![افسانههای ایرانی بهترین دستمایه برای ساخت انیمیشن افسانههای ایرانی بهترین دستمایه برای ساخت انیمیشن](https://media.ibna.ir/old/docs/000162/n00162670-s.jpg)
محمدجعفر قنواتی، پژوهشگر تاریخ و فرهنگ عامه ایران گفت: ادبیات عامه کشورمان سرشار از افسانههای خیالانگیز است که به خاطر بهرهمندی از عنصر خیال، بهترین قالب برای تعریف آنها انیمیشن است._
قنواتی که مجموعهای از افسانههای کهن ایرانی را در قالب یک کتاب برای تولید انیمیشن گردآوری کرده است، درباره قابلیتهای افسانههای ایرانی برای تبدیل به انیمیشن گفت: تقریبا همه افسانههای ایرانی برای تبدیلشدن به انیمیشن مناسب هستند. این افسانهها علاوه بر بهرهمندی از عنصر خیال، دو قطب کاملا مشخص دارند؛ در واقع نیروهای خیر و شر یا قهرمان و ضد قهرمان در این افسانهها به وضوح درک میشوند و این برای تولید انیمیشن که مخاطبش کودکان هستند بسیار مناسب است.
این پژوهشگر درباره خط ساده داستانی در افسانههای حیوانات توضیح داد: معمولا در افسانههای حیوانات، شخصیتها محدود هستند، بنابراین هم بچهها راحتتر با این داستانها ارتباط برقرار میکنند و هم ساخت آنها برای انیماتورها سادهتر است.
طنز و کمدی یکی دیگر از ویژگیهایی است که قنواتی به آنها اشاره کرد و در این باره گفت: درصد قابل توجهی از افسانههای ایرانی و به ویژه افسانههای حیوانات دارای طنز و کمدی است. میزان طنز در این افسانهها شدت و ضعف دارد، اما همه آنها میتوانند مخاطبان خود را شاد کنند و به همین دلیل تماشای این داستانها می تواند در قالب انیمیشن برای بچهها بسیار دلپذیر باشد.
قنواتی افسانههای ایرانی را بخشی از فرهنگ عامه همه جهان دانست و افزود: افسانههای زیادی در کشورهای مختلف دنیا وجود دارند که اگرچه زبان و روایت متعددی دارند، اما بسیاری از آنها دارای بنمایههای مشترک هستند. به عنوان مثال از داستان سیندرلا 600 روایت مختلف با نام ماه پیشونی در نقاط مختلف کشورمان وجود دارد. این داستانها کمی متفاوتند اما یک مفهوم و بنمایه مشترک دارند. افسانهشناسان این داستانها را با توجه به نامهای متفاوت در کشورهای مختلف و با بنمایه مشترک با یک کد نامگذاری میکنند.
قنواتی بر ضرورت معرفی این افسانهها با روایت ایرانی به بچههای ایران و جهان تاکید کرد: بیش از دو هزار افسانه در کشورمان داریم که با افسانههای خارجی بنمایه و شالوده مشترک دارند و با ساخت انیمیشن درباره آنها میتوانیم مخاطب بینالمللی داشته باشیم، اما کمتر از این سرمایههای فرهنگی خبر داریم.
نویسنده کتاب «افسانههای حیوانات» با اظهار تاسف درباره بیتوجهی و کمتوجهی به افسانهها و داستانهای کهن گفت: متاسفانه فقط انیمیشنسازان کشورمان نیستند که از کنار این ادبیات پربار و غنی ساده عبور میکنند، در سینمای ما هم به ادبیات عامه توجه چندانی نمیشود و حتی نویسندگان ما هم کمتر سراغ افسانهها میروند.
این پژوهشگر، داستان «آلیس در سرزمین عجایب» و داستانهای توماس مان را از جمله افسانههایی میداند که بارها و بارها در سینما و ادبیات جهان به آن پرداخته شده است.
وی در این باره اظهار کرد: در خارج از کشور افسانهها که عموما ریشه در کتاب مقدس دارند، یا بر گرفته از اسطوره های روم و یونان هستند، بارها و بارها در فیلمهای مختلف سینمایی و انیمیشنی مورد استفاده قرار میگیرند، اما ما به داشتههای فرهنگی خود توجه چندانی نداریم.
نظر شما