به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)، نشست گفتاری درباره مکتب سیاسی امیرالمومنین(ع)، با سخنرانی حجتالاسلام و المسلمین دکتر سجاد علمالهدی، صبح امروز(هفتم مردادماه) به مناسبت سالروز شهادت امام علی(ع) در سالن غدیر پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی برگزار شد.
وی در ابتدای سخنان خود با اشاره به مکتب سیاسی حضرت علی(ع)، اظهار کرد: یکی از مشکلاتی که در مباحث اعتقادی بهویژه درباره امامت با آن مواجه هستیم، رویکرد افراطی و تفریطی است.
رییس پژوهشکده مطالعات تطبیقی اقتصاد پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، با بیان اینکه باید مرزهای غلو را از واقعیت مشخص کرد، ادامه داد: حضرت علی(ع) نیز کسانی را که در مورد او به غلو کردن پرداختهاند در گروهی که لایق به هلاکت رسیدن اند، قرار داده است.
علمالهدی گفت: حضرت علی(ع) قبل از هر چیز مخلوقی از مخلوقات خداوند است و متاسفانه از جمله مشکلات ما در ادبیات، اشعار و تعاریف خودمان و نیز در مداحیها درباره حضرت علی(ع) مطرح کردن مباحث غلوانگیز است. البته شاید این رویکرد واکنشی باشد در برابر آنچه اهل سنت در رابطه با شیعیان میگویند.
وی با بیان اینکه چنین انحرافهایی برای ما شیعیان قابل پذیرش نیست، افزود: بیان مطالب غلوانگیز سبب میشود تا مطالب از مسیر اصلی خارج شوند.
این پژوهشگر با اشاره به رابطه حضرت علی (ع) با پیامبر (ص) گفت: گاهی اوقات وقتی میخواهیم از جامعه علوی صحبت کنیم آن را طوری تفسیر میکنیم که گویی تنها جامعه مورد قبول خداوند همین جامعه است در حالیکه تا پیش از آن جامعه پیامبر(ص) کاملتر بود.
رییس پژوهشکده مطالعات تطبیقی اقتصاد پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی تشریح کرد: برای مثال خیلی وقتها برخی میخواهند در مورد عدالت سخن گویند؛ حضرت علی(ع) را معیار قرار میدهند، چنانکه عدالت به دست حضرت علی(ع) ایجاد شده است در حالی که حضرت امیر(ع) ادامه دهنده جامعه عدلی بود که پیامبر اسلام (ص) آن را بنا کرده بود.
علمالهدی در ادامه این مطالب اظهار کرد: اساسا یکی از مواردی که اهل سنت ما شیعیان را متهم میکنند همین مساله است؛ آنها میگویند شما شیعیان، علی(ع) را به پیامبر(ص) ترجیح میدهید یا او را هموزن پیامبر(ص) میخوانید. بنابراین، ما باید ریشه این اتهامات را از میان برداریم و هنگامی که درباره امیرالمومنین(ع) سخن میگوییم، متوجه باشیم که حضرت امیر(ع) همعرض پیامبر نیست و حتی خود امیرالمومنین(ع) در پاسخ به این سوال که از او پرسیدند آیا تو پیامبر هستی، فرمود « ويلك أنا عبد من عبيد محمد».
وی گفت: باید توجه داشته باشیم که پیامبر(ص) علاوه بر دارا بودن مقامات امام معصوم(ع)، همزمان خاتمالانبیاست.
علمالهدی تصریح کرد: حضرت علی(ع) هنگامی که میخواست قدرت را در دست بگیرد از مسالمتجویانهترین مسیر استفاده کرد و برای نصیحت نیز شبها به خانه مهاجرین و انصاری میرفت که ظرفیت نصیحتپذیری را داشته باشند.
وی با بیان اینکه مساله حکومت و قدرت برای امیرالمومنین(ع) محور نیست،گفت: قدرت برای حضرت امیر(ع) وسیلهای است برای رسیدن به هدف، چرا که هدف او برپایی قسط و عدالت بود و همین عدالت است که در اسلام اصالت دارد. بنابراین، شاهدیم که رویکرد اصلی اسلام، تنها ایجاد حکومت و در دست گرفتن قدرت نیست.
رییس پژوهشکده مطالعات تطبیقی اقتصاد پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی در ادامه تصریح کرد: زمانیکه شورای شش نفره برای تعیین خلیفه تشکیل شد، عبدالرحمن بن عوف خطاب به حضرت علی(ع) گفت «من با تو بیعت میکنم در شرایطی که تابع سنت پیامبر و سیره شیخین باشی» که حضرت فرمودند «من تابع سنت پیامبر(ص) و اجتهاد خود هستم».
علمالهدی ادامه داد: همین رویکرد در این شورا نشان داد که بسیاری سیاست را در قالب خدعه تعریف میکنند و نیرنگ را از ماهیات سیاست میدانند در حالیکه در اسلام حکومت وسیلهای برای رسیدن به ارزشهای مشخص است. بنابراین، زمانی که حضرت امیر(ع) پس از گذشت 25 سال از وفات پیامبر(ص) با هجوم و اصرار مردم، حکومت را قبول کرد، هرگز هیچگونه امتیازی را به خانواده و بستگان خود قایل نشد.
وی با اشاره به دیدگاه و نگرش حضرت علی(ع) در مورد عدالت گفت: به اندازهای حضرت در مورد عدالت حساس است که هنگامی که از او سوال میکنند عدالت بهتر است یا ایثار و عدالت بهتر است یا احسان؟ پاسخ داد« عدالت».
این محقق حوزه دین گفت: این امر نشان میدهد که عدالت حضرت علی(ع) بخشبندی شده نیست و او هیچ استثنایی را در عدالتش لحاظ نکرده است و هرگز به خاطر مصلحتاندیشی عدالت را رها نکرد، مسالهای که امروز در جامعه ما دیده میشود، در بسیاری از موارد عدالت به خاطر مصلحت پایمال میشود و چه بسا انسانی ظلم میکند و افراد به خاطر مصلحت او را همراهی میکنند.
علمالهدی در ادامه ضمن انتقاد از برخی تصورات در مورد حضرت علی(ع) و اینکه او را همواره در میدان جنگ تصور میکنند گفت: این مساله از تاثرهای من است که اگر حتی تصویری از حضرت علی(ع) میکشند او را شمشیر به دست نقاشی میکنند در حالی که امیرالمومنین برای جنگ، ارزشی قایل نیست مگر آنکه جهاد و دفاع باشد. بنابراین، میبینی که حضرت هیچ جنگی را از ابتدا شروع نکرد.
وی افزود: چارچوبی که حضرت علی(ع) در جنگها داشت،امام حسین(ع) نیز ادامه داد و برای ارزشها جنگید.
بیست و یکمین روز ماه مبارک رمضان مصادف با هشتم مردادماه، سالروز شهادت امام علی(ع) است.
![قدرت نزد امیر(ع) وسیلهای برای رسیدن به ارزشها بود قدرت نزد امیر(ع) وسیلهای برای رسیدن به ارزشها بود](https://media.ibna.ir/old/docs/000175/n00175682-s.jpg)
نظر شما