مولوی پژوهی
-
شنبهها با شرح مثنوی - ۳۳
حکایت خَرگیران در مثنوی معنوی
چهارمحال و بختیاری - اگر انسان متوجّه شود کیست و به کدام ساحتِ متعالی تعلّق دارد، هرگز نگرانِ بیتمییزیِ مُشتَبَهْکاران نخواهدبود.
-
شنبهها با شرح مثنوی - ۳۲
حکایتِ اعتماد به دوستی خِرس در مثنوی معنوی
چهارمحال و بختیاری - آنچه مولانا در حکایت اعتماد به دوستی خِرس مدّ نظر دارد، پرهیزِ سالکان و مُریدان از مُجالست و مؤانست با کسانی است که با فضاهایِ معرفتی بیگانهاند و همنشینی با آنها، ممکن است به نابودیِ سلوکِ ایشان مُنجر شود.
-
شنبهها با شرح مثنوی - ۳۱
ماجرایِ شکارِ شیر، گُرگ و روباه در مثنوی معنوی
چهارمحال و بختیاری - سرنوشتِ گُرگی که مولانا در این حکایت از او سخن میگوید و با سرپنچۀ شیر، دَمار از روزگارش درمیآید، سرانجامِ سرکشانی است که پیش از این، ادّعایِ خدایی و برابری با پروردگار داشتند و به عقوبتی دچار شدند که در نگاهِ نخست، شاید نابرابر و فاجعهآمیز به نظر آید، امّا...
-
شنبهها با شرح مثنوی - ۳۰
حکایت فیل در خانۀ تاریک
چهارمحال و بختیاری - از نظر مولوی انسان تا از دریچۀ نگاهِ دنیابین در جستوجویِ حقیقت باشد؛ تا تعلّقات دنیایی را رها نکند و به پُختگی نرسد، نمیتواند صاحبِ چشمی حقیقتبین گردد و اغلبِ تعصّبات و سختگیریهای آدمیان، نتیجۀ همین خامْنگاهی و چسبیدن به دنیاست.
-
شنبهها با شرح مثنوی - ۲۹
مردِ تشنه و صدای آب در حکایتی از مثنوی معنوی
چهارمحال و بختیاری - مردِ تشنۀ حکایت، در مقامِ «طلب» گام نهاده و در آغازِ راهی ناپیداکرانه است. با این حال، اگر دشواریها را به جان بخرد؛ از مَهالکِ راه نهراسد؛ فریبِ اِغواگریهای نَفْس را نخورد و همواره شوقِ طلب را در وجودش مُشتعل بدارد، میتواند امیدوار باشد، روزی با تکیه بر دریافتهایِ دل، راهی به حقالیقین بیابد.
-
شنبهها با شرحِ مثنوی - ۲۸
ماجرایِ نَحوی و کشتیبان در یکی از حکایتهای مثنوی معنوی
چهارمحال و بختیاری - مولوی و بسیاری از روشنضمیران معتقدند، برای رستگاریِ حقیقی در سیرِ اِلَیالله، مانند کشتیبانِ این حکایت که رمزی از اهلِ معرفتِ حقیقی است، باید از هرچه دانش و آگاهیِ مَجازی، تهی شد و این امر، مُیسّر نیست، مگر با یکسو نهادنِ دانستههایی که بویِ نِخْوَت و عُجْب میدهند.
-
شنبهها با شرح مثنوی - ۲۷
حکایتِ اشکهای اَعرابیِ خَسیس بر پیکرِ سگِ نِزارش در مثنوی معنوی
چهارمحال و بختیاری - گاهی باید به جای گریه و تأسّف برای برخی چیزها، آستینِ همّت بالا زد و کاری کرد که وظیفۀ انسانیِ آدم در آن مواقع ایجاب میکُند. در مقابل، لحظاتی هم هست که گریستن در آنها، صیقلی است برای جلایِ روح و غُبارزُدایی است از آیینۀ درخشانِ دل. جایگاهِ این دو را نباید با هم اشتباه گرفت. تعلّل در یاریِ دیگران، تضییعِ حقِّ جِوار است و گریه در ناموضع، ضایع کردنِ ارزشهای این مِصقلۀ معرفتی.
-
نشست سوم از «چهارمین نشست بینالمللی مولویپژوهی» برگزار میشود
نشست سوم از سلسله نشستهای تخصصی «چهارمین نشست بینالمللی مولویپژوهی» با موضوع ارتقای بنیانهای علمی و نوآوریهای دانشی برگزار میشود.