خبرگزاری کتاب ايران (IBNA) - پربيننده ترين عناوين علوم انسانی :: نسخه کامل http://www.ibna.ir/fa/history_politic Wed, 13 Nov 2019 14:10:55 GMT استوديو خبر (سيستم جامع انتشار خبر و اتوماسيون هيئت تحريريه) نسخه 3.0 /skins/default/fa/normal3/ch01_newsfeed_logo.gif تهيه شده توسط خبرگزاری کتاب ايران (IBNA) http://www.ibna.ir/ 100 70 fa نقل و نشر مطالب با ذکر نام خبرگزاری کتاب ايران آزاد است. Wed, 13 Nov 2019 14:10:55 GMT علوم انسانی 60 آیا دانشگاه می‌تواند زبان هویت‌های مختلف اجتماعی را برای همدیگر ترجمه کند؟ http://www.ibna.ir/fa/doc/report/283175/آیا-دانشگاه-می-تواند-زبان-هویت-های-مختلف-اجتماعی-همدیگر-ترجمه-کند به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، دهمین جلسه از سلسله نشست‌های «فرهنگ و دانشگاه» که به معرفی و بررسی کتاب «هویت‌های متغیر در آموزش عالی» نوشته رونالد بارنت اختصاص داشت، با حضور سجاد یاهک مترجم کتاب و علیرضا خورسندی‌طاسکوه عصر دیروز دوشنبه بیستم آبان‌ماه در سرای کتاب برگزار شد. سجاد یاهک در ابتدای این نشست در توضیحی کوتاه درباره کتاب گفت: بارنت در حوزه آموزش عالی چهره شناخته‌شده‌ای است و در این کتاب مقوله هویت گروه‌های حرفه‌ای را که در دانشگاه امروز وجود دارند، بررسی می‌کند. بخش اول اثر به بیان مفاهیم و تعاریف نظری هویت در آموزش عالی پرداخته و مقایسه‌ای از دانشگاه‌ه‌های امروزی و دانشگاه‌های نسل قدیم از ۱۹۶۰ ارائه  می‌کند. او در این کتاب از مقالات اندیشمندان مختلف، اساتید و هیئت علمی دانشگاه‌ها و مدیران آموزش عالی و حتی دانشجویان بهره برده است. بارنت هویت‌های ظهور پیدا کرده در دانشگاه‌های معاصر و امروز را واکاوی می‌کند و از اجتماعاتی حرف می‌زند که صدای‌شان بیرون از دانشگاه شینده نمی‌شود و تاکید دارد که این هویت‌ها باید به جامعه بیرون از دانشگاه هم شناسانده شوند.  او ادامه داد: نویسنده تا حدود زیادی موفق شده تا فضای دانشگاه‌های معاصر را به چالش بکشد و به عنوان یک فضای کاری نقدهای خوبی هم به دانشگاه وارد کرده است. از جمله نقد این مسئله که دانشگاه نیز همچون سایر محیط‌های کاری با نیازهای بازار و صنعت عجین شده و فرهنگ علم به فرهنگ پژوهش تغییر پیدا کرده است و توسعه‌دهندگان دانشگاه نیز کمتر به این بحث و علل و چرایی آن توجه نشان می‌دهند. بازیابی و برساخت هویت‌های گروه‌های دانشگاهی جدید تمرکز اصلی کتاب است. هرچند ما در ایران بسیاری از این گروه‌های هویتی را که در دانشگاه‌های اروپا و آمریکای شمالی فعال هستند، نداریم.  این مترجم تاکید کرد: کتاب یک پرسش اصلی را مطرح می‌کند و اینکه آیا واقعا عصر طلایی علم و دانشگاه به پایان رسیده و آیا ممکن نیست آن دوره طلایی هم صرفا یک افسانه باشد؟ روند فعلی که علم و دانشگاه طی می‌کند از دید خیلی‌ها جدا شدن از این عصر طلایی مذکور است که در آن علم به مثابه علم مورد توجه بود و دانشگاه به دنبال فراهم کردن نیاز و عرضه و تقاضا برای بازار و صنعت نبود. بارنت از این می‌گوید که شاید این بازاری و صنعتی شدن دانشگاه چندان هم به ضرر دانشگاه تمام نشده باشد و برساخته‌شدن گروه‌های هویتی تازه در دانشگاه را بتوان نمود مثبت این اتفاق دانست. هرچند تاکید دارد که این گروه‌های هویتی تازه برای اثرگذاری مثبت مورد نظر حتما باید به جامعه شناسانده شوند. یاهک در همین رابطه متذکر شد: هویت‌های دانشگاهی و تغییر نهادی که بارنت از آن حرف می‌زند اعضای هیات‌علمی و استادان دانشگاه و مدیران اموزش عالی را نیز ناخودآگاه متاثر می‌کند هرچقدر هم که آن‌ها تحت نیرویی بیرونی مثل دولت یا بازار قرار داده باشند اما این عادت‌واره‌های دانشگاهی برای آن‌ها اجتناب‌ناپذیر است. در واقع این فشارهای بیرونی باعث شکل‌گیری هویت‌های متکثر و تازه‌ای در تاریخ آموزش عالی شده که خود نشان‌دهنده دموکراتیک‌تر شدن آموزش عالی در مسیر حرکت تاریخی خودش است. علیرضا خورسندی نیز با اشاره به اینکه کتاب «هویت‌های متغیر در آموزش عالی» اثر قابل تاملی است که از نظر ترجمه و طراحی و ساختار فیزیکی هم قابل قبول عمل کرده گفت: اما اگر قرار باشد از زاویه نقد نکته‌ای را بگویم به نظرم بهتر می‌بود که آقای یاهک از پانوشت‌ برای توضیح تعاریف و مفاهیم کتاب استفاده می‌کرد. مثلا همین تعریف دولوپر که به توسعه‌دهنده ترجمه شده اگر با پانوشت و توضیحی همراه می‌شد فهم و درک اینکه اساسا دولوپرها چه کسانی هستند، برای خواننده راحت‌تر می‌شد. در کل ساختار کتاب حول هویت‌های متعددی می‌چرخد در دانشگاه‌های امروز اعلام موجودیت کرده‌اند و از صدا یا (voice) این هویت‌ها حرف می‌زند. هرچند کتاب به‌نوعی هستی در معنای هایدگری را هم مدنظر داشته است که بارنت در این حوزه ورود خوبی نداشته است. این استاد دانشگاه افزود: رابطه دیالکتیک بین دو مفهوم و تعریف هویت و صدا و تعامل و ارتباط و کنش و برهم‌کنشی که در اثر این دیالکتیک شکل می‌گیرد شالوده اصلی اثر است. نویسنده می‌گوید اگر صدا کنترل شود یا به پستو رانده شود هویت آسیب می‌بیند یا دست‌کم چالش هویتی به وجود می‌آید. هویت دو بعد کلان جامعه‌شناختی و روان‌شناختی دارد و اینجا بیشتر هویت اجتماعی و انگاره‌های اجتماعی آن مورد توجه بوده است. ما در اقیانوسی از هویت‌های اجتماعی زندگی می‌کنیم که برخی کلان و ماندگار و برخی سیال و زودگذر هستند و هویت‌های دانشگاهی خود بخشی از این هویت‌های جمعی به حساب می‌آیند. متاسفانه بارنت یکسری پاسخ‌ها درباره مسئله هویت را مسکوت گذاشته است؛ حالا یا از محافظه‌کاری و یا از کمبود وقت.  خورسندی ادامه داد: پاسخ به پرسش‌های مثل اینکه؛ آیا همه هویت‌ها مفید هستند که ما نسبت به آن احساس تعلق کنیم؟ اساسا اگر موضوع به مفید یا نبودن کشیده شود؛ مفید از دید چه کسی باید تعبیر شود؟ واقعیت این است که هویت‌های جمعی باعث انسجام حیات اجتماعی هستند اما اگر روی یک‌سری از هویت‌ها بیش از حد تاکید کنیم چه؟ در این میان موضع نسبت به هویت‌های ساختگی چه باید باشد. وی افزود: دانشجو بودن خود یک هویت است که به تعبیر بارنت خودش شبکه‌ای از هویت‌های متعدد دیگری است. برخی از هویت‌ها اساسا عامل امتناع برای توسعه محسوب می‌شوند. نویسنده در بحث تبعیض‌ها می‌گوید که برخی هویت‌ها خودشان به‌نوعی تبعیض را در یک جامعه نهادی گسترش می‌دهند. هر هویتی یک سیری ارزش‌ها و هنجارها برای خود دارد. مثلا در هویت‌ دانشگاهی هر انجمن و گروه نهادی و... ارزش‌های خودشان را دارند و اساسا همین تنوع و تکثر است که باعث شده هویت دانشگاهی و آموزش عالی هویتی مهم باشد.   او یادآور شد: البته بسیاری همین آزادی دانشگاهی را نوعی ایدئولوژی می‌دانند و می‌پرسند دانشگاه چه اختیاری برای نقد و به سوال کشیدن دارد؟ با این حال یک دلیل دیگر هویت‌های متنوع در دانشگاه همین آزادی آکادمیک است که فرصت مناسبی است برای رشد هویت‌های متعدد. اساسا هویت‌های دانشگاهی هویت‌های نه ۴۰ تکه که ۴۰۰ تکه‌اند و مجموعه‌ای از آراء و اندیشه‌ و کنش مختلف و متفاوت. این‌ها به معنای عام ایدئولوژیک نیستند و بیشتر تعصبات آکادمیک نسبت به رشته و تخصص خود است. در مورد بحث صدا نیز نویسنده با گریز زدن به نظرات فریره تاکید می‌کند که شینده شدن برای کسی که فرصت شنیده‌شدن دارد بسیار مهم و حیاتی است.  این استاد دانشگاه سپس با اشاره به اینکه مقوله صدا در ۵۰ سال گذشته مقوله مهمی شده؛ تصریح کرد: صدا اساسا در این چند دهه اخیر یک تکنیم روش‌شناختی برای تبیین موضوعات اجتماعی شده و خیلی‌ها کارشناس واکاوی این مسئله هستند که چرا برخی صداها در برهه‌ای خاص بلند می‌شود و با بالا آمدن صدایی خاص در زمانی مشخص کدام صداهای دیگر قربانی شدند و به حاشیه رانده شدند؟ تلاش کتاب هم این است که چندپارگی و چند هوتی دانشگاه را بررسی کند و حتی آن صداها و هویت‌های که الزاما دائمی‌ نیستند را هم مد نظر دارد. از این مقولات هم برای بررسی ظرفیت دانشگاه در مدیریت و کنترل صداها و هویت‌های متکثر اجتماعی استفاده کرده است و اینکه آیا این تکثر هویتی به تولید صداهای بیشتر کمک کرده یا عامل امتناعی ده که باید جلوی آن‌ها را بگیریم. خورسندی در پایان سخنانش گفت: بارنت این مساله را هم مدنظر داشته که آیا دانشگاه می‌تواند میان هویت‌های مختلف اجتماعی تعامل ایجاد کند؟ اصلا چنین کاری برای دانشگاه ضرورت و اولویت دارد؟ آیا دانشگاه می‌تواند وقتی این هویت‌های مختلف اجتماعی زبان همدیگر را متوجه نمی‌شوند حرف‌هایشان را برای همدیگر ترجمه کند؟ البته او به این پرسش‌ها پاسخ قاطعی نمی‌دهد و تصمیم نهایی را با خواننده گذاشته است. مطالعه این کتاب برای جامعه دانشگاهی ایران هم بسیار مهم است.  ]]> علوم انسانی Tue, 12 Nov 2019 07:30:01 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/report/283175/آیا-دانشگاه-می-تواند-زبان-هویت-های-مختلف-اجتماعی-همدیگر-ترجمه-کند «اقلیت‌های دینی در پارلمان ایران» نخستین مونوگراف در نوع خودش است http://www.ibna.ir/fa/doc/report/283176/اقلیت-های-دینی-پارلمان-ایران-نخستین-مونوگراف-نوع-خودش به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)، کتاب «اقلیت‌های دینی در پارلمان ایران» دوشنبه 20 آبان در سرای اهل قلم موسسه خانه کتاب نقد و بررسی شد. در این نشست حبیب‌الله اسماعیلی، کارن خانلری، قربانعلی کناررودی و منوچهر نظری حضور داشتند و درباره این کتاب گفت‌وگو کردند. قربانعلی کناررودی که دبیری نشست را نیز بر عهده داشت، در ابتدای نشست گفت: موضوع این کتاب بسیار جذاب است و اطلاعات و آگاهی‌هایی از تاریخ معاصر و زمانی که ما مجلس‌دار شدیم و تصمیم می‌گیریم که نماینده در مجلس داشته باشیم، ارائه می‌دهد. همچنین به راهیابی نمایندگان به مجلس و ورود نمایندگان اقلیت‌های دینی به مجلس را به تصویر می‌کشد که هر کدام دارای فراز و فرودی بود‌ه‌اند.   سپس منوچهر نظری به معرفی کتاب پرداخت و گفت: کتاب «اقلیت‌های دینی در پارلمان ایران» در سه فصل تنظیم شده است. در فصل نخست، اطلاعاتی از حقوق اقلیت‌های دینی در اسناد بین‌المللی، قانون انتخابات و قانون اساسی از دوران مشروطه تاکنون ارائه شده و چون اساس تحقیق، بحث حق رأی بود، به سایر حقوق و مسائل اقلیت‌ها پرداخته نشده است. فصل دوم به زندگی‌نامه نمایندگان اقلیت‌های دینی اعم از آشوری و کلدانی، ارامنه شمال و جنوب، زرتشتیان و یهودیان در مجلس شورای ملی و سنا اختصاص دارد. در این 24 دوره که از اواخر دوره قارجار (1285) تا پایان سلطنت پهلوی (1357) را در برمی‌گیرد، 28 نفر از اقلیت‌ها به مجلس شورای ملی و سنا راه یافتند. (دو نفر سناتور: رستم گیو سناتور انتصابی تهران در دوره چهارم سنا (1342-1346) و فیلیکس آقایان، سناتور انتخابی تهران در دوره پنجم و ششم سنا(1346-1354). در فصل سوم به زندگی‌نامه و عملکرد نمایندگان اقلیت‌های دینی در 10 دوره مجلس شورای اسلامی یعنی از سال 1359 تا خرداد 1399 پرداخته شده است. در این 10 دوره در مجموع تعداد 25 نفر به عنوان نماینده اقلیت‌های دینی بر کرسی مجلس تکیه زدند. وی ادامه داد: با این که یکصد و دوازده سال از تشکیل اولین دوره مجلس شورا و حضور اقلیت‌های دینی در مجلس ایران می‌گذرد متاسفانه اثر و کتابی که مستقلا به شرح حال و خدمات و عملکرد نمایندگان اقلیت‌های دینی بپردازد تا کنون به رشته تحریر درنیامده و در حافظه تاریخی ایران، تقریبا به فراموشی سپرده شده است. من نزدیک به دو دهه است که در عرصه تاریخ پارلمان قلم می‌زنم. اساس کارم در این اثر پارلمان به عنوان نماد دموکراسی و مردم‌سالاری و همچنین چگونگی ورود اقلیت‌های دینی در این نهاد قانون‌گذاری و ارزیابی عملکرد آن‌هاست اما این پژوهش به علت درگذشت بسیاری از نمایندگان اقلیت‌های دینی و یا مهاجرت آن‌ها از ایران و نبود منابع و مآخذ، کاری بس دشوار بود. این پژوهشگر تاریخ پارلمان افزود: جالب است بدانید که در عمر 112 ساله مجلس در ایران، فقط یک زن از سوی پیروان ادیان مسیحی، زرتشتی و یهودی به عنوان نماینده اقلیت‌های دینی به مجلس راه یافت و ایشان خانم اِما آقایان است که نماینده ارامنه شمال در دوره بیست و چهارم مجلس شورای ملی (1354-1357) بوده است. به عبارتی از سال 1285 تا سال 1399 خورشیدی از اولین دوره مجلس شورای ملی تا دهمین دوره مجلس شورای اسلامی، به ازای هر 40 نماینده مرد مسلمان، یک زن مسلمان در مجلس حضور داشت؛ اما این آمار در خصوص اقلیت‌های دینی، به ازای هر 52 مرد اقلیت دینی، یک زن در مجلس است. به نظرم این مساله جای تأمل دارد و نشان می‌دهد که حضور اندک زنان در مناصب سیاسی و اجتماعی، ارتباطی با دیدگاه‌های دینی مردم و حاکمان ندارد، بلکه ارتباط مستقیم با فرهنگ مردم یک جامعه و مطالبات مدنی آنها دارد. کارن خانلری که دکتری تاریخ از آکادمی علمی ارمنستان دارد، سخنانش را این‌گونه آغاز کرد و گفت: با توجه به حیطه فراگیر و به لحاظ موضوعی کتاب «اقلیت‌های دینی در پارلمان ایران» بی‌بدیل و نخستین مونوگراف در نوع خودش است. به این دلیل که شامل کلیه ادوار تاریخی ایران در دوره قاجار، پهلوی اول و دوم و جمهوری اسلامی است و دوم این‌که شامل کلیه جوامع اقلیت‌هاست. برخی از مونوگراف‌هایی که مربوط به اقلیت‌های خاصی بودند مانند ارامنه و کلیمیان اما این کتاب جامعیت دارد. وی افزود: پیشگفتار بسیار مهم کتاب با عنوان تقدیم به همه یکتاپرستان در اولین بخش کتاب نه تنها رویکرد عقیدتی نویسنده را بیان می‌کند بلکه به شکل اجمالی به چرایی حضور جوامع اقلیت‌های دینی در حوزه مقننه کشور اشاره می‌کند و از طریق چند مثال موضوع را روشن می‌کند که در راس آن‌ها مجاهدت‌های اقلیت‌های دینی در دروه مشروطه بوده و به عملکرد ارباب جمشید و امین‌الضرب زرتشتیانی که در انقلاب مشروطه، مال خود را به وفور در طبق اخلاص گذاشتند و مجاهدان ارمنی که جانشان را در این راه فدا کردند و به انقلاب مشروطه پیوستند. خانلری ادامه داد: به این دلیل که فقط مجاهدت‌های اقلیت‌های دینی باعث نشده که حق داشتن کرسی مطرح و وارد قانون اساسی کشور شود بلکه نظر مساعد از سوی مبانی دینی و آموزه‌های مذهبی است که در اکثریت مردم ایران وجود دارد و در آموزه‌های امامان شیعی این طرز تفکر در قبال اقلیت‌های دینی وجود داشته نه فقط بعد از انقلاب مشروطه بلکه قدمتی هزار ساله را داریم که این آثار وجود دارد. وی افزود: این مساله دلیل منطقی و تاریخی داشته است زمانی که انقلابیون ارمنی به شکل جدی و سازماندهی نظامی خود وارد انقلاب مشروطه شدند روشنفکرانی هم وجود داشتند که با رهبران مشروطه در مورد همین بحث داشتن کرسی در مجلس ایران مماشات فراوان و بررسی و مذاکره‌های زایدی داشته است. یکی از انقلابیون ارمنی که با سردمداران مشروطه بسیار صحبت‌ها کرده‌ و قرار شد در اولین قانون انتخابات در زمان مشروطه این مساله در نظر گرفته شود. این مساله احساسی نبوده است و کتاب‌های دیگر و آثار دیگر می‌تواند این موضوع را روشن‌تر کند. نماینده مسیحیان ارمنی شمال در مجلس شورای اسلامی گفت: همچنین تعاریف حقوقی یکی از ویژگی‌های ارزشمند کتاب است. وی یک جمع‌بندی خوبی را ارائه داده‌ است. بسیاری می‌گویند واژه اقلیت خوب نیست اما یک واژه ترمینولوژی، حقوقی و سیاسی است به ویژه اقلیت‌هایی که در قانون اساسی دارای حقوق مشخصی هستند اقلیت واژه‌ای تاریخی حقوقی است که در ایران به خوبی بیان می‌شود و تعاریف نویسنده بسیار جامع و خوب است. وی افزود: تاریخچه اجمالی درباه حضور اقلیت‌های زرتشتی ارمنی کلیمی و آشوری در مجلس مطرح می‌کنند بسیار تیتروار و ارزشمند است. در کنار این مساله یک تحلیل قیاسی درباره ویژگی‌های فرهنگی هر یک از جوامع نیاز است که در چنین اثری قیاسی صورت گیرد. به لحاظ شکلی و باید این مساله تحلیل شود بستری که جوامع شکل گرفتند و قدمت آن بسیار مهم است. قدمتی که جامعه آشوری دارد به سه هزار سال پیش برمی‌گردد، یهودی‌ها 2500 سال و ارمنی‌ها حضورشان هزار سال است که باید بیشتر واکاوی شود. خانلری گفت: در زمان انقلاب مشروطه کلونی‌‌های زرتشتی در شهرهایی وجود داشته که امروزه نیست مثل قم، بم و رفسنجان و کاشان که این مسائل باعث می‌شود که دید خواننده به موضوع باز شود. امیال سیاسی و جهت‌گیری این جوامع باید به شکل تحلیل قیاسی مطرح می‌شد و میزان تاثیرگذاری آن‌ها در سیاست خارجی بسیار مهم است. مثلا میزان تاثیرگذاری ارامنه در عرصه سیاست آن زمان بسیار مهم است که در سال 1346 در انتخابات مجلس سنا یک کاندید ارمنی را به عنوان سناتور انتخاب کنند و تاثیر بر پروسه انتخابات بعد از شریف امامی بگذارند. وی افزود: زندگی جامعه یهودی‌ در ایران نیز بسیار مساله مهمی است و بعد از انقلاب به شکل پتانسیل، بسیاری از هجمه‌هایی که علیه کشور در حوزه حقوق بشری از سوی رسانه‌های صهیونیستی در سطح بین‌المللی بیان می‌شود می‌تواند بسیاری از این موارد را خنثی کند و جامعه یهودی به فاکتور مهم سیاسی تبدیل می‌شود. شاید جامعه دیگر این ویژگی را نداشته باشند و مسایلی از این دست که در این کتاب و کتاب مکمل دیگر مطرح شود. اطلاعات مفیدی که از زندگی‌نامه اقلیت‌های دینی آمده بسیار ارزشمند و جالب است اما یک نقد در بحث یکسان‌سازی اطلاعات دارم که می‌توانست درجه علمی این کتاب را بالا ببرد. بحث تاهل نمایندگان که با چه کسی ازدواج کردند و چند فرزند دارند در بیوگرافی‌ها یکسان نیست. اسماعیلی، مدیر موزه، کتابخانه و مرکز اسناد امام خمینی (ره) نیز سخنانش را این‌گونه آغاز کرد و گفت: مسلمانان و غیرمسلمانان همزیستی مسالمت‌آمیزی از پیش از اسلام با هم داشته‌اند اما همزیستی سنتی و مدرن کمی تفاوت دارد و کتاب در آن گرانیگاه حرف خودش را می‌زند. در بحث سنتی حقوق جوامع غیرمسلمان به گونه‌ای دیگر تصویر و تفسیر می‌شود اما در جوامع ما بعد مدرن این موضوع به شکل دیگری است. وی افزود: به واسطه انقلاب مشروطه این موضوع اتفاق افتاده که در این کتاب به حق قانونی انتخاب کردن و انتخاب شدند و تاثیرگذاری در فرایند قانونگذاری پرداخته شده است. بعد از انقلاب مشروطیت حق انتخاب شدن مطرح می‌شود با موانع جدی مواجه می‌شود اما این موانع برطرف می‌شود و این امکان برای اقلیت‌های دینی فراهم می‌شود که در این کتاب به آن پرداخته شده است. این پژوهشگر تاریخ ادامه داد: ای کاش موضوع جغرافیایی و پراکندگی جمعیتی روی کار می‌آمد و اسناد و مدارک و اعتبارنامه‌‌ها از وسط کتاب به پایان کتاب افزوده می‌شد. کسانی که به عنوان نماینده اقلیت‌های دینی هستند و وارد پارلمان می‌شوند از منظر نمایندگی چه وظایفی دارند و چه مسایلی را دنبال کردند یکی از مواردی است که به لحاظ سیاسی و قانونی باید به آن پرداخت و نباید به سادگی از کنار آن گذشت. اسماعیلی گفت: کسانی که گرایش‌های مارکسیستی داشتند و آوانسیان که رسما در حزب کمونیست و حزب توده بوده مسایلی مانند حقوق کارگری و حقوق زنان را برای اولین بار مطرح کرده است. برخی از این نمایندگان در سطح ملی عمل کردند و نویسنده به آن اشاره کرده است. برخی از جوامع زرتشتی ارباب کیخسرو شاهرخ با قرارداد 1919 مخالفت می‌کند و در سطح ملی حضور داشته است. در مورد انقلاب نیز بحث شهدای جنگ و شهدای ارمنی کاملا از موضع ملی با قضیه برخورد می‌کنند و ماهیت رفتار ملی و تعلق خاطر اقلیت‌ها را به سرزمین که در آن زندگی می‌کنند نشان می‌دهد. نماینده یهودیان و ارامنه و زرتشتیان همواره از تعرض به زمین‌‌هایی که در اختیارشان بوده همواره شکایت داشتند و نشان می‌دهد که این مساله اقلیت‌هاست که در معرض مصادره اموال به هر دلیلی قرار دارند و چه در دوره رضاشاه و پهلوی دوم و بعد از انقلاب کاملا پیگیری می‌شود و کاش جدولی در پایان کتاب بود و به آن به شکل بهتری توجه می‌شد. وی افزود: یکی از مواردی که بسیار جدی است موضوع فعالیت اقلیت‌ها در بازار است که آیا امکان خرید مغازه داشتند یا خیر! روزهای جمعه بازار مسلمان تعطیل بود و روزهای شنبه بازار یهودیان تعطیل بود. روزهای جمعه یهودی‌ها این امکان را داشتند و به قاعده تجارت آشنا بودند بخشی از بازار را اشباح کنند و این موضوع جدی می‌شود و در پارلمان دعوایی بین نماینده مسلمانان و غیرمسلمانان راه می‌افتد. در این ماجرا ناکام می‌مانند و پرونده‌ای گشوده می‌شود که می‌گویند یهودی‌ها پوست حیوانات حرام‌گوشت را در بازار می‌فروشند و با این حربه موضوع به نفع بازاریان مسلمان حل می‌شود و جامعه اقلیت‌ را تمکین می‌کنند که با بقیه همراهی کنند. اسماعیلی ادامه داد: یکی از مسایل پایداری که نماینده‌های اقلیت‌های دینی دنبال می‌کردند بحث تعطیلی ایام خاص اقلیت‌هاست که چه در دوره رضا شاه و محمدرضا شاه و پس از انقلاب اسلامی جزو مسایل پایدار بوده و مجوزی را برای تعطیلی‌ها خواسته‌اند. همچنین بحث ماده 881 قانون مدنی است که موضوع جدی است که اگر اقلیتی مسلمان شود و فرزندان مسلمان نشوند به دلیل این‌که کافر از مسلمان ارث نمی‌برد فرزندان از ارث محروم می‌شوند و به بعد از انقلاب هیچ ربطی ندارد و از پس از مشروطه به عنوان مساله جدی مطرح می‌شود. این مساله مهم است و مفصل می‌شود به آن پرداخت. وی افزود: یکی از خواسته‌های نماینده‌ها وجود دارد نهادسازی اقلیت‌های دینی انجمن‌ها، بیمارستان‌ها، پارک، پاساژ، گورستان‌ها و... در معرض درخواست این جوامع بوده است که در این بخش معارضه‌ای وجود داشته است که جدی در دوره‌های مختلف مساله بوده است. اگر قبل از انقلاب به جامعه زرتشتی و کلمیی تعرض ملکی صورت می‌گیرد بعد از انقلاب مواردی درباره آشوریان می‌بینیم که نماینده آشوریان اعتراض می‌کند چرا فلان روستا چنین وضعیتی پیدا کرده و چرا ملکی از آن‌ها گرفته شده است. این پژوهشگر تاریخ گفت: یکی از نکته‌های پایداری که بعد از انقلاب وجود دارد و نشان‌دهنده درایت و تدبیر نظام است مساله دیه است که در ابتدای انقلاب دیه مطرح می‌شود دیه مسلمان و غیرمسلمان نابرابر است که یک بیستم است که بسیار جدی می‌شود و در خاطرات آیت‌الله هاشمی دیده شده که نمایندگان اقلیت‌ها رفتند نزد وی و قرار است این موضوع حل شود که بسیار مهم و از جنس مساله‌شناسی است که در همزیستی اقلیتی و اکثریت باید به آن پرداخته می‌شد. وی افزود: یک نکته جالبی که وجود دارد و حل می‌شود که در دانشگاه آزاد اسلامی اقلیت‌های دینی نمی‌توانستند ثبت‌نام کنند و اعتراض جدی از ناحیه زرتشتیان مطرح می‌شود و از سوی آیت‌الله هاشمی رفسنجانی این مساله حل می‌شود. بحثی که درباره شورای شهر در یزد به وجود آمد و جزو دستاوردهای بعد از انقلاب است نمایندگان پیگیری می‌کنند و عضویت در شوراهای شهر را فعال می‌کنند و مصوبه رسمی مجلس برای آن گرفته می‌شود و از منظر انتقال پیام به جوامع غیرداخلی و آن‌هایی که سر ناسازگاری دارند با کشور نشان می‌دهد که در این جامعه برایش تدبیر اندیشیده شده و باید بیشتر به آن پرداخته شود. این پژوهشگر تاریخ گفت: بحث قوانین شخصی مثل ازدواج، طلاق و... همواره براساس احکام دینی اقلیت‌های دینی انجام می‌شود. در حوزه آموزش یکی از مواردی است که قبل و بعد از انقلاب در آموزش‌های دینی وجود داشته امکان انتقال مفاهیم است که در دوره اصلاحات موضوع حل و فصل می‌شود. مهمترین نکته‌ای که در این کتاب ارزشمند و بی‌بدیل جایش خالی بود این بود که در بخش انتهایی گزارشی از نوع مطالبات این جوامع ارائه می‌شد و می‌توانست برای کسانی که کتاب را می‌خوانند با یک تلقی ظلم اکثریت به اقلیت روبه‌رو نشوند که این‌طور نیست زیرا جامعه ایرانی این امکان را دارد که با تدبیر موضوع‌ها را حل کرده است. ]]> علوم انسانی Tue, 12 Nov 2019 07:00:39 