  است. من سال 93 دوباره به میراث برگشتم و تا دو سه سال مشغول پرداخت بدهی‌های مدیران  قبلی و ساماندهی مجموعه بودم؛ اما بعد از آن کار روی آثار مکتوب را مجددا آغاز کردم.   از کارهای منتشر نشده و جدید برای ما بگویید. یکی از آثار جدید مجموعه مقالات «تاریخ معماری و شهرسازی قزوین»‌ است که قرار است پژوهشگاه میراث فرهنگی منتشر کند و من این احتمال را می‌دهم که کتاب تا اردیبهشت‌ماه چاپ  و روانه بازار شود. کار «دیلم‌نامه» نیز که مجموعه متونی درباره ناحیه دیلم قزوین است و با ترجمه و تصحیح استاد عنایت الله مجیدی فراهم آمده سعی ما این است که این اثر نیز تا نمایشگاه منتشر  شود. خوشبختانه بخش الموت‌پژوهشی در سال‌های اخیر بسیار فعال شده است اما ما سعی کردیم که تک‌نگاری‌هایی که درباره نقاط دیگر قزوین نیز انجام شده، دیده و منتشر شوند. در حال حاضر مدتی است که برنامه‌ای ثابت داریم و درباره کتاب‌هایی که نویسنده‌های قزوینی نوشته‌اند یا درباره قزوین نوشته شده است،‌ صحبت می‌کنیم. برای مثال در هفته‌های گذشته کتاب «فارسی قزوینی»‌، علی صلح‌جو و «خاما» اثر یوسف علیخانی رونمایی و بررسی شدند. شما علاوه بر حوزه تاریخ‌نگاری در حوزه شعر نیز فعالیت‌هایی دارید. از مجموعه شعرتان برای ما بگویید. مجموعه شعر «با چشم های باز خواب می بینم» گزیده‌ای از چند دفتر قبلی من است. شعرها گاه عاشقانه و بیشتر اجتماعی و  انتقادی هستند و همه فرم های کلاسیک و آزاد را شامل می شوند .   شما فعالیت‌های آموزشی هم داشتید؟ بله، به جز. تدریس در. دانشگاه سال‌ها کارگاه شعر و داستان در قزوین برگزار می‌کردم. برای مثال در  « کانون ادبی سحر» از سال 68 تا 74 هر هفته جلسه‌ای داشتیم و با دانش‌آموزان شعر و داستان کار می‌کردم و بیشتر شاعران امروز قزوین اعضای همان کارگاه‌ها هستند. بعد از آن مرکز ادبی عبید را راه‌اندازی کردیم که هنوز هم به فعالیت ادامه می‌دهد. به دلیل مشغله‌های کاری، کمتر به محافل شعری می‌روم اما آن جمع هنوز به کار خودش ادامه می‌دهد و فعالیت دارد.   مجموعه شعر جدیدی در دست انتشار دارید؟ این روزها شعر می‌نویسم اما تمایل چندانی برای انتشار آن ندارم؛ چراکه کمی دیدگاهم تغییر کرده است و سختگیرانه‌تر به موضوع انتشار نگاه می‌کنم. از طرفی این نگرانی را هم دارم که کتاب از ممیزی عبور نکند.  کتاب شعر هم می خوانید؟ به جرات می‌توانم بگویم که کمتر مجموعه شعری است که در بازار عرضه شده و من آن را نخوانده‌ام. یعنی خوشبختانه علی رغم مشغله های فراوان کاری و اداری مطالعاتم قطع نشده است.   با این همه مطالعه وضعیت شعر را چطور ارزیابی می‌کنید؟  من فکر می‌کنم که ما در وضعیت اجتناب‌ناپذیری قرار داریم و با شیوه‌هایی از شعر روبه‌رو هستیم که هنوز تثبیت نشده اند و همه در حال تجربه کردن هستند. شتابزدگی‌ای که ما امروز شاهد آن هستیم به ما می‌فهماند که بسیاری از کارهایی که منتشر می‌شود، دارای لغزش ‌ها و ایرادهای آشکار زبانی، فرمیک و... و ناگزیر نیازمند ویرایش و بازنگری است. احساس می‌کنم که سال‌هاست شعر ما فاقد پشتوانه تفکر است و شاید منشاء بسیاری از مشکلات ما همین باشد. ما در حال حاضر شاعر اندیشه ورز نداریم یا اگر داریم تعدادشان بسیار اندک‌شمار است. البته عده‌ای هستند که دوست دارند به ساحت تفکر نزدیک شوند؛ و هنوز  جایگاه یک شاعر متفکر را ندارند. این در حالی است که وقتی ما به دوره‌های گذشته مثل دهه 40 نگاه می‌کنیم می‌بینیم اتفاقات خوبی برای شعر و اندیشه رخ داده است . به نظر من یکی از دلیل های آن این است که شاعران مطالعه می‌کردند و عمیق تر و جدی تر بودند. فکر می‌کنم که خیلی از شاعران روزگار ما فقط کتاب‌های خودشان را می‌خوانند و با شعر شاعران دیگر و دستاوردهای نقد ادبی و دانش های امروزین  ارتباطی ندارند. متاسفانه ما در حوزه شعر دچار شهوت شهرت شده‌ایم؛ یعنی افرادی هستند که می‌خواهند به وسیله شعر سری در سرها دربیاورند. از  همین روی بسیاری اشعارشان را با هزینه خود منتشر می‌کنند. نکته دوم اینکه گویی در سطح رسانه شاعرانی بیشتر جدی گرفته می‌شوند که مجموعه شعر و کتاب داشته باشند. خوب به خاطر دارم که در یک دوره‌ای شاعران را با اسم مجموعه‌هایشان صدا می‌کردند و این خیلی بد بود و همین کار شاعران را ناخودآگاه تشویق می‌کند تا به سمت چاپ مجموعه‌های مکرری بروند که لطف چندانی ندارد و در حقیقت باعث تکرار خود شاعر می‌شود. از طرفی ما با ناشران تخصصی شعر روبه‌رو  هستیم . چنین شرایطی ضمن آنکه یک فرصت است و می تواند بازار نشر را به سامان برساند انگیزه های اقتصادی نیز پیدا می‌شود و همواره شاعران را قلقک می‌دهد تا به فکر چاپ مجموعه شعر باشند. بنابراین ما شاهد نوعی کتاب‌سازی می‌شویم و می‌بینیم که شاعر سه سطر شعر را در یک صفحه چاپ می‌کند یا صفحات را به وسیله تصویرهای گرافیکی پر می‌کند تا کتاب داشته باشد و با 12 شعر یک کتاب عرضه می‌کند. این کارها ایرادی ندارد اما به شرطی که واقعا شعر باشد و ما شاهد تمرین‌های شاعرانه نباشیم. این اتفاق رخ داده است، فراگیر شده و همه در حال سبقت گرفتن از هم هستند.   به سراغ فعالیت‌هایتان در استان قزوین برویم، برنامه ویژه‌ برای عید  امسال دارید؟  امسال در. کنار. برپایی نوروزگاه ها و جشنواره ها و نمایشگاه های هنری و صنایع دستی ، برنامه هرروز همگام با یک نویسنده و شاعر  را داریم. به این صورت که ما 15 نویسنده و شاعر خوب قزوینی را انتخاب کردیم که هرکدام یک روز با تورهای قزوین گشت ما همراه  می‌شوند و برای افراد حاضر در تور گفتگو یا شعر و داستان‌خوانی خواهند کرد. همه نام‌ها را در دست ندارم اما از این میان می‌توانم به ناصر تکمیل‌همایون، احسان اشراقی،‌ رضا شعبانی، مهشید میرمعزی، مهرزاد پرهیزگاری ، جواد مجابی، رضا جوادی ، یوسف علیخانی، محسن فرجی، حسن لطفی، سیامک عاقلی، محمد حسینی، مجید شفیعی و یاسر قنبرلو اشاره کرد. از طرفی ما برای گردشگران نوروزی یک کتابچه آماده کرده‌ایم، که همه اطلاعات مورد نیاز آنان در باره شهر ، آثار تاریخی ، خدمات و رویدادها در آن آمده  است ]]> هنر Sat, 03 Mar 2018 05:23:12 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/longint/258371/شاعران-نویسندگان-تورهای-نوروزی-قزوین-گشت از «دارودسته دلقک‌ها» تا «ظرافت‌های یک ژوکر» http://www.ibna.ir/fa/doc/book/257794/دارودسته-دلقک-ها-ظرافت-های-یک-ژوکر به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، فیلمنامه «گات‌هام» نوشته سارا سلطانی در چهار پارت و 27 سکانس در قالب کتابی از طرف نشر پوینده چاپ و روانه بازار کتاب شده است.  نویسنده در ابتدای فیلمنامه «گات‌هام» اشاره کرده قصه چندان براساس واقعیت نیست و شخصیت‌ها واقعی نیستند برای 11 شخصیت یا بازیگر نوشته شده است که در چهار قسمت قابل پخش است. «دارودسته دلقک‌ها»، «چتری برای آربی»، «ظرافت‌های یک ژوکر» و «من با شیطان به مشکل برخوردم» عناوین چهار پارت این فیلمنامه هستند. هر پارت از سه یا چهار سکانس تشکیل شده است و در این میان پارت دوم با 16 سکانس طولانی‌ترین پارت این فیلمنامه به شمار می‌آید. فیلمنامه «گات‌هام» با سکانس قرعه‌کشی در یک سیرک شروع می‌شود، قصه از این قرار است که شش نفر در این قرعه‌کشی برنده شده‌اند و قرار است یک هفته دیگر، ساعت ده صبح برای شرکت در مراسمی که برای گرفتن جایزه در گات‌هام تدارک دیده شده شرکت کنند. گات‌هام زمینی مستطیل شکل با مساحتی حدود دو هزار متر مربع است. مرزهای اطرافش با خطوط پهن سفید رنگ مشخص شده و سمت چپ ضرب‌در تابلوی دست‌نویس بزرگی به چشم می‌خورد با این مضمون: «لعنت بر پدر و مادر کسی که خودش را در اینجا منفجر کند.» که قسمت دوم تا پایان این فیلم به نحوه و چگونگی ورود هرکدام از این شش برنده به گات‌هام، آشنایی با «ال.کی» که مسئول ثبت اسامی آن‌ها در گات‌هام و ... است. قصه حول محور گات‌هام و نحوه آشنایی این شش نفر با یکدیگر و فضا می‌چرخد و ماجراهایی پیش می‌آید که همه چیز آن‌طور که انتظار دارند، پیش نمی‌رود. در پشت جلد کتاب نوشته شده است: «راوی: اِل.کی یه مدت گماشتگی بَتمَن رو می‌کرد. اون لالوها کرمشم می‌ریخت. اُوردوز که کرد از ریخت افتاد. بتمن براش قاطی کرد، گفت این ریخت‌ و قیافه‌ دیگه مایه آبروریزیه و با یه اُردنگی از گات‌هام انداختنش بیرون. یهو اون همه منم منم، این رگ چاقِ گردنم همه‌ش دود شد رفت هوا. افسرده و کج و کوله پناهنده شد اینجا که از همه جا امن‌تره. شاکال یه غروبی تو به داروخونه ته میدون مُشیریه دیدش. گفت: مرد حسابی دست بردار از این بَدَویت کپک‌زده. زیر پر و بالشو گرفت، بالای آبرو و رفاقت رازشو تو سینه‌ش نگه داشت. به همه گفتن افتخاری زده به فان (fun ) و تفریحات جمعی... ولی هنو یه نموره لجنه! آقای شاکال همون روزا واسه این‌که دل ال.کی گرم شه اسم سیرکشو گذاشت "گات‌‌هام"...»   فیلمنامه «گات‌‌هام» نوشته سارا سلطانی در ۱۵۳ صفحه با شمارگان ۱۱۰۰ نسخه و قیمت ۱۲هزار تومان در نشر پوینده عرضه شده است. ]]> هنر Tue, 27 Feb 2018 06:45:25 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/book/257794/دارودسته-دلقک-ها-ظرافت-های-یک-ژوکر محمد ضیمران:تورق «سی‌هزار سال هنر» مثل گشت و گذار در راهروهای یک موزه جهانی است http://www.ibna.ir/fa/doc/report/258215/محمد-ضیمران-تورق-سی-هزار-سال-هنر-مثل-گشت-گذار-راهروهای-یک-موزه-جهانی به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، آئین رونمایی از کتاب «سی هزار سال هنر» عصر یکشنبه ششم اسفندماه با حضور محمد ضیمران، فیلسوف و عضو گروه فلسفه هنر فرهنگستان هنر ایران و مترجمان اثر گلناز صالح کریمی و منیره پنج‌تنی در کتابفروشی همیشه برگزار شد.   محمد ضیمران، سخنران این نشست ضمن تشکر از مترجم‌های جوان این کتاب حجیم گفت: امروزه وقتی پژوهندگان و نویسندگان در محافل دانشگاهی و غیر دانشگاهی تمام تلاش خود را به جمع‌آوری منابع و داده‌های مناسب برای تدوین یک اثر درباره صرفا یک دهه تاریخ هنر به معطوف می‌کنند، ده سال یا بیشتر از آن وقت می‌گیرد، پس از پایان کار باز هم اثر کامل و بی‌ عیب و نقصی ارائه نمی‌شود و اثر ضعف و کاستی‌های خود را دارد، در اینجا ما با کتابی روبه‌رو هستیم که سی هزار سال هنر را در سراسر جهان مدنظر قرار داده، آثار فراوانی از سراسر جهان را در خود بازتاب داده و مترجمان اثر هم ترجمه شیوایی از آن ارائه کرده‌اند.   او ادامه داد: در حقیقت نویسندگان کتاب حاضر، سی هزار سال هنر جهان را در یک مجلد پرحجم جمع آوری و تدوین کرده و انتشارات جهانی «فایدن» این اثر را پس از سال‌ها فعالیت در سال 2008 به بازار ارائه کرد. ویراستار این کتاب محقق معروف، خانم اِماندا رِنشا است که از سال 1993 فعالیت‌های پژوهشی خود را در رشته هنرهای تجسمی آغاز کرد و ضمن همکاری با بزرگان این حوزه، در موسسه معروف کریستی در لندن و پاریس، با هنرمندان معروف جهان در تعیین برندگان جایزه کریستی هم همکاری کرد و باید گفت که مولف اصلی این کتاب امندا رنشا است و اثری ارائه کرده که انسان وقتی این اثر گرانسنگ را تورق می‌کند، گویی در راهروها و اتاق‌های یک موزه جهانی به گشت و گذار می‌پردازد.     