مجتبی رومانی در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) در خرم‌آباد، با اشاره به اینکه شاهنامه فردوسی، سند هویت تاریخی و روایت‌گر روح آزادگی و مقاومت ایرانیان است، بر جایگاه بی‌بدیل زبان فارسی در حفظ هویت ملی و نقش شاهنامه در صیانت از فرهنگ و حافظه تاریخی ایرانیان تأکید کرد.

رئیس بنیاد ایران‌شناسی شعبه لرستان فردوسی را فراتر از یک شاعر دانست و اظهار کرد: حکیم توس با سرایش شاهنامه، فرهنگ، اسطوره، اخلاق، حماسه و خرد ایرانی را جاودانه ساخت و به‌عنوان نگهبان حافظه تاریخی ایران‌زمین، روح ایرانی را در روزگار فراموشی و آشوب احیا کرد.

وی زبان فارسی را زبان پیوند اقوام ایرانی و ظرف تمدنی ملت ایران توصیف کرد و افزود: این زبان طی قرن‌ها توانسته اقوام گوناگون کشور را ذیل فرهنگی مشترک گرد آورد و هویت ملی ایرانیان را استوار نگه دارد.

رئیس بنیاد ایران‌شناسی لرستان با اشاره به جایگاه شاهنامه در فرهنگ ایرانی بیان کرد: شاهنامه تنها یک اثر ادبی نیست، بلکه سند هویت تاریخی و روایت‌گر روح مقاومت، آزادگی، جوانمردی و عدالت‌خواهی ایرانیان به شمار می‌رود.

رومانی همچنین به پیوند عمیق فرهنگ مردم لرستان با سنت‌های حماسی ایران‌زمین اشاره کرد و گفت: روح پهلوانی، شجاعت، غیرت قومی و حماسه‌زیستی در فرهنگ مردم لر، قرابت بسیاری با جهان معنایی شاهنامه دارد و همین امر موجب شده شاهنامه‌خوانی در فرهنگ شفاهی و موسیقی لرستان جایگاهی ویژه داشته باشد.

وی ادامه داد: روایت‌های حماسی شاهنامه در بسیاری از مناطق لرستان در قالب نقالی، آوازها و مقام‌های موسیقایی نسل به نسل منتقل شده و این سنت ارزشمند، بخشی از میراث ناملموس فرهنگی ایران محسوب می‌شود که نیازمند پژوهش، ثبت و حمایت بیشتر است.

رئیس بنیاد ایران‌شناسی لرستان با تأکید بر ضرورت صیانت از زبان فارسی در عصر تحولات رسانه‌ای و فرهنگی، گفت: حفظ و تقویت زبان فارسی نیازمند هم‌افزایی نهادهای علمی، فرهنگی و آموزشی و توجه جدی به میراث ادبی و بومی ایران‌زمین است.

وی ابراز امیدواری کرد: نسل جوان بیش از پیش با گنجینه سترگ شاهنامه و ارزش‌های انسانی و فرهنگی آن آشنا شود و سنت‌های حماسی و موسیقایی اقوام ایرانی، به‌ویژه لرستان، بیش از گذشته مورد توجه قرار گیرد.