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/report/283176/اقلیت-های-دینی-پارلمان-ایران-نخستین-مونوگراف-نوع-خودش مراد فرهادپور: تاکید ما بر ترجمه چندان هم ثمری نداشت http://www.ibna.ir/fa/doc/report/283242/مراد-فرهادپور-تاکید-ترجمه-چندان-هم-ثمری-نداشت به‌گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) نشست نقد و بررسی کتاب «نامیدن تعلیق»، عصر روز سه‎‌شنبه 21 آبان 1398 با حضور مراد فرهادپور، آیدین کیخایی به‌عنوان منتقد و ابراهیم توفیق و سیدمهدی یوسفی دو تن از نویسندگان کتاب، در دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران برگزار شد. در ابتدای این نشست، سید مهدی یوسفی یکی از نویسندگان کتاب «نامیدن تعلیق»، درباره روش تدوین این کتاب گفت: گروهی که در تدوین این متن با یکدیگر همراه شدند، هر یک در سطوح مختلف مشغول تحقیق در حوزه تاریخ ایران بودند و طی تحقیقات خود به این نتیجه رسیده بودند که مشکلات مشترکی دارند. همین اشتراک به مباحثی دامن زد که پس از مدتی به این نتیجه رسیدیم می‌شود حاصل این مباحث را به صورت کتاب منتشر کرد. این مباحث بارها ویرایش شد تا در نهایت متنی که به گمان ما یکدست است، به دست مخاطب برسد. او همچنین درباره برنامه پژوهشی‌ای که کتاب ذیل آن تعریف شده است نیز توضیح داد: ما هرگز تصور نکردیم که متنی می‎نویسیم که دارای چهارچوب منسجمی درباره تاریخ ایران یا وضعیت علوم اجتماعی در ایران است. همچنین تصور ما این نبود که این متن بناست دستورالعملی روشنی باشد. هدف ما این بود که به چیزی که هنگام کار تحقیقی در تقاطع تاریخ و علوم اجتماعی در ایران جلوی دست و پای ما را می‌گرفت معنا بدهیم و تعریفش کنیم. وقتی که ما از اینجا کار را شروع کردیم کم کم توانستیم به یک سوال مرکزی برسیم. آن سوال این بود که چرا نظام تحقیقاتی علوم اجتماعی ما هر لحظه پرداختن به لحظه حال را دشوارتر و دشوارتر می‌کند؟ چرا وقتی قصد داریم تحقیق تجربی کنیم این ساختار ما را در نهایت به حرف‌هایی تکراری می‌رساند که چندان هم به آنها اعتقاد نداریم؟ یوسفی ادامه داد: پاسخی که ما به آن رسیدیم این بود که ما با یک ساخت دانشی پسااستعماری مواجه هستیم. گویا ما درگیر مسئله عقب‎ماندگی و مسئله پیشرفت هستیم به نحوی که در جوامع پیرامونی مطرح می‌شوند. پرسش ما در متن این‌گونه طرح شده است که چگونه می‌توان تاریخ ایران را به نحوی غیرشرق‌شناسانه خواند. به گفته این پژوهشگر: به نظر می‌رسد استراتژی جدی‌ای در دانش ما وجود دارد که از آنجا که ایران دیگر سنتی نیست و مدرن هم نشده است، ایران را تبدیل به مسئله کند. این استراتژی به ایدئولوژی دوران گذار دامن می‌زند که راه ورود به لحظه حال را می‌بندد. ما در این ساختار همواره درگیر دو چیز هستیم. چیزی که سپری شده و چیزی که هنوز نیامده است. وضعیت حال در این رویکرد همواره بلاموضوع می‌شود. این چیزی بود که ما دیدیم به اشکال مختلف در روند دانشی ما تکرار می‌شود و یک مکانیزم در نظام دانشی ماست. در این متن اسم آن را «تعلیق لحظه حال» نامیدیم. تعلیق لحظه حال یک تز نیست. نوعی عملکرد است. ما با اشکال مختلفی از تعلیق لحظه حال در روند دانشی‌مان مواجه هستیم. پس از سخنان ابتدایی یوسفی، نوبت به آیدین کیخایی رسید تا به بیان نظرات خود درباره کتاب بپردازد. او گفت: به نظر من این کتاب یک اتفاق و یک دستاورد کم‌نظیر در علوم اجتماعی ایران است. عمق نظری، کیفیت تحلیل‌ها، حفظ انسجام در عین گستردگی مباحث، ضروریت و به‌هنگام بودن پروژه و این‌که متنی با این انسجام دستاورد یک کار گروهی است، همگی نمودی از این هستند که این متن یک دستاورد کم‌نظیر و بزرگ است. البته این حرف را برای این نمی‌گویم که نقدی به کتاب ندارم. من اینجا هستم که نقدهایم را بیان کنم تا امکانی برای گفت‌وگو فراهم شود. او سپس به پرسش آغازین کتاب پرداخت و گفت: ما در باب پرسش اصلی با سه مفهوم مواجه هستیم. تاریخ، ایران و شرق‌شناسی. این پرسش تاریخ‌نگارانه نیست و معطوف به لحظه حال است. این پرسش نسبت انتقادی پیدا می‌کند با علوم اجتماعی در ایران که به گمان نامیدن تاریخی به شدت غیرتاریخی یا ضد تاریخی است و من نیز با این گمان موافق هستم. کیخایی گفت: ما در این کتاب با تعبیری مواجه هستیم به نام گفتمان شرق‌شناسی در ایران. فرا رفتن از لحظه تعلیق به معنای تبیین وضع موجود در فردیت آن است و این پیش از هر چیز نیازمند فرا رفتن از تاریخ شرق‌شناسانه و جامعه‌شناسی عام‌گرایانه است. اما وضع موجود چگونه فردیت می‌یابد؟ چنان‌که من از متن برداشت می‌کنم وضع موجود در قالب دولت ـ ملت ایران فردیت پیدا می‌کند. در اینجا می‌توان پرسید چرا دولت ـ ملت؟ این پرسشی است که کتاب به آن آگاه است و به آن می‌پردازد. پاسخ این است که نظام دولت ـ ملت مقارن با تثبیت گفتمان شرق‌شناسی و سخن جامعه‌شناختی است. به این ترتیب انتخاب واحد دولت ـملت انتخاب دلبخواه یا تصادفی نیست. بلکه مبنای حرکت به سوی شناخت شرق‌شناسی و جامعه‌شناسی است. او در ادامه افزود: بر مبنای مباحث کتاب می‌توان گفت که پایه تعلیق لحظه حال نه عام‌گرایی اروپایی قرن هفده و هجده است و نه گفتمان برتری اخلاقی غرب. در چنین روندی، آنچه رخ می‌دهد کنار گذاشتن جهانی بودن استعمار است. چیزی که در تاکید بر شرق‌شناسی ایرانی رخ می‌نماید. در صورتی که این نکته که علوم اجتماعی در ایران بر برتری نژادی تاکید ندارد به هیچ وجه به معنای عدم اعتقاد به چنین برتری‌ای نیست. از اساس آنگاه که از زوال تمدن پرشکوه ایران توسط سامیان سخن به میان می‌آید، به صورت مستقیم نگرش نژادگرایانه ضدسامی با شرق‌شناسی از نوع ایرانی‌اش در پیوند قرار می‌گیرد. شرق‌شناسی ایرانی عامدانه درباره نژاد سکوت می‌کند. به گمان من ندیدن نژاد در بحث تعلیق در این کتاب، به دلیل تاکید بیش از حد به فردیت تاریخی است. به گفته کیخایی: رویکرد فردیت‌گرایانه و یک‌جانبه‌نگر پروژه تعلیق از جهت دیگری هم می‌شود نقد کرد. پروژه‌ای مانند تعلیق که به درستی خود را برنامه پژوهشی تعریف می‌کند بر تبارشناسی تکیه دارد و باید توجه داشته باشد که با چنین تکیه‌ای امکاناتی به دست می‌آورد و امکاناتی را از دست می‌دهد. در چنین روندی، تاکید بر فردیت به نفی واقعیت اجتماعی امر کلّی می‌رود و در آستانه ایدئولوژیک شدن قرار می‌گیرد. پروژه تعلیق برای آنکه بتواند به جایگاه تبارشناسی در ایران و در عین حال به وضعیت حال اجتماعی و اقتصادی بپردازد نیازمند تعاریف دقیق‌تر و ویژه‌تری از مفاهیمی مانند قدرت است. پس از کیخایی نوبت به مراد فرهادپور رسید. او با تاکید بر شادمانی خود از این‌که یک پروژه در حاشیه دانشگاه به جایی رسیده است که بتواند برنامه تحقیقاتی خود را ارائه دهد و به تالیف منجر شود گفت: من نیز تجربه مشابهی را پشت سر گذاشته‌ام. سوال اساسی ما سوالی هویتی بود و این سوال اجازه نمی‌داد دست به تالیف بزنیم. برای همین رو به تجربه آوردیم و ترجمه‌های نامناسبی که امروز ارائه می‌شود شاید نشان این باشد که تاکید ما بر ترجمه چندان هم ثمری نداشت. او گفت: ما از دل ما کجائیم و نه از دل فراموش کردن ما و غرق شدن در یک اروپای خیالی به ترجمه رسیدیم. این کتاب برای من یک قدم به جلو برداشته است و می‌خواهد به تاریخ غیرشرق‌شناسانه برسد. او در بخش دیگری از سخنانش بر نسبت میان امر کلی و امر جزئی هم پرداخت و گفت: برای من امر کلی اساسا به عنوان یک شکاف در امر جزئی تعریف می‌شود. آنچه امر کلی نامیده می‌شود هویت‌مند نیست. امر کلی ایجاد یک خلاء در امر جزئی است و همین وضعیت است که به مدرنیته منجر می‌شود. مدرن یعنی زخم زدن در امور جزئی و پدید آوردن امر کلی. بر این مبنا امر کلی به هیچ امر اجتماعی وصل نمی‌شود و اگر امر کلی به نام اروپا گره خورده است به این دلیل است که اروپا زودتر پا به این عرصه گذاشته است. او در پایان بیان کرد: نسبت میان امر کلی و جزئی و پرسش از هویت را به عنوان یک افق برای حرکت نمی‌توانیم رها کنیم و به گمان من چهارچوب کلی پرسش برای ما هنوز هم همین است و مهرهایی مثل غرب‌زده و اروپامحور نمی‌تواند به نفی این پرسش بینجامد. آخرین سخنران این نشست ابراهیم توفیق بود. او گفت: ما به لحاظ تاریخی در این کتاب سعی کردیم دوره‌ای کوتاه را مدنظر قرار دهیم و آن دوره، دوره ظهور مدرنیته بود و مدرنیته از اساس با سرمایه‌داری مرتبط است. مسئله ما رابطه جزء با کل بوده است و اگر در کتاب به اندازه کافی به این موضوع تصریح نشده است می‌شود الان به این موضوع تصریح کرد. او عنوان کرد: به نظر می‌آید نظام دانش اجتماعی‌ای وجود ندارد که بتواند وضعیت همزمانی ما را توضیح دهد و در چنین شرایطی آلترناتیوهایی به وجود می‌آید که شاید نتوانند جای پرداختن به وضعیت حال را بگیرند. از جمله این آلترناتیوها تبارشناسی است که خالی از اشکال نیست و می‌تواند به نوعی خاص‌گرایی یا تافته جدا بافته دانستن خود منجر شود. ما معتقدیم که نسبتی بین دانش و سیاست وجود دارد و پرسش ما این است که چگونه می‌توان پیوند میان دانش و سیاست را برقرار کرد بدون اینکه وارد وضعیت حال شد؟ ما در پی پویش برای به حرکت درآوردن لحظه حال هستیم. ]]> علوم انسانی Wed, 13 Nov 2019 05:51:07 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/report/283242/مراد-فرهادپور-تاکید-ترجمه-چندان-هم-ثمری-نداشت ​تهران به روایت تهران‌نویسان/ کتاب‌شناسی تهران http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/283179/تهران-روایت-تهران-نویسان-کتاب-شناسی-تهران به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، نشست‌های تخصصی عصر تهران در این هفته میزبان برنامه نهان گنج‌های تهران خواهد بود، موضوع این نشست که با عنوان تهران به روایت تهران‌نویسان (کتاب‌شناسی تهران) نامگذاری شده است با توجه به آغاز هفته کتاب بررسی کتاب‌های منتشر شده در خصوص تهران از آغاز تا کنون خواهد بود. علیرغم کتاب‌های زیادی که در خصوص تهران و مسائل فرهنگی و اجتماعی آن منتشر شده است کمتر کتب و مقالات منبع‌شناسی و ماخذشناسی در خصوص کتب مربوط به تهران بسیار اندک است. در سی‌و‌چهارمین نشست نهان گنج‌های تهران که با همکاری دفتر تهران‌شناسی اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی تهران و در آستانه هفته کتاب برگزار می‌شود. مباحثی مثل اولین کتب منتشره درباره تهران و نویسندگان آن‌ها، بررسی کتب ماخذ‌شناسی تهران و نگاهی اجمالی به کتب منتشر شده در دهه‌های مختلف و بررسی برخی از مهمترین آن‌ها مورد بحث و گفت‌و‌گو قرار می‌گیرد. همچنین در این نشست کتاب در دست انتشار کتابنامه تهران معرفی می‌شود. این برنامه با حضور غلامحسین تکمل‌همایون ،علیرضا زمانی، محمود منیعی و محسن اسدی و دیگر تهران‌پژوهان و علاقه‌مندان تهران‌شناسی برگزار می‌‌شود. برنامه نهان‌گنج‌های تهران سلسله نشست‌های تخصصی فرهنگی اجتماعی در خصوص شهر تهران است که توسط انجمن دوستداران تهران برگزار می‌شود و تا کنون سی‌و‌سه نشست آن برگزار شده است. ]]> علوم انسانی Tue, 12 Nov 2019 07:50:53 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/283179/تهران-روایت-تهران-نویسان-کتاب-شناسی-تهران کتابی درباره قومی که از بین رفتند ولی خط‌شان ماندگار شد http://www.ibna.ir/fa/doc/book/283080/کتابی-درباره-قومی-بین-رفتند-ولی-خط-شان-ماندگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)- کتاب «آرامی‌ها و نقش آنها در خاور نزدیک» نوشته زهرا میراشه و مسعود داودی اثری است که واشکافی حضور این قوم باستانی در ساختار سیاسی، فرهنگی و اجتماعی منطقه بین‌النهرین و خاور نزدیک می‌پردازد.   آنچنان که نویسندگان کتاب در پیشگفتار آن گفته‌اند، «در مورد آرامی‌ها و نقش مؤثر آنها در خاورمیانه به لحاظ سیاسی، اجتماعی و فرهنگی و ... کتاب‌های زیادی نوشته شده است.» اما آثار شاخص و چهارچوب‌مندی که به زبان فارسی به دوران حضور این قوم در معادلات منطقه بپردازند اندک هستند و این اثر می‌تواند بابی برای آشنایی عمیق‌تر با آرامی‌ها باشد.   آرامی‌ها تأثیر فرهنگی فراوانی در نقاط مختلف امپراتوری آشور و سپس در سرزمین‌های بابل گذاشتند. آنها حکومت‌های کوچک متعددی را در سرزمین‌های مختلف به وجود آوردند؛ اما نتوانستند آن را به امپراتوری قوی و مقتدری تبدیل کنند. مهم‌ترین مرکز تجمع آنها سوریه بود و دمشق را به عنوان پایتخت خود برگزیدند. آنها جنگ‌های متعددی با همسایگانشان به‌خصوص یهودیان اسرائیل داشتند. خط آرامی بر خط آشوری ارجحیت یافت و آشوری‌ها به عنوان خط دوم خود جهت ثبت اسناد خود استفاده می‌کردند. همچنان که پارسیان و دیگر اقوام که نقش مهم منطقه‌ای داشتند، از خط آرامی استفاده کردند.   همچنین آرامی‌ها بسیاری از آداب و رسوم و فرهنگ خود را به یادگار گذاشتند. آرامی‌ها در فاصله قرون چهاردهم تا دهم ق.م. در سوریه، عناصر فرهنگی مهم قومی و زبانی را بنیان نهادند و در سراسر بین النهرین منتشر کردند. اگرچه امپراتوری آشور در اواخر قرن هشتم ق.م. تمام حکومت را از بین برد؛ ولی خط آرامی به عنوان خط رسمی در خاورمیانه باقی ماند. گرچه سهم آرامی‌ها در پیشبرد تمدن اندک بود، اما از نظر لغوی و زبانی و ابداع روش‌های تجاری در دنیای آن روزگار سهم عمده‌ای داشتند؛ چراکه با انتقال افکار، تجارب و ثروت سرزمین‌هایی که با آنها در ارتباط بودند، حتی قرن‌ها بعد از رشد دین مسیحیت و اسلام، این تجارب مورد استفاده قرار گرفت. اگر بخواهیم به رویدادهای تاریخ آرامی‌ها احاطه داشته باشیم می‌بایست به سرنوشت مضطرب نقش سیاسی حکومت‌های موجود در قلب تاریخ سیاسی خاورمیانه آگاهی داشته باشیم. در این کتاب سعی شده در روشن‌شدن افق‌های جدیدی در جهت شناخت هویت و قومیت آرامی تلاش شود.   فصل اول کتاب نگاهی گذرا به آرامی‌ها و خاستگاه‌شان و گسترش سریع آنها در مناطق مختلف سوریه و برخی از مناطق بین‌النهرین و سپس حضور آنها در مناطق شرقی و جزیره فرات میانی را بررسی می‌کند.     در فصل دوم به معرفی مراکز و اماکن آرامی‌ها در بخش شمالی بین‌النهرین پرداخته شده است؛ چراکه آنان در این مناطق تواستند دولت‌هایی کوچک یا امارت‌هایی مستقل به وجود بیاورند و از این طریف باعث بروز مشکل و نگرانی‌هایی برای حکومت‌های بزرگ مجاور شوند. همچنین در این فصل به آرامی‌های نثیری اشاره شده و سپس از منطقه غوزان و از آنجا به حران پرداخته شده که افزون بر اهمیت اقتصادی، مرکز مهمی برای عبادت رب‌النوع بود. در فصل سوم به منطقه فرات میانی و آرامی‌های گسترش‌یافته در این منطقه وسیع پرداخته شده است.   فصل چهارم اختصاص به بررسی برخی از اماکن و مراکز آرامی در بخش شمالی بین‌النهرین دارد. آنها توانستند دولت‌های کوچک مستقلی را به وجود آورند و موجب نارضایتی‌هایی برای دولت‌های بزرگ مجاور خود شوند. نویسندگان در فصل پنجم کمی به سمت غرب رفته و در مورد منطقه واقع در غرب بیت ادینی و شمال حلب سخن گفته‌اند. این سرزمین اَرپَد (بیت اگوسی) نامیده می‌شد. فصل ششم نیز درباره منطقه حماه ـ لُعُش از مناطق آرامی که در تاریخ آشوری نقش مهمی بر عهده داشت، بحث می‌کند. در این فصل درباره سه مبحث سخن گفته شده است: لُعُش، دوران زمامداری زکّور که وی اولین حاکم آرامی در این منطقه محسوب می‌شد و رسوم مملکت حماه آرامی‌نشین.   فصل هفتم کتاب اختصاص به بررسی حیات دولت شهرهای کوچک آرامی دارد. چون دمشق قلب تپنده دولت شهرهای آرامی بوده، نقش بزرگی در خاورمیانه ایفا نمود. ارتباط آن با تمام آرامی‌ها در شمال ـ جنوب و مناطق میانی بین‌النهرین وجود داشته است. وجود آرامی‌ها مایه ناراحتی و نگرانی امپراتوری آشور بود و برای آن مشکلات زیادی به وجود آورد و در نهایت در براندازی آشوری‌ها با بابل نو و دیگر حکومت‌ها همکاری کردند. در فصل هشتم از آرامی‌هایی سخن گفته شده که نقش بسیار مهمی در خاورمیانه و به طور خاص بین‌النهرین ایفا کردند. این اقوام با وجود اینکه به لحاظ ساختار و تشکیلات سیاسی از حداقل‌ها برخوردار بودند و در حکومت‌های بزرگ حل شدند، موجب برتری دولت‌ها شدند.   