عضو گروه فلسفه هنر فرهنگستان ایران ضمن بیان اینکه خانم رنشا در تدوین و تالیف این اثر با  چهل متخصص تاریخ هنر از سراسر جهان همکاری کرده، افزود: بطور کلی ویراستاران کتاب حداقل هزار اثر برجسته هنری را گردآوری کرده و در همین راستا سعی کرده‌اند آثاری را در این مجموعه درج کنند که به نحو شایسته تلاش هنری هنرمندان سراسر جهان را از روزگار پیشاتاریخ تا عصر حاضر بازتاب دهد که این آثار به ترتیب تاریخ تدوین شده و توضیحات هرچند اجمالی اما دقیق درمورد این آثار منعکس شده است.  بازتاب آثار هنرمندان حدود نود کشور جهان در کتاب «سی هزار سال هنر» وی ضمن اشاره به اولین و آخرین اثر کار شده در این کتاب و بیان توضیحاتی درباره مکان، زمان و سازنده اثر، افزود: در کتاب «سی هزار سال هنر» آثار هنرمندان حدود نود کشور جهان از جمله استرالیا، زیمباوه و آفریقا بازتاب پیدا کرده و از رشته‌های مختلف هنری نظیر پیکرتراشی و ویدیو آرت در این مجموعه گرد آمده است.   او ادامه داد: یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های «سی هزار سال هنر» جمع‌آوری انواع و اقسام آثار غیرمتداول هنری از اقصی نقاط عالم است. تراوش و نفوذ فرهنگی  اقوام و ملل گوناگون یکی از جلوه‌های ویژه آثا هنری مندرج در این تاریخ هنر محسوب می شود، از جمله ژاک لوئی‌داوید، ناپلئون را در گذر از آلپ تصویر نموده و در صفحه مقابل تمثال فتحعلی شاه قاجار است که مهرعلی‌خان به صورت رنگ‌روغن پادشاه ایران را با در دست داشتن عصای سلطنتی و یک شانه به سر بر روی آن، تصویر کرده است. خانم اماندا رنشا خود صریحا اعلام کرده که در تالیف و تدوین این کوشیده تا تفسیر و تحلیل را به حداقل برساند و بیشتر به خود اثر تاکید کند، به گفته او اغلب کتاب‌های تاریخ‌هنر قسمت اعظم کتاب را به تفسیر و تحلیل اثر تخصیص می‌دهند تا خود اثر و این امر باعث می‌شود که خوانندگان از اصل آثار هنری غافل بمانند.   ضیمران ضمن اعلام کتاب‌های «تاریخ هنر» جانسون، «تاریخ هنر» هلن گاردنر، «تاریخ هنر» فردریک هارت و «تاریخ هنر» ارنست کامبریچ به عنوان تنها آثاری که تا قبل از این در زمینه تاریخ هنر به زبان فارسی ترجمه شده، به مقوله روش شناسی در هنر اشاره کرد و به اختصار به معرفی نظریه‌پردزان معروف این حوزه پرداخت.   وی در ادامه به ارائه مختصری از تاریخ هنر و معرفی پژوهشگران مطرح در دوره‌های مختلف پرداخت و گفت: بدیهی است که رویکردها و روش‌های مختلف در مطالعه و تدوین تاریخ هنر، شیوه نگرش به آثار هنری را دگرگون می‌سازد. مجموعه روش‌های سنتی که ریشه در تحلیل‌ فرم، سبک و عناصر توصیفی دارد را به یک‌سونگری و رهیافت تک‌ساختی در مطالعه تاریخ هنر می‌کشاند و امروزه نگاه‌های سرگذشت پژوهانه به تاریخ هنر دیگر گفتمان مسلط در پژوهش تاریخ هنر نیست؛ بویژه تحقیقات اخیر ادوارد سعید در کتاب معروف شرق‌شناسی روش‌های رسمی تاریخ هنر را به چالش گرفته است.   او ادامه داد: به قول ادوارد سعید، غرب در چارچوب نهادهای فرهنگی، زبان‌شناختی و هنری خود جهان شرق را گستره جهل، بی‌خردی، انفعال و غرب را نقطه کانونی تمدن و فرهنگ، تحرک، خلق و ابداع، اکتشاف و به طور کلی ساحت معیار تلقی می‌کند؛ به همین اعتبار اندیشمندان اروپایی مناطق دیگر جهان را با نام‌های «خاور دور»، «خاور میانه» و «خاور نزدیک» به مثابه سرزمین‌ها و جوامع واقع در شرق در تقابل با غرب، یعنی نقطه ثابت نام‌گذاری نمودند، حتی مارکس پیشرو و مترقی هم در متن‌هایی درباره استعمار انگلستان در هند می‌گفت که شرقیان به طور کلی  فاقد تاریخ و تحول‌اند و  باید آن‌ها را جوامع ایستا تلقی کرد. خودکامگی از ناحیه نیروهای غربی در سرزمین‌های تحت سلطه، موجه و خاکساری، فرودستی و فرومایگی درخور و شایسته جوامع غیرغربی تلقی می‌شد.   سخنران نشست در ادامه افزود: به همین جهت در دهه‌های 60 و 70 جنبش‌های پسااستعماری و ضد شرق ستیزی در پاسخ به این رویکرد مسلط غربی، کم‌کم شکوفا شد و به دنبال نگاهی برابر به دست‌آوردهای فرهنگی، اجتماعی و سیاسی جوامع شرقی، نظام نظری جدید را در حوزه‌های ادب و هنر تدوین کرد. نقدهای مارکسیستی، فمینیستی، رویکرد چند فرهنگی و نظایر آن راه را به ورود هنرمندان غیرغربی چون «آنیش کاپور»، «مونا هاتوم» فلسطینی، «غلام شیخ»، «نالینی مالانی» و «مصطفی دیمه» به تاریخ هنر معاصر شد.   ضیمران گفت: کتاب «سی هزار سال هنر» نیز محصول رویکردهای مترقی امروز و چالش در برابر شرق‌شناسی هنری و بر پایه  نقدهای زنانه و پسااستعماری  از ناحیه خانم امندا رنشاو و سایر متخصصین شرکت‌کننده در این پژوهش بزرگ است. در مورد ترجمه این اثر هم باید عرض کنم که خانم‌های گلناز صالح‌کریمی و منیره پنج‌تنی در مدت متجاوز از 5 سال تمام با کوشش شبانه‌روزی، وسواس و دقت، حاصل این اثر را به فارسی پاکیزه و قابل فهم و دسترس برای علاقه‌مدان برگردانده‌اند. توفیق آن‌ها در تداول این تلاش در جهت عرضه آثار برجسته هنری و فلسفی به علاقه‌مندان در این سرزمین را از خداوند بزرگ خواستارم.   منیره پنج‌تنی از مترجمان اثر گفت: این کتاب برای همه متخصصان هنر مفید و جالب است، در واقع یک کتاب تصویر محور است و در هر صفحه یک شناسنامه کوچک از مختصات اثر، نام هنرمند آن، سبک، یک تصویر و متنی که توضیح می‌دهد این اثر در چه مقطع زمانی، در چه کشوری، چطور و در چه جنبشی تولید شده است، وجود دارد. کتاب اصلی حدود هزار تصویر است که خوشبختانه مشمول سانسور جدی هم نشده و تقریبا همه تصاویر را در ترجمه هم داریم. پایان اثر یک نمودار تاریخی- جغرافیایی درباره کشورهایی که نام آن‌ها در کتاب آمده، موجود است، بعد از آن فهرست آثار آمده که با تصویر آن‌ها همراه است و پایین فهرست یک خط زمان وجود دارد که آنجا وقایع سیاسی و اجتماعی که در آن دوره شکل‌گیری آن اثر اتفاق افتاده، به اختصار توضیح داده شده است، بعد واژه‌نامه اثر است که به مخاطب کمک فراوانی می‌کند و در پایان نمایه است.   کتابی  جذاب برای علاقه‌مندان تاریخ هنر تطبیقی وی ادامه داد: این کتاب برای علاقه‌مندان تاریخ هنر تطبیقی خیلی جذاب است، چون یک اتفاق تکراری که در همه کتاب‌های تاریخ هنر می‌افتد این بود که کتاب یا دوره‌ای بود، یا براساس جنبش تنظیم شده بود؛ به هر حال به هر صورت که بود اطلاعات کافی به مخاطب نمی‌داد، ولی اتفاقی که در این کتاب می‌افتد این است که ضمن معرفی هر اثر، اتفاقات مهمی که در زمان شکل‌گیری آن اثر در کشورهای دیگر رخ داده را نیز در اختیار مخاطب قرار می‌دهد.   پنج‌تنی ضمن تشکر از انتشارات سپاس و کتابسرای نیک از نمایه متفاوت اثر سخن به میان آورد و گفت: نمایه این کتاب بسیار جالب است که وقت و کار زیادی از ما گرفت. نمایه دو زبانه است، چون نمی‌خواستیم هیچ پانوشتی در کتاب داشته باشیم تا ظاهر کتاب با کتاب اصلی تفاوت نداشته باشد. در کتاب‌های تاریخ هنر معمولا تیترها و سوتیترها را به نمایه تبدیل می‌کنند ولی ما دقیقا نمایه انگلیسی کتاب را به فارسی برگرداندیم که جست‌وجوی متفاوت و پیچیده‌ای در اختیار مخاطب قرار می‌دهد و اطلاعات یک اثر به چند طریق مختلف قابل جست‌وجو است، چیزی که در دیگر کتاب‌های مشابه غایب است.   گلناز صالح‌کریمی دیگر مترجم اثر ضمن تشکر از انتشارات سپاس بیان کرد: یکی از نکات مهم این کتاب این هاست که آثار زیادی از ایران و کشورهای دیگر دارد که در کتاب تاریخ‌ هنرهای رسمی کمتر چیزی راجع به آن‌ها می‌بییم. نمونه‌های زیادی از آثار ایرانی در این کتاب وجود دارد که یک نمونه متن مربوط به یک پیاله از عهد سلجوقیان است وی در ادامه متن مربوط به این پیاله را از کتاب برای حضار خواند. ]]> هنر Mon, 26 Feb 2018 08:59:23 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/report/258215/محمد-ضیمران-تورق-سی-هزار-سال-هنر-مثل-گشت-گذار-راهروهای-یک-موزه-جهانی صادق عبداللهی سرپرست نویسندگان «رادیو جمعه» شد http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/258227/صادق-عبداللهی-سرپرست-نویسندگان-رادیو-جمعه به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) به نقل از شبکه رادیویی ایران، ساجد قدوسیان ـ تهیه‌کننده «رادیو جمعه» ـ با اعلام این خبر گفت: صادق عبداللهی طنزپرداز و نویسنده باسابقه صداوسیما، کسی که مدت‌ها نویسنده برنامه‌های طنز رادیویی از جمله «صبح جمعه با شما» بوده است، با «رادیو جمعه» همکاری می‌کند. قدوسیان تصریح کرد: حسین هاشمی از نویسندگان توانمند در حوزه طنز نیز، مدتی است به جمع رادیو جمعه‌ای‌ها پیوسته است. جمعه‌ها و بخصوص در ایام نوروز شنونده آثار حسین هاشمی باشید. «رادیو جمعه» هر جمعه ساعت ۹ تا ۱۱ صبح با هنرمندی اصغر سمسارزاده، عباس محبی، علیرضا جاویدنیا، مهدی صباغی، داوود منفرد، شوکت حجت، حسین رفیعی، مرتضی تبریزی، فرانک رفیعی، نسیم رفیعی، مجتبی تیموری، محمد تیموری، حسن مصطفی پور، محمدرضا قلم‌بر، فرهاد حدادی، رادمان غروی، سارا جعفری، محمد رضا لبیب، نسرین نخبه زارع، حمید پارسا، سعید سلطانی، گلچهره زند، زهره کدخدازاده، الهام حاجی نژاد، عاطفه صابرپور، حمید رضا اله یاری، محسن دین محمد، سارا آقا محمدی، شیوا رمضانی، جمشید مقدم، مصطفی بیات، علی زکریایی، آرش راسخ، مژگان امروزی، مهرداد امیررضایی، علیرضا اصغرپور، علی رضا دانش پژوه ، لیلا حسین پور و... از آنتن رادیو ایران پخش می شود. ]]> هنر Mon, 26 Feb 2018 07:18:38 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/258227/صادق-عبداللهی-سرپرست-نویسندگان-رادیو-جمعه دبیران پنجمین همایش ملی رادی‌شناسی معرفی شدند http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/258225/دبیران-پنجمین-همایش-ملی-رادی-شناسی-معرفی-شدند به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) به نقل از روابط عمومی بنیاد اکبر رادی، رئیس هیئت مدیره این بنیاد، طی احکام جداگانه‌ای فریندخت زاهدی را به عنوان دبیر علمی و بهزاد صدیقی را به عنوان دبیر پنجمین همایش ملی رادی شناسی منصوب و معرفی کرد. بر اساس این گزارش، در متن حکم حمیده بانو عنقا، رییس هیئت مدیره بنیاد اکبر رادی، به هریک از این دبیران آمده است: فرهیخته گرامی  سرکارخانم دکتر فریندخت زاهدی با توجه به تجربیات ارزنده جناب‌عالی در دبیری سمینارها و همایش های علمی، فرهنگی و هنری و تلاش های بی‌دریغ تان برای اعتلای تئاتر و نمایشنامه‌نویسی، بدین وسیله سرکارعالی را به عنوان دبیر علمی پنجمین همایش ملی رادی‌شناسی منصوب می‌نمایم. بی‌تردید حضور و خدمات ارزشمندتان برای این همایش تأثیرگذار و ثمربخش خواهد بود. با قدردانی از شما برای پذیرش این مسئولیت، توفیق سرکارعالی را از خداوند منان خواهانم. فرهیخته گرامی  جناب آقای بهزاد صدیقی با توجه به تجربیات ارزنده جناب‌عالی در مدیریت و دبیری عرصه‌های هنری، فرهنگی و اجرایی و تلاش‌های بی‌دریغ‌تان برای اعتلای تئاتر و نمایشنامه‌نویسی، بدین وسیله جناب‌عالی را به عنوان دبیر پنجمین همایش ملی رادی‌شناسی منصوب می‌نمایم. بی‌تردید حضور و خدمات ارزش مندتان برای این همایش تأثیرگذار و ثمربخش خواهد بود. با قدردانی از شما برای پذیرش این مسئولیت، توفیق جناب عالی را از خداوند منان خواهانم. لازم به یادآوری است پنجمین همایش ملی رادی شناسی اسفندماه سال جاری توسط بنیاد اکبر رادی در تهران برگزار می‌شود.   ]]> هنر Mon, 26 Feb 2018 07:11:40 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/258225/دبیران-پنجمین-همایش-ملی-رادی-شناسی-معرفی-شدند آیین رونمایی كتاب «سی‌هزار سال هنر» http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/258145/آیین-رونمایی-كتاب-سی-هزار-سال-هنر به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، كتاب «سی‌هزار سال هنر» که به تازگی با ترجمه گلناز صالح‌کریمی و منیره پنج‌تنی روانه بازار نشر شده، قرار است که با حضور محمد ضمیران رونمایی و بررسی شود. کتاب «سی هزار سال هنر» مجموعه‌­ای از هزار اثر هنری متعلق به فرهنگ‌­ها و تمدن­‌های مختلف در طول تاریخ است که با ترتیب زمانی در کنار هم قرار گرفته‌­اند. نخستین اثر هنری در کتاب متعلق به نخستین نمونه­‌های نقاشی غاری و مربوط به 30هزار سال پیش و آخرین اثر متعلق به سال 2001 است.   در هر صفحه یک تصویر، یک جدول از مختصات و مشخصات اثر و یک متن توصیفی دقیق و مفید وجود دارد که در آن خصوصیات سبکی، اهمیت تاریخی و زمینه­‌های اجتماعی، سیاسی و گاه اقتصادی خلق اثر نیز آمده است. همچنین به شیوه ساخت، مواد و مصالح به کار رفته و اطلاعاتی درباره هنرمند و زمانه‌­اش نیز اشاره شده است.   کتاب همچنین یک نمودار تاریخی و جغرافیایی دارد که تاریخ پیدایش و افول فرهنگ‌­ها و تمدن­‌ها، زمان پیدایش نهضت­‌ها و جریان‌­های هنری در محدوده‌­های جغرافیایی در آن نمایش داده شده است. از دیگر ویژگی­‌های بسیار برجسته کتاب واژه‌­نامه و نمایه آن است. در واژه­‌نامه ‌بسیاری از تکنیک­‌های ساخت آثار شرح داده شده و درباره فرهنگ‌­ها و تمدن­‌های معرفی شده در کتاب، اطلاعات مختصر و مفیدی ارائه شده است. آخرین بخش کتاب نیز نمایه است که به مثابه یک فهرست دقیق برای جست­‌وجو و یافتن تمام آثار، سبک­‌ها، هنرمندان و حتی کشورها عمل می­‌کند. نکته بسیار مهم درباره نمایه دو زبانه بودن آن است که به‌صورت فارسی به انگلیسی تنظیم شده است و خواننده می‌­تواند از معادل اصلی خبردار شود. این کتاب از سوی انتشارات سپاس در ١٢۲۴ صفحه، به صورت گلاسه و تمام رنگی با قیمت ۲۵۰‌ هزار تومان منتشر و روانه کتابفروشی‌ها شده است و در ساعت برگزاری برنامه 10 درصد تخفيف براي كتاب «سی هزار سال هنر» در نظر گرفته شده است. علاقه‌مندان برای حضور در این مراسم می‌توانند از ساعت 17 تا 19 روز یکشنبه (6 اسفندماه) به كتابفروشی هميشه واقع در شهرک غرب خيابان ايران‌زمين پاساژ گلستان حياط شرقی واحد 112 مراجعه کنند. ]]> هنر Sat, 24 Feb 2018 18:52:15 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/258145/آیین-رونمایی-كتاب-سی-هزار-سال-هنر زندگی‌نامه ایران درودی به چاپ بیستم رسید http://www.ibna.ir/fa/doc/book/257871/زندگی-نامه-ایران-درودی-چاپ-بیستم-رسید به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، کتاب «در فاصله‌ی دو نقطه...!» نوشته ایران درودی به چاپ بیستم رسید. کتاب در فاصله‌ی دو نقطه اتوبیوگرافی ایران درّودی، نقاش ایرانی است. او در این کتاب ماجرای زندگی خود را از هنگام تولد شروع کرده است و نکته به نکته تمامی آنچه شخصیت وی را ساخته است به زبانی ساده بازگو می‌کند. لابه‌لای صفحات کتاب به مناسبت موضوع تصاویری از تابلوهای این نقاش به‌چاپ رسیده است. کتاب بیشتر به دفتر خاطرات می‌ماند. ساده و روشن همه چیز در آن نوشته شده، شرح دوران کودکی، حالات و زیروبم‌های آن، شرح افراد خانواده و نژاد و و رفتار و آداب‌شان. برای همه ما که در دوران آمیختن نژادها به سر می‌بریم امری عادی و معمولی است و همه ما با این ناهمگونی‌ها زندگی کرده و می‌کنیم.   هم دوره بودن او با جنگ جهانی و 28 مرداد و... و از طرفی ملاقات او با بزرگانی چون ابراهیم پورداوود، سهراب سپهری، شاملو، فروغ فرخزاد، خسرو گلسرخی، فرح دیبا، اخوان ثالث، بهمن مفید، ژان کوکتو و برتا سلکیند،... از نکات و خاطرات جذاب این خودنوشت است. کتاب هفت بخش اصلی دارد؛ «نخستین نقطه»، «براده‌های نور»، «دانشجوی کند و خجول»، «سال‌های شور و سرکشی»،«بخت نیک، طالع سعد»، «پرواز پرویزم» و «بیوگرافی». هر کدام از این بخش‌ها دارای چند فصل جداگانه است. در بخش «نخستین نقطه» به دوران کودکی پرداخته شده و در بخش «دانشجوی کند و خجول» از  دوران دانشجویی و نخستین نمایشگاه سخن رفته است. از نکات جالب کتاب وجود تصاویری است که از تابلوهای نقاشی وی برگرفته شده است. نقاشی‌های «گل عشق در کویر»، «از این گونه رستن»،«نگار جاودان»،« گنگ خوابدیده»، «عبور» و «به زلالی یک عشق» از این جمله‌اند. از دیگر بخش‌های جذاب این کتاب یادداشت‌هایی است که درودی از خاطرات دیدار خود با مشاهیر دوره خودش نوشته است. یادداشت‌هایی با عنوان «دیدار با آندره مالرو»، «دیدار با ژان کوکتو» و «دیدار با سالوادور دالی» است.  وی در این بخش نوشته است: «سالوادور دالی برایم همیشه از قدیسین بوده و هست. چشمه‌های شگفت تخیلات دالی همانند ابعاد فضای نقاشی‌های او همیشه مرا به این فکر واداشته است که نقاشی دالی جوهر تخیلی و بروز ناممکن‌هاست. تکنیک و چیره دستی بی‌مانند او در تصویر بخشیدن به این تخیلات همچون نبوع او یگانه و غیرقابل تکرار است. روزی مجله کارفور فرانسه را نشانش دادم که نوشته بود: «فضای سوررئالیست‌ها به هم شباهت دارد، همچنان که در آثار سوررئالیست‌ درودی فضایی از ماکس ارنست یا دالی را می‌توان دید» دالی سخت خندید و گفت: «غالبا منتقدین نقاشی ، نقاشان ناموفق هستند آن‌ها تفاوت آفتاب و نورها را نمی‌بینند و تفاوت فرهنگ‌ها را نمی‌شناسند. نه! نقاشی شما شباهتی با آثار من ندارد. شما از فرهنگ دیگری سیراب می‌شوید و کار من از فرهنگ اسپانیا.» از نکات دیگر این کتاب نمونه یادداشت‌هایی است که درودی از دردهای روحی خود در مرگ عزیزترین‌هایش انگاشته است. ابراهیم پورداود، سهراب سپهری، فروغ فرخزاد، پرویز خانلری و مهدی اخوان‌ثالث از این جمله‌اند.  کتاب «در فاصله دو نقطه» نوشته ایران درودی در 288 صفحه و شمارگان 700 به قیمت 20000 تومان از سوی نشر نی منتشر شده است. ]]> هنر Mon, 19 Feb 2018 06:10:01 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/book/257871/زندگی-نامه-ایران-درودی-چاپ-بیستم-رسید اول کتاب، بعد ساندویچ و بعد سینما http://www.ibna.ir/fa/doc/report/257981/اول-کتاب-بعد-ساندویچ-سینما به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، آئین اختتامیه هفتمین دوره کتاب سال سینما عصر دیروز (یکشنبه 29 بهمن‌ماه) با حضور چهره‌های مطرح این حوزه در خانه‌سینما برگزار شد. در این مراسم که کامران ملکی اجرای آن را برعهده داشت چهر‌ه‌هایی مانند محمدمهدی حیدریان، معاون وزیر و رئیس سازمان امور سینمایی و سمعی‌بصری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، منوچهر شاهسواری، مدیرعامل خانه‌سینما، هوشنگ گلمکانی، خسرو دهقان، سعید عقیقی، حسن حسینی، شهریار توکلی، اصغر یوسفی‌نژاد، امیررضا نوری‌پرتو، علی لقمانی، علیرضا محمودی، رامتین شهبازی، گلی امامی، اکبر نبوی، خسرو سینایی، رضا میرکریمی، مرتضی رزاق‌کریمی، سیروس الوند، محمد متوسلانی، امیر اثباتی، محمدعلی سجادی، محمد گذرآبادی، مهدی رحمیان، محمد‌مهدی فخری‌زاده و روبرت صافاریان حضور داشتند.   سینما را با خواندن ادبیات، کتاب و مجلات شروع کردم خسرو دهقان که دبیری این دوره از کتاب سال سینما را برعهده داشت در ابتدای این مراسم گفت: از همه کسانی که در خانه‌سینما به ما لطف کردند تا این جایزه را به شکل شکیلی برگزار کنیم، تشکر می‌کنم؛ چراکه بدون شک بدون تلاش‌ها و فعالیت‌های این افراد کاری جلو نمی‌رفت و به نتیجه مشخصی نمی‌رسیدیم. همچنین تشکر می‌کنم از رضا میرکریمی که این جایزه را برای نخستین بار برگزار کرد. این منتقد فیلم با اشاره به فعالیت‌های خانه‌سینما افزود: خانه‌سینما دو وظیفه بسیار مهم دارد که نخست رسیدگی مسائل صنفی است و دو برگزاری کارهای فرهنگی که امسال ماموریت انجام یکی از این کارها که دبیری جایزه کتاب سال سینماست به من واگذار شده است. شاهسواری، مدیرعامل خانه‌سینما اهل کتاب و مطالعه است و ابتدا کتاب و نقد می‌خواند و در آخر اگر زمان داشته باشد به‌سراغ فیلم می‌رود. دبیر هفتمین جایزه کتاب سال سینما با اشاره به ورودش به سینما گفت: من سینما را با خواندن ادبیات، کتاب و مجلات شروع کردم؛ یعنی ابتدا مجلات سینمایی و کتاب خواندم و زمان زیادی گذشت تا به تماشای فیلم‌هایی که درباره آنها اطلاعات زیادی داشتم، بنشینم. وی ادامه داد: خوب به‌خاطر دارم که در آن زمان در بالای در ورودی سینماها زده بودند «اول ساندویچ، بعد سینما» اما من امروز می‌گویم «اول کتاب، بعد ساندویچ و بعد سینما». بنابراین مطالعه و خواندن یک اصل مهم در حوزه سینماست که این روزها کمتر به آن توجه می‌شود. دهقان با اشاره به اهمیت جوان‌گرایی در حوزه‌های مختلف اظهار کرد: من به جوان‌گرایی علاقه بسیار زیادی دارم و اگر قرار باشد بین یک دکتر 60 ساله و یک دکتر 30 ساله یکی را انتخاب کنم، بدون شک به سراغ دکتر 30 ساله می‌روم. من این نگاه را در انتخاب داوران جایزه نیز درنظر گرفتم و به سراغ داوران جوان و سالم این حوزه رفتم.   این مدرس سینما در بخش پایانی صحبت‌هایش گفت: خانه‌سینما کتابخانه بسیار خوبی دارد که بسیار سوت‌وکور است و سال‌به‌سال هم کسی به آن سرنمی‌زند و من پیشنهاد می‌کنم که بد نیست دوستان یک وقت‌هایی به جای کافی‌شاپ‌ها سری هم به این کتابخانه بزنند.   سینما همان بود که می‌خواستم خسرو سینایی که جایزه بهترین اثر تالیفی جشنواره به اثری که درباره او نوشته شده بود، تعلق گرفت در صحبت‌هایی کوتاه با تشکر از همایون امامی برای نگارش این اثر گفت: در تمام این سال‌ها که در سینما کار می‌کنم، افراد مختلفی را مشاهده کردم که امامی یکی از شریف‌ترین، صادق‌ترین و درست‌کارترین افرادی است که من در این حوزه شناختم، فردی که هیچ وقت هدفش را رها نکرد. این کارگردان ادامه داد: امامی یک عیب خیلی بزرگ دارد و فراموش کرده که اسم سینما «شو بیزینس» است و او یک شومن نیست. این عیب بزرگی است؛ اما من این عیب او را دوست دارم. او در تمام این سال‌ها صادقانه به سینما خدمت کرده است؛ اما کمتر کسی زحمات او را دیده است.   این فیلمنامه‌نویس در بخش پایانی صحبت‌هایش اظهار کرد: دوست دارم که از سال 96، فلاش‌بکی به 50 سال قبل داشته باشیم؛ زمانی که من وارد این حرفه شدم. من 50 سال در این حرفه زندگی و همه پستی و بلندی‌ها را طی کردم و سینما همان بود که می‌خواستم. عده‌ای از دوستان جوان به سختی‌های موجود ایراد می‌گیرند که من به آنها‌ می‌گویم، کار در سینما مانند کوهنوردی است و هر لحظه احتمال دارد که سنگی از بالا سقوط کند و روی سر ما بیفتد؛ اما اگر ما اهلش هستیم باید تحمل کنیم.   در کودکی کتاب جایزه می‌گرفتم سیروس الوند دیگر سخنران این نشست گفت: ما نباید نگران باشم که اینگونه محفل‌ها کم هستند و افراد زیادی از آن استقبال نمی‌کنند؛ چراکه این محافل حمام نیست که همه بتوانند به آن بیایند. این محافل اتفاق ارزشمندی است که متاسفانه عده‌ای قدر آن را نمی‌دانند. این کارگردان ادامه داد: ما نیاز به آن امید داریم تا اتفاق جدی در این حوزه رخ دهد. نیاز داریم که شاهد چنین محفل‌هایی باشیم تا به شکلی جدی به سینما پرداخته شود. متاسفانه وجه فرهنگی غایب است و برگزاری چنین مراسمی بدون شک اتفاق مبارکی است؛ چراکه در آن به بحث کتاب نگاه جدی می‌شود. برنده سیمرغ بلورین کارگردانی در یازدهمین جشنواره فیلم فجر با اشاره به اهمیت کتاب اظهار کرد: خوب به‌خاطر دارم زمانی که کودک بودم، جایزه برای ما کتاب می‌گرفتند و خبری از پیراهن و خوراکی و اسباب‌بازی نبود و همین موضوع ما را به سمت کتاب کشاند. من و خسرو دهقان با کتاب شروع کردیم و این کتاب بود که ما را پرورش داد.   جایزه کتاب سال سینما به درختی تناور تبدیل شده است رضا میرکریمی نیز در توضیح جایزه کتاب سال سینما گفت: خیلی خوشحالم که جایزه کتاب سال سینما دیگر نهال نیست و به یک درخت تناور تبدیل شده است. به‌خاطر دارم زمانی که می‌خواستم این جایزه را در خانه‌سینما برگزار کنم، چقدر تحت فشار بودم و دوستان می‌گفتند که جایزه کتاب سال یک کار حاکمیتی است و نمی‌توان به صنف واگذار کرد. این کارگردان سینما ادامه داد: آن روز نمی‌توانستم بگویم اما امروز می‌گویم که ما توانستیم و برگزاری یک جایزه ارتباطی به حاکمیت ندارد و باید مردمی و توسط اهالی همان صنف برگزار شود. شاید جایزه کتاب سال سینما امروز در این سالن کوچک و بدون زرق‌و‌برق برگزار در حال برگزاری است اما نکته ارزشمند این است که ما خودمان هستیم و خودمان برگزار می‌کنیم.     خسرو دهقان دبیر هشتمین دوره کتاب سال سینما شد منوچهر شاهسواری که آخرین سخنران این جشن بود با اعلام تمدید دبیری خسرو دهقان برای جایزه سال آینده گفت: خسرو دهقان در جشنواره امسال زحمات بسیار زیادی کشید و انصافا از جان مایه گذاشت و باید در اینجا اعلام کنم که نظر ما برای دبیری دوره بعد نیز خسرو دهقان است.   مدیرعامل خانه سینما با گلایه از برخی نامهربانی‌ها اظهار کرد: در روزگاری که افعال بی‌فاعل زیاد شده‌اند، ما به قدری درگیر حاشیه شده‌ایم که فرصت گفت‌وگوی سازنده را از دست داده‌ایم. متوجه این موضوع هستم که در بازار مسگرها سخن از سکوت و آرامش کار بسیار مشکلی است؛ اما به نظر من جهان سینما، جهان کار و درگیری است و به نظر من نزدیک شدن به کتاب می‌تواند ما را به آرامش برساند. وی ادامه داد: ما شاید با خواندن شعرهای خیام و حافظ کمی غمگین و افسرده شویم اما در نهایت به آرامش می‌رسیم. به نظر من شوکت فضای فرهنگی سینمای ایران به همبستگی اهالی سینما و کسانی که کار کتاب می‌کنند، بستگی دارد؛ بنابراین اگر ما خواستار این شوکت هستیم باید قدردان معلمانی باشیم که کتاب نوشته‌اند.   شاهسواری در پایان گفت: سینمای ایران مدیون کسانی است که دست به قلم برده‌اند و ترجمه و تالیف کرده‌اند. پیوند کتاب و سینما اتفاق بسیار خوب و بزرگی است و خوشحالم که بار دیگر در این شب عزیز شاهد آن هستیم. ]]> هنر Mon, 19 Feb 2018 04:02:18 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/report/257981/اول-کتاب-بعد-ساندویچ-سینما محمد توکلی؛ طراح جلد کتاب و گرافیست درگذشت http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/257910/محمد-توکلی-طراح-جلد-کتاب-گرافیست-درگذشت به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) محمد توکلی گرافیست و طراح جلد کتاب صبح امروز ۲۸ بهمن پس از تحمل یک دوره بیماری دار فانی را وداع گفت. این هنرمند که فرزند احمد توکلی نماینده سابق مجلس است از سال ۹۳ درگیر بیماری کبدی و مدتی نیز در بیمارستان بستری بود. طرح جلد کتاب زیر از جمله کارهای مرحوم توکلی است   ]]> هنر Sat, 17 Feb 2018 09:28:51 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/257910/محمد-توکلی-طراح-جلد-کتاب-گرافیست-درگذشت اقتباس خلاقانه، از نوشتن فیلمنامه اورجینال سخت‌تر است http://www.ibna.ir/fa/doc/longint/257810/اقتباس-خلاقانه-نوشتن-فیلمنامه-اورجینال-سخت-تر خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، شهاب دارابیان: هفتمین دوره از جایزه کتاب سال سینمای ایران، آخرین روزهای خود را سپری می‌کند و فردا (29 بهمن‌ماه) شاهد مراسم پایانی این رویداد که به همت خانه سینما برگزار می‌شود، خواهیم بود. از این رو به گفت‌وگو با منوچهر شاهسواری، مدیرعامل خانه‌سینما پرداختیم که در ادامه می‌خوانید. هفت دوره از نخستین سال جایزه کتاب سال سینما می‌گذرد و به نظر می‌رسد که این جایزه رفته‌رفته جای خودش را در دل علاقه‌مندان کتاب باز کرده است. به نظر شما چرا خانه‌سینما که یک نهاد سینمایی است باید به فکر راه‌اندازی یک جایزه کتابی باشد؟  یکی از اتفاقات بسیار خوب و قابل تقدیری که در سال‌های گذشته توسط دوستان ما در خانه سینما انجام شده است، ایجاد موقعیتی برای توجه به آثار مکتوب در حوزه سینماست. ما در حوزه ادبیات سینمایی سابقه زیادی داریم اما در سال‌های اخیر برخی ناشران به این حوزه توجه ویژه‌ای داشته‌اند که این بیانگر آن است که ظرفیت‌های خوبی در این حوزه وجود دارد. اگر به کتاب‌های منتشر شده با موضوع سینما توجه کنید، متوجه می‌شوید که کتاب‌های بسیار خوبی منتشر شده است و طبیعتا در چنین شرایطی هیچ‌کدام از ما نمی‌توانیم به این موضوع و اهمیت کتاب و کتابخوانی در جامعه بی‌توجه باشیم. بنابراین دوستان ما در خانه‌سینما نیز با توجه به موارد گفته شده، تصمیم به برگزاری این جایزه ارزشمند گرفتند. پس به نوعی می‌توان گفت که توجه به کتاب و کتابخوانی به دغدغه این نهاد سینمایی تبدیل شده است؟ بله. من فکر می‌کنم و بر این باورم که باید به ادبیات مکتوب سینمایی توجه ویژه داشت؛ چراکه همه ما نیازمند استفاده از تحلیل، دانش و تحقیق هستیم؛ بنابراین زمانی که این آثار منتشر شود همه ما می‌توانیم از آن بهره‌مند شویم. به اعتقاد من دنیای امروز دنیای علم و دانش است و ما اگر دست به این تالیف‌ها و ترجمه‌ها نزنیم آینده چندان درخشانی را پیش روی خود نخواهیم داشت. در حال حاضر وضعیت انتشار کتاب‌های سینمایی به چه شکل است؟ به لحاظ کمی در وضعیت خوبی قرار داریم اما شاید گاهی‌اوقات این کمیت بالا، ما را در حوزه کیفیت دچار مشکل می‌کند. با توجه به این شرایط من فکر می‌کنم جشن کتاب فرصت مناسبی است برای رسیدن به آن فهم مشترک از کیفیت آثار مکتوب. ضمن احترام به همه دوستانی که در این حوزه فعالیت می‌کنند اما نگاه ما به این آثار کیفی است و فکر می‌کنیم که این نگاه هم برای ناشران، هم برای مولفان و هم برای همکاران شرایطی بهتری را رقم خواهد زد. به نظرم جشن کتاب سینما اگر بتواند باعث ارتقای کیفیت آثار مکتوب سینمایی شود و توجهات را به ارتقای کیفی جلب کند، دستاورد بزرگی را به دست آورده است؛ زیرا گاهی ما نیازمند قدم‌ها و اقدامات بزرگ هستیم. جشن کتاب خانه‌سینما اقدام مهمی است که تمایل به کیفیت را از زبان داوران به گوش ناشران، مترجمان و مولفان می‌رساند.   با توجه به تمایل و انگیزه بالای شما برای فعالیت در حوزه کتاب، آیا بهتر نیست که با نهادهای تخصصی این حوزه وارد همکاری شوید؟  ما نه تنها تمایل به همکاری با نهادهای مربوطه مانند موسسه خانه کتاب داریم؛ بلکه مشتاق هستیم تا با این نهادهای ارزشمند وارد مذاکره شویم تا به وسیله این گفت‌وگوها بتوانیم اهداف بزرگ‌مان را پیگیری کنیم. در حال حاضر ما نیازمند اندیشه‌های نو هستیم و پرداختن به اندیشه‌های نو بدون توجه به آثار مکتوب غیرممکن است. در کل باید بگویم که پرداختن به کتاب برای ما مهم است؛ زیرا آثاری که در این حوزه منتشر می‌شود، می‌تواند منبع مناسبی برای اهل سینما باشد و بدون شک ورود این آثار به کتابخانه‌های اهالی این حوزه می‌تواند باعث رشد و ارتقای سینمای کشور شود. به هر حال بین حوزه مکتوب و حوزه تصویر باید یک رابطه ارگانیک برقرار باشد و من امیدوارم که خانه‌سینما و خانه‌کتاب با تعامل و همکاری مناسب بتوانند این اتفاق مهم را رقم بزنند و این ماموریت مهم را انجام دهند. ما آمادگی کامل داریم و امیدواریم که این آمادگی در خانه‌کتاب نیز وجود داشته باشد.   آیا خانه‌سینما علاوه بر برگزاری جایزه کتاب سال سینما، برنامه‌های دیگری را دنبال می‌کند؟ بدون شک در مراسم روز 29 بهمن‌ماه ایده‌های جدید خودمان را مطرح خواهیم کرد و شما با آن آشنا خواهید شد؛ اما به طور خلاصه باید بگویم که در یک سال گذشته تلاش‌های بسیار زیادی در این حوزه انجام داده‌ایم تا بتوانیم به دوستان خود بگوییم که توجه به کتاب یکی از ضروریات جامعه امروز است و پرداختن به این حوزه برای ما اهمیت بسیار زیادی دارد. برای مثال در سال گذشته شاهد برگزاری چندین مراسم رونمایی از کتاب در خانه‌سینما بودیم و در چندین جلسه نیز به نقد و بررسی آثار مکتوب پرداختیم.   با همه این تفاسیر چرا نسل جوانی که وارد سینما شده‌ با کتاب بیگانه است و این افراد حتی کتاب‌های تخصصی حوزه خودشان را نیز به سختی مطالعه می‌کنند؟ ما اگر ندانیم و متوجه نباشیم که پیشرفت بدون دانش امکان‌پذیر نیست، حرکت رو به جلویی نخواهیم داشت؛ بنابراین باید این موضوع را دائما به یکدیگر تذکر دهیم که دانش جز با مطالعه حاصل نمی‌شود. به نظر من ما به حرفه خود جفا کرده‌ایم؛ زیرا حرفه ما نیازمند ارتباط مدام با دانش روز و کتاب است، به‌خصوص با دانش علوم انسانی مانند ادبیات، تاریخ، فلسفه و جامعه‌شناسی. با توجه به همه نکاتی که در این گفت‌وگو درباره آن صحبت کردیم، من فکر می‌کنم که در یک مقطع تاریخی مناسبی هستیم و یک دیدگاه تغییری نسبت به کتاب وجود دارد. دیدگاهی که یادآور می‌شود که ما به مطالعه و کسب دانش نیازمندیم. البته از این نکته نیز نباید غافل شویم که نسل جوان در تلاش است تا بخشی از اطلاعات و دانش خودش را از فضای مجازی به دست بیاورد و شاید این کمی با عادات نسل گذشته شبیه نباشد. به هر حال من معتقدم که این نیاز احساس شده است و افراد به شیوه‌های مختلف در پی رفع این مشکل هستند. اینکه همه ما نیازمند مطالعه هستیم، امری است که دیگر به همه اثبات شده است و چگونه برطرف کردن آن را نیز در شرایط گفت‌وگویی باید متوجه شویم و به هم تذکر دهیم. باتوجه به سال‌ها سابقه در حوزه سینما به اعتقاد شما، آیا این ظرفیت وجود دارد که ناشران به حوزه سینما ورود پیدا کنند و چاپ کتاب‌های این حوزه بپردازند؟ تعداد ناشرانی که در این حوزه فعالیت می‌کنند کم است اما اگر انصاف را رعایت کنیم، باید بگوییم که تعداد این ناشران در یکی دو سال اخیر بیشتر شده است و اتفاقا چند ناشر نیز به شکل کاملا تخصصی به این موضوع می‌پردازند و به نظر من همه این موارد نشانه‌های خوبی است، زیرا ما نباید انتظار داشته باشیم که بازار و فعالیت کتاب‌های سینمای به یکباره دچار تغییر و تحول شود. تعداد علاقه‌مندان به سینما که به چندین سطح مانند، فعالان، دانشجویان و هنرآموزان تقسیم می‌شوند، بسیار زیاد است و همه این افراد می‌توانند مخاطب یک اثر شاخص باشند. از طرفی این امکان وجود دارد که کتاب مورد توجه علاقه‌مندان به کتاب‌ که تخصصی در سینما ندارند هم واقع شود. به هر حال من فکر می‌کنم که کتاب‌های سینمایی می‌توانند با یک نظام درست اطلاع‌رسانی و تبلیغاتی بخش قابل توجهی از بازار نشر را از آن خود کنند. البته باید به این موضوع توجه کرد که ما در تبلیغات و اطلاع‌رسانی ضعف‌های بسیار جدی و زیادی داریم. آیا خانه‌سینما خودش از کتاب‌های سینمایی استقبال و آثار برگزیده را خریداری می‌کند؟ ما در حد توان‌مان کتاب‌های برگزیده را خریداری می‌کنم و در اختیار همکاران‌مان قرار می‌دهیم اما قبول هم داریم که مقدار خرید بسیار ناچیز است و کمک شایانی به ناشر و مولف نمی‌کند. با این حال می‌توان با همکاری با نهادهای مربوطه آثار برگزیده را برای خرید به کتابخانه‌ها معرفی کرد که چنین برنامه‌ای در دستور کار است.  در پایان آیا به نظر شما ارتباط خوبی بین اهالی سینما و اهالی ادبیات وجود دارد؟ من فکر می‌کنم که اقتباس، حلقه مفقوده و گمشده سینمای ماست. سینمای ایران اگر می‌خواهد در مسیر پرفراز و نشیبی که تا به امروز طی کرده است موفق باشد، به دلیل التهاب‌های درونی بدون توجه به اقتباس نمی‌تواند کار خاصی انجام دهد و این کار مستلزم رابطه اهالی سینما با اهالی کتاب است؛ البته منظور من از اقتباس یک برداشت خلاقانه است و نه یک انتقال ساده. ما برای این حوزه نیز یک برنامه جامع و کامل تدارک دیده‌ایم تا بتوانیم مبحث اقتباس را نیز با دوستان نویسنده، فیلمنامه‌نویس و کارگردان جلو ببریم. به نظر من یک اقتباس خلاقانه از یک اثر ادبی به مراتب از استفاده از یک فیلمنامه اورجینال سخت‌تر، تخصصی‌تر و تکنیکی‌تر است؛ به همین دلیل باید وارد گفت‌گوهای دائمی شویم و ظرفیتی را برای آن ایجاد کنیم. من این قول را به شما می‌دهم که در دو، سه سال آینده اخبار بهتری را از این حوزه خواهید شنید و اتفاقات بسیار ارزشمندی رخ خواهد داد. ]]> هنر Sat, 17 Feb 2018 06:52:57 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/longint/257810/اقتباس-خلاقانه-نوشتن-فیلمنامه-اورجینال-سخت-تر بزرگداشت زنده یاد رکن الدین خسروی http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/257873/بزرگداشت-زنده-یاد-رکن-الدین-خسروی به گزارش خبرگزاري كتاب ايران(ايبنا) به نقل از روابط عمومی خانه تئاتر، مراسم بزرگداشت رکن الدین خسروی 5 اسفند ماه، ساعت 18:30 در تماشاخانه سنگلج برگزار می شود. رکن الدین خسروی فارغ التحصیل رشته ی ادبیات از دانشکده ادبیات دانشگاه تهران بود و هنر نمایش را در دهه ی 30 زیر نظر پروفسور دیوید سون و دکتر مهدی محمدی فروغ آموخت. او تحصیل خود را در این رشته در لندن ادامه داد ودر سال های حیات خود چندین نمایش را در ایران و خارج از ایران به روی صحنه برد . او دانشجویان بسیاری را در حوزه نمایش تربیت کرد.چ گفتنی است این هنرمند بزرگ عرصه نمایش، پیش از مرگ، کتابخانه اش را با 16 هزار جلد کتاب، به خانه تئاتر ایران اهداء کرد. ]]> هنر Fri, 16 Feb 2018 15:01:42 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/257873/بزرگداشت-زنده-یاد-رکن-الدین-خسروی نمایش مستند «پیرمرد و دریا» و «لیلا» http://www.ibna.ir/fa/doc/shortint/257800/نمایش-مستند-پیرمرد-دریا-لیلا ناهید رضایی، مستندساز، در گفت‌وگو با خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) از برگزاری مراسم دیدار دو مستند «پیرمرد و دریا» و «لیلا» خبر داد و گفت: این فیلم‌ها روز شنبه 28 بهمن‌ماه در موزه سینما نمایش داده می‌شوند.   این کارگردان درباره «پیرمرد و دریا» توضیح داد: این فیلم گذری است بر داستان ترجمه در ایران از روزگاران قدیم تا به حال به روایت تنی چند از مترجمان نامدار ایرانی. درواقع با مرور خاطرات شخصی و اثر ترجمه‌ها بر زندگی شخصی‌ام از کودکی تا به حال، راهی برای ورود به موضوع باز کرده‌ام.   وی افزود: پیرمرد و دریا کنجکاوی من بود برای سرک کشیدن به دنیای ترجمه. یکی از جذابیت‌های حرفه مستند ورود به قلمرو و محدوده‌هایی است که ممکن است راجع به آن به طور تخصصی چیزی ندانید.   رضایی با بیان اینکه تا قبل از این فیلم با جهان ترجمه بیگانه بوده‌، گفت: قبلا با فاصله و از بیرون به آن نگاه می‌کردم، بعد جرات کردم و وارد فضای شگفت‌انگیزی شدم که مرا کاملا در خود فرو برد و حقیقتش بیرون آمدن از آن برایم سخت بود. روزهای زیادی را در کتابخانه‌ها گذراندم و مطالب زیادی در اغلب حوزه‌های مربوط به ترجمه خواندم. در جایی حتی زبان‌شناسی برایم جذاب‌تر شد از حی‌ابن‌یقظان خواندم تا نیو مارک و معاصران و از همین جاها بود که ایده استفاده از فیلم‌هایی درباره زبان‌شناسی و ترجمه به ذهنم آمد.   این کارگردان ادامه داد: هرچه جلوتر رفتم انتخاب‌ها سخت‌تر  شد بین آن همه مطلب جذاب از تاریخچه تا مباحث نظری و تکنیکی ترجمه تا خاستگاه و انتخاب‌های مترجمان و همینطور امکان حضور و  تمایلشان برای گفت‌وگو هر کدام  من را مجبور می کرد مدام از چیزی برای رسیدن به چیزی دیگر صرف نظر کنم. درواقع چیزهایی که در فیلم هست بیشتر نمود چیزهایی است که در فیلم نیست .     به گفته وی، فراز و فرود‌های ترجمه، اهمیت و تاثیر ترجمه‌ها بر رویداهای فرهنگی، سیاسی، اجتماعی در دوران مختلف وگفت‌وگوهای نظری پیرامون مفاهیم ترجمه در دوران معاصر از جمله دیدگاه‌های مطرح شده در این فیلم است و آذرتاش آذرنوش، منوچهر انور،صفدر تقی‌زاده، عبدالرحیم جعفری، محمدرضا جعفری، نجف دریابندری، مژده دقیقی، پیروز سیار، محمد شریفی، علی صلح‌جو، فرزانه طاهری، کامران فانی، مراد فرهادپور، مدیا کاشیگر، صالح نجفی و فاطمه ولیانی روایت‌گران این مستند 63 دقیقه‌ای هستند.   رضایی درباره فیلم دیگرش به نام «لیلا» نیز توضیح داد: این فیلم درباره لیلا حکیم‌الهی، نویسنده و موسیقیدان ایرانی است. او نویسنده و آهنگساز آثاری چون لطف تنبک است و کارش در زمینه آموزش ریتم به کودکان در تاریخ موسیقی ایران همتایی ندارد. آلبوم «از ین گوه تا آن گوشه» و «ماجراهای اصغری» و تعدادی کتاب برای کودکان از دیگر آثار اوست. وی درباره خلاصه فیلم نیز گفت: در این مستند لیلا حکیم‌الهی ساز می‌زند، معلم موسیقی و مادر دو فرزند است. اما مسئولیت‌های خانوادگی و کودکان خردسالش نمی‌توانند او را از عشق کودکی‌اش جدا کنند.     این مستندساز گفت: فیلم «لیلا» در سال‌هایی ساخته شد که اغلب فیلم‌های مستند در فضاهای غیرشهری ساخته می‌شد و یا اشخاص خیلی مهم سوژه فیلم‌های مستند بودند. با پیروز کلانتری و صفی یزدانیان تصمیم گرفتیم فیلم‌هایی راجع به زنان شهری بسازیم که با وجودی که متفاوت هستند اما شناخته شده نیستند .لیلا حکیم الهی از دوستان نزدیک من بود و تلاش او برای حفظ علایق شخصی‌اش کاراکتر او را برایم جذاب می‌کرد.   ]]> هنر Wed, 14 Feb 2018 11:41:50 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/shortint/257800/نمایش-مستند-پیرمرد-دریا-لیلا تأليف در كشور ما وضعيت بدى ندارد؛ اين فضاى نشر است كه قابل نقد است http://www.ibna.ir/fa/doc/longint/257404/تأليف-كشور-وضعيت-بدى-ندارد-فضاى-نشر-قابل-نقد به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) مساله‌ای که امروز گریبانگیر تئاتر معاصر شده، ‌روی آوردن بسیاری از کارگردان‌های نمایش به روی صحنه بردن کارهای اقتباسی از آثار غرب است و در این میان فقدان نمايشنامه‌نويسي بومی به شدت احساس می‌شود. درباره این مسائل با ایوب آقاخانی، نمایش‌نامه‌نویس، کارگردان و بازیگر تئاتر گفت‌وگویی انجام داده‌ایم که در ادامه آن را می‌خوانید. به نظر شما جریان نمایش‌نامه‌نویسی در ایران متاثر از کدام جریان و نمایش‌نامه‌نویسان جهانی‌ است و کدام نویسندگان بیشترین تاثیر را بر روند نمایش‌نامه‌نویسی امروز ایران گذاشته‌اند؟ جريان نمايش‌نامه‌نويسى ايران پس از آغازگري‌هاى ميرزا آقا تبريزى و فتحعلى آخوندزاده،اصولا متاثر از درام‌نويسى غرب است؛ زاويه نگاه، شخصيت‌پردازى و تأثيرپذيرى آن از مسائل جامعه وامدار جهان غرب در كلامى كلى است؛ بيشترين تأثير را هم در تعيين و تبيين مسير درام‌نويسى ايران و تقسيم سلايق در آن بهرام بيضايى، اكبر رادى، غلامحسين ساعدى، اسماعيل خلج و عباس نعلبنديان داشته‌اند؛ ما همه در جاده‌هايى حركت مى‌كنيم كه آن‌ها هموار كرده و نشان داده‌اند. برخی براین باورند که نمایش‌نامه‌های تالیفی با ضعف روبه‌رو هستند، به نظر شما در حال حاضر وضعیت تالیف نمایشنامه در کشور ما چگونه است؟ تأليف در كشور ما وضعيت بدى ندارد؛ اين فضاى نشر است كه قابل نقد است. همه مى‌توانند آثارشان را چاپ كنند و اين مسئله اعتماد مخاطبان را از بين برده است. از سويى هزينه چاپ و نشر به حدى بالاست كه همان ناشرِ نصفه و نيمه، با مؤلف برخورد غيرحرفه‌اى مى‌كند؛ يعنى يا حق التأليف نمى‌دهد يا با نسخة‌هایى از كتاب خودش با او وارد بده‌وبستان مالى و تسويه مى‌شود؛ اين امر نويسندگى صرف را از قامت يك حرفه درمى‌آورد و آن را به يك دغدغه يا سرگرمى شيك بدل مى‌كند. اين وضعيت را با جهان غرب مقايسه كنيد نتيجه شرم‌آور خواهد بود. وقتى اين امر حرفه نباشد، چه كيفيتى از آن توقع داريد؟   به نظر می‌رسد بازار ترجمه نمایشنامه‌های خارجی گرم‌تر از تالیف نمایشنامه است، شما وضعیت تالیف و ترجمه نمایشنامه در قیاس با هم برای اجرا در ایران را به چه صورت می‌بینید و کدامیک بیشتر استقبال می‌شود؟ من اين دو را با هم مقايسه نمى‌كنم اما به لحاظ آمارى از ترجمه بيشتر استقبال مى‌شود؛ به اعتمادِ از كف رفته  مخاطبان دوباره اشاره مى‌كنم.   در نوشتن  نمایشنامه  بیشتر به چه موضوعی فکر می‌کنید، هسته مرکزی آثار شما روی چه مساله‌ای دور می‌زند و به بیان دیگر دغدغه اصلی شما در نوشتن از چه چیزی است؟ موضوعات نوشتن براى من هميشه فصلى و وابسته به شرايط اجتماعى پيرامونم است. نوشته‌هاىم واكنش به جامعه من است؛ از اجتماع دور و برم منفك نيستم و به آثار چاپ شده يا اجرا شده من دقت كنيد، همه و همه متأثر از شرايط و وقايع اجتماعى است...اساسا نويسندگى و مخصوصا درام‌نويسى را جز اين نمى‌فهمم.   نقش تجربه زیستی و تجارب شخصی‌تان در نگارش نمایش‌نامه‌تان چیست؟ محیط چه تاثیری در پرداخت داستان‌هایتان دارد؟ نويسنده از نوشته‌هايش جدا نيست. تحقيقا اثر يك نويسنده رد زندگى او را در خود دارد. بهترين نويسنده‌ها كسانى هستند كه مى‌توان رد زندگى‌شان را در آثارشان يافت اما پس از جست‌وجويى سخت؛ او بايد اين تأثير را پنهان كند اما از بين نبرد. اين توليد اصيل‌ترى از درام محسوب مى‌شود .البته شامل گونه‌هاى ديگر آثار داستان‌گو هم مى‌شود.   نظرتان درباره اقتباس از داستان‌های کهن ایرانی چیست، چرا این اتفاق در مورد آثار ما اتفاق نیفتاده است؟ آیا داستان مدرن فارسی ظرفیت اقتباس برای نمایش‌نامه و فیلم‌نامه را دارد یا خیر؟ داستان‌هاى كهن فارسى به دليل دورى ما از تكنيك مهجور مانده‌اند. ما چون با تكنيك بيگانه‌ايم-يا كمتر به آن فكر مى‌كنيم متأسفانه-وقتى از اين آثار اقتباس مى‌كنيم، آثار به روزى به دست نمى‌آيد. لحن و قواره و حال قديمى‌اش حفظ مى‌شود و اين اتفاق مقبولى براى مخاطب نيست. در مورد داستان‌هاى جديد بايد بگويم بله مواد خوبى براى اقتباس و رجوع هستند به شرطى كه تكنيك بلد باشيم. از سويى فكرى هم به حال ارتباط قطع شده ميان ادبيات و سينما و تئاترمان بكنيم؛ رابطه منطقى به لحاظ حقوقى و ايستگاه‌هاى اجتماعى ميان آن‌ها برقرار نيست. نگاهى به سينماى آمريكا و هاليوود بكنيد كه صد در صد روى شانه‌هاى ادبيات فراگير روزش ايستاده است. شايد هم براى همين موفق‌تر است.       ]]> هنر Mon, 12 Feb 2018 05:24:38 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/longint/257404/تأليف-كشور-وضعيت-بدى-ندارد-فضاى-نشر-قابل-نقد شماره جدید پاراگراف با ویژه‌نامه علی نصیریان منتشر شد http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/257639/شماره-جدید-پاراگراف-ویژه-نامه-علی-نصیریان-منتشر به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) ماهنامه هنرهای نمایشی پاراگراف که می‌کوشد هر شماره خود را به شکل پرونده، به یک چهره ماندگار در عرصه‌های هنرهای نمایشی (سینما، تئاتر و تلویزیون) اختصاص دهد، در سیزدهمین شماره‌ خود به سراغ «علی نصیریان» رفته است. در این شماره از پاراگراف، گفت‌وگوی مفصلی با «علی نصیریان» درباره زندگی و آثار او صورت گرفته است. علاوه بر آن یادداشت‌ها و دلنوشته‌هایی از: شهرام اسدی، فرهاد آئیش، پوری بنایی، بهنام بهزادی، محمدمهدی دادگو، ابوالحسن داودی، رضا درستکار، علی دهباشی، ایرج راد، مهدی سلطانی، اسماعیل شنگله، اردشیر صالح‌پور، مهدی صباغ‌زاده، مائده طهماسبی، اکبر عالمی، بهروز غریب‌پور، داود فتحعلی‌بیگی، حسن فتحی، محمدعلی کشاورز، محمدهادی کریمی، محمد متوسلانی، هادی مرزبان، کیوان مهرگان، داریوش مودبیان، محمدحسین ناصربخت و محمدعلی نجفی درباره ابعاد شخصیتی و آثار سینمایی، تلویزیونی و تئاتری «علی نصیریان» منتشر شده است. در بخش دیگری از این شماره گفت‌وگویی هم با «باربد نصیریان» سومین و آخرین فرزند استاد نصیریان صورت گرفته که در آن به ابعاد خانوادگی و شخصی این چهره ماندگار پرداخته شده است. علاوه بر این عکس‌های کمتر دیده شده یا دیده نشده‌ای از‌ زندگی شخصی و حرفه‌ای وی در بخش پایانی و آلبوم خاطرات این شماره از «پاراگراف» به چاپ رسیده است. صاحب امتیاز و مدیر مسئول ماهنامه «پاراگراف»، بهاره برهانی و سردبیر آن، محمدرسول صادقی است. سیزدهمین شماره این ماهنامه،در 104 صفحه گلاسه و تمام رنگی، با قیمت 9 هزار تومان تنها از طریق شهرکتاب‌ها و کتاب‌فروشی‌های معتبر سراسر کشور در دسترس علاقمندان است.   ]]> هنر Sat, 10 Feb 2018 09:54:42 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/257639/شماره-جدید-پاراگراف-ویژه-نامه-علی-نصیریان-منتشر هزار اثر هنری مطرح دنیا کتاب شد http://www.ibna.ir/fa/doc/book/257588/هزار-اثر-هنری-مطرح-دنیا-کتاب به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، کتاب «سی هزار سال هنر» مجموعه‌­ای از هزار اثر هنری متعلق به فرهنگ‌­ها و تمدن­‌های مختلف در طول تاریخ است که با ترتیب زمانی در کنار هم قرار گرفته‌­اند. نخستین اثر هنری در کتاب متعلق به نخستین نمونه­‌های نقاشی غاری و مربوط به 30هزار سال پیش و آخرین اثر متعلق به سال 2001 است. در هر صفحه یک تصویر، یک جدول از مختصات و مشخصات اثر و یک متن توصیفی دقیق و مفید وجود دارد که در آن خصوصیات سبکی، اهمیت تاریخی و زمینه­‌های اجتماعی، سیاسی و گاه اقتصادی خلق اثر نیز آمده است. همچنین به شیوه ساخت، مواد و مصالح به کار رفته و اطلاعاتی درباره هنرمند و زمانه‌­اش نیز اشاره شده است. کتاب همچنین یک نمودار تاریخی و جغرافیایی دارد که تاریخ پیدایش و افول فرهنگ‌­ها و تمدن­‌ها، زمان پیدایش نهضت­‌ها و جریان‌­های هنری در محدوده‌­های جغرافیایی در آن نمایش داده شده است. از دیگر ویژگی­‌های بسیار برجسته کتاب واژه‌­نامه و نمایه آن است. در واژه­‌نامه ‌بسیاری از تکنیک­‌های ساخت آثار شرح داده شده و درباره فرهنگ‌­ها و تمدن­‌های معرفی شده در کتاب، اطلاعات مختصر و مفیدی ارائه شده است. آخرین بخش کتاب نیز نمایه است که به مثابه یک فهرست دقیق برای جست­‌وجو و یافتن تمام آثار، سبک­‌ها، هنرمندان و حتی کشورها عمل می­‌کند. نکته بسیار مهم درباره نمایه دو زبانه بودن آن است که به‌صورت فارسی به انگلیسی تنظیم شده است و خواننده می‌­تواند از معادل اصلی خبردار شود.    نه فقط متخصصان، پژوهشگران، دانشجویان هنر و هنرمندان هستند بلکه تمام کسانی که به هنر علاقه‌مندند می‌­تواند از این کتاب استفاده کنند. این کتاب شبیه یک موزه خانگی عمل می­‌کند، می‌توانید هر گاه که بخواهید، بخشی از آن را ورق بزنید و خودتان را به قدم زدن میان آثار هنری مهمان کنید. اگر متخصص هنر باشید علاوه بر جنبه تاریخی اثر، جنبه تطبیقی آن نیز برای­تان مفید است. زیرا مثلا می­‌توانید بفهمید زمانی که ونوس میلو در یونان تراشیده می­‌شد، چه آثاری در ژاپن، عراق، پرو یا نیجریه خلق می­‌شدند. این اثر همچنین برای علاقه‌مندان به حوزه‌­های تاریخ و مردم‌­شناسی و مطالعات تاریخ هنر به‌­طور ویژه سودمند است زیرا حین معرفی هر اثر در اغلب موارد اطلاعات مفیدی از نحوه زندگی، خوراک، پوشاک و مناسک آن مردمان نیز ارائه شده است.  همچنین برخی از آثار  کتاب سی هزار سال یا بسیار کمتر دیده­ شده‌­اند یا در کتاب‌­های تاریخ هنر ترجمه شده به فارسی وجود ندارند. در نهایت سی هزار سال هنر طیف وسیعی از خوانندگان و علاقه‌مندان به حوز‌‌ه­‌های مختلف را به مطالعه و تماشا دعوت می‌­کند تا نشان دهد تنوع پرمایه آثار هنری چگونه در طول هزاره‌ها از گوشه کنار جهان خلق شده و با یکدیگر تطبیق یافته‌­اند.  کتاب «سی هزار سال هنر» در 1100 نسخه با ترجمه گلناز صالح کریمی و منیره پنج‌تنی،‌ در 1224 صفحه و به قیمت 250 هزار تومان توسط انتشارات سپاس راهی بازار نشر شده است. ]]> هنر Wed, 07 Feb 2018 12:03:47 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/book/257588/هزار-اثر-هنری-مطرح-دنیا-کتاب جامعه هنری از کتاب دور نیستند http://www.ibna.ir/fa/doc/shortint/257560/جامعه-هنری-کتاب-دور-نیستند سید محمدمجتبی حسینی، معاون امور هنری وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، امروز (چهارشنبه 18 بهمن‌ماه) در حاشیه آئین اختتامیه سی‌وپنجمین جایزه کتاب سال و بیست و پنجمین دوره جایزه جهانی کتاب سال،‌ در گفت‌وگو با خبرنگار ایبنا، گفت: با توجه به پیشینه جدی و قوی هنر ما در رشته‌ها و شاخه‌های مختلف و گرایش‌های نوینی که در این عرصه به‌وجود آمده، امروز مطالعات هنری یکی از جدی‌ترین مباحث نظری هنر است. بخشی از جایزه کتاب سال نیز مربوط به کتاب‌هایی است که در حوزه هنر تالیف می‌شود.   وی ادامه داد: یکی از سرفصل‌های داوری جایزه کتاب سال، مربوط به کتاب‌های هنر است. طبیعتا جایزه کتاب سال و جایزه جهانی کتاب سال، یک فرصت و امکان ویژه است که نسبت به تمام موضوعات مرتبط با کتاب، نگاه دوباره‌ای داشته باشیم.   حسینی با اشاره به برنامه‌های این معاونت در زمینه کتاب افزود: یکی از مأموریت‌های ما پرداختن به حوزه کتاب‌‌ در شاخه هنر است. تلاش ما این است که بتوانیم کتابخانه‌های متعلق به معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی را ساماندهی کنیم. موزه هنرهای معاصر، کتابخانه‌ای درباره شاخه معماری دارد. مرکز موسیقی، تأتر شهر، مرکز آفرینش‌های هنری نیاوران و دیگر مراکز هنری کشور هم کتابخانه‌های غنی در حوزه‌های نظری هنر دارند.   معاون امور هنری وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، درباره پیوند کتاب با بدنه جامعه هنری کشور، اظهار کرد: جامعه هنری کشور از کتاب دور نیستند و به‌طور جاری با آن ارتباط دارند و کتاب می‌خوانند. با تولید کتاب‌های بهتر و عرضه مناسب‌تر آن‌ها، هنرمندان برای انس بیشتر با کتاب و مطالعه در زمینه‌های تخصصی خود و دیگر حوزه‌ها، تشویق می‌شوند.   ]]> مدیریت‌کتاب Wed, 07 Feb 2018 08:45:22 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/shortint/257560/جامعه-هنری-کتاب-دور-نیستند رازهای بصری داستان گویی پرمخاطره http://www.ibna.ir/fa/doc/book/257470/رازهای-بصری-داستان-گویی-پرمخاطره به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، در کتاب «کارگردانی به سبک تارانتینو» نوشته کریستوفر کنورتی رازهای بصری داستان‌گویی پرمخاطره به سبک تارانتینو روایت ‌می‌شود. در این کتاب توصیف صحنه‌ به صحنه شش فیلم از این فیلمساز مطرح و صاحب‌نام در بخش‌های مختلف آورده شده و خواننده با طراحی نماها و شگردهایی که تارانتینو در آن استاد است،‌ به خوبی آشنا می‌شود. فیلم‌هایی مانند؛ «حرامزاده‌های لعنتی»، «بیل را بکش»، «داستان عامه‌پسند»، «جنجگوی از بند رسته» و... در این کتاب بررسی و تحلیل می‌شوند. در این کتاب خواننده با ترفندهای داستان‌گویی تارانتینو و خلاقیت‌هایی که با دوربین انجام می‌دهد، آشنا می‌‌شود. صحنه‌هایی که برای این کتاب انتخاب شده‌اند، از بین شاهکارهای فراموش‌نشدنی تارانتینو هستند تا خواننده بیشترین بهره را از این کتاب ببرد. خواننده پس از خواندن این کتاب کم‌حجم و جمع‌وجور می‌تواند به درک درستی از دید خلاقانه تارانتینو برسد و فیلم‌سازان تازه‌کار می‌توانند صحنه‌های فیلم خود را با درک بهتری از تمهیدات بصری بسازند. در این کتاب به مباحثی مانند نمای معرف، جزئیات نماها، نشان دادن سوژه در حالات مختلف،عکس‌العمل شخصیت، نماهای بسته، حرکت دوربین و... در فیلم‌های تارانتینو پرداخته می‌شود. خواننده با این مباحث می‌تواند به درک درستی از قاب‌بندی تصاویر در این فیلم‌ها برسد و به توصیه مولف این کتاب بهتر است تا قبل از خواندن این کتاب،‌ چند تا از فیلم‌های مورد بحث را تماشا کند و همزمان با تماشای فیلم، تحلیل هر صحنه را بخواند. از جمله مباحثی که در این کتاب مطرح و به شکل مفیدی ارائه شده، بحث «تنش فزاینده» است. کوئنتین تارانتینو استاد تنش، تعلیق و لحظه‌های دلهره‌آور است. این کتاب به خواننده نشان می‌دهند که چرا برخی از این لحظات در فیلم‌های این فیلم‌ساز برجسته، به خوبی از آب درآمده‌اند و یک فیلم‌ساز چگونه می‌تواند آن‌ها را به شکل موثری در آثار خود به کار ببرد. به عنوان مثال در فیلم «بیل را بکش» به سقوط حساب شده پرداخته می‌شود. در این قسمت به موانعی که بین شخصیت‌ها قرار دارد، اشاره می‌شود. موانعی که قرار است نگذارند کارها به سادگی انجام شوند. نحوه خروج از قاب کاراکترها، برش‌های پلان و حرکت دوربین از قابی به نمایی دیگر در این بخش به روشنی توضیح داده شده است. خواننده با خواندن این بخش به طور ضمنی نقش نماهای بسته را برای حفظ تعادل درمی‌یابد و همچنین با کاربرد اشیاء در صحنه برای پیشبرد داستان فیلم آشنا می‌شود. تعلیق لحظه‌ای در داستان، نمایان شدن تدریجی یک کاراکتر در نماهای بسته و شیوه‌های تصویری افزایش اضطراب بیننده از جمله مباحثی است که در این بخش به آن اشاره می‌شود. مولف این کتاب، کریستوفر کنورتی، نویسنده، کارگردان و تهیه‌کننده سری پرفروش دکوپاژهای مرجع سه جلدی است. فیلم «آئین مجسمه‌ساز» نیز از آثار مطرح وی است. منتقد سینمایی در تعریف این کتاب می‌نویسد:کریستوفر کِنوُرتی کتابش را با صدها نکته و تمهیدی پُر کرده است که به شما در ساخت فیلم‌های بهتر کمک می‌کند؛ فرقی نمی‌کند که شما یک فیلم ساز آماتور باشید یا یک هالیوودی کهنه‌کار. او صحنه‌هایی را افز فیلم‌های نارانتینو تجزیه کرده، به‌شکلی که برای فهم ساده و واقعاً روشنگرند. اکنون شما نیز می‌توانید صحنه‌های منحصر به‌فرد و جذابی خلق کنید که بیننده را درگیر خود می‌کنند. خواندن کارگردانی به سبک تارانتینو تجزیه کرده، به شکلی که برای فهم ساده واقعا روشنگرند. اکنون شما نیز می‌توانید صحنه‌های منحصر‌به‌فرد و جذابی خلق کنید که بیننده را درگیر خود می‌کنند. خواندن کارگردانی به سبک تارانتینو مانند این است که در کافی‌شاپی با خود کوئنتین به گفت‌وگو بنشینی ... بدون شمشیر، بدون خون و بدون تکه‌های بدن نینجاها، این‌جا و آن‌جا روی زمین. کریستوفر کنورتی در مقدمه کتاب می‌نویسد:کوئنتین تارانتینو استاد تنش، تعلیق، لحظه‌های دلهره‌آور، گفت‌وگوهای خیره‌کننده و شوخی‌های احمقانه است. این کتاب به شما نشان می‌دهد که چرا بعضی از لحظات فیلمش به‌خوبی از آب درمی‌آیند و شما چگونه می‌توانید آن‌ها را به شکل مؤثری در فیلم‌های خود به کار ببرید. مطمئناً شما نمی‌خواهید از تارانتینو کپی کنید. بسیاری از مردم بدون آنکه بدانند چه چیزی وجه تمایز کارهای تارانتینو است، تنها از کارهایش کپی می‌کنند که نتیجه‌اش فقط خشونت‌های بی‌معنی و فحش و بد و بیراه است. وقتی کسی از تارانتینو عیناً تقلید می‌کند، متأسفانه نتیجه‌اش فقط یک آشغال شرم‌آور می‌شود.   این کارگردان در ادامه می‌نویسد: شما می‌خواهید فیلمساز مطرح و صاحب‌نامی شوید، اما زمانی یک فیلمساز بهتر می‌شوید که طراحی نماها و شگردهایی را که تارانتینو را آن استاد است به خوبی بفهمید و یاد بگیرید. فهمیدن این‌که او چگونه کار می‌کند، می‌تواند فرصت‌های بیش‌تری را در خلاقیت با دوربین برای شما فراهم کند. درست است که بخش بزرگی از داستان‌گویی تارانتینو از فیلمنامه‌نویسی‌اش و از شیوه هدایت بازیگرانش می‌آید، او درک وسیع‌تری از زبان فیلمنامه دارد که او را قادر می‌سازد داستان‌هایش را به روشی مناسب‌تر از هر کارگردان دیگر بیان کند.   کریستوفر کنورتی توضیح می‌دهد: فیلم‌هایی که در این کتاب بررسی می‌شوند نشان می‌دهند. مهم نیست که بازیگران یا فیلمنامه شما چه‌قدر خوب باشند، مهم این است که شما از جادوی دوربین برای آن‌که داستانتان بر روی پرده نقره‌ای درست کار کند چگونه به بهترین نحو استفاده می‌کنید.   او در شرح کتاب می‌نویسد: فصل‌های این کتاب مهارت‌هایی را به شما می‌آموزند که می‌توانید آن‌ها را در فیلم‌های خود به کارگیرید و آن‌ها را بخشی از سبک و شیوه‌ خود کندی. وقتی این کتاب را می‌نوشتم نمی‌خواستم فقط یک‌سری اطلاعات حاشیه‌ای را بازگو کنم، بلکه قصد داشتم دلایل کارکرد صحنه‌ها را به شیوه‌ای آموزشی بیان کنم. نمی‌خواستم تئوری یا افسانه‌هایی راجع‌به صحنه‌ها منتقل کنم. برای آن‌که شما بتوانید بهترین استفاده را از این کتاب ببرید، باید دقیقات علل فنی‌ای را که باعث می‌شوند تا این صحنه‌ها خوب از آب دربیایند بشناسید. نکه اصلی این‌جاست که مهم نیست چه‌قدر می‌خواهید خلاق و ماجراجو باشید، آن‌چه مهم است و شما هم نیاز دارید این است که یک داستان‌گوی ماهر باشید.    این تحلیل گر و منتقد سینما می‌افزاید: امیدوارم این کتاب به شما نشان دهد که فیلمسازان خوب کاری بیش از فیلمبرداری و ضبط صحنه‌ای را انجام می‌دهند که پیش رویشان است. جزئیاتی در این صحنه‌ها هست که وسواس تارانتینو برای گرفتن بهترین حالت ممکن هر صحنه را نشان می‌دهد. او به فیلمش بسیار اهمیت می‌دهد و باید اطمینان حاصل کند زوایا، جزئیات و حرکات دوربینی که انتخاب کرده، تمام نیازهای فیلمش رابرآورده می‌کنند.  کریستوفر کنورتی مقدمه‌اش براین کتاب را چنین پایان می‌برد: به مرور که به پایان کتاب می‌رسید، دید خوبی نسبت به آن‌که چگونه تارانتینو یک صحنه را می‌بیند، چگونه با دقت آن را طراحی می‌کند و چگونه خلاقانه فیلم می‌سازد، به دست می‌آورید. شما قادر خواهید بود صحنه‌های فیلم خودتان را با درک بهتری از تمهیدات بصری که می‌توانند یک صحنه را زنده کنند، بسازید.  کتاب «کارگردانی به سبک تارانتینو» نوشته کریستوفر کنورتی با ترجمه عطیه اخویان طهرانی به تازگی از سوی نشر چترفیروزه در شمارگان 1500 با قیمت 10000تومان راهی بازار کتاب شده است.     ]]> هنر Mon, 05 Feb 2018 06:20:56 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/book/257470/رازهای-بصری-داستان-گویی-پرمخاطره زندگی مشاهیر تارسازی در شماره جدید ماهنامه هنر موسیقی http://www.ibna.ir/fa/doc/book/257407/زندگی-مشاهیر-تارسازی-شماره-جدید-ماهنامه-هنر-موسیقی به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، یکصد‌وشصت‌‌و‌نهمین شماره ماهنامه «هنر موسیقی»، با مطالبی پیرامون موسیقی ایران و جهان و با محوریت هنر سازسازی و یحیی تارساز، ویژه دی و بهمن 1396 به صاحب امتیازی و سردبیری مهدی ستایشگر منتشر شده است. در سرمقاله این شماره به قلم مهدی ستایشگر با عنوان «همیشه حق با مردم است»، ابتدا نوشته‌ای از هوانس آبکاریان معروف به یحیی‌خان، تارساز مشهور ایران که سال 1306 در تشکر از مدیر مجله ناهید منتشر شده بود را آورده و در ادامه به معرفی یحیی تارساز اصفهانی و هنر او پرداخته است. در بخشی از این مقاله می‌خوانیم: «یحیی از نخستین برپادارندگان نمایشگاه ساز بوده است که میهمانان نوازنده و سازنده تار در یک روز تمام همراه با نهار دیگ جوش که طبخی مطبوع و خانقاهی است، مرغوبیت سازهای او را تایید می‌کردند. مرغوبیت ساز یحیی را می‌توان معلول توجه وی به دو مرحله از زندگی و محک‌زدن سازهایش هنگام دعوت از استادان و امتحان سازها در دست آنان و اظهار نظرهای آن ارجمندان هنرمند دانست.»   در ادامه مطلبی با عنوان «رشته‌های دوستی بر ساز تار؛ از ساخت تا نواخت» از داریوش طلایی، نوازنده پیشکسوت درباره محمود فرهمند، سازنده پیشکسوت ساز تار و از بنیان‌گذاران مرکز سازسازی چاووش و دوستی دیرینه این دو کار شده و همچنین گفت‌وگویی مفصل با محمود فرهمند انجام شده است که تصویر جلد این جلد از ماهنامه به محمود فرهمند در همین گفت‌وگو اختصاص دارد. در این شماره از ماهنامه هنرموسیقی همچنین می‌توان مطالبی درباره سازندگان تار از گذشته تا به حال و چگونگی ساخت ساز، نقد موسیقی به زبان ساده، سبک‌های موسیقی و اینکه آیا سبک‌های موسیقی منقرض می‌شوند؟، برخی از مشکلات پزشکی نوازندگان ساز‌های بادی برنجی، قسمت پایانی «دست‌نویس پنهان‌شده کنسرتوی ویلن روبرت شومان و سرنوشت غم‌انگیز آن» نوشته هلموت فون‌اولمان با ترجمه رامین ورزنده و ذیل عنوان «موسیقی در سینمای وحشت» قسمت پایانی «از آواز کلیسایی تا موسیقی الکترونیک؛ بررسی موسیقی فیلم تلألو» را مطالعه کرد.   از دیگر مطالب این ماهنامه می‌توان به گفت‌وگوی محمدجواد کسائی با علی‌اصغر شاهزیدی درباره وضعیت فعلی موسیقی با عنوان «آن سوتر از تکرار»، نگاهی به زندگی اجتماعی و هنری و اشعار ابوالقاسم حالت به قلم مهدی ستایشگر و با عنوان «بی تو شط دگری می‌رود از چشم تر من»، سرگذشت اکبر نوروزی، تارنواز اصفهانی به روایت حسن کسائی و به قلم مهدی فیروزیان و مقاله‌ای از محسن گلتاش با عنوان «از کرافت ورک تا شیلر» اشاره کرد.    یکصد‌و شصت‌ونهمین شماره ماهنامه فرهنگی، هنری، اجتماعی «هنر موسیقی»، ویژه دی و بهمن 1396 در قالب 80 صفحه و قیمت 12هزار تومان منتشر شده است. ]]> هنر Sat, 03 Feb 2018 12:38:08 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/book/257407/زندگی-مشاهیر-تارسازی-شماره-جدید-ماهنامه-هنر-موسیقی انتشار مجموعه کامل آثار «باخ» برای اولین بار در ایران http://www.ibna.ir/fa/doc/book/257398/انتشار-مجموعه-کامل-آثار-باخ-اولین-بار-ایران به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، یوهان سباستیان باخ (Johann Sebastian Bach) آهنگساز و نوازنده ارگ آلمانی است که آثارش برای دسته آواز، ارکستر و تک‌سازها، تقریباً تمام انواع متفاوت موسیقی دوره باروک را دربرمی‌گیرد و موسیقی آن دوران را به بلوغ خویش رسانده‌ است. با وجود اینکه او شکل تازه‌ای را از موسیقی ارائه نکرد، ولی توانست سبک شایع در موسیقی آلمان را با فنون کنترپوان، غنا ببخشد. این فنون، مبنی بر تنظیم چیدمان هارمونیک و موتیف در مقیاس کوچک و بزرگ بود و همچنین سازواری ریتم‌ها و بافت‌های برگرفته از موسیقی کشورهای دیگر چون ایتالیا و فرانسه را شامل می‌شد. لطافت قوی موسیقی باخ و گستردگی حاصل هنر وی، او را به عنوان یکی از بزرگ‌ترین آهنگسازان غرب در سنت تُنال مشهور ساخته‌ است.   «مجموعه‌ی کامل آثار یوهان سباستین باخ برای گیتار کلاسیک» عنوان کتابی از یوهان سباستیان باخ است که تنظیم و توضیحات آن توسط «روجرو کیه‌زا» صورت گرفته و در ایران با ترجمه و مقدمه مجید امانی توسط انتشارات تمدن علمی به چاپ رسیده و موضوع اصلی این کتاب موسیقی برای گیتار است. از یوهان سباستیان باخ، کتاب‌های «باخ پرلود و فوگهای کوچک(سرود)»، «باخ انوانسیونهای 2 و 3 صدایی(سرود)» و «باخ(سرود)»، نیز در بازار کتاب موجود است.   درمورد آثار باخ برای گیتار، سال‌هاست که در ایران در مراکز معتبر دانشگاهی از نسخه‌های مختلف کپی گرفته می‌شود و بسیار پیش می‌آید که در این تکثیرها اساسا عنوان و مشخصات ویراستار و توضیحات تنظیم‌کننده یا حذف شود یا جدی گرفته و مطالعه نشود. این اولین باری است که مجموعه کاملی از این آثار در ایران به چاپ می‌رسد.   «مجموعه‌ی کامل آثار یوهان سباستین باخ برای گیتار کلاسیک» یکی از معتبرترین و شناخته‌شده‌ترین تنظیم‌ها از آثار یوهان سباستین باخ برای گیتار کلاسیک است که حاوی جزئی‌ترین راهنمایی‌هاست؛ از انگشت‌گذاری دقیق هر دو دست گرفته تا پوزیسیون‌ها و جمله‌پردازی‌ها. روجرو کیه‌زا، ویراستار و تنظیم‌کننده این آثار هم یکی از نوازندگان و موسیقی‌شناسان برجسته قرن بیستم است. همچنین در مقدمه‌های مفصل این کتاب سعی شده درک درستی از چند و چون این آثار و لزوم اجرا از نسخه‌های معتبر روشن گردد.   این تنظیم از آثار باخ که حاوی دو مقدمه از مترجم و تنظیم‌کننده و همچنین توضیحات اولیه درباره آموزش گیتار است، می‌تواند کتابی مرجع برای دانشجویان و نیز نوازندگان حرفه‌ای گیتار باشد، چرا که به پرسش‌های بسیاری درباره شیوه درست اجرای موسیقی باخ بر روی گیتار پاسخ داده است.   کتاب «مجموعه‌ی کامل آثار یوهان سباستین باخ برای گیتار کلاسیک» با ترجمه و مقدمه مجید امانی در 160 صفحه با شمارگان 550 نسخه و با بهای 34 هزار و 500 تومان از سوی انتشارات تمدن علمی چاپ و روانه بازار کتاب شده است. ]]> هنر Sat, 03 Feb 2018 10:31:39 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/book/257398/انتشار-مجموعه-کامل-آثار-باخ-اولین-بار-ایران معرفی هیئت داوران بخش مسابقه­ نمایشنامه‌­نویسی همایش ملی رادی‌شناسی http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/257397/معرفی-هیئت-داوران-بخش-مسابقه-نمایشنامه-نویسی-همایش-ملی-رادی-شناسی به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) به نقل از روابط ­عمومی بنیاد اکبر رادی، رئیس هیئت مدیره­ این موسسه­، محمد رحمانیان، رحمت امینی و بهزاد صدیقی را به عنوان هیئت داوران بخش مسابقه­ نمایشنامه‌نویسی پنجمین همایش ملی رادی ­شناسی منصوب و معرفی کرد.   