درباره جامعه مدنی و امکانات آرامی‌ها، طبقات اجتماعی، خانواده و وضعیت زن در آن اجتماع و .... در فصل نهم بحث و بررسی صورت گرفته است. در فصل دهم نیز درباره میدان جنگ و واحدهای نظامی آرامیان سخن گفته شده است. قبل از هر چیزی در این گفتار به اصطلاحات نظامی اشاره شده است. فصل پایانی کتاب نیز به بررسی اوضاع اقتصادی آرامیان اختصاص دارد.   انتشارات نگاه معاصر، کتاب 184 صفحه‌ای «آرامی‌ها و نقش آنها در خاور نزدیک» نوشته زهرا میراشه و مسعود داودی را در 550 نسخه و با قیمت 27 هزار تومان در سال 1398 منتشر کرده است. ]]> علوم انسانی Tue, 12 Nov 2019 08:55:33 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/book/283080/کتابی-درباره-قومی-بین-رفتند-ولی-خط-شان-ماندگار ​بررسی تحول قدرت چین و پیامدهای آن برای ایران http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/283183/بررسی-تحول-قدرت-چین-پیامدهای-ایران به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)،‌ نشست «تحول قدرت چین و پیامدهای آن برای ایران» به همت اندیشگاه سازمان اسناد و کتابخانه ملی برگزار می‌شود.   این نشست با حضور ابوالفضل علمایی‌فر ـ رییس اداره چین وزارت امورخارجه و محسن شریعتی نیا ـ استادیار روابط بین الملل دانشگاه شهید بهشتی برگزار خواهد شد.   نشست «تحول قدرت چین و پیامدهای آن برای ایران» فردا (چهارشنبه 22 آبان ماه) از ساعت 13 تا 15 در سالن ‌اندیشگاه سازمان اسناد و کتابخانه ملی برگزار خواهد شد.   شرکت در این مراسم برای عموم آزاد است. ]]> علوم انسانی Tue, 12 Nov 2019 08:56:21 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/283183/بررسی-تحول-قدرت-چین-پیامدهای-ایران روایت جک استراو از عشق به ایران/ حکومت ایران بهتر از آن است که خارجی‌ها تصور می‌کنند http://www.ibna.ir/fa/doc/book/283052/روایت-جک-استراو-عشق-ایران-حکومت-بهتر-خارجی-ها-تصور-می-کنند به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)، جک استراو طی سال‌های 2001 تا 2006 وزیر امور خارجه انگلستان بود. وی همچنین ریاست هیات اروپایی را در کنار دومینیک دو ویلپن و یوشکا فیشر، در جریان نشست مشترک وزیران خارجه اروپایی و هیات ایرانی که در سعدآباد تهران درباره مساله اتمی ایران برگزار شد، برعهده داشت. «کار کارِ انگلیسی‌هاست» روایتی است که با خواندنش می‌فهمید چرا بریتانیا در دوران معاصر، پیوسته برای ارتباط با ایران مشکل داشته است و چه بهتر که ماجرا از زبان یکی از وزیران خارجه انگلیس گفته شود. این کتاب پس از مقدمه به انگلیسی‌ها دشمن نیستند، کار، کار انگلیسی‌هاست، از آتش تا الله، شاه اسماعیل یکم ـ هنری هشتم ایران، انحصار بریتانیایی که جرقه دموکراسی را زد، نفت چگونه دموکراسی را خاموش کرد، سرباز شاه  ـ با یاری بریتانیا، اشغال ایران به دست بریتانیا و شوروی، آبادان ـ تحقیر بریتانیا، جاسوس‌ها و کودتا، جوهره شاه، بازگشت آیت‌الله خمینی، جنگ تحمیلی، بعد از جنگ: آیات شیطانی و خشونت‌ها، پیدایش اصلاح‌طلبان، یازدهم سپتامبر و مسئله هسته‌ای،‌ «شکلات، جک، شکلات»، هاله نور، فتنه ۸۸، آن آدم توی گوشی و امنیت منتطقه و ایران می‌پردازد. پایان‌بخش کتاب نیز نتیجه: آینده ایران نام دارد. جک استراو می‌گوید: «ایران بسیار کشور عجیبی است. مردم آن به جز اندک‌شماری، همیشه شاد و خوش هستند و از مواهب بسیار بزرگی برخوردارند: تخیلی غنی دارند و نوآوری و درک بالایی از فرهنگ و ادبیات و از همه مهم‌تر همه عاشق شعرند. البته به‌شدت درگیر تاریخ خود هستند و سرگذشت ایران امروز، قصه کشاکش آن‌هایی است که می‌خواهند از این تاریخ رها شوند و آن‌ها که می‌خواهند نگهش دارند. یکی از مهم‌ترین هدف‌های نوشتن این کتاب در همین مساله بود که بدانید ایران امروز برآمده از چه تاریخی است و چرا مردم ایران این همه از ما بریتانیایی‌ها بدشان می‌آید. صد البته که هر کشوری در جهان را با تاریخش می‌شناسند و تعریف می‌کنند اما در مورد خاص ایران، همین تاریخ، گاه دستاویزی در دست حاکمانی چون شاه شده که مردم را سرکوب کند و خواست خودش را به آن‌ها بقبولاند. می‌خواستم بدانید که چرا ایرانی‌ها به رفتار دیگر کشورها با خودشان این همه حساسند و به‌ویژه از خیر بریتانیا اصلا نمی‌گذرند. ما در حافظه تاریخی ملت خود از قرن نوزدهم به این طرف هیچ ردی از ایران نداریم و حتی سال‌های جنگ و سه‌دهه‌ای که از آن گذشته، چیزی در خاطره ما باقی نگذاشته. اما ایرانی‌ها خوب ما را به خاطر دارند. نظرات ایرانیان در مورد این‌که از این پس باید چه بکنند و زندگی ایرانی باید چه شکلی باشد، بسیار متنوع و متفاوت است.» یک دیپلمات باسابقه بریتانیا که در ایران خدمت کرده و البته جاهای دیگر دنیا را هم گشته بود، روزی به جک استراو گفته بود: «ایران عرفی‌ترین کشور خاورمیانه است» برای حرفش هم دلیلی محکم داشت. این کشورها با سال‌ها گذار از دوران اسلامی هنوز سنت زرتشتی کهنی چون نوروز را در دل خود نگه داشته سوای این نمادهای دیگری هم در عرف رایج ایرانن از درون تاریخ، حیا خود را حفظ کرده‌اند. دیپلمات‌های بریتانیایی به شوخی به هم می‌گویند ایران تنها کشور جهان است که هنوز بریتانیا را اَبَرقدرت می‌داند. برای بسیاری از ایرانی‌ها اما این اصلا شوخی نیست. اگر اندکی تعمق کنیم خواهیم دید که ایرانیان با هر گرایشی به یاد شما خواهند آورد، این بریتانیا بود که به همراهی آمریکا موجب سقوط دولت دکتر محمد مصدق شد که به صورت دموکراتیک برسر کار آمده بود. کودتا علیه مصدق در سال 1332 رخ داد، اما زخم آن هنوز برای ما ایرانی‌ها تازه است و انگار همین دیروز اتفاق افتاده است. در حالی که ما در انگلستان همچنان خود را با آنچه که در حدود 80 سال پیش از جنگ جهانی دوم رخ داد، تعریف می‌کنیم، ایرانیانِ مدرن خود را با تجربه خونین جنگ 8 ساله با عراق تعریف می‌کنند که به تنهایی در مقابلش ایستادند.» اینها یادداشت‌های یک کارشناس مسایل سیاسی ایران و یا روزنامه‌نگار ایرانی نیست؛ بلکه بخشی از روایت جک استراو، سیاستمدار انگلیسی و وزیر خارجه انگلستان طی سال‌های 2001 تا 2006 است. او همچنین ریاست هیئت اروپایی را در کنار دومینیک دو ویلپن و یوشکا فیشر، در جریان نشست مشترک وزیران خارجه اروپایی و هئیت ایرانی که در سعد‌آباد تهران دربار مسئله هسته‌ای ایران برگزار شد، بر عهده داشت. همه اینها سبب شده تا با روایتی جذاب، مهم و پر از جزئیات به قلم یکی از مسئولان دولت کشوری روبه‌رو شویم که در دهه‌های گذشته همواره برای ارتباط با ایران مشکل داشته است. «کار کارِ انگلیسی‌هاست» در پی روشن کردن همین مشکلات و پیچیدگی‌های ارتباط با ایران است؛ این کتاب برای هر کسی که به ایران و مسائل آن علاقه‌مند است راهگشا است و کمک می‌کند تا فهم عمیق‌تر و بهتری از این کشور شگفت‌انگیز داشته باشد. استروا در مقدمه کتابش این‌چنین نوشته است: «ایران را نه سیاستمداران جهانی به درستی درک می‌کنند و نه عامه مردم دنیا. مشكل هم از اینجا آب می خورد که این کشور سوای وسعت زیادش، موقعیت راهبردی کاملا ویژه‌ای دارد. جمعیت هشتاد میلیونی‌اش با آلمان برابر است و از بریتانیا بیشتر. با آن ذخایر نفتی انبوه، متوسط درآمدش البته پایین است اما اقتصادش در کمال شگفتی همچنان مقاومت می‌کند و در گردش است. آن هم پس از این همه تحریمی که به سرش فرود آمده و آن را پس رانده و البته حتی این تحریم ها ایران را در برخی جنبه ها کاملا مستقل و خودبسنده کرده است. ایران با سه هزار سال قدمت، تاریخ قابل توجهی هم دارد و فرهنگی چنان غنی که ردپا و اثرش از ترکیه تا هند کشیده و در خود اسلام قابل ردگیری است و تازه این پایان راه نیست. در گذار این تاریخ ایران روابط چشمگیری هم با تمدن اروپایی و فلسفه غرب داشته اما رد جراحت‌های عمیقی هم بر تن دارد. بارها این کشور توسط بیگانگان اشغال شده و حتی امروز هم در بعد بین المللی از کژفهمی‌ها و دریافت اشتباه جهانیان رنج می‌برد. در آن منطقه که در دیگ‌دمان گسست‌های نژادی و مذهبی می‌جوشد، ایران ثبات خوبی داشته، هرچند همیشه بستر تنش در آن فراهم است. دونالد ترامپ در این خیال است که اگر ایران را تحت فشار زیاد بگذارد، حکومت آن سرنگون خواهد شد که به نظر من خیالی باطل و کودکانه است. خوشمان بیاید یا نه ایران نفوذ سیاسی غیرقابل انکاری در لبنان، سوریه، عراق، یمن، بسیاری از کشورهای خلیج فارس و افغانستان دارد. حکومت ایران شاید از نظر ما تفاوتی با رژیم شاه نداشته باشد، اما باید حواسمان به این نکته هم باشد که همیشه زمینه‌های گفتگوی سازنده سیاسی با این حکومت فراهم‌‌تر از دوران پیشین بوده است. به همین خاطر است که من فکر می‌کنم در کل این حکومت بهتر از آنی است که آدم‌های خارج از ایران فکر می‌کنند. زمانی که وزیر امور خارجه بریتانیا بودم یک بند این کشور مرا مجذوب می‌کرد و البته شگفت‌زده، خشمگین و حتی سردرگم تقلا می‌کردم که سر از کارشان در بیاورم و این کار را رها نکردم و هنوز ادامه می‌دهم. سال ۲۰۰۱ من اولین وزیر امور خارجه بریتانیا بودم که بعد از انقلاب به این کشور می‌رفت و این آخرین بارم هم نبود. در آنجا رفقای خوبی هم پیدا کردم. با این کتاب می‌خواستم ایران را به همه بشناسانم. روابط بین ایران و بریتانیا از حد تصور بسیاری خارج است و به ۵۰۰ سال پیش برمی‌گردد. ایران همیشه خودش را تافته جدابافته‌ای از دنیا می‌انگاشته و روحیه ملی در مردم این کشور بسیار قدرتمند است. این کشور اگرچه مسلمان است، اما ابدا عرب نیست، شیعه است و نه سنی. شیوه زمامداری در این کشور هم کاملا ویژه است و چنان متکثر که انگار همه احزاب سیاسی را یک‌جا توی کاخ سفید بگذاری و از آنها بخواهی آمریکا را بگردانند. مردم این کشور را عاشقانه دوست دارم، هرچند در اکتبر ۲۰۱۵ از من و دو رفیقم و همسرم استقبال گرمی نکردند.» «کار کارِ انگلیسی‌هاست» در 384 صفحه شمارگان 1100 نسخه و بهای 58 هزار تومان از سوی بنگاه ترجمه و نشر کتاب پارسه منتشر شده است. ]]> علوم انسانی Wed, 13 Nov 2019 09:22:05 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/book/283052/روایت-جک-استراو-عشق-ایران-حکومت-بهتر-خارجی-ها-تصور-می-کنند حوزه علمیه‌ای نیاز داریم که افرادی مانند طالقانی را بپروراند http://www.ibna.ir/fa/doc/report/283251/حوزه-علمیه-ای-نیاز-داریم-افرادی-مانند-طالقانی-بپروراند به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)، همایش علمی پژوهشی «طالقانی و زمانه ما» (چهارشنبه 22 آبان ماه 1398) در سالن قلم کتابخانه ملی ایران آغاز به کار کرد. مصطفی ملکیان، متفکر و نواندیش معاصر موضوع سخنانش را به بررسی چرایی محبوبیت روحانیونی مانند طالقانی در نزد عموم مردم اختصاص داد و گفت: باید رمز این مساله را بررسی کرد که چرا بعضی از روحانیون در همه مردم محبوبیت و همدلی ایجاد می‌کنند. یعنی حتی کسانی که آراء و نظرات روحانیت را قبول ندارند یا به دین اسلام عقیده نداشتند، اما این حس را نسبت به برخی از روحانیون دارند. وی افزود: این پدیده به ندرت در روحانیت یافت می‌شود که در مجالس غیر روحانیت هم نام نیک و طرفدار و شیفتگانی داشته باشند. باید پرسید چرا همه روحانیون از این اقبال برخوردار نیستند و چرا روحانیونی مانند طالقانی از این لحاظ ممتاز هستند؟ رمز این تمایز و تفاوت چیست؟ به عبارتی پاسخ به این سوالات نکته‌ای است که برای آسیب‌شناسی روحانیت دین اسلام و حتی بقیه ادیان می توان آن را به کار برد. ملکیان برای پاسخ به این پرسش‌ها به وجود هفت عامل اشاره کرد و ادامه داد: نخستین عامل به پیش فرضی ناگفته اما بسیار عمیق در میان روحانیون برمی‌گردد. عاملی که از روز اولی که وارد حوزه می‌شوند به آن‌ها القا می‌شود که همه انسان‌ها بد هستند، به غیر از ما. «ما» کسانی هستیم که اولا بی دین نیستیم و بی دین‌ها همه بد هستند. ثانیا اسلام داریم و بقیه دین‌ها بد هستند. ثالثا در میان مذاهب اسلامی هم ما شیعه هستیم و هر کس شیعه نیست، بد است. رابعا شیعه اثنا عشری هستیم و سایر شیعه‌ها هم بد هستند. وی افزود: وجود این پیش فرض باعث می‌شود که به لحاظ عاطفی، طلاب نمی‌توانند همه انسان‌ها را دوست بدارند، بر عکس قرآن که تعبیر رحمه‌اللعالمین را دارد و پیامبر نیز الگوی رحمت به همگان بوده است اما آیت‌الله طالقانی و ... این پیش فرض را نداشتند. این فیلسوف ایرانی در ادامه به عامل دوم پرداخت و گفت: عامل دوم به این بر می‌گردد که ما تقریبا تا صد سال پیش مدرسه‌ای غیر از حوزه علمیه نداشتیم و همه علوم و معارف در حوزه‌های علمیه تدریس می‌شد، به جز فنون و هنرها که در بیرون حوزها آموخته می‌شد. به همین دلیل برای روحانیون این پیش فرض به وجود آمد که ما خواص هستیم و اگر کسی در حوزه علمیه راه نیافته بود جزو عوام محسوب می‌شد و حتی این فکر را داشتند که ما بین خوبان هم خاص خوبان هستیم و دیگران عام خوبان هستند. ملکیان افزود: این پیش فرض در حالی مطرح است که امروز بخش ناچیزی از علوم در حوزه تدریس می‌شود و 95 درصد از علوم در مدارس دیگر مورد بحث قرار می‌گیرند اما هنوز این پیش فرض از ذهن روحانیت بیرون نرفته است. اکنون حتی علومی مثل فلسفه و کلام هم در خارج از حوزه تدریس می‌شود و افرادی با دانش خیلی بیشتر از روحانیون هم در این علوم وجود دارند. اما طالقانی و ... این پیش فرض را نداشتند و همیشه با دیگران صحبت و نظرخواهی می‌کردند. وی درباره سومین عامل محبوبیت طالقانی در جامعه گفت: روحانیون باید خادم انسان‌ها باشند. حوزه علمیه نباید مخدوم پرور باشد، بلکه باید خادم پرور باشد. اما امروز روحانیون برعکس آن چیزی هستند که ما از پیامبر و تاریخ اولیا دین می‌دانیم. امثال آیت‌طالقانی در خدمت انسان‌ها بودند و انسان‌ها می‌دیدند که مخدومانی هستند در چهره روحانیت. به عنوان مثال پیامبر چهره و ظاهری داشت که در جمع قابل شناسایی نبود و اما امروز یک روحانی شرایطی معکوس دارد. این تفاوت باعث بروز رفتارهایی از سوی روحانیون می‌شود که خود متفاوت از جامعه فرض می‌کنند و آنان به نوعی تبدیل به خادمین روحانیت می‌شوند اما در رفتار طالقانی و ... چنین رفتارهایی وجود نداشت و در هر جمعی وارد می‌شدند سعی می‌کردند مانند عموم برخورد داشته باشند. این اندیشمند چهارمین عامل را به مسائل اخلاقی مرتبط دانست و افزود: عامل دیگر به اخلاق و ارتباط آن با مناسک و شعائر باز می‌گردد. ما باید بدانیم اخلاق در درجه اول است و مناسک و شعائر باید در استخدام اخلاق باشند. پیامبر و قرآن این را می‌گویند. اما روحانیت ما فقط به مناسک و شعائر می‌پردازند. این معکوس این اصل است که اگر مناسک و شعائر مزاحم اخلاق باشند، باید اخلاق مقدم باشد. اگر اخلاق را ترجیح بدهی بین مردم همدلی ایجاد می شود، زیرا اخلاق بین تمام انسان‌ها مشترک است. اما مناسک باعث اختلاف و دوری آدم‌ها می‌شوند. ملکیان حس استغنای حوزه‌های علمیه نسبت به دیگر علوم را عامل دیگری دانست و افزود: در حوزه علمیه ما استغنایی از دیگر علوم احساس می‌شود. آن‌ها احساس می‌کنند نیازی به علوم دیگر ندارند. حتی روحانیونی بودند که آشنایی با علوم جدید را از این دید می‌خواستند که ببیند غربی‌ها چه می‌گویند تا بتوانند بر آنها مغلوب شوند. یعنی شرط غرب‌شناسی را غرب‌ستیزی می‌دانستند. وی افزود: ما به حوزه علمیه‌ای نیاز داریم که افرادی مانند طالقانی را بپروراند. ما وقتی به این شخصیت‌ها نگاه