در متن حکم حمیده ­بانو عنقا، رئیس هیئت مدیره­ بنیاد اکبر رادی، به هر یک از این داوران آمده است: «با توجه به تجربیات ارزش­مند و تلاش‌­های ارزش آفرین شما فرهیختگان گرامی در عرصه نمایشنامه‌­‌نویسی و اعتلای تئاتر، بدین‌وسیله شما را به عنوان داور بخش مسابقه­ نمایش­نامه‌­نویسی پنجمین همایش رادی ­شناسی منصوب می‌­نمایم. بی‌تردید حضور و نگاه ارزش­مندتان در این فرآیند هنری، تأثیر چشم­‌گیر خود را در داوری منصفانه و انتخاب هنرمندان برتر برجا خواهد گذاشت. با قدردانی از شما برای پذیرش این مسئولیت، سعادت و بهروزی را برای­تان آرزومندم.» پنجمین همایش ملی رادی­ شناسی اسفندماه سال جاری توسط بنیاد اکبر رادی در تهران برگزار می‌­شود. ]]> هنر Sat, 03 Feb 2018 09:57:14 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/257397/معرفی-هیئت-داوران-بخش-مسابقه-نمایشنامه-نویسی-همایش-ملی-رادی-شناسی این یک روش عملی برای فیلم‌نامه‌نویسی است، نه علمی! http://www.ibna.ir/fa/doc/shortint/257392/این-یک-روش-عملی-فیلم-نامه-نویسی-نه-علمی احمد طالبی‌نژاد در گفت‌وگو با خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) درباره تازه‌ترین اثر خود، «می‌خواهم فیلم‌نامه بنویسم» گفت: این کتاب حاصل بیست سال تدریس فیلم‌نامه‌نویسی من در دانشگاه و آموزشگاه‌های خصوصی است. این کتاب برخلاف آنچه روی جلد کتاب آمده، یک روش عملی برای فیلم‌نامه‌نویسی است نه علمی. که البته می‌تواند یک شوخی باشد و از آن‌جایی که فیلم‌نامه‌نویسی یک هنر است، هیچ روش علمی برای نوشتن فیلم‌نامه وجود ندارد. طالبی‌نژاد درباره هدف و انگیزه خود از نوشتن این کتاب توضیح داد: کتاب‌های زیادی در زمینه فیلم‌نامه‌نویسی چه به صورت تالیف چه ترجمه، منتشر شده است اما همیشه سوالی که برای خوانندگان و علاقه‌مندان این حوزه بعد از خواندن این کتاب‌ها مطرح می‌شد، این بود که حالا باید چه کنیم و چگونه شروع به نوشتن کنیم؟ در این کتاب یک سوژه مطرح کرده‌ام و قدم به قدم تا تبدیل آن به فیلم‌نامه پیش رفته‌ام. در انتها هم این فیلم‌نامه را آورده‌ام و همچنین خودم هم آن را نقد کرده‌ام. این مدرس و منتقد سینما درباره این سوژه عنوان کرد: سوژه مورد بحث در این کتاب،‌ رابطه پدر و پسر است. نکته‌ای که فکر می‌کنم به جذاب‌تر شدن این اثر کمک کرده، آوردن نمایش‌نامه‌ای است که پسر خودم،‌ ارژنگ طالبی‌نژاد در این باره یعنی رابطه پدر و پسر نوشته و در انتهای این کتاب آورده شده است. درواقع خواننده در انتهای کتاب با نگاه دیگری از جنس تئاتر هم به این سوژه روبه‌رو می‌شود. گفتنی است کتاب «می‌خواهم فیلم‌نامه بنویسم» نوشته احمد طالبی‌نژاد به تازگی در گروه مطالعات سینمایی نشر چشمه منتشر شده است. ]]> هنر Sat, 03 Feb 2018 09:11:14 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/shortint/257392/این-یک-روش-عملی-فیلم-نامه-نویسی-نه-علمی دوردست مه‌آلود؛ قطعاتی برای گیتارکلاسیک منتشر شد http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/257391/دوردست-مه-آلود-قطعاتی-گیتارکلاسیک-منتشر به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) کتاب «دوردست مه‌آلود» شامل 12 قطعه‌‌ ساخته شده برای گیتار کلاسیک است که توسط نشر هم‌آواز در دی‌ماه سال جاری منتشر شده‌ است. در این مجموعه، آهنگساز علاوه بر تأثیرپذیری از فضای موسیقی کلاسیک، رمانتیک و تا حدودی معاصر، در برخی از قطعات نیز به موسیقی نواحی و دستگاهی ایران و الگوبرداری از شیوه‌ اجرایی سازهایی مانند سه‌تار پرداخته است. در کتاب «دوردست مه‌آلود» مخاطب گاه با قطعه­‌ای تغزلی و عاشقانه و گاه با قطعه‌­ای سرشار از رنج درونی آهنگساز آشنا می‌­شود و اهمیت این کتاب بیش از همه به این دلیل است که این قطعات از سوی یک آهنگساز ایرانی ساخته شده و می‌تواند جایگزین مناسبی برای قطعات ساخته شده از سوی آهنگسازان دیگر کشورها باشد. کتاب «دوردست مه‌آلود» در 36صفحه با قیمت 15000تومان از سوی انتشارات هم‌آواز منتشر شده است.   ]]> هنر Sat, 03 Feb 2018 08:46:00 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/257391/دوردست-مه-آلود-قطعاتی-گیتارکلاسیک-منتشر انتشار مرگ هنرمند سرشناس ایرانی یک ماه بعد از فوت http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/257328/انتشار-مرگ-هنرمند-سرشناس-ایرانی-یک-ماه-بعد-فوت به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)صادق تبریزی، پایه‌گذار نقاشی‌خط در ایران و پیشکسوت مکتب «سقاخانه» که چندی پیش برای معالجه و درمان به کشور انگلستان رفته بود، به گفته همسر او یک ماه پیش در لندن درگذشته است و فرزندان این هنرمند در این باره اطلاع رسانی نکرده‌اند.  تبریزی را که متولد 1317 در تهران است، مبدع نقاشی‌خط در ایران می‌دانند. او را به همراه فرامرز پیلارم، حسین زنده رودی، بهزاد گلپایگانی و ... از بنیانگذاران هنر سقاخانه می‌نامند. اولین آثار تبریزی روی پوست در شب افتتاح تالار ایران به نمایش درآمد. وجه اشتراکی که در استفاده از موتیف‌های ایرانی در تمام این آثار دیده می‌شد باعث شد که کریم امامی عنوان "سقاخانه" را به آن‌ها اطلاق کند. تبریزی فارغ التحصیل در رشته کارشناسی ارشد معماری داخلی از دانشکده هنرهای تزئینی است. و جدای از ابداع سبک نقاشی‌خط، تشکیل نخستین نمایشگاه کلوپ فرانسه (1340 )، شرکت در نمایشگاه جهانی سرامیک و اخذ گواهینامه چک و اسلواکی(1341)، مشارکت در تاسیس تالار ایران (قندریز 1343)، اشتغال به کار در وزارت کشور تا سال 1350، فروش یک اثر به موزه حنان در چین(1376)، شرکت در آرت اکسپوهای مختلف اروپا و آسیا و برپایی نمایشگاه های متعدد انفرادی و گروهی در داخل و خارج از کشور، ازدیگر فعالیت‌های هنری این هنرمند به شمار می‌رود. آثار صادق تبریزی علاوه بر نمایش در گالری‌ها و نمایشگاه‌های بزرگ جهان همچون آرت فرا ایتالیا، هیل لندن، منهتن سوهو آمریکا، آرتیتود پاریس، آرت اکسپو چین، نمایشگاه بین‌المللی سویترزلند در موزه‌های مهمی همچون مجموعه‌ گری دانشگاه نیویورک، موزه هان چین و موزه هنرهای معاصر تهران نگهداری می‌شوند. تبریزی از پیشگامان هنر نقاشی است که از هنر خوشنویسی بهره دارد. او همچنین طراح اولین پوستر جمهوری اسلامی(شب‌های الله اکبر) و انخستین آرم جمهوری اسلامی در روزهای اول پیروزی انقلاب اسلامی ایران است.  ]]> هنر Wed, 31 Jan 2018 14:31:37 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/257328/انتشار-مرگ-هنرمند-سرشناس-ایرانی-یک-ماه-بعد-فوت «تاریخ عشق» ترانه علیدوستی روی پله یازدهم چاپ http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/257296/تاریخ-عشق-ترانه-علیدوستی-روی-پله-یازدهم-چاپ به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، کتاب «تاریخ عشق» نوشته نیکول کراوس به چاپ یازدهم رسید. این کتاب را ترانه علیدوستی ترجمه کرده است. این بازیگر سینما  به خاطر ترجمه کتاب «رویای مادرم» نوشته آلیس مونرو در بخش «ادبیات و زبان‌های دیگر» جایزه کتاب فصل سال 1390 نیز شایسته تقدیر شد. علیدوستی توانست با وجود مترجمانی چون بهمن فرزانه و سیروس ذکاء این جایزه را دریافت کند و برای نخستین بار برنده یک جایزه ادبی هم بشود. کتاب «تاریخ عشق» به قلم نیکول کراوس، نویسنده آمریکایی در سال ۲۰۰۵ منتشر شده است. این کتاب در سال ۲۰۰۶ در زمره نامزدهای نهایی جایزه ادبی اورنج بوده و در سال ۲۰۰۸  نیز جایزه ادبی ویلیام سارویان را به‌دست آورده است. این رمان به داستان یک رابطه ناموفق اشاره می‌کند که یک طرف آن نویسنده‌ای ناموفق و آواره جنگی و طرف دیگر آن دختر جوانی است که سرپرستی مادرش را برعهده دارد. این کتاب از آغاز انتشار با استقبال خوبی از سوی مخاطب روبه‌رو شد و توانست در  مدت یک‌سال 10 بار تجدیدچاپ شود. «تاریخ عشق» جزو کتاب‌های پرفروش طرح پاییزه هم بود و در روز کتابگردی که در 2 آذر امسال برگزارشد، با استقبال خوب مخاطبان مواجه شد. ترانه علیدوستی، روز کتابگردی در کتابفروشی نشر مرکز حضور داشت و نسخه‌های زیادی از این کتاب و همچنین ترجمه دیگر خود «رویای مادرم» برای علاقه‌مندان امضا کرد.  رمان «رویای مادرم» در آذر 1395 برای اولین بار از سوی نشرمرکز منتشر شد و تا تیرماه 1396 هر ماه یک بار تجدید چاپ و به چاپ هفتم رسید. این کتاب تا آذر ماه 1396 یعنی در مدت زمان یک سال از انتشار توانست به چاپ دهم برسد. به تازگی چاپ یازدهم «تاریخ عشق» راهی بازار کتاب شده است. در پشت جلد این کتاب آمده است:‌ «لئوپلد گورسکی مردنش را از 18 اوت 1920 آغاز کرد. وقتی راه رفتن می‌آموخت مرد. وقتی پای تخته می‌ایستاد مرد و یک بار هم وقتی سینی بزرگی در دست داشت. وقتی امضای جدیدی تمرین می‌کرد مرد. وقتی پنجره‌ای را باز می‌کرد. تنها مرد، چون خجالت می‌کشید به کسی زنگ بزند. یا به یاد آلما مرد. یا وقتی دیگر نخواست یادش را بکند. در واقع، چیز زیادی برای گفتن نیست. او نویسنده‌ بزرگی بود. او عاشق شد. این بود زندگی‌اش.»   رمان «تاریخ عشق» نوشته نیکول کراوس با ترجمه ترانه علیدوستی در 264 صفحه در سال 1395 از سوی نشر مرکز منتشر شده است.           ]]> هنر Wed, 31 Jan 2018 08:07:33 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/257296/تاریخ-عشق-ترانه-علیدوستی-روی-پله-یازدهم-چاپ برگزیدگان نمایشنامه‌نویسی در سی‌وششمین جشنواره تئاتر فجر چه کسانی بودند؟ http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/257269/برگزیدگان-نمایشنامه-نویسی-سی-وششمین-جشنواره-تئاتر-فجر-کسانی-بودند به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) سی‌وششمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر با دبیری فرهاد مهندس‌پور شامگاه دوشنبه ۹ بهمن در تالار وحدت به کار خود پایان داد. این جشنواره در بخش نمایشنامه در سه بخش برگزیدگانی داشت که در ادامه می‌آید: در بخش تئاتر ایران(الف) علیرضا نادری برای نگارش نمایشنامه «کوکوی کبوتران حرم» برنده دیپلم افتخار، تندیس جشنواره و جایزه نقدی شد.  در بخش مسابقه تئاتر ایران(ب)ساناز بیان برای نگارش نمایشنامه «شلتر» برگزیده شد و  دیپلم افتخار، تندیس جشنواره و جایزه نقدی به او اهدا شد.  همچنین از  کیوان سررشته و لیلا حکمت‌نیا برای نگارش نمایشنامه «مانوس» تقدیر به عمل آمد و لوح تقدیر و جایزه نقدی به آنها اهدا شد. در بخش مسابقه بین‌الملل لوح تقدیر و جایزه نقدی به  مهدی ضیاءچمنی برای نگارش نمایشنامه «حذفیات» تعلق گرفت.   ]]> هنر Tue, 30 Jan 2018 12:38:38 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/257269/برگزیدگان-نمایشنامه-نویسی-سی-وششمین-جشنواره-تئاتر-فجر-کسانی-بودند