می‌کنیم، می‌ببینیم که آنان به هیچ عنوان احساس بی نیازی به علوم مختلف و فلسفه نمی‌کردند. فقر خود خواسته، ششمین عاملی بود است که باید به آن اشاره کنم، زمانی هست که کسی ثروت و مکنت ندارد ولی زمانی هست که ثروت و درآمد دارد و می‌تواند مرفه زندگی کند، اما این کار را نمی‌کند، چون می‌خواهد فقر را برای مردم قابل تحمل کند. یعنی اگر نمی‌تواند فقر را به صورت عینی از میان ببرید، حداقل می‌تواند به صورت ذهنی این درد را برای فقرا کم کند. به عبارتی با اینکه می‌تواند مرفهانه زندگی کند، اما نهایتا مثل متوسط مردم زندگی کنیم. ملکیان در ذکر آخرین دلیل محبوبت طالقانی در میان مردم تاکید کرد: دیگر ویژگی این افراد این است که زمان پریش نیستند. زمان پریشی از آفت‌های مهم است. روحانیون در زمان دیگری زندگی می‌کنند و مخاطبان آن‌ها هم در زمان دیگر. مسلم است وقتی دو گروه از افراد در زمان‌های متفاوت زندگی می‌کنند هیچ همدلی و درکی نمی تواند میان آن‌ها به وجود آید. این صحبت‌ها از سر خیرخواهی است. اگر بناست دین در جامعه وجود داشته باشد، باید نمایندگان دین کاری بکنند که مردم جذب شوند، نه اینکه خود دلیل دوری مردم از دین شوند. در این همایش، محمدمهدی جعفری، دبیر کمیته علمی همایش، به ایراد سخنانی پرداخت و گفت: مرحوم طالقانی در تلاش بود تا زمینه مردم سالاری را ایجاد کرد. او در رفتار و گفتار بر این اصول ایستاد، زندان‌ها و تبعید را تجربه کرد. وی که خود از همراهان طالقانی در زندان بود، افزود: طالقانی پیش از پیروزی انقلاب دغدغه این را داشت که مبادا پس از پیروزی کسانی به فکر تصفیه حساب‌های شخصی بیفتند، بنابراین پیوسته عفو، گذشت و رحمت را سفارش می‌کرد. او همچنین به ضد انقلاب سفارش می‌کرد مبادا دست به اقدامی بزنند که مردم ناراحت و جامعه ضربه ببیند. دبیر کمیته علمی همایش طالقانی و زمانه ما گفت: او دشمن ستمگران و یاور ستمدیدگان بود، معتقد به گفتگو بود و شرکت همه مردم در اداره امور کشور را از صدر تا ذیل خواهان بود. طالقانی قسط و عدل در امور مادی و معنوی را حق همه مردم می‌دانست. آیت‌الله طالقانی کتاب «تنبیه‌الامه و تنزیه‌المله» که رساله‌ای سیاسی از محمدحسین نائینی بود را با مقدمه و توضیحات احیا کرد و به زبان روز درآورد. وی با اشاره به انتقاداتی که طالقانی پس از پیروزی انقلاب از روند تحولات داشت تصریح کرد: تندروی، بی برنامگی، جنگ تحمیلی، سهم خواهی‌ها و کینه‌توزی‌ها باعث شد ملت ایران از اهداف خود دور شوند و مسیر ما کج شد. بنابراین نسل‌های دوم و سوم و چهارم پس از انقلاب، امروز با اهداف آن بیگانه شده‌اند و می‌گویند چرا انقلاب کردید؟ جعفری با تاکید بر این که خطر انقطاع نسل روز به روز بیشتر شده، گفت: برای متوجه ساختن نسل جدید با اهداف و اصول شخصیتی که تا زنده بود در تلاش برای حفظ و پاسداری این اهداف و اصول بود، حدود یک سال پیش فکر برگزاری چنین همایشی، در میان خانواده و برخی علاقه مندان آیت‌الله طالقانی پیش آمد. به اعتقاد آنان برگزاری سالگرد به تنهایی کافی نبود، هر چند سال‌ها مراسم سالگرد مرحوم طالقانی در خانه به صورت خصوصی برگزار می‌شد. وی افزود: ما به این فکر افتادیم تا با برگزاری این همایش آن اصول و اهداف را در معرض عموم قرار دهیم. لذا فراخوان دریافت مقالات منتشر شد که در نهایت 80 مقاله از داخل و خارج کشور دریافت شد و پس از داوری 20 مقاله برای ارائه در همایش آماده شد. بعد از پایان همایش هم این مقالات به همراه 30 مقاله دیگر که مورد تایید کمیته داوران قرار گرفته است در مجموعه‌ای به چاپ خواهد رسید. وی در پایان سخنانش تاکید کرد: امیدوارم با تمام شدن این همایش، فکر و اهدافی که برای حفظ و احیای اندیشه های اسلامی اصیل وجود دارد ادامه پیدا کند. نه تنها برای آیت‌الله طالقانی بلکه برای همرزمانش، مانند مرحوم بازرگان، مطهری، شریعتی و دیگرانی که درد اسلام و مردم را داشتند و می خواستند اسلام اصیل را به مردم ارائه بدهند. سپس اشرف بروجردی، رئیس سازمان اسناد و کتابخانه ملی گفت: امروز کسانی که با نام مجاهد نصوح آیت‌الله طالقانی خو گرفته‌اند در این همایش شرکت کرده‌اند، کسانی که به آیت‌الله طالقانی به عنوان تجلی‌گر خلق حسن و مروج سیر و سلوک علوی و نبوی علاقه دارند. وی افزود: آیت‌الله طالقانی پدری بود که فراگیری پدری او هیچ حد و مرزی نمی‌شناخت، مگر در برابر ظلم. طالقانی دارای آرامشی بود که فرصت تفکر در سایه این آرامش برایش فراهم بود. نوای او همیشه در گوشمان است، که آیات وحی را در گوشمان زمزمه می‌کرد تا یاد بگیریم به جهان خرم از آنم که جهان خرم از اوست / عاشقم بر همه عالم که همه عالم از اوست. رئیس سازمان اسناد و کتابخانه ملی در ادامه گفت: زمانی که هنگام پخش برنامه «قرآن در صحنه» همه وجودمان گوش بود تا یاد بگیریم چگونه زندگی کنیم و رواداری را چگونه وارد زندگی خود کنیم و عامل آن باشیم. امروز در اینجا در سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران، در گنجینه علم و دانش، نام یاد و آموزه‌های آیت‌الله طالقانی را تکریم می‌کنیم تا نسل آینده بداند، ذخیره علمی و فرهنگی این کشور حاصل چه تلاش‌هایی است. وی افزود: او پدر بود برای مردمش و هدایتگر و راهنمای هر کسی بود که به سخنانش گوش فرا می‌داد. ای معلم عزیز و ای فقیه زمان شناس و ای منادی رحمت، باشد که مروت و مدارا به خودمان و دیگران متذکر شویم. همچنین در بخش‌های دیگری از این مراسم کلیپ تصویری از فعالیت‌های انقلابی اعظم طالقانی که به تازگی در گذشته بود، پخش شد. ]]> علوم انسانی Wed, 13 Nov 2019 09:48:53 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/report/283251/حوزه-علمیه-ای-نیاز-داریم-افرادی-مانند-طالقانی-بپروراند سواد تاریخی و تاریخ برای مردم http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/283258/سواد-تاریخی-تاریخ-مردم به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)، نشست «سواد تاریخی و تاریخ برای مردم» به مناسبت مناسبت روز ترویج علم در سرای اهل قلم موسسه خانه کتاب برگزار می‌شود. در این نشست سید سعید میرمحمدصادق و زهیر صیامیان گرجی حضور دارند و درباره سواد تاریخی سخن می‌گویند. این نشست چهارشنبه 22 آبان ساعت 16 تا 18 در سرای اهل قلم برگزار می‌شود. سرای اهل قلم موسسه خانه کتاب در خیابان انقلاب، خیابان فلسطین جنوبی، کوچه خواجه نصیر، پلاک 2 واقع شده است.   ]]> علوم انسانی Wed, 13 Nov 2019 04:30:39 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/283258/سواد-تاریخی-تاریخ-مردم مهلت شرکت در برگزاری مسابقه کتاب گویای ایران صدا تمدید شد http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/283270/مهلت-شرکت-برگزاری-مسابقه-کتاب-گویای-ایران-صدا-تمدید به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) به نقل از روابط عمومی ایران صدا و فضای مجازی رادیو؛ مسابقه کتاب گویای ویژه دفاع مقدس با محوریت زندگینامه شهیدان یدالله کلهر، محمد ابراهیم همت، مهندس محسن وزوایی، غلامحسین افشره و ناهید فاتحی کرجو برگزار می‌شود. علاقه‌مندان می‌توانند ضمن مراجعه به سایت و یا اپلیکیشن ایران صدا با پاسخگویی به پرسش‌ها در مسابقه شرکت کنند و از جوایز ارزنده این مسابقه شامل 40 کمک هزینه سفر به مشهد مقدس بهره‌مند شوند. مهلت شرکت در این مسابقه که بر روی پایگاه کتاب گویای ایران صدا قرار داد تا 24 آذرماه تمدید شد. علاقه‌مندان می‌توانند برای دسترسی به محتوای این مجموعه‌ها اپلیکیشن تلفن همراه ایران صدا را برای سیستم عامل اندروید و IOS از نشانی iranseda.ir به صورت رایگان دریافت کنند.     ]]> علوم انسانی Wed, 13 Nov 2019 10:20:06 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/283270/مهلت-شرکت-برگزاری-مسابقه-کتاب-گویای-ایران-صدا